Gerçek Mesajı Gönderen yagmur_adam

yeşil gözlerine baktığımda dalıp gidiyordum. Allah’ım bana yardım et diyordum, geceleri artık uyuyamıyordum, sadece O, sadece O’nu düşünüyordum. Hayal kuruyordum içinde O’nun olduğu. Şiirler, yazılar yazıyordum O’nun için . Artık böyle olmayacak dedim.

Çok kötü olmuştum o gün. Hatta yatağıma uzandığımda gözlerimden yaş geldiğini hatırlıyorum. Düşünmekten uyku girmedi gözlerime, saatlerce, günlerce düşündüm. Görüşmeye başlamıştık, beraber yürümeyi seviyordum O’nla. Neredeyse üç ay kadar zaman geçmişti aradan, ben her gün O’nun yanındaydım. Alışmıştım artık, sanki her zaman yanımdaydı, uzun zamandan beri yanımdaydı sanki. Bana aşka inanmadığını söylüyordu. Ne zaman O’na aşktan, O’nu ne kadar sevdiğimden bahsetsem konuyu değiştiriyordu. Ben O’na o kadar alışmıştım ki, benimle olamayacağını ve hayatında kimseyi istemediğini söyledi. Bahaneler yarattı, adeta yıkılmıştım. Akşam saatleriydi eve doğru beraber yürüyorduk. Bana o kadar şey söyledi ki, unutmak kolay değil. Kendisini sevmemi, aşık olmamı istemiyormuş. Ve o an dünyam yıkılmıştı sanki, O’ndan ayrılırken ağlayacak gibi olmuştum ve bir sigara yaktım…