Eski 22-03-24, 13:35 #1
Mütenahi Mütenahi çevrimdışı
66 Sen hep öndeydin Ya Rasulallah

Dünyaya geldik, kulağımıza okunan ezanda Rabbimizin adıyla beraber adını işittik.
O günden beri Öncelikle Rabbimiz, sonra sana aşığız biz.

Bir Rabbimizin adı anılınca tüm bedenimiz irkilir, bir de senin adın anılınca burnumuzun direği sızlar, gözlerimiz nemlenir.
Yalnız başına gece karanlığında “Seni yaratan Rabbinin adıyla oku” emrini aldığın günden beri hep heyecanlı, hep kaygılı, hep koşturansın.
Sanki bizde o emirleri almış gibi seninle beraber heyecanlanan ve koşturanlarız.

Biz seni o günden tanıdık, yetimliğini, öksüzlüğünü, Allah’ın seni merhamet kucaklarında dolaştırarak eğittiğini hep o günden sonra öğrendik.
Elçiydin, görevliydin, “kalk ve uyar” görevini aldığın günden beri hep öndesin.Geminin pruvası gibi ümmetinin önünde insanlık okyanusunu yara yara ilerliyorsun.

Hangi övgülerle seni övelim ki yaptıklarını anlatabilmiş olalım.
Hem biz övmesek ne çıkar, seni alemlere rahmet olarak gönderen Rabbi Rahimimiz, meleklere övmüş, bütün varlıklara övmüş ve bütün alem senin övgüne şahit olmuş.

Lakin sen bir başkasın, “içinizde Allahtan en çok korkan ben olmayayım mı diyerek” bacakları şişinceye kadar namaz kılarsın.
Ümmetinin kaygısına kalırsın, davanın kaygısına kalırsın.
Bizler onbeş asırlık bir zaman mesafesinden, sana olan bağlılığımızı, senin heyecanınla olmasa da davası dini olan ümmetin olarak sana salat ediyoruz.
Ya Rabbi Alemlere rahmet olarak yolladığın, bu dünyadan nasibine rahatsızlıktan başka bir şey düşmemiş olan elçine Rahmet et.
Bizim yolumuzu, onun yolundan ayırma...

Bedir günü “Rabbim bana verdiğin sözü tutmanı senden bekliyorum, bu azıcık insan da yok olursa senin davanı kimler sahiplenecek” demek suretiyle tasalanmanı yine senin Rabbin, Allah azze ve celle anlamıştı da melekleri göklerden seferberliğe çağırmıştı.
O nasıl kaygılanma idi ki, uhud gününde arkadaşlarının bir kısmı can telaşıyla seni bırakıp kaçmışlardı da sen “Ben Allah’ın Rasûlü Muhammedim, buradayım” diye haykırmıştın.
Buna yürek mi diyorlardı, ne diyorlardı? Onca şiddetle saldıran kafirin karşısına konmuştu da Allah’ın davasının şerefi kurtulmuştu.

Senin hep önde olduğunu gören Rabbimiz senin adını kıyamete kadar yankılanacak biçimde ezanlara koydu.
Dünyanın bir ucundan diğer ucuna hiç susmadan müezzinler,
Eşhedü enne muhammeden rasulullah
Nidasıyla şehadet cümlelerini okumakta, bu nasıl bir şan, bu nasıl bir övgü.
Bir de kevser suresi var. Sana ebter diyenlere inat.
Kıyamete kadar senin şanını namını haykıran.
Salat olsun sana diyoruz, rahmet okuyoruz,
Senin adını, adının yanına yazan Rabbimiz, senin şanını takdir etmiş, bize de sana rahmet okutacak ümmet olduğumuz kadar değer verecek.
Rabbimizden dileğimiz yevmi kıyamette, senin önderliğinde bizleri de cennetine alsın ve havzı kevserin başında livaul hamd sancağı altında seninle buluştursun, ve cemaline kavuştursun. Amin

Celaleddin Sipahioğlu(alıntı yazı)
  Alıntı Yaparak CevaplaAlıntı Yaparak Cevapla
Cevapla

Bu konunun kısa yolunu aşağıdaki sitelere ekleyebilirsiniz

Konu Araçları

Gönderme Kuralları
Yeni konu açamazsınız
Cevap yazamazsınız
Dosya gönderemezsiniz
Mesajlarınızı düzenleyemezsiniz

BB code is Açık
Smiley Açık
[IMG] kodu Açık
HTML kodu Kapalı



Tüm saatler GMT +3. Şuan saat: 19:13
(Türkiye için artık GMT +3 seçilmelidir.)

 
5651 sayılı yasaya göre forumumuzdaki mesajlardan doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir. Şikayet Mailimiz. İçerik, Yer Sağlayıcı Bilgilerimiz.