Alttaki yazi Mezun'da 06.11.2000 tarihinde yayinlanmistir.

Merhabalar...

Çocukluğumdan beri Amerika ile ilgili çok şey duyuyorum. Sanırım birçoğumuz neredeyse tüm eyaletlerini sayabiliriz. Dünyanın en zengin ekonomisi. Dünyayı yöneten dev. Neyse uzatmayayım, ben de yeşil kart için başvurdum ve kazandım. Hem kendim hem de eşim adına başvurmuştum. Sanırım eşim benden daha şanslıydı. Çünkü çekilişi eşim kazandı. Herneyse, 1999'un haziran ayında çekilişi kazandığımızı bildiren evraklar posta kutusundaydı. O tarihten bu yana ne yapacağımızı düşünmek ve bunu tüm etrafımızdakilere danışmak bir alışkanlık haline geldi. Şimdi sizlerle de paylaşmanın ve artık bunu Türkiye'nin gündemine taşımanın zamanı geldi diye düşünüyorum. Size gerekli verileri de vereyim. Ben bir kamu kuruluşunda Elektronik Mühendisi olarak çalışıyorum, 2 çocuk babasıyım. Yaşım 32.

Neyse evrakları posta kutusundan aldıktan sonra mükemmel (!) ingilizcem ile doldurup tekrar gönderdim. Sonuçta bana Ankara Amerikan elçiliğinde randevu günümü ve muayene olabileceğimiz doktorları gösteren belgeler geldi. Tüm işlemler toplam 2 gün içinde bitiyor. İkinci gün A.B.D. elçiliğinde (Amerikan filmlerindeki gibi) sağ elimizi kaldırıp yemin ettikten sonra akşam 4'te onaylanmış vizenizi size veriyorlar. Eğer kazanırsanız gerekli tüm belgeleri ingilizceye çevirmenize gerek yok. Doktora, iğnelere ve elçiliğe vereceğiniz para kişi başına 700 - 800 doları buluyor.

Vize süreniz 6 ay olarak veriliyor. Bizde 6 ay dolmadan giriş yapabilmek için (bitmesine 15 gün kalmıştı) bir seyahat acentasının turuna katıldık. Tur 1 gün Milano'da kaldıktan sonra San Francisco'ya geçecekti. Fakat son gün tur yetkilileri bizi arayarak İtalya'nın anlaşılamayan bir nedenden ötürü bize vize vermediğini söylediler. İtalyan elçiliği yetkilisi 'Bu kişiler turist değil, A.B.D'de kalabilirler' demiş. Halen bu olayın İtalya'yı nasıl ilgilendirdiğini çözemedim.

Tur yetkilileri sizleri direk olarak A.B.D'ye gönderelim dediler. Madem bu yola çıktık devamını getirelim mantığı ile kabul ettik. Bu arada ben, eşim, 6 ve 4 yaşlarındaki oğullarım henüz hiçbir şekilde ülke sınırlarımız dışına çıkmamıştık. Neyse bir sabah Türkiye saatiyle 6'da başlayan yolculuğumuz San Francisco saatiyle 2:30'ta bitti. Düşünebiliyor musunuz iki küçük hareketli erkek çocuğuyla bu yolculuğu?. Neyse oraya vardık.

Kazanmış ve gitmenize az kalmışsa burayı dikkatle okuyun. Elinizdeki belgeler ile 'yeni göçmen' yazan yere gidiyorsunuz. Buradaki yetkili sizin zarflarınızı alıyor. Ve ingilizce birşeyler söylüyor. Ne söylediğini sizinle paylaşamıyacağım için üzgünüm (Çok azını anlayabildim ve sanırım bazı sorularına yanlış cevaplar verdim). Yani ingilizceyi çok iyi bilmenize gerek yok. Burada pasaportunuza bir senelik vize daha veriliyor. San Francisco hava alanından çıktıktan sonra buradaki danışma bürosuna otelin ismini söyledim. Buradaki yetkili bana binmem gereken otobüsü söyledi. Uykusuzluktan ağlamaya başlayan iki çocuk ve eşim ile otobüse bindik.

Öğleden sonra 3'te oteldeydik. Sanırım Türkiye saatiyle gece 1 . Otele girişte kulağıma gelen ilk ses Türkçe konuşmalardı. Bu kadar ingilizce konuşmalardan sonra kulağa çok hoş geliyor. Tur kılavuzuna geldiğimizi bildirdikten sonra odamıza kendimizi attık. Çoktan uyumuş olan eşim ve çocuklarım yatağa doğru gittiler. Ama ben heyecan içinde dışarıya çıkıp biraz dolaştım. Rap yapan zencileri seyrettim. Onları seyrederken 3 kişi sigara 2 kişi ateş istedi. Neyse o sabah çocuklarım sabah saat 4 civarı kalkmışlardı ve şöyle konuşuyorlardı :

- Abiş sabah ne zaman olacak?

- Baksana galiba hava aydınlanıyor.

3 gün San Francisco'da 3 gün Los Angeles'ta kaldık. Eğer giriş çıkış yapmayı düşünüyorsanız buralara gidebilirsiniz. Birçok Amerikan filminde ben buraları biliyorum diyebiliyorsunuz. Tek başınıza dolaşırsanız kaybolma ihtimaliniz var. Çok uzaklaşırsanız oteli bulmanız zor olabiliyor.

Şu an Türkiye'de işimin başındayım. Gelecek Nisan ayında vizem doluyor. Ve biz halen kararsızız. Belki çocuklarım için gitmem gerekir deyip gideceğim ya da çocuklarım için kalmam daha iyi olur deyip kalacağım. Bana tavsiyelerinizi [Linkleri sadece kayıtlı üyelerimiz görebilir.ForumTR üyesi olmak için tıklayınız] adresine gönderebilirsiniz.

Sanırım daha bir müddet daha bu bir Amerikan rüyası mı yoksa bir Amerikan kabusu mu olur diye düşüneceğim.

.....................................
evet ! :P
.....................................

O rap yapanlar arasında bende vardım, abiye selamımı söle tanır beni Lost.

Box, sen Santa Barbara disina da mi tasiyordun

hiçbirşey kolay değil.ve hele sıfırdan başlama gibi birşey sizinkisi.düşünsenize herşey yepyeni. hayatınızdaki karınız ve çoçuklarınız hariç herşey değişiyor. kolay değil.ama iyi sayılabilecek bir mesleğiniz var.

Dişinizi sıkarsanız ilerleyen günlerde mükafatını alma şansınız var. ama kabus da gözardı edilecek kadar küçük değil.

ben de ikisi arasında kaldım aslında.yani çoçuklarınız ve ailenizi düşündüğümden.yoksa size acımıyorum onlar olmazsa herşeye rağmen bence böyle bir riske girin derdim.

ama onlar var ve nasıl bir duygu bilmiyorum.çoçuğum ve karım yok.