Konu Araçları
Eski 26-12-07, 10:47 #6
semiramix semiramix çevrimdışı
Varsayılan C: Atatürk'ün Sözleri ( Türkçe - İngilizce)

The republican regime is a form of government with democracy. We establish the Republic, all the necessities of democracy must be applied on the 10th year of the Republic. 1933 (Afet İnan, Atatürk Hakkında B.H, s.251)
The Republic supports freedom of thought. We respect all opinions provided that they are sincere and legal. All convictions are respectable for us. But those opposing us must be equitable to us. 1923 (Atatürk’s S.D 3, s.71)
A Republic is a government that is built on moral virtue. Republic is virtue. 1925 (Atatürk’s S.D 2, s.231)
The most appropriate government, most suitable to the Turkish nation’s nature and traditions, is the Republic. 1924 (Atatürk’s S.D 3, s.74)
The Republic with its new and sound principles, as much as it opens the path for an intact and safe way of future life to Turkish nation, also creates soundness in opinions and spirits and by doing this, it becomes the herald of a new life. 1936 (Atatürk’s S.D 1, s.372)
Today’s government and state organization are formed by our nation itself and its name is Republic. From now on, the separation between the government and nation cannot be mentioned as in the past. The Nation is the government and the government is the nation. As a result, government and its members have fully understood the fact that they are not apart from the nation and that the latter is the master of the country. 1925 (Atatürk’s S.D 2, s.230)
In the last years, the capability, talent and understanding shown by our nation, proved that those who have bad opinions about our nation were imperceptive and in grave error. Our nation with its capability, characteristics and in addition with a new name of its government will be successful in showing itself in the civilized world. The Turkish Republic will prove its right to occupy its place by its achievements.
The Turkish Republic will be happy, successful and victorious. October 29 1923 (The Speech 2, s.814-815)
Those who think that the Republic established in the mind and consciousness of our army that consists of the great Turkish Nation and its heroic children, and that our principles which are inspired by the spirit of our nation, will be rootened by a removal of a body, are very unfortunate and ill-minded. Those unfortunate people will meet with the treatment that they deserve at the hands of Republic’s justice and mighty claw. This will be their share. One day, my humble body will certainly turn into earth, but the Turkish Republic will survive forever. And the Turkish nation will surely go on marching on the path of civilization with the principles which are guarantors of security and happiness. 1926 (Atatürk’s S.D 3, s.80)
Our Republic is not weak as it was thought to be. The Republic was not gained without any price. In order to achieve it, we shed our red blood everywhere. If it is necessary, we are ready to defend our institutions. 1923 (Attar’s S.D 3, s.71)
Do not ever think that coming generations will be surprised by seeing the so-called republicans among those who mercilessly attacked the Republic on its proclamation day. On the contrary, Turkey’s intellectual and republican youth won’t hesitate in analyzing and determining so-called republicans’ real ideas.
They will easily understand that: if one exists whose title is caliph, and governs the rotten dynasty and never minds to get away from the administration, then it does not matter whether the Republic is proclaimed or not, because it is impossible continue its survival in such a situation.
Science and Technology
Considering the world as a whole, be it civilization, life or success, science is the only real leader. Looking for a leader other than science is somnolence, ignorance and straying from the true path. But it is necessary to understand the developments and progress of science at all its levels and to follow up on its developments in time. After thousands of years, today pursuing completely the rules, ordered by the science one thousand, two thousands, thousands of years ago, naturally does not mean we are in the realm of science. 1924 (5-197)
We cannot only close our eyes and think we are the only human beings. We cannot isolate our country from the outer world....To the contrary, as a civilized nation that has achieved progress, we must live above a certain level of civilization. This life is only possible thanks to science. Wherever science will be, we will live there and this shall be embedded in the minds of the individuals of our nation. There are no restrictions and conditions for science.
The progress of nations which insist on protecting some traditions or beliefs that are not based on any logical proofs, will be difficult; perhaps it will never occur. Those nations which cannot overcome the restrictions and conditions of their traditions, will not perceive of life as a logic and real occurrence. They are condemned to live under the sovereignty and yoke of those nations who perceive of life philosophy from a wider perspective. 1922 (5-44)
To be successful, it is necessary to ensure a natural harmony between the mentality and goals of the intelligentsia and the people. In other words, the ideals to be suggested to the people by the intelligentsia should reflect the spirit and conscience of the people. 1923 (5-141)
To approach the people and integrate with them is a duty, which is mostly directed to the intelligentsia. At first, our young people and the intelligentsia should decide in their own minds why they are marching in this path and what they are going to do. Then they have to bring these ideas into an easily acceptable state. Only after this they should offer their ideas to the public. 1923 (5-141:142)
Fanaticism is based on ignorance. Therefore, he who has fanatic inclinations is ignorant. Science overcomes ignorance without doubt; thus it is necessary to enlighten the people. 1923 (37-73)
This nation and this country are in need of science and progress; besides protecting and promoting those who have been educated and gained a diploma, another quite natural issue is that we are obliged to send our children to Europe, America and all over the world so that they can be educated and trained and become acquainted with science and we will send them. Wherever there is science and specialization, wherever there is art we are obliged to keep up and study. For this reason patronage is no more valid. What is valid is necessity. 1923 (37-123)
I never give orders for tasks in the field of science, especially social science. I would like scientists to enlighten me in these fields. Thus, if you have confidence in your knowledge of science, culture, do tell me about it and show me the constructive sides of social sciences and I will pursue them. (28-316)
As a spiritual heritage, I will not leave any verses of the Qu'ran, any dogma or frozen and formed rules behind me. My spiritual heritage is science and the mind. Generations after me will confirm that perhaps we could not reach the goals completely because of serious and deep-rooted difficulties, but they will also confirm that we never gave way to compromises and that we have been guided by the mind and science. (129-13)
Sports And Health
To be successful, the true nature and value of sports has to be understood by the whole nation. They must display sympathy and consider it as a patriotic service rather than providing all kinds of support. 1926 (Atatürk’s B.N., P. 106)
All kinds of sports activities must be considered as the main elements of the national education of the Turkish youth. 1937 (Atatürk’s K.A.N., P.32)
A community can not change its color and strength only with sports. All the initiatives and measures aimed at providing many healthful, social, civilized needs and conditions controlling that field must be applied. 1926 (Atatürk’s B.N., P. 106)
The Turkish nation is by nature a sportsman. You even see village boys wrestling at the threshing field who just start walking. It is not only the Turkish men who best and most adeptly ride a horse; Turkish women can ride as well.
The sport I like most is free wrestling. Whichever Turkish soldier, villager you want, undress and put him on the arena. With straight up shoulders, well, perfectly developed muscles, sharp face lines, sun-tanned complexion and head physique, they refresh as a masterpiece giving confidence and joy to the human spirit. (Ferit Celal Güven, Yücel Magazine, Volume: X, Issue: 57, 1939, P. 130)
The letter he wrote to the wrestler, Kurtdereli Mehmet:
The wrestler Kurtdereli Mehmet,
I recognized you as a Turkish wrestler who became famous in the world. I also learned that you explain the secret of your bright successes with this remark:
“During every fight I think that Turkish nation is standing behind me and consider my nation’s honor.”
I like what you said at least as much as what you have done. For this reason, I note your valuable remark as a professional principal for Turkish sportsmen. By this you will understand how I appreciate your presence and remarks. 1931 (History IV, Republic Of Turkey, T.T.T.C., P.268)
Sports is not only considered as a superiority of physical capability. Perception, intelligence and morality assist it as well. The strong with less intelligence and comprehension can not cope with the less strong but with sufficient intelligence and comprehension. I like the sportsman who is intelligent, agile as well as morally upright. (Ferit Celal Güven, Yücel Magazine, Volume: X, Issue: 57, 1939, P. 130)
The ones who are in charge of organizing the sports activities in the Turkish social structure do not act to win in a competion just to show off while considering to improve the sports life of Turkish children. The basis is, to provide physical education for Turks of all age groups. Our ancestors did not make the statement “a healthy mind is found on a healthy body” for nothing. 1937 (Afet İnan, About Atatürk H.B., P. 86)
Here is our aim in health and social matters: protection and strengthening of the health of our nation, reducing deaths, increasing the population, neutralizing the contagious and epidemic diseases, in this way, raising the individuals of the nation to a healthy condition, energetic, vigorous and capable of working... 1922 (Atatürk’s S.D.I, P. 217)
State Administration
People should always aspire to high, pure and sacred goals. Only thus is it possible to satisfy the conscience, the mind and the whole human being for those who call themselves humans. Those who walk in this path will achieve higher ranks to the degree they are devoted; and this way of life will be definitely apparent.
Because only thus the societies, who are administered by individuals who have nothing to hide, who are open-minded and who have a conscience, can be able to keep track of the actions. Those who hide their ideas, feelings and attempts, those who try to apply secret means may only be those people who are acting in a way unfit to the framework of intellect and logic and which entails embarrassment and shame. Those who are engaged in such actions will have to face a bitter end at the last. 1926 (Ataturk's S.D.III.P. 80-815)
Our conscience has always been clear and it will always stay clear and pure. Those with an ugly face, have a defiled conscience and are those who attempt to call our patriotic, honorable and conscientious deeds ugly. 1927 ( The Speech II, p.882)
An oath is a solemn agreement. An honorable person never breakes his oath. 1919 (Ataturk's S.D.III, p.7-8)
Bear always in mind: Be it today or be it tomorrow, our main strength will be constituted by an honorable, transparent policy and by keeping our words. (Hasan Rıza Soyak, Yakınlarından Hatıralar, p.18)
The burden of responsibility is even heavier than death. (1915)
Never be afraid of speaking the truth. (1918)
We must always be ready to give an account of our deeds before history and before the world. 1930 (Büyük Tarih Trabzon'da, p. 16)
If we do not perform the deeds for which we have the opportunity, history will criticize us. 1928 (Hakkı Tarık Us, Ayın Tarhi, Ataturk'ün Vefatları, N:60, 1938,p.150)
The main principle, accepted by civilized states that are ruled according to the principles of national sovereignty and that is still valid is the principle that the political group, which represents the general demands of the majority and which is capable of taking necessary steps to fulfill the requirements of those demands within its power and capacity, is charged with the administration of the state and gives this esteemed responsibility to its supreme leader.
As a matter of fact, a government that doesn’t fulfill these requirements is not able to rule in any way. To form a government out of powerful, but nevertheless second grade group members and attempt to run it by way of the directives and advice of the first grade leaders of the party is certainly not correct. The tragic results of such a practice could be witnessed especially in the last days of the Ottoman State. Are there not too many harmful effects to count, which the nation had to endure because of the sadrazams (grand vizier) and their governments, who were mere puppets in the hands of Union and Progress leaders?
It can never be the case that a party, which is in the leading position in the Assembly leaves its right to form a government to the opponent party that is in a minority state.
According to rule and principles, only the party which represents the majority of the nation and which has openly stated its intentions can take over the responsibility to form a government and apply its purposes and principles in the country. 1927 (The Speech I, p.221-222)
According to our considerations, political power, will power and sovereignty belong to the common characteristics of a nation as a whole. It is indivisible, inseparable and cannot be transferred to other individuals. 1930 (Afetinan, M.B and M.K. Atatatürk’ün El Yazıları, p. 418)
Begging for pity and mercy is neither the way to run public works or administer the state, nor the way to ensure honor or independence of the nation and state.
There is no principle such as begging for pity and mercy. This, the Turkish nation, the future generation of Turkey shall never forget. 1927 (The Speech I, p. 355)
Is it a good or a bad government? In order to know whether a government is good or bad, we have to answer the question “What is the purpose of a government?” A government has two aims. The first aim is the protection of the nation, the second aim on the other hand, the welfare of the nation. If a government fulfills both duties it is a good, if not, it is a bad government. 1923 (Atatürk’s S.D. II, p. 121)
Essentially, it is the nation that counts. It is the society. The general willpower of the nation becomes visible in the assembly; this is the case all over the world. But there are also individuals. The Assembly carries out public and administrative works with the help of individuals. In each country the individuals and persons in charge of these public services are well known. There is no need to deny the truth by meaningless opinions. 1922 (The Speech II, p. 659)
What I want is to have home affairs discussed in the Grand National Assembly. There is no affair that could not be discussed at the Grand National Assembly before the eyes of the Turkish nation. 1930 (Asım Us, G.D.D., p. 132)
The nation has no master. What is essential, is to give service. He, who serves the nation, becomes its master. 1921 (Atatürk’s S.D. I. P. 195)
It is not our principle to pursue day-to-day politics by time wasting and benumbing speeches on promises we are not in the state to realize. 1931 (Atatürk’s T.T.B IV, p. 552)
Considering home affairs, public issues and essential issues, there is no place for feelings, considerations and friendship relations. 1922 (Atatürk’s S.D I, p. 213)
The country is in need of a unity based on solidarity. To dismember the nation by ordinary policies is high treason. 1925 (Atatürk’s S.D. II, p. 224)
Our principle of governing is to obey the common and general ideas and inclinations of the nation. In order to render these ideas and inclinations as essential and serious, they have to reflect the material and moral needs of the nation. 1925 (Sadi Borak, Bilinmeyen Yönleriyle Atatürk, p.88)
We are not striving for temporary praise by deceiving the people with promises, we have not the capacity and power to realize. We hate to make false promises like vulgar politicians. 1925 (Sadi Borak, Bilinmeyen Yönleriyle Atatürk, p.87)
The obligation of those who have been chosen by the people, in order to administer the state in the name of the nation, is to be ready, if necessary, to give account and is incompatible with careless and despotic behavior. 1930 (Afetinan, M.B. and Atatürk’ün El Yazmaları, p. 415)
I’m a man, who wants to see his thoughts embedded in the demands, needs and will power of his nation. This is indispensable to me; only if I have realized this, I feel the responsibility to implement my ideas.
Those who want to work in this country, those who want to rule the country, should enter the country and live under the same conditions of the nation. Only then they will be able to feel seriously what has to be done. (1923)
In any case; if those who serve the nation are expecting great retributions, then they are acting wrongly. We should not expect much from the nation. Those who have served this nation have not done anything else than fulfilling an honorable duty. (1923)
We share the opinion that criticism and ideas articulated by sincere citizens, who are not members of the party and working within another program, despite being republicans and nationalists, will have strengthening affect on our national goals. 1935 (Atatürk’s T.T.B. IV, p.570)
The system, which enables the discussion of public affairs at the Grand National Assembly and before the nation, so that individuals of good will and parties may deliver their private opinions and thus cherish the esteemed interests of the nation, is a system, which I adore and adhere to. With pleasure I see that we are joined under the principle of a secular republic. And this again is a fundament I have searched for all the time and I will be searching for constantly as an adherent within political life. It is for this reason that I consider the establishment of a new party within the Grand National Assembly, based on the same fundament and thus the free discussion of public affairs as the main principle of the republic. (1930)
Today at last, the idea of democracy resembles a constantly rising ocean. The twentieth century has witnessed many despotic governments drowning in this ocean. (1930)
The Grand National Assembly of Turkey
It should address and find a reply to the world of hostility and great evil opposing us. Only the nation can be the most authorised representative of that nation. If the Assembly is opened, it is impossible but even if we must abandon Ankara because of absolute necessities, we can address to our nation with the greater authority and strength than before from any part of Turkey. We will defend our nation’s will and independence, even if we are on the last piece of rock of our country and certainly we will be successful. (March 1920, Y. N. )
The Government of The Grand National Assembly of Turkey is national; wholly material and realistic. This is a government which, among ideals thought to exist, not in order to reach those ideals, but to make them be reached will abstain from a murder which is striking the nation to rocks, sinking it into swamps and last by sacrificing it for daydreams. There are two basic principles of all the Grand National Assembly’s programmes and principles: complete independence, unhindered and unconditional national sovereignty! ( January 1921, S. D. II )
Certainly the nation should control the government. Because if the government’s measures are negative and the nation does not object to the measures and does not remove government from power, it means that also the nation joined those faults and offences. ( December 1920, S. D. II )
The nation chose us. But we are not gathered here to represent this nation’s administration and sovereignty here and during all our lives as if we have inherited a fortune. ( December 1921, S. D. I )
Sir, our government is not a democratic government, it is not a socialist government and indeed, as for the governments in the books, from the point of view of the Islamic characteristic, it does not resemble any of those. Still, this is the government that emphasises national sovereignty and national will. If it is necessary to characterise our government in view of the social sciences, we say: the government of the people. Sir, we have been gathered to protect and observe our rights and to guarantee our independence. We accept the war as entirely legal and being against imperialism that wants to destroy us and capitalism that wants to get rid of us. In other words we can understand that the base that our government founded on is social science. And we are not interested in whether it resembles the democratic one or the socialist one! Sir, we must be proud of with being unique. Because we resemble ourselves! ( December 1921, S. D. II )
Friends, is a government good or miserable? To determine whether a government is good or miserable, it is necessary to consider the purpose of the concept of government? The concept of the government has two objectives. One, to protect and preserve the nation and another, is to provide for the nation’s prosperity. If the government provides these two conditions it is good, but if not, it is miserable. ( March 1923, S. D. II )
To be able to pass from the sultanate era to the republic era we have lived a transition period, as you all know. In this period two ideas and visions struggled with each other. One of those ideas is the continuation of the sultanate era. The supporters of this idea were clear. The other idea is to bring sultanate administration to an end and to set up the republican administration. The second one was our idea. We saw objections to declaring our opinion clearly. We had to overcome the ideas of the supporters of sultanate administration before we declared our ideas, to find the right time to realise our aim. As the new laws were realised, especially when the constitution was realised the sultanate partisans insisted the indication of rights and authorities of the caliph. We agreed that it was not the appropriate time for this.
We intended to shape the government administration in the context of national sovereignty as a basis, without mentioning the republic.
We insisted that there is no higher authority than The Grand National Assembly. And we were trying to prove it is possible to administrate the country without the sultanate and caliph positions.
We did not say a word about the duties of president and the president of the Assembly carried out the duties de facto. Actually the president of the Assembly was the second president. There was a government. But it was born by “The Grand National Assembly” . we avoided to pass to the cabinet system. Because the sultanate partisans immediately would have suggested to use the sultan’s authority.
Well, in these stages of struggle during the transition period, we had to persuade them of the governing system of The Grand National Assembly. Our opponents objected to us because they found this system incomplete and tried providing the clear definition of constitutional monarchy. They were asking what is the definition of this government model that you try to implement? We had to silence them by giving replies that were required then. 1927 ( The Speech ( address) II, p. g. 838 – 839 )
Also could have written a book by attracting attentions to needless points of the ideas which were not able to be carried out. But we did not. We chose implementing policies on the path to national improvement instead of talking. On the other hand, the Assembly adopted principles such as “ Sovereignty belongs to The Nation.”, “Except for The Grand National Assembly no authority may dominate the national will. ”, “ In all legislation, in all organisation, in all implementations of administration, in general education, in economic affairs national the foundation of sovereignty basis be kept in mind. ”, “The resolution on the annulment of the sultanate is an absolute resolution and can not be changed.” 1927 ( The Speech II, p. g. 719 )
Sovereignty and sultanate could not be given by anyone to anyone with talk or with dispute because it was the implementation. Sovereignty and sultanate was taken with power, capacity and force. Osmanoğulları had kept with force the Turkish nation’s sovereignty and sultanate and they had continued this for six centuries. And now, the Turkish nation has declared clearly her sovereignty and sultanate by rebelling. This was immediately done. What is discussed, is it not whether we will leave the sultanate and sovereignty to the nation herself? The discussion is essentially real. But how can we declare this reality? It will certainly be. If those gathered here, The Assembly and everybody sees the issue as normal, I think that this is the time. Otherwise again the realities will be declared as necessary. But the probability is, some heads may be cut off. 1922 (The Speech II, p. g. 691 )
We are stronger than before. We have bigger capability and are fitter to live in comparison with the past. What brought about this superiority? The real reasons lie hidden in the foundation on two principles. One of these principles is Misakı Milli ( National Oath ), the second one is our constitution that our nation holds in her hands unhindered and unconditionally. The Grand National Assembly has gathered under difficult conditions. And The Assembly determined the state’s and the nation’s condition and characteristic, verified its absolute resolutions with constitution and laid the foundation of the Republic of Turkey by accepting the 1st November 1922 resolution.
The importance and value of the 1st November resolution is equal to our war of independence in importance and value. Although Misakı Milli is the rule that fixes the place and situation of our country against external enemies, the resolution of 1st November 1922 is the weapon against ignorance, confusion, poverty, bad luck and it brought the sultanate, that was a lasting enemy of our nation, to an end. They had the temerity to deliver our country to the foe, because they had that temerity in that administration's shape and body. 1922 ( Atatürk’s S. D. I, p. g. 297 )
  Alıntı Yaparak CevaplaAlıntı Yaparak Cevapla
Eski 26-12-07, 10:48 #7
semiramix semiramix çevrimdışı
Varsayılan C: Atatürk'ün Sözleri ( Türkçe - İngilizce)

Türk Milleti
Benim hayatta yegâne fahrim, servetim Türklükten başka bir şey değildir. (Mahmut Esat Bozkurt, Yakınlardan Hatıralar, S. 95)
Bu memleket tarihte Türktü, halde Türktür ve ebediyen Türk olarak yaşayacaktır.
1923 (Taha Toros, Atatürk'ün Adana Seyahatleri, S. 23)
Türk! Öğün. Çalış. Güven. (Afetinan, Atatürk Hakkında H.B., S. 304)
Bir Türk dünyaya bedeldir. (1925)
İngiliz ateşemiliterinin sorduğu bir sorunun cevabıdır:
Anasının ve babasının asilliğiyle iftihar eden Tedoz, İtalya yarımadasına inmek isteyen Türk Attillâ'ya, barış görüşmesinden önce sormuş:
"Siz hangi asîl ailedensiniz?" Attillâ da ona cevap vermiş: "Ben asîl bir milletin evlâdıyım!" İşte benim cevabım da size budur!" (Ruşen Eşref Ünaydın, Atatürk; T. Ve D.K.H., S. 54)
Türk milleti büyük bir arslandır. Biz hepimiz onun tüyleri arasına sıkışmış ve sığınmış göz ile görülmez küçük varlıklarız. O arslanın büyük hareketleri ve hamleleri ise inkılâp hareketleri ve hamleleridir. Bu arslanı tahrik edebilmek... İşte bizim için iftihar edebilecek rol budur. 1931 (Asım Us, Hatıra Notları, S. 322)
Ben batı milletlerini, bütün dünyanın milletlerini tanırım. Fransızları tanırım, Almanları, Rusları ve bütün dünyanın milletlerini şahsen tanırım ve bu tanışmam da harb sahalarında olmuştur, ateş altında olmuştur. Ölüm karşısında olmuştur. Yemin ederek size temin ederim ki, bizim milletimizin manevî kuvveti bütün milletlerin manevî kuvvetinin üstündedir. 1920 (Atatürk'ün S.D. I, S. 81)
Türk milleti, güzel her şeyi, her medenî şeyi, her yüksek şeyi sever, takdir eder. Fakat muhakkaktır ki, herşeyin üstünde tapındığı bir şey varsa, o da kahramanlıktır. Bu sözlerim şüphesiz bugünkü uyanık Türk gençliğinin kulaklarında yüksek ve tesirli akisler yapacaktır. Yüksek huylarına ehemmiyetle baktığım Türk çocuklarından daha az şey istemem.
Bizim başka milletlerden hiçbir eksiğimiz yok. Cesuruz, zekiyiz, çalışkanız, yüksek maksatlar uğrunda ölmesini biliriz. (Makbule Atadan Anlatıyor. Nükte, Fıkra ve Çizgilerle Atatürk III, Der: N.A. Banoğlu, S. 79)
Millet ve biz yok, birlik halinde millet var. Biz ve millet ayrı ayrı şeyler değiliz. Ve şunu kat'i olarak söyleyeyim ki bir millet, varlığı ve bağımsızlığı için herşeye girişir ve bu gaye uğrunda her fedakârlığı yaparsa, muvaffak olmaması mümkün değildir. Elbette muvaffak olur. Muvaffak olamaz ise o millet ölmüş demektir. Şu halde millet yaşadıkça ve her türlü fedakârlıkta bulundukça muvaffak olamaması hatıra gelmez ve böyle bir şey söz konusu olamaz. 1919 (Mazhar Müfit Kansu, E.O.K. Atatürk'le beraber; Cilt: II, S. 346)
Dünyanın bize hürmet göstermesini istiyorsak evvelâ bizim kendi benliğimize ve milliyetimize bu hürmeti hissen, fikren, fiilen, bütün iş ve hareketlerimizle gösterelim; bilelim ki millî benliğini bulmayan milletler başka milletlerin avıdır. 1923 (Atatürk'ün S.D. II, S. 143)
Felâketler, elemler, mağlûbiyetler milletler üzerinde bir takım etkenlerin vücut bulmasına sebebiyet verir. Bu etkenlerin başlıcası, öyle kara günlerinde sonra milletlerin uyanması vakalarını bulması ve kendi benliğini duymasıdır.
Milletleri yükselten bu özelliklere bir etken daha ilâve edelim: İntikam hissi... Milletlerin kalbinde intikam hissi olmalı. Bu alelâde bir intikam değil, hayatına, ikbaline, refahına düşman olanların zararlarını yoketmeye yönelen bir intikamdır. Bütün dünya bilmeli ki, karşımızda böyle bir düşman oldukça onu affetmek elimizden gelmez ve gelmeyecektir. Düşmana merhamet acizlik ve zaaftır. Bu, insaniyet göstermek değil, insanlık özelliğinin yokoluşunu ilân etmektir. 1923 (Atatürk'ün S.D. II. S. 117)
Mazinin kararsız, çürümüş zihniyeti ölmüştür. Bütün dünya bilmelidir ki, Türk milleti hakkını, haysiyetini, şerefini tanıtmağa kadirdir. Türk vatanının bir karış toprağı için bütün millet bir vücut olarak ayağa kalkar. Haysiyetinin bir zerresine, vatanın bir avuç toprağına vuku bulacak tecavüzün bütün mevcudiyetine vurulmuş darbe olacağını artık Türk milletinin farketmediğini sanmak hatadır. 1924 (Behçet Macit, Gazi ve Eserleri, S. 96)
Bu dünyadan göçerek Türk milletine veda edeceklerinin çocuklarına kendinden sonra yaşayacaklara, son sözü bu olmalıdır: "Benim Türk milletine, Türk cemiyetine, Türklüğün istikbaline ait ödevlerim bitmemişti, siz onları tamamlayacaksınız. Siz de sizden sonrakilere benim sözümü tekrar ediniz."
Bu sözler bir ferdin değil, bir Türk Milleti duygusunun ifadesidir. Bunu, her Türk bir parola gibi kendinden sonrakilere mütemadiyen tekrar etmekle son nefesini verecektir. Her Türk ferdinin son nefesi, Türk Milleti'nin nefesinin sönmiyeceğini onun ebedi olduğunu göstermelidir. Yüksek Türk, senin için yüksekliğin hududu yoktur. İşte parola budur. 1935 (Atatürk'ün T.T.B. IV., S.575-76)
Az zamanda çok ve büyük işler yaptık. Bu işlerin en büyüğü, temeli Türk kahramanlığı ve yüksek Türk kültürü olan Türkiye Cumhuriyetidir. Bundaki muvaffakiyeti Türk milleti'nin ve onun değerli ordusunun bir ve beraber olarak kararlı bir şekilde yürümesine borçluyuz. Fakat yaptıklarımızı asla kâfi görmeyiz. Çünkü daha çok ve daha büyük işler yapmak mecburiyetinde ve azmindeyiz. Yurdumuzu dünyanın en mamur ve en medenî memleketleri seviyesine çıkaracağız. Millî kültürümüzü çağdaş medeniyet seviyesinin üstüne çıkaracağız.
Daha az zamanda daha büyük işler başaracağız. Bunda muvaffak olacağımıza şüphem yoktur. Çünkü Türk Milleti'nin karakteri yüksektir. Türk Milleti çalışkandır, Türk Milleti zekidir. Çünkü Türk Milleti millî birlik ve beraberlikte güçlükleri yenmesini bilmiştir. Ve çünkü Türk Milleti'nin yürümekte olduğu ilerleme ve medeniyet yolunda elinde ve kafasında tuttuğu meşale müspet ilimdir.
Şunu da ehemmiyetle belirtmeliyim ki, yüksek bir insan cemiyet olan Türk Milleti'nin tarihî vasfıda güzel sanatları sevmek ve onda yükselmektir. Bunun içindir ki, milletimizin yüksek karakterini, yorulmaz çalışkanlığını, fıtrî zekâsını, ilme bağlılığını, güzel sanatlara sevgisini, millî birlik duygusunu mütemadiyen ve her türlü vasıta ve tedbirlerle besliyerek inkişaf ettirmek millî ülkümüzdür.
Asla şüphem yoktur ki; Türklüğün unutulmuş büyük medenî vastı ve büyük medenî kabiliyeti bundan sonraki inkişafiyle âtinin yüksek medeniyet ufkunda yeni bir güneş gibi doğacaktır.
Türk Milleti,
Ebediyete akıp giden her on senede bu büyük millet bayramını daha büyük şereflerle, saadetlerle huzur ve refah içinde kutlamanı gönülden dilerim.
Ne mutlu Türküm diyene! 1933 (Atatürk'ün S.D. II, S. 272)
Memleket ve millet hizmetlerinde baş olmak isteyenlerin ilham kaynağı, milletin hakikî hisleri ve emelleridir. Bizim anılmağa değer bir hareketimiz varsa o da milletin duygu ve eğilimlerinde varlığına temas etmeğe çalışmaktan ibarettir. Her türlü muvaffakiyet sırrının, her nevi kuvvetin, kudretin hakikî kaynağının, milletin kendisi olduğuna kanaatimiz tamdır. 1925 (M.E.İ.S.D. I, S. 26)
Söz söyleyen arkadaşlarımızdan biri bana nereden ilham ve kuvvet aldığımı sordu. Arkadaşlarımızın sorduğu ilham ve kuvvet kaynağı, milletin kendisidir. Milletin müşterek eğilimi, umumî fikri olduğunu inkâr edenler de vardır. Bu gibileri, hepiniz çok işitmişsinizdir. Bu gibiler memleket ve milletle alâkasız, dalgın insanlardır. Memleketimizin ve milletimizin başına gelmiş olan bunca felâketler hiç şüphe etmemelidirki, bu dalgın insanların memleketin talihini ve iradesine ellerinde tutmuş olmalarından ileri gelmiştir.
Bir topluluğun mutlaka ortaklaşa bir fikri vardır. Eğer bu her zaman dile getirilemiyor ve belirtilemiyorsa, onun yokluğuna karar verilmemelidir. O, yapılan işlerde mutlaka mevcuttur. Varlığımız, bağımsızlığımızı kurtaran bütün işler ve hareketler, milletin müşterek fikrinin, arzusunun, azminin yüksek belirtisinden başka bir şey değildir. 1925 (Atatürk'ün M.A.D., S. 22)
Biz, ilhamlarımızı, gökten ve görünmez âlemlerden değil, doğrudan doğruya hayattan almış bulunuyoruz. Bizim yolumuzu çizen; içinde yaşadığımız yurt, bağrından çıktığımız Türk Milleti ve bir de milletler tarihinin binbir facia ve ıstırap kaydeden yapraklarından çıkardığımız neticelerdir. 1937 (Atatürk'ün K.A.N., S. 40)
Bu millet hakikî eğilimine zıt düşünceye sapanlara iltifat etmemektedir. Bununla bugün çok övünüyorum. Bundaki isabetin sırrını izah için derhal söylemeliyim ki bizim ilham kaynağımız doğrudan doğruya büyük Türk Milleti'nin vicdanı olmuştur ve daima olacaktır. Bütün hareketi, verimi, kuvveti millî vicdandan aldıkça, bütün teşebbüslerimizde milletin sağ duyusunu, rehber saydıkça şimdiye kadar olduğu gibi bundan sonra da milleti doğru hedeflere eriştireceğimize imanımız tamdır. 1925 (Atatürk'ün B.N., S 92)
Giriştiğimiz büyük işlerde, milletimizin yüksek kabiliyeti ve yüksek sağduyusu başlıca rehberimiz ve başarı kaynağımız olmuştur. Bu büyük millet, arzu ve istidadının yöneldiği istikametleri görmeye çalışan ve görebilen evlâdını daima takdir ve himaye etmiştir. 1926 (Atatürk'ün S.D. I, S. 337)
Millet sevgisi kadar büyük mükâfat yoktur. İstiklâl harbinde benim de milletime ettiğim bir takım hizmetler olmuştur zannederim. Fakat, bunlardan hiçbirini kendime mal etmedim. Yapılanın hepsi milletin eseridir, dedim; aranacak olursa, doğrusu da budur. Mazide sayısız medeniyet kurmuş bir ırkın ve milletin çocukları olduğumuzu isbat etmek için, yapmamız lâzımgelen şeylerin hepsini yaptığımızı ileri süremeyiz; bugüne ve yarına bırakılmış daha birçok büyük işlerimiz vardır. İlmî çalışmalarda bunlar arasındadır. Beni seven arkadaşlarıma tavsiyem şudur: şahsınız için değil, fakat mensup olduğunuz millet için elbirliği ile çalışalım; çalışmaların en yükseği budur. (Muzaffer Göker, T.T.K. Belleten, Cilt: 3, Sayı: 10, 1939, S. 388)
Milletimizi şimdiye kadar söylediğim sözlerle ve hareketlerimle aldatmamış olmakla övünç duyuyorum. "Yapacağım. Yapacağız. Yapabiliriz" dediğim zaman onların gerçekten yapabileceğime inanmıştır. Nitekim Sakarya Muharebesi başlamadan evvel "Düşmanı memleketimiz içinde boğacağız" demiştim. Bana bazı mühim sayılan yerlerden müracaatlar vâki olarak "milleti beyhude yere kırdırmayınız" demişler; Romenlerden, Bulgarlardan, Yunanlılardan bahsederek kurtuluşumuzu geleceğe bırakmanın uygun olacağını söylemişlerdi. Fakat milletin kabiliyetini, imanını gözönüne alarak onlara "Hayır, yapacağız!" demiştim. Şimdi de milleti refaha, ilerlemeye, memleketi mutluluğa sevketmek için mevcut kabiliyetimizi gözönünde alarak "Bunu da yapacağız!" diyorum. 1923 (Atatürk'ün S.D. II, S. 70)
Hiçbir sözümde milletime karşı geri alma durumunda kalmadım. Onları söylerken bir hayal peşinde koşan gibi, hayal şakıyan bir şair gibi değil, onları söylemekliğim bu milletteki kabiliyet unsurlarını bilmekliğimden idi. 1923 (Atatürk'ün S.D. II, S. 123)
Türk milleti kahramanlıkta olduğu kadar, istidat ve liyakatte de bütün milletlerden üstündür. (Yusuf Ziya Özer, T.T.K. Belleten, Cilt: 3, Sayı: 10, 1939, S. 287)
Mühim bir vazifenin yapılışında benden evvel işe girişen, millet olmuştur. Benim şu veya bu sebeple tehir ettiğim mühim vazifeyi millet bana ihtar etmiş ve yaptırmıştır. Bunu milletin müşterek ruhundaki yükseklik ve erginliğe parlak bir misal olarak anmayalım. 1925 (Mustafa Selim İmece, Atatürk'ün Ş.D.K. ve İ.S., S. 44)
Benim için en büyük korunma noktası ve şefaat kaynağı milletimin sinesidir. 1919 (Reşit Paşanın Hatıraları, S. 86)
Bu millet kılı kıpırdamadan dava uğruna ve benim uğruma, canını vermeğe hazır olmasaydı ben hiçbir şey yapamazdım. (Behçet Kemal Çağlar, Atatürk, Anekdotlar -Anılar, Der. : Kemal Arıburnu, S. 39)
Ben binbir müşkül karşısında yılacak bir insan olsa idim büyük işlerin rehberliğinde, milletim beni yaya bırakırdı. Milletimin iyi niyetine daima minnettarım. (Afetinan, Atatürk hakkında H.B. S. 21)
Ben gerektiği zaman en büyük hediyem olmak üzere Türk milletine canımı vereceğim. (Haziran 1937)
Hayatımın bütün safhalarında olduğu gibi, son zamanların buhranları ve felaketleri arasında da, bir dakika geçmemiştir ki, her türlü huzur ve istirahatimi, her nev'i şahsi duygularımı, milletin selameti ve saadeti namına feda etmekten zevk duymayayım.
Dünya üzerinde yaşamış ve yaşayan milletler arasında demokrat doğan yegâne millet Türklerdir. (1937)
Kudretsiz dimağlar, zayıf gözler, hakikati kolay göremezler. O gibiler büyük Türk milletinin yüksek seviyesine nazaran geri adamlardır. (1925)
Millet, muasır medeniyetin bütün milletlere temin ettiği hayat ve vasıtaları, esasta ve şekilde aynen ve tamamen gerçekleştirmeye kati karar vermiştir. Millet, yenilik ve ıslahat sahasında gösterdiği gayretlerin asırlardan beri olduğu gibi, türlü yalan ve dolanla biran bile durmasına müsaade etmemek azmindedir.
Millet, milletlerarası umumi mücadele sahasında hayat sebebi ve kuvvet sebebi olacak ilim ve vasıtanın ancak muasır medeniyette bulunabileceğini, sabit olmuş bir hakikat diye benimsemiştir.
Millet, saydığım değişiklikler ve inkılapların tabii ve zaruri icabı olarak umumi iradesinde ve bütün kanunlarında, ancak dünya ihtiyaçlarından mülhem ve ihtiyacın değişmesiyle değişip gelişmesi esas olan dünyevi bir idare zihniyetini hayat düsturu saymıştır. (1925)
Bu büyük millet, arzu ve istihdadının yönelmiş olduğu istikametleri göstermeye çalışan ve görebilen evladını daima takdir ve himeya etmiştir. (1926)
İki Mustafa Kemâl vardır. Biri, ben, fâni Mustafa Kemâl; diğeri milletin içinde yaşattığı Mustafa Kemâller idealidir. Ben onu temsil ediyorum. Herhangi bir tehlike ânında ben ortaya çıktımsa, beni bir Türk anası doğurmadı mı? Feyiz milletindir, benim değildir. (1935)
Türk milletinin istidadı ve katî kararı medeniyet yolunda, durmadan, yılmadan ilerlemektedir. (1924)
Türk milleti şuurla ve bunca bin senelerin açtığı devasız yaraları acele tedavi etmek ıstırabiyle, hakikat denilen cevheri bulmuş olduğuna inanarak, uzun adımlarla kurtuluş aramaya karar vermiştir. Bunun önüne sed çekmek isteyeceklerin âkıbeti Türkün kuvvetli ayakları altında ezilmektir.
Silâhı ile olduğu gibi aklı ile de mücadele mecburiyetinde olan milletimizin birincisinde gösterdiği kudreti, ikincisinde de göstereceğine asla şüphem yoktur. Milletimizin sâf seciyesi istidat ile doludur. (15 Temmuz 1921)
Samsun'a ayak bastıktan sonra derhal memleket ve milleti yokladım. Gördüm ki, memleketin ve milletin temayülü istiklâl müdafaasında tereddüt edenleri utanılır mevkiinde bırakabilecek mahiyettedir. Filhakika iki seneden beri bütün dünyanın şahit olduğu olaylar düşüncelerimde isabet ve milletin azim ve imânında hakikî salâbet olduğunu ispat etti. (23 Nisan 1921)
Hiçbir zafer gaye değildir. Zafer ancak kendisinden daha büyük bir gayeyi elde etmek için belli başlı vasıtadır. Gaye fikirdir. Zafer bir fikrin istihsal ve hizmet nisbetinde kıymet ifade eder. Bir fikrin istihsaline dayanmayan zafer payidar olamaz. O boş bir gayrettir.
Bizi diğer medeni milletler arasında geri bıraktıran adlî, siyasî, iktisadî, malî zincirler kırılmıştır. Parçalanmıştır... Bugüne kadar kazandığımız muvaffakıyet, bize ancak terakki ve medeniyete doğru bir yol açmıştır. Yoksa terakki medeniyeti henüz ulaşılmış değildir.
Büyük davamız, en medenî ve müreffeh millet olarak varlığımızı yükseltmektir. Bu yalnız kurumlarında değil düşüncelerinde temelli bir inkılâp yapmış olan Büyük Türk Milletinin dinamik idealidir. Bu idealin en kısa bir zamanda kavramak için, fikir ve hareketi, beraber yürütmek mecburiyetindeyiz. Bu teşebbüste, başarı ancak, süreli bir planla ve rasyonel çalışmakla mümkün olabilir.
Millî mücadele ve Kurtuluş Savaşı
Millî mücadelenin maksat ve gayesi tam istiklâlini ve kayıtsız-şartsız egemenliğini sağlamak ve sürdürmektir. Millet, dış istiklâlini kazanmak için, lâzım gelen hattı hareketini misakı millî ile ifa etmiştir. Millî hakimiyetini elde edebilmek için, takibi lâzım gelen hareket hattını da Teşkilâtı Esasiye Kanunu ile tesbit etmiştir. (1923)
Esas Türk milletinin haysiyetli ve şerefli bir millet olarak yaşamasıdır. Bu esas ancak tam bağımsızlık edinilmesiyle sağlanabilir. Ne kadar zengin ve bayındır olursa olsun bağımsızlıktan yoksun bir millet, uygar insanlık karşısında uşak olmak durumunda yüksek bir işlem için değer taşıyamaz. Yabancı bir devletin koruma ve esirgemesini benimsemek insanlık niteliklerinden yoksunluğu, güçyetmezliği ve uyuşukluğu benimsemekten başka bir şey değildir. Gerçekten bu aşağılığa düşmemiş olanların, isteyerek başlarına bir yabancı getirmeleri asla düşünülemez.
Oysa, Türk'ün haysiyet ve kendine inanı ve yeteneği çok yüksek ve büyüktür. Böyle bir millet esir yaşamaktansa yok olsun daha iyidir!
Dolayısıyla ya istiklâl, ya ölüm!
Biz haklarımızı ve bağımsızlığımızı savunmak için giriştiğimiz çarpışmanın kutsallığı düşüncesinde ve hiçbir gücün bir milleti yaşamak hakkından yoksun kılınmayacağı inancındayım. (Nutuk)
Memleketin ellide biri değil, her tarafı tahribedilse, her tarafı ateşler içinde bırakılsa, biz bu toprakların üstünde bir tepeye çıkacağız ve oradan savunma ile meşgul olacağız. 1920
Ben, 1919 senesi mayıs içinde Samsun'a çıktığım gün elimde, maddî hiçbir kuvvet yoktu. Yalnız büyük Türk Milleti'nin asaletinden doğan ve benim vicdanımı dolduran yüksek ve manevi bir kuvvet vardı. İşte ben bu millî kuvvete, bu Türk Milleti'ne güvenerek işe başladım.
Ben, Türk ufuklarından bir gün mutlaka bir güneş doğacağına, bunun hararet ve kuvvetinin bizi ısıtacağına, bundan bize bir güç çıkacağına o kadar emindim ki, bunu âdeta gözlerimle görüyordum. 1937
Milletimiz çok büyüktür. Hiç korkmayalım. O, esaret ve aşağılığı kabul etmez. (1919)
Ben ve benim gibi birçok vatandaşlar, kardeşler, milletin asıl vatanı, ümitsiz felâkete düştüğü zaman görevli oldukları, vicdanen, namusen, haysiyeten yükümlü bulundukları vazifeyi yapmak mevkiinde kaldılar. Bunu elbette yapacaklardır. Yapmaları mecburi idi, vicdani idi, insani idi, millî namus gereği idi. Ben bu mukaddes esasların dışında hareket edebilir mi idim? Efendiler; elbette edemezdim. Türk Milleti'nin hakiki hiçbir ferdi bu gereklerin haricinde hareket edemezdi. Ben elbette bu elim manzara karşısında vicdanımın emirlerine muhalif, millî namusumuza aykırı hareket edemezdim. (1925)
Bağımsızlık gayesinin elde edilişine kadar, tamamiyle milletle birlikte, fedakârane çalışacağıma mukaddesatım namına yemin ettim. Artık benim için Anadolu'dan hiçbir yere gitmemek katidir. (1919)
Millî irade kendi istikametinde bir nehir gibi coşup taşacaktır. Mücadeleyi her noktasından düşünerek uyanış ve coşkunluk hasıl olmuştur. Sadece dayanıklı olmak ve vazifede kusur etmemek temel şarttır. (1919)
Millî dava ancak bu inan, bu irade ve azimle gerçekleştirilecektir. Yaşaması ve muzaffer olması gereken değersiz şahıslarımız değil, millî kurtuluşu temin edecek olan fikirlerdir. (1919)
Aziz ve mübarek vatanımızı kurtarmak için bütün aydınların, herkesin hazır olması lâzımdır. İstanbul'a gitmeyeceğiz. Anadolu, en büyük hazinedir. Vatanın sinesinde kurtuluş çarelerini beraberce ölünceye kadar aramaya, temin etmeye çalışacağız. (1919)
Bazı arkadaşların yoksulluk içinde bu büyük dâvanın başarılamayacağını zannederek, memleketlerine dönmek arzusunda olduklarını duydum. Arkadaşlar! Ben sizleri bu millî dâvaya silâh zoruyla davet etmedim, görüyorsunuz ki sizi burada tutmak için de silâhım yoktur. Dilediğiniz gibi memleketlerinize dönebilirsiniz. Fakat şunu biliniz ki, bütün arkadaşlarım beni yalnız bırakıp gitseler, ben bu Meclis-i Âli'de tek başıma kalsam da, mücadeleye ahdettim. Düşman adım adım her tarafı işgal ederek Ankara'ya kadar gelecek olursa, ben bir elime silâhımı, bir elime de Türk bayrağını alıp Elma Dağı'na çıkacağım. Burada tek başıma son kurşunuma kadar düşmanla çarpışacağım. Sonra da bu mukaddes bayrağı göğsüme sarıp şehit olacağım. Bu bayrak kanımı sindire sindire emerken, ben de milletim uğruna hayata veda edeceğim. Huzurunuzda buna and içiyorum. (1920-Birinci Büyük Millet Meclisi'nin gizli celsesinde)
Millî müdafaamızı; düşmanların bayrakları, babalarımızın ocakları üstünden çekilinceye kadar terkedemeyiz. İstanbul mabedleri etrafında düşman askerleri gezdikçe, öz vatan toprakları üstünden yabancı adamların ayakları çekilmedikçe biz mücadelemize devam etmeye mecburuz. Kendi hükûmetimizin idaresi altında bedbaht ve fakir yaşamak, yabancı esareti bahasına nail olacağımız huzur ve mutluluktan bin kere üstündür. (1920)
Osmanlı Devleti'nin temelleri çökmüş, ömrü tamam olmuştu. Osmanlı memleketleri tamamen parçalanmıştı. Ortada bir avuç Türk'ün barındığı bir ata yurdu kalmıştı. Son mesele bunun da taksimini teminle uğraşılmaktan ibaretti. Osmanlı Devleti, onun bağımsızlığı, padişah, halife, hükûmet, bunlar hepsi anlamı kalmamış birtakım mânasız sözlerden ibarettir. O halde ciddi ve hakiki karar ne olabilirdi?
Bu vaziyet karşısında bir tek karar vardı. O da millî egemenliğe dayanan, kayıtsız ve şartsız müstakil yeni bir Türk Devleti tesis etmek!
İşte, daha İstanbul'dan çıkmadan evvel düşündüğümüz ve Samsun'da Anadolu topraklarına ayak basar basmaz uygulamaya başladığımız karar, bu karar olmuştur. (1927)
Harcici siyasetimizde başka bir devletin hukukuna tecavüz yoktur. Ancak, hakkımızı, hayatımızı, memleketimizi, namusumuzu müdafaa ediyoruz ve edeceğiz. Şimdiki medeniyetin devletler arası münasebetlerde ortaya attığı ve en yüce, temiz emel ve düşüncelerin bir özeti demek olan "her milletin kendi mukadderatına kendisinin hâkim olması" hakkını biz yeryüzünde yaşayan milletlerin hepsi için tanıyoruz, bizim de bu hakkımızın kayıtsız şartsız talebimizi tanımamak yüzünden akan ve akacak olan kanların mesuliyeti şüphesiz sebep olanlara aittir. Bizi, millî davamızı takipten yıldıracak hiçbir vasıta, hiçbir kuvvet düşünülmüş değildir. Millî davamız, bizim hayatımızdır. Hayatına suikast edilen en zayıf yaratıkların bile bu isteğe karşı isyan ve nefretle son nefese kadar kendisini müdaafaya çalışmasından daha tabii bir şey yoktur. (1921)
Bizi imha etmek görüşü karşısında mevcudiyetimizi silahla muhafaza ve müdafaa etmek pek tabiîdir. Bundan daha tabiî ve daha meşru bir hareket olamaz. (1921)
Düşmanın mükemmel ve kuvvetli ordularını mağlup etmek için kendimizde bulduğumuz kuvvet ve kudret, dâvamızın meşruluğundandır. Gerçekten, biz millî hududumuz dahilinde hür ve müstakil yaşamaktan başka bir şey istemiyoruz. Biz Avrupa'nın diğer milletlerinden esirgenmeyen, haklarımıza tecavüz edilmemesini istiyoruz. (1921)
Biz bir amaç takibediyoruz. Bu amacımız öteden beri muhtelif vesilelerle ifade edilmiştir. Ben şimdi de onu tekrar ediyorum: Milletin, devletin bağımsızlığını muhafaza etmek. Bunun içinde namus ve şeref tamamen yer alacaktır. Müstakil olarak milletimizin muayyen hudutlar dâhilindeki tamamiyetini muhafaza etmektir. Bunun için muharebe ediyoruz. Efendiler; memleketimizin ellide biri değil, her tarafı tahribedilse, her tarafı ateşler içinde bırakılsa, biz bu topraklar üstünde bir tepeye çıkacağız ve oradan savunma ile meşgul olacağız. Bundan dolayı iki karış yer işgal edilmiş, üç beş köy tahrip edilmiş diye burada feryada lüzum yoktur. Ben size açık söyliyeyim; efendiler bazı yerler işgal edilmiştir bunun üç misli daha işgal edilmiş olunabilir. Fakat bu işgal hiçbir vakitte bizim imanımızı sarsmayacaktır. (1920)
Millî mücadeleyi yapan, doğrudan doğruya milletin kendisidir, milletin evlâtlarıdır. Millet, analarıyla, babalarıyla, hemşireleriyle mücadeleyi kendisine ülkü edindi. Millî mücadelede şahsî hırs değil, millî ülkü, milli izzetinefis hakiki etken olmuştur. (1925- Atatürk'ün S.D. II, S. 231)
Ben, memleket ve milleti düştüğü felâketten çıkarabileceğim inancıyla Anadolu'ya geçtiğim ve amacın gerektirdiği teşebbüslere giriştiğim zaman cebimde, emrimde beş para olmadığını söyleyebilirim. Fakat parasızlık benim milletle beraber atmaya muvaffak olduğum hedefe yönelmiş adımları durdurmaya değil, zerre kadar azaltmaya dahi sebep teşkil edememiştir. Yürüdük, muvaffak olduk, yürüdükçe, muvaffak oldukça maddi güçlükler kendiliğinden ortadan kalktı.
Türk Milleti, kendisi için, kendi geleceği ve kurtuluşu için çalışan müteşebbisleri, heyetleri güçlükler karşısında bırakmayacak kadar yüksek vatanseverlik ve yüksek şeref hisleriyle donanmıştır. (1926- Atatürk'ün B.N.S. 103-104)
Hattı müdafaa yoktur, sathı müdafaa vardır. O satıh, bütün vatandır. Vatanın her karış toprağı, vatandaşın kanıyla ıslanmadıkça, terk olunamaz. Onun için küçük, büyük her cüzütamı, bulunduğu mevziden atılabilir. Fakat küçük, büyük her cüzütam ilk durabildiği noktada, tekrar düşmana karşı cephe teşkil edip muharebeye devam eder. Yanındaki cüzütamın çekilmeye mecbur olduğunu gören cüzütamlar, ona tabi olamaz. Bulunduğu mevzide nihayete kadar sebat ve mukavemete mecburdur.
Vatan mutlaka selâmet bulacak, millet mutlaka mutlu olacaktır. Çünkü kendi selâmetini, kendi saadetini memleketin ve milletin saadeti ve selâmeti için feda edebilen vatan evlâtları çoktur. (Nisan 1922)
Birinci İnönü Meydan Muharebesi, inkılâp tarihimizin çok mühim, çok verimli bir sayfasıdır. Gelecek nesiller ve bütün dünya bu sayfayı araştırıp inceledikçe Türk inkılâbını yapan bugünkü Türk ordusunu ve bu orduyu bağrından çıkaran bugünkü Türk Topluluğunu, elbette saygı ile anacak ve takdir edecektir. 1925 (Atatürk'ün S.D. II, S.205)
Birinci İnönü, muharebe meydanının ufuklarında yükselen zafer güneşi, Türk milletinin yüksek fazilet ve mâneviyatının belirtisidir. Bu doğuş karşısında büyük bozgunlar oldu...
Birinci İnönü Zaferi, İkinci İnönü Zaferinin, Sakarya büyük kanlı savaşının ve en nihayet Türk vatanının; Türk bağımsızlığının ilk zafer müjdecisi olmuştur. Bu sebeple Birinci İnönü Meydan muharebesini kazanan Türk ordusunun bütün mensupları, dünya tarihinde unutulmaz şanlı bir menkibe sahibi olarak ebediyen yaşayacaklardır. 1925 (Atatürk'ün S.D. II, S.206)
Türkiye Büyük Millet Meclisi ordusunun Sakaryada kazanmış olduğu meydan muharebesi pek büyük bir meydan muharebesidir. Harb tarihinde benzeri belki olmıyan bir meydan muharebesidir. Büyük meydan muharebelerinden biri olan Mukden Meydan Muharebesi dahi yirmibir gün devam etmemiştir. 1921 (Atatürk'ün S.D. I, S.177)
Subaylarımızın kahramanlıkları hakkında söyliyecek söz bulamam, yalnız ifadede isabet edebilmek için diyebilirim ki, bu muharebe subay muharebesi olmuştur. Bu sebeple subay arkadaşlarımın en ufak rütbelisinden en büyük rütbelisine kadar kıymet ve fedakârlıklarını bütün kalb ve vicdanımla ve takdirlerle yadeylerim. Fertlerimizi methüsenadan çok yüksek görürüm. Zaten bu milletin evlâdı başka türlü tasavvur edilemez. Bu milletin evlâtlarının fedakârlıkları, kahramanlıkları için ölçü bulunamaz. Askerlerimiz hakkında yeni bir şey ilâve etmek isterim: Kahraman Türk askeri, Anadolu muharebelerinin mânasını anlamış, yeni bir ülkü ile muharebe etmiştir.
Böyle evlâtlara ve böyle evlâtlardan mürekkep ordulara malik bir millet elbette hakkını ve bağımsızlığını bütün mânasiyle muhafaza etmeğe muvaffak olacaktır. Böyle bir milleti bağımsızlığından mahrum etmeğe kalkışmak hayal ile vakit geçirmektir. 1921 (Atatürk'ün S.D. I, S. 178)
Afyonkarahisar-Dumlupınar meydan muharebesi ve onun son devresi olan 30 Ağustos Türk tarihinin en büyük bir dönüm noktasını teşkil eder. Milli tarihimiz çok büyük ve çok parlak zaferlerle doludur. Fakat Türk milletinin burada kazandığı zafer kadar keskin neticeli ve bütün tarihte, yalnız bizim tarihimizde değil, dünya tarihinde yeni yön vermekte kesin tesirli böyle bir meydan muharebesi hatırlamıyorum. 1924 (Atatürk'ün B.N., S. 81-82)
Bu Anadolu zaferi tarih arasında, bir millet tarafından tamamen benimsenen bir fikrin ne kadar kadir ve ne kadar zinde bir kuvvet olduğunun en güzel bir misali olarak, kalacaktır. 1922 (Atatürk'ün S.D. I, S. 260)
Biz, bu harekâtı, neticesini tamamen bilerek yaptık. Bütün bunlar belki bütün dünyaya hayret verecek niteliktedir. Onun için ordumuzun kudretini anlamayan ve anlamaktan âciz olanlar bu muazzam eseri beklenmedik bir tesadüf eseri gibi göstermek istiyorlar. Fakat; hiçbir vakit öyle değildir. Hareket bütün teferruatına kadar tamamen düşünülmüş, tespit olunmuş, hazırlanmış, idare edilmiş ve neticelendirilmiştir. 1922 (Atatürk'ün S.D. I, S. 256)
Milletin mukadderatını doğrudan doğruya üzerine alarak karamsarlık yerine ümit, perişanlık yerine düzen, tereddüt yerine azim ve iman koyan ve yokluktan koskaca bir varlık çıkaran meclisimizin, yiğit ve kahraman ordularının başında bir asker sadakat ve itaatiyle emirlerinizi yerine getirmiş olduğumdan dolayı, bir insan kalbinin nadiren duyabileceği bir memnuniyet içindeyim. Kalbim bu sevinçle dolu olarak, pek aziz ve muhterem arkadaşlarımı, bütün dünyaya karşı temsil ettikleri hürriyet ve bağımsızlık fikrinin zaferinden dolayı tebrik ediyorum. 1922 (Atatürk'ün S.D. I, S.240)
Afyonkarahisar-Dumlupınar Meydan Muharebesi ve ondan sonra düşman ordusunu tamamen imha veya esir eden ve kılıçtan kurtulanları Akdenize, Marmaraya döken harekâtımızı izah ve tavsif için söz söylemekten kendimi müstağni sayarım.
Her safhasiyle düşünülmüş, hazırlanmış, idare edilmiş ve zaferle neticelendirilmiş olan bu harekât, Türk ordusunun, Türk subay ve kumanda heyetinin, yüksek kudret ve kahramanlığını tarihte bir daha tesbit eden muazzam bir eserdir.
Bu eser, Türk milletinin hürriyet ve bağımsızlık fikrinin ölmez âbidesidir. Bu eseri meydana getiren bir milletin evlâdı, bir ordunun Başkumandanı olduğumdan daima mesut ve bahtiyarım. 1927 (Nutuk II, S. 677)
30 Ağustos Bayramında tebrikleri kabul ederken:
Bu zaferi kazanan ben değilim. Bunu, asıl, tel örgüleri hiçe sayarak atlayan, savaş meydanında can veren, yaralanan, kendini esirgemeden düşmanın üzerine atılarak Akdeniz yolunu Türk süngülerine açan kahraman askerler kazanmıştır. Ne yazık ki onların herbirinin adını Kocatepe'nin sırtlarına yazmak mümkün değildir. Fakat hepsinin ortak bir adı vardır: Türk askeri... Tebriklerinizi onların namına kabul ediyorum!... 1928 (İbrahim Necmi Dilmen, Atatürk Anekdotlar, Der: Kemal Arıburnu, S. 120)
Bütün arkadaşlarımın Anadolu'da daha başka meydan muharebeleri verileceğini gözönüne alarak ilerlemesini ve herkesin fikri güçlerini ve kahramanlık ve vatanseverlik kaynaklarını yarışırcasına göstermeye devam etmesini isterim.
Ordular; ilk hedefiniz Akdenizdir. İleri! 1922 (Atatürk'ün T.T.B. IV, S. 449)
Türk kumandanları, kumanda etmesini, Türk askeri ölmesini bildi. Harbi kazanışımızın sırrı bundan ibarettir. 1922 (Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Atatürk, S. 90)
Vatanın kurtuluşu, milletin görüş ve idaresi kendi alınyazısı üzerinde kayıtsız şartsız hâkim olduğu zaman başlamış ve ancak milletin vicdanından doğan ordularla olumlu ve kesin neticelere ermiş. 1922 (Atatürk'ün T.T.B. IV, S.459)
Memleketimizi hiçbir hak ve adalete dayanmayarak çiğnemek ve çiğnetmek teşebbüsü, muzaffer ordumuzun fedakârane ve cansiperane gayretiyle lâyık olduğu başarısızlığa uğratılmış ve milletimiz, tarihin nadir kaydettiği bir zafer kazanarak sevgili yurdumuzu kurtarmıştır. 1923 (Atatürk'ün S.D. I, S. 290)
Şunu bir gerçek olarak biliniz ki, şeref hiçbir vakit bir adamın değil, bütün milletindir. Eğer yapılan işler mühimse, gösterilen muvaffakiyetler belli ise, inkılâplar dikkati çekici ise her fert kendini tebrik etmelidir. Çünkü böyle büyük şeyleri ancak çok kabiliyetli olan büyük milletler yapabilir ve bu milletin her ferdi, böyle en kabiliyetli ve büyük bir millete mensup olduğunu düşünerek kendini tebrik etsin. 1923 (Atatürk'ün S.D. II, S.123)
Bütün bu muvaffakiyet yalnız benim eserim değildir ve olamaz. Bütün muvaffakiyet, bütün milletin azim ve imanıyla çalışmasını birleştirmesi neticesidir. Kahraman milletimizin ve seçkin ordumuzun kazandığı başarı ve zaferlerdir. 1928 (Atatürk'ün S.D. II, S. 76-77)
Kahraman Türk ordularının kazandıkları büyük zaferlerde şahsıma düşmüş olan vazifeleri yapabilmişsem çok bahtiyarım. Yalnız bu noktada bir gerçeği açıklamak için söyliyeyim ki; benim, ordularımızı yönelttiğim hedefler, esasen ordularımın her erinin, bütün subaylarının ve kumandanlarının görüşlerinin, vicdanlarının, azimlerinin, ülkülerinin yönelmiş olduğu hedefler idi. 1928 (Atatürk'ün S.D. II, S. 228)
Her safhası vatan için, evlâtlarımızın torunları için şerefli hâdiselerle dolu büyük bir kahramanlık menkıbesi teşkil eden Anadolu muharebelerinin heyecan veren tafsilâtını tarihin diline terkediyorum. Millet; milletin ruh sanatı, musikisi, edebiyatı ve bütün estetiği, bu kutsal mücadelenin ilâhî nağmelerini sonsuz bir vatan aşkının coşkun heyecanlarıyla daima şakımalıdır. 1923 (Atatürk'ün S.D. I, S.305)
Geçirdiğimiz buhranlı günlerin şerefli kahramanlarını hep beraber kutlayalım. Onlar arasında muharebe meydanlarında düşman silâhiyle göğüsleri delinmiş bahtiyarlar olduğu gibi yangınlarda, ateşlerde yakılmış bedbaht çocuklar, kadınlar ve ihtiyarlar vardır. Onlar arasında namuslarına tecavüz edilmiş, ebediyen ağlamağa mahkûm genç kızlar da vardır. Onlar arasında yurtlarını kaybetmiş aileler, evlatlarını gömmüş analar vardır ve yine onlar arasında muharebedeki namus vazifesini şerefle yaparak bugün memleketlerine dönmüş gaziler vardır. Onlardan şehitlik şarabını içmiş olanların ruhlarına fatihalar sunalım. 1923 (Atatürk'ün S.D. I, S. 308-309)
  Alıntı Yaparak CevaplaAlıntı Yaparak Cevapla
Eski 26-12-07, 10:48 #8
semiramix semiramix çevrimdışı
Varsayılan C: Atatürk'ün Sözleri ( Türkçe - İngilizce)

Turkish Nation
My only honorary title and my only wealth is nothing but being a member of the Turkish Nation. ( Mahmut Esat Bozkurt, Memories from the Recent Past, p. 95 )
This country was Turkish in the past, is Turkish in the present and will live as Turkish forever. 1923 ( Taha Toros, Atatürk’s Adana Visits, p. 3 )
Turk! Be Proud. Work. Trust. ( Afet İnan, About Atatürk H. B., p. 304 )
A Turk is equal to all the world. ( 1925 )
The answer to the question asked by the British Military Attache :
Tedoz, who takes pride in his parents’ blue blood, asks Atilla, who wants to conquer the Italian peninsula, before the peace talks:
“ Which noble family do you belong to? “ Atilla replies: “ I’m a son of a noble nation” My answer to your question is exactly the same! ( Ruşen Eşref Ünaydın, Atatürk; T. And D. K. H. , p. 54 )
Turkish nation is a gigantic lion. We are all tiny creatures too small to be seen stuck and finding shelter in his hair. The effective acts and movements of the lion are the effective acts and movements of the revolution. To be able to incite the lion to act and move... For us, this is the role we can be proud of. 1931 ( Asım Us, Memoirs, p. 322 )
I know western nations and all the nations in the world. I know the French, the German, the Russian and all other nations, and I came to know them on the front under fire, face to face with death. I assure you that the moral strength of Turkish nation is superior to that of all the other nations’. 1920 ( Atatürk’s S. D., p. 81 )
Turkish nation likes and appreciates everything that’s beautiful, everything that’s high, everything that’s civilized. But without a doubt, the one thing that the Turkish nation values more than anything is heroism. Surely these words will echo strongly and effectively in the ears of today’s sharp Turkish youth. I wouldn’t expect any less from the Turkish youth whose noble disposition I regard as extremely important.
We are no less than the other nations. We are brave, we are intelligent, we are hardworking, we know how to die for noble causes. ( Makbule Atadan Tells. Atatürk with witty remarks, anecdotes and drawings III, Compiled by: N. A. Banoğlu, p. 79 )
There is no “ Nation “ and “ We “, there is only the nation in whole. “ We “ and “ Nation “ are not two individual things. Let me assure you that if a nation does whatever it takes to save its existence and independence and makes every sacrifice to reach this goal, it is not possible for such a nation to be unsuccessful. It will succeed for sure. If a nation cannot succeed, then it is dead. So, as long as the nation exists and makes every necessary sacrifice, failure is not possible at all. 1919 ( Mazhar Müfit Kansu, E. O. K. With Atatürk; Vol. II, p. 346 )
If we want the world to respect us, first we must show this respect to our own personality and nationality in feelings, in thoughts and in action; we must keep in mind that the nations that couldn’t develop their own national personality can only be prey to other nations. 1923 ( Atatürk’s S. D. II, p. 143 )
Disasters, anguish and defeats causes some effects on nations. The main one of these effects is that, after such dark days, nations wake up, remember their dignity and sense their own personalities.
We should add another one to these effects that exalt the dignity of the nations: the feeling of revenge... There should be the feeling of revenge in the heart of the nations. This is not an ordinary revenge, but the one that aims to repairing the harm done by the ones that are enemies of the nation’s life, prosperity and future. The whole world must know that it is not, and will not ever be possible for us to forgive such an enemy so long as it stands against us. Showing mercy to the enemy is weakness and inability. It is not humane, but the manifestation of the vanishing of the human character. 1923 ( Atatürk’s S. D. II. P. 117 )
The undecided, rotten mentality of the past is dead. The whole world should know that the Turkish nation is able to exhibit its rights, dignity and honor. The whole nation will stand up in one body and fight for a single foot of motherland soil. It is a mistake to think the Turkish nation hasn’t realized that any aggression against the least bit of its dignity, a handful of motherland soil is an attack against its whole presence. 1924 ( Behçet Macit, The Ghazi and His Works, p. 96 )
Those who are about to pass away and say farewell to the Turkish nation, should say ,as their last words to their children whose life will go on : “ My duties to Turkish nation, Turkish people and the future of the Turk haven’t been accomplished yet. It is now up to you to complete them. You should repeat these words to your descendants. “
These words are not the expression of an individual, but the expression of a “ Sense “ of Turkish nation. Every Turk will breathe his last breath repeatedly saying these words to his children as a password. The last breath of every Turk should show that the breath of the Turkish nation never cease and it will keep on breathing forever. Noble Turk, there is no limit to your nobility. 1935 (Atatürk'ün T.T.B. IV., S.575-76)
We have accomplished many important duties in such a short time. The most important of these duties is the Republic of Turkey, whose foundation is Turkish heroism and noble Turkish culture. We owe this success to the Turkish people and its invaluable army that have walked hand in hand in utmost determination. But we can never say what we have done so far is enough. Because we have to do more and we are determined to do so. We will bring our country to the level of the world’s most civilized and prosperous countries. We will raise our national culture beyond the level of contemporary civilization.
We will do more in shorter time. I am sure that we will succeed. Because Turkish people have a noble character. Turkish people are hardworking, Turkish people are intelligent. Because Turkish people have succeeded in overcoming difficulties by national unity and identity. And because, on the path of development and civilization, the torch in the hands and mind of Turkish people is positive science.
I must also stress that another historic quality of the Turkish nation, which is a noble society, is to appreciate and master the fine arts. For that reason, it is our national ideal to develop our nation’s noble character, untiring industriousness, natural intelligence, faith in science, affection to fine arts, sense of national unity by continuously supporting them with every imaginable means and measures.
I have no doubt at all; the great albeit forgotten cultural achievements and great civilizing talents of the Turks shall rise on the horizon of the future and of progress.
Turkish Nation,
I sincerely hope that you celebrate this grand national occasion every ten years forever with more pride. more happiness, in peace and prosperity.
What joy to he/she who says “ I’m a Turk ! “ 1933 ( Atatürk’s S. D. II, p. 272 )
The source of inspiration for those who want to be a leader in serving the country and the nation is the sincere feelings and desires of the nation. If we ever did anything that is worth mentioning, that would be nothing but our effort to touch the presence of the nation in terms of its feelings and tendencies. We have no doubt whatsoever that the secret to any success, the true source of any power and capacity is the nation itself. 1925 ( M. E. İ. S. D. I, p.26 )
One of our friends who made a speech asked me what was the source of inspiration and power for me. The source of inspiration and power our friends inquired about is the nation itself. Some deny that a nation has a common tendency, a common view and idea. Probably you all have heard such people many times. Such people are absentminded ones who are indifferent to the country and the nation. Many disasters our country and nation had to face were undoubtedly caused by the fact that those absentminded ones had the control of the fate and the will of the country.
A community undoubtedly has a common idea. Maybe this idea cannot always be expressed, but this should never lead one to decide that such a common idea is nonexistent. It surely exists in the affairs. Our presence, all acts and accomplishments that saved our independence are nothing but the noble sign of the nation’s common idea, desire and resolution. 1925 ( Atatürk’s M. A. D., p. 22 )
We have taken our inspiration neither from the skies, nor from the invisible worlds, but directly from life itself. What draws our path are the motherland we live in, the Turkish nation we belong to and the conclusions we have drawn from the pages of the history of nations which are full of disasters and anguish. 1937 ( Atatürk’s K. A. N., p.40 )
Our nation doesn’t approve of those who think and act opposite to it’s true tendencies. Today, I am proud of this virtue. To explain how appropriate it is, I must say that our source of inspiration has always been, is and will always be the conscience of Great Turkish Nation. We believe beyond any doubt that, as long as all of our acts, power and productivity find foundation in national conscience, and as long as we are guided by the national common sense, we, as we have done so far, will carry the nation forward to the right goals. 1925 ( Atatürk’s B. N., p. 92 )
When we attempted to accomplish our great duties, our main guide and source of success was our nation’s noble common sense and capacity. This great nation always appreciate and support his sons who try and see the directions its desire and capacity lead. 1926 ( Atatürk’s S. D. I, p. 337 )
There is no bigger reward than the Nation’s love and affection. I think I served my nation in some ways during the independence war. But I have never taken credit for any of them alone. I always say “ All that’s done is the nation’s accomplishment ” and that is the truth. We can not claim that we have done all we have to do to prove that we are the descendants of a race and a nation that formed countless civilizations in the past, for we have yet much work to do to today and tomorrow. Scientific efforts are among them. My advice to my friends is this: Let’s work hand in hand not for ourselves, but for the nation we belong to, for this is the noblest of all works. ( Muzaffer Göker, T. T. K. Belleten, Vol. 3, Issue: 10, 1939, p. 388 )
I’m proud of the fact that I have never deceived my nation with my words and actions. When I said “ I will do it “, “ We will do it “, “ We can do it “, I always believed what I said. For instance, before the Battle Of Sakarya started, I said we would drown our enemy in our country. Some supposedly important people sent word and asked me not to send the people to death in vain. They told about Rumenians, Bulgarians and Greeks and suggested that it would be best if we waited for the future to gain our independence. But keeping the capacity and faith of our nation in mind, I said “ no, we will do it “. And now, keeping our existing capacity to lead the country and the nation to prosperity, development and happiness in mind, I say “ We will do it too! “. 1923 ( Atatürk’s S. D. II, p. 70 )
I have never been forced to go back on a promise given to the nation. While giving these promises, I was not like a fanciful poet persuing the imaginatory when giving them I trusted in talents of this nation.1923 (Atatürk'ün S.D. II, S. 123)
The Turkish nation is superior to all the other nations not only in heroism, but also in capability and aptitude. ( Yusuf Ziya Özer, T. T. K. Belleten, Vol. 3, Issue : 10, 1939, p. 287 )
Before me, it was the nation which took action to accomplish an important duty. The nation reminded me the important duty I delayed for one reason or the other and made me accomplish it. 1925 ( Mustafa Selim İmece, Atatürk’s S. D. K. And I. S., p. 44 )
My only intercessor and shelter is my nation. 1919 ( Memoirs of Reşit Pasha, p. 86 )
If this nation had not been ready to die without turning a hair for the cause and for me, I couldn’t have accomplished anything. ( Behçet Kemal Çağlar, Atatürk, Anecdotes – Memoirs, Compiled by: Kemal Arıburnu, p. 39 )
If I was a man who could be easily intimidated by difficulties, my nation would leave me alone. I’m always grateful to my nation’s goodwill. ( Afet İnan, About Atatürk H. B. P. 21 )
When necessary, I will give the Turkish nation my life as my biggest gift. ( June 1937 )
As in every phase of my life, during the days of crisis and disasters of the last years, there was not a single moment when I didn’t get the utmost pleasure in sacrificing my personal interests, my personal peace and comfort for my nation’s happiness and welfare.
The only born democrat nation among all the nations past and present in this world is the Turkish nation. ( 1937 )
Incapable minds and weak eyes can not see the truth easily. Such ones are far behind the level of great the Turkish Nation. ( 1925 )
Our nation is determined to obtain, in essence and in form, the life and means that contemporary civilization has provided to all nations. The nation is resolved not to let the efforts it makes in terms of reforms and modernization cease because of many lies and tricks as was the case in past centuries.
This nation has adopted as an absolute fact that, in the struggle at the international level, science as the means of survival and the source of power can only be found in the contemporary civilization.
As a natural and indispensable result of the alterations and reforms I mentioned, a secular governmental mentality which doesn’t change unless the mundane needs it stems from change in the nation’s general volition and in law system has been adopted by our nation as a vital principle. ( 1925 )
This great nation always appreciates and supports her sons who try and see the directions its desire and capacity lead. (1926)
There are two Mustafa Kemals. One is me, the mortal Mustafa Kemal; the other is the ideal of Mustafa Kemal which will live forever within the heart of the nation. I represent this ideal. I appeared at a moment of danger, yes, but isn’t my mother a Turk? It is the nation that is fertile, not me. ( 1935 )
The natural ability and the final resolution of the Turkish nation is to walk untiringly and unceasingly on the path of civilization. ( 1924 )
Wishing to cure terrible wounds of many millennia quickly and believing that it has found the jewel called the truth, Turkish nation consciously decided to seek liberation. The obvious fate of those who attempt to prevent it is to be stomped under the strong feet of the Turk.
I have no doubt whatsoever that our nation will show the same competence in fighting with wisdom as it did in fighting with guns. Our nation’s pure disposition is full of capability. ( 15 July 1921 )
As soon as I arrived Samsun, I examined the country and the people. I saw that the tendency of the nation would make anyone who hesitated in defending the country’s independence feel ashamed. The events that the whole world witnessed in the last two years proved that I was right and the nation had a real perseverance in its determination and faith. ( 23 April 1921 )
No victory is the goal itself. The victory is only the main means to reach a goal that is superior to it. The goal is the idea. The victory can only be as valuable as the idea it produces and serves. A victory that doesn’t produce an idea can not be lasting. Such a victory is a useless effort.
The juridical, political, economic and financial chains that held us back from the level of civilized nations have been broken... The success we reached only paved the way for progress and civilization. But we have not yet reached the progressive civilization.
Our great cause is to exalt the dignity of our presence as the most civilized and prosperous nation. This is the dynamic ideal of Great Turkish Nation that permanently revolutionized not only its institutions, but also its ideas. To reach this ideal, we must carry out the idea and the act together. In such an attempt, success is possible only through long term planning and rational work.
The National Struggle and The Turkish War of Independence
The intention and the goal of the national struggle was to provide and to maintain complete independence and unconditional sovereignty. The Nation performed the necessary actions in the context of Misak-ı Milli ( National Oath ) to win its external independence. And she also determined her line of action with The Law of Teşkilat-ı Esasiye to manage to obtain her national sovereignty. (1923 )
The objective is to keep alive the Turkish nation as a self–respecting and an honourable nation. This aim could be only provided with complete independence. A nation that has not her independence, it does not matter how to wealthy she is, could only be a manservant to the civilised humanity. Adopting a foreign state’s protection is nothing but deprivation of human quality, weakness and numbness. Those who did not fall into this vulgarity, could be never thought to bring a foreigner to their administration.
However the self–respect, belief in herself and ability of the Turkish people are very high and immense. For such a Nation it is better to disappear than survive as slave!
Consequently it is either independence or death!
We continued our war to defend our rights and independence and this is sacred for us. And I have a belief that no power could deprive a nation from its right to life. (From Atatürk’s Speech)
Whether all sides of our territory is destroyed or left in flames we will be on a hill located in our territory and defend our country. 1920
The day I went to Samsun in May of 1919 I had not any material force. I just had high spiritual strength originated from eminent Turkish Nation’s nobility and this filled my heart. Here I started my duty by this national power and I trusted them completely.
I was so sure that one day undoubtedly the sun will would shine on The Turkish horizon, the strength of this sun would warm us, we would take strength from it. I was virtually seeing this with my eyes. 1937
Our nation is so great. We do not need to be frightened. She does not accept slavery and vulgarity. (1919)
I and many of our citizens, siblings, stayed in their ranks when the nations original territories fell down in hopeless disaster. And also it is certain that they must have done. They must have done. Yet it was compulsory, humanely, and in accordance with national honour. Could I have moved outside of these holy bases? Sir, I could certainly not. Any genuine individual belonging to the Turkish Nation could have moved outside of these holy bases. Certainly I could not have acted contrary to the orders of my conscience and contrary to our national honour. (1925)
I swore to struggle in a self–sacrificing manner and always beside the nation until we had our independence. Anymore it is certain to me that I will go to nowhere except Anatolia. (1919)
The Nation will be successful. We will think of every aspect of the struggle. The main condition is only being strong and not behaving improperly. (1919)
The National trial will only realise with this belief, resolve and determination. The survival must be the ideas providing national independence not our worthless individuals. (1919)
Everybody, all the intellectuals must be present to save our blessed country. We will not go to İstanbul. The greatest national treasury is in Anatolia. We will struggle to search and assure the saving remedies in the bosom of our country, with each other and until death. (1919)
I have heard some of our friends desire to turn back to their lands because they do not believe in the success of the struggle for independence in this impoverished state. Friends! I did not invite you to this national trial with the force of weapon. And you can see that I still have no weapon to hold you here. You can turn back to your lands as you desire. But you have to know that I will continue to struggle whether either all my friends leave me alone and go away or I stay here alone in Meclis- i Ali ( parliament ). If the enemy comes to Ankara by occupying all sides of our territory, I will take my weapon in my hand and the Turkish flag in the other to attack them from the mountain of Elma. I will struggle with them alone and with all my bullets until the last one. And then I will wrap this blessed flag to my chest and I will die while serving my country. While this flag is absorbing my blood, I will die for the sake of my nation. I swear in the presence of the Parliament (1920 – First Turkish Grand National Assembly at the secret session ).
We can not abandon our national defence until the enemies flags withdraw from our fathers homes. If the soldiers of the foe walk around all over İstanbul, if the foreigner does not leave our lands, we are obliged to continue our struggle. Living in poverty under your own government’s rule is an outstanding situation thousand times better than peace and happiness under a foreign guardianship rule (1920).
The basis of Ottoman State has collapsed and she has completed her life. The Ottoman countries are completely smashed. In the middle there is a father land where very small numbers of Turks are living. The last issue was to smash this land as well. All the concepts such as Ottoman Emperor, its independence, sultan, caliph, government consist of meaningless words. In these circumstances what would be the serious and the real decision?
There was only one decision before this situation. That decision was to establish a new Turkish State based on national sovereignty and unconditional independence.
Here the decision, that we were still considering before we left İstanbul and started to implement immediately when we came to Anatolia in Samsun, is this decision (1927).
In our foreign policy there is no intervention to another state’s law. Nevertheless we are defending and we will defend our right, life, country and honour. We are introducing the right to–for all nations that was suggested by modern day civilisation in the context of international relations and that means a summary of the most eminent thoughts. If our right of self-determination is not introduced unhindered and unconditionally, we will not be responsible for the conflicts and those who do not want to introduce our right will be responsible. There is no conceivable means and power to daunt us from our insisting to realise the national objective. Even for the weak creatures, that are massacred, it is nothing but normal to defend themselves until their last breath (1921).
It is our natural right to protect and defend our existence with weapons against the intent that wishes to destroy us. There is no movement that is more normal and more legal than this (1921).
The strength and ability that we found in ourselves to destroy the enemy's excellent and powerful armies originate from the our legitimate trial. Indeed we want nothing more than to live independently within our national borders. We want respect of our rights that do not begrudge the other nations in Europe (1921).
We are following an aim. Our aim is mentioned above. Now I am repeating : To protect our nation and our state independence. Honour and self–respect are a full part in this. Our aim includes only our nation's sovereignty in our country's determined borders. We are fighting for this. Sir; whether all sides of our territory are destroyed or left in flames we will be on a hill located in our territory and defend our country. Due to this there is no need to complain that some places are occupied or some villages destroyed. I am saying clearly that some places are occupied but occupation could reach three times as much as this. But this occupation will never weaken our belief. (1920)
Directly the nation, children of this nation are carrying out the national struggle. The nation has adopted the struggle as an ideal with her mothers, fathers, nurses. The national struggle based on not an individual's ambition but on the national ideal, national self–respect are the real effects. ( 1925 – Atatürk’s S. D. II, p. g. 231 )
I can say that when I came to Anatolia and started my attempts in the belief to rescue the country and the nation from the disaster that they had fallen in, I had nothing in my pocket and under my rule. But poverty was not a reason to stop our steps or decrease their intensity through our objective. We walked and we accomplished and day by day material difficulties ceased spontaneously.
The Turkish Nation has high patriotism and a sense of honour that she does not leave enterprises, which study for her future and independence, alone before difficulties. ( 1926 – Atatürk’s B. N. p. g. 103 – 104 )
The target is not to defend a specific region but defend for all country against the enemy. The country is not abandoned only if the individuals' blood flows in every part of the territory. Even when a person is thrown from his localised, first point there he find he must stop and fight against the enemy. The soldiers are obliged to have patience and success at the point where they are located.
The country will undoubtedly be independent and the nation will be happy. Yet the children of this country are many who will sacrifice their happiness for their country. ( April 1922 )
First Major İnönü Battle is a very significant and productive page in our history of revolution. Coming generations and the whole world will commemorate and appreciate with respect today’s Turkish army that implemented the Turkish revolution and Turkish society that had created this army. 1925 ( Atatürk’s S. D. II, p. g. 205 )
First İnönü is the sun of the victory that rises from horizon of the balllefield. This is the sign of the Turkish nation's high virtue and belief. There is great animosity against this birth...
First İnönü Victory was the sign of the Second İnönü Victory, Sakarya was the sign of the great fight and finally they were the sign of the Turkish country and Turkish independence. For these reasons all of the Turkish military participants who won the First İnönü Major Battle will live forever as glorious warriors in world history. 1925 ( Atatürk’s S. D. II, p. g. 206 )
The Turkish Grand National Assembly’s military’s victory at Sakarya was very significant. There was no resembling victory during the war history. Even Mukden Major Battle that was one of the largest major battles did not continue twenty one days. 1921 ( Atatürk’s S. D. I, p. g. 177 )
I can not find a word to say about our soldiers heroism, but only I can say that this major battle was the officers battle. Essentially the children of this nation can not be thought in any other way. The self–sacrifice and heroism of these children is immeasurable. I want to add something new about our soldiers: The brave Turk soldier, understood the Anatolian struggle's meaning and fought against the enemy with a new ideal.
A nation that has such son and has an army of such soldiers will be successful in protecting her independence forever. The attempts aimed to deprive such a nation from her independence are nothing more the waist of time. 1921 ( Atatürk’s S. D. I, p. g. 178)
Afyonkarahisar – Dumlupınar Major Battle and its last period is the biggest turning point in Turkish history. Our national history is full of brilliant and huge victories. But I do not remember such a battle that had a certain conclusion like this and have a certain effect to give direction to world history. 1924 ( Atatürk’s B. N. , p. g. 81 – 82 )
This Anatolia Victory remains the most beautiful illustration for an ideal that was adopted by a nation its strength. 1922 ( Atatürk’s S. D. I, p. g. 260 )
We realised this movement fully aware of its conclusion. All of these may be confusing to the world. Here, those who do not want to understand our military strength want to show this conclusion as a coincidence. But it never has been like that. The movement fully considered all details, prepared, administrated and concluded. 1922 (Atatürk’s S. D. I, p. g. 256 )
Our Assembly formed a huge presence from non-existence ; and they put hope instead of optimism, belief and ambition instead of hesitation. At the head of the hero military I implemented your orders as a loyal soldier. So I feel a great pleasure that one can feel rarely. Feeling this pleasure, I congratulate my esteemed friends on account of the victory in which they represented the ideals of independence and freedom before all the world. 1922 ( Atatürk’s S. D. I, p. g. 240 )
After Afyonkarahisar – Dumlupınar Major Battle we won another victory that made the enemy completely ineffective and thrust them to the Mediterranean and the Marmara that it is enough mention of this victory.
This operation was conceived, prepared, managed in its every detail and concluded with victory. It is a very significant production of the Turkish soldier.
This opus is an immortal monument of Turkish Nation’s freedom and independence ideals. I will always be happy as being a son to the nation that forged this opus and as being the commander- in- chief of this military. 1927 ( The Speech II, p. g. 677 )
While accepting the congratulations on 30th August national holiday:
I did not win this victory. Indeed the brave soldiers, who died and were injured on the battlefield, won this victory. They had no hesitation when they went through the enemy. Unfortunately it is impossible to write every name on the Kocatepe. But all of them have a common name: Turkish Soldier... I am accept your congratulations in the name of them!... 1928 ( İbrahim Necmi Dilmen, Atatürk Anekdotlar, Der: Kemal Arıburnu, p. g. 120)
I want all of my friends to go forward thinking that there can be other wars in Anatolia. And I want everybody to show their mental force in competing with each other.
Soldiers, your first target is the Mediterranean. Go forward! 1922 (Atatürk’s T. T. B. IV, p. g. 449 )
Turkish commanders knew how to command and Turkish soldiers knew how to die. The secret of our victory lies here. 1922 ( Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Atatürk, p. g. 90 )
The liberation of the country started when the nation's vision and management are the unhindered and unconditionally sovereign of its own destiny. And have come to positive results only with the armies that are born from inside the Turkish people. 1922 ( Atatürk’s T.T.B. IV, p. g. 459 )
The attempt to crush our country bases not on a true right or justice and our nation has overcome this attack and our nation saved our country with a victory that history has rarely recorded. 1923 ( Atatürk’s S. D. I, p. g. 290 )
You have to know this as a reality that honor belongs to not a man but the whole nation. If the duties carried out are significant, if the successes are clear, if the revolutions attract the attention of each person, everyone must congratulate himself / herself. Yet solely great nations have the real ability to reach accomplishments and each person belonging to this nation has to congratulate himself for belonging to such an able and great nation. 1923 ( Atatürk’s S. D. II, p. g. 123 )
All this success is not only my work and also can not be. All this success is the result of all our nation’s combining their ambition and belief with their work. These are the successes and victories won by or heroic nation and eminent army. 1928 ( Atatürk’s S. D. II, p. g. 76 – 77 )
I am so fortunate that I would be able to do my own duties while the brave Turkish military forces is wining the victories. But at this point I should clarify a reality that the targets that I directed our military towards are the targets that all soldiers thoughts, beliefs and ambitions went essentially towards. 1928 ( Atatürk’s S. D. II, p. g. 228 )
I leave the Anatolia victories, which show a huge heroism in each step, to history. The Nation, the nation’s art, musicals, literature and its all aesthetics have to declare every part of this holy struggle to the world with love of the country. 1923 ( Atatürk’s S. D. I, p. g. 305 )
Let us congratulate the heroes of the crisis that we lived through. Among them there were not only dead soldiers but also the children, women and elderly who were set on fires. There are also young girls among them who were attacked in their honour and were sentenced to cry during their life-time. There are people among them who lost their family and mothers who lost their child. And also there are victorious fighters among them who turned back to their country today. Let us swear to them. 1923 ( Atatürk’s S. D. I, p. g. 308 – 309 )
  Alıntı Yaparak CevaplaAlıntı Yaparak Cevapla
Eski 26-12-07, 10:49 #9
semiramix semiramix çevrimdışı
Varsayılan C: Atatürk'ün Sözleri ( Türkçe - İngilizce)

Basın, milletin müşterek sesidir. Bir milleti aydınlatma ve irşatta, bir millete muhtaç olduğu fikrî gıdayı vermekte, hulâsa bir milletin hedefi saadet olan müşterek bir istikamette yürümesini teminde, basın başlıbaşına bir kuvvet, bir mektep, bir rehberdir. (1922)
Basın umumî hayatta, siyasî hayatta ve Cumhuriyetin gelişme ve ilerlemelerinde haiz olduğu yüksek vazifeleri anmak isterim.
Basının tam ve geniş hürriyeti iyi kullanması ne derece nazik bir vaziyet olduğunu da beyana lüzum görmem. Her türlü kanunî kayıtlardan ziyade bir kalem sahibinin ilme, ihtiyaca ve kendi siyasî telâkkilerine olduğu kadar vatandaşların hukukuna ve memleketin her türlü hususî telâkkilerin üstünde olan, yüksek menfaatlerine de dikkat ve hürmet etmek manevî mecburiyeti, asıl bu mecburiyettir ki, umumi düzeni temin edebilir. Ancak, bu yolda yanılma ve kusur olsa bile bu kusuru düzeltecek tesirli vasıta, asla mâzide sanıldığı gibi basını kayıtlar altına alan rabıtalar değildir. Bilâkis basın hürriyetinden doğacak mahzurların izale vasıtası da, yine bizzat basın hürriyetidir. (1924)
Basın hürriyetinden doğacak mahzurların izalesi bizzat basın hürriyeti ile kaim olduğuna dair Büyük Meclisin yol gösterici ve olgun sahasında tesbit edilen esaslar eğer Cumhuriyetin ruhu olan faziletten mahrum cüret erbabına, basın içinde eşkiyalık fırsatını verirse, eğer aldatıcı ve baştan çıkarıcıların fikir sahasında meş'um tesirleri, tarlasında çalışan masum vatandaşların kanlarını akıtmasına, yuvaların dağılmasına sebep olursa ve eğer en nihayet eşkiyalığın en zararlısına başvuran bu gibi baştan çıkarıcıların kanunların hususî müsaadelerinden faydalanmak imkânını bulursa, Büyük Millet Meclisinin terbiye edici ve kahredici elinin müdahale ve tembih etmesi elbette zaruri olur.
Memlekette Cumhuriyet devrinin kendi zihniyet ve ahlâkını taşıyan basını yine ancak Cumhuriyetin kendisi yetiştirir. Bir taraftan geçmiş devirler gazetelerinin ve müntesiplerinin ıslahı imkânsız olanları milletin nazarında belirirken öte taraftan Cumhuriyet basınının temiz ve feyizli sahası genişleyip yükselmektedir. Büyük ve necip milletimizin yeni çalışma ve medeniyet hayatını kolaylaştırıp teşvik edecek işte ancak bu zihniyetteki basın olacaktır. (1925)
Bir insan topluluğunun müşterek ve umumî hisleri ve fikirleri vardır. İnsan topluluklarının kıymetleri, medeniyet dereceleri, arzu ve temayülleri ancak bu umumî his ve fikirlerin ortaya çıkma ve belirtilme derecesiyle anlaşılır. Bir insan topluluğunu sevk ve idare eden insanlar için, insan topluluklarının talihi üzerinde hüküm vermek mevkiinde bulunan dostlar veya düşmanlar için milyar, bu insan topluluğunun efkâr-ı umumîyesinden anlaşılan kabiliyet ve kıymettir. Binaenaleyh milletler, ekâr-ı umumîyesini cihana tanıtmak mecburiyetindedir. Bütün cihan efkâr-ı umumîyesini cihana tanıtmak mecburiyetindedir. Bütün cihan efkâr-ı umumîyesini tanımak ise hayatın gereklerinin tanzimi için şüphesiz lâzımdır. Bu hususta ise mevcut vasıtaların birincisi ve en mühimi basındır.
Önem ve yüceliği cihan medeniyetinde açıkça kendisi gösteren basına, hükümetimizin birinci derecede önem vermesi; bu hususta sarf edeceği mesaiyi, millete ifa ile mükellef olduğu hayırlı hizmetlerin baş tarafına koyması yüksek Meclisin kesinlikle isteyeceği hususlardandır. (1 Mart 1922)
Neşriyat, suistimallere mâni olur ve hükümet vasıtalarını, vazifelerini doğru yapmaya mecbur eder.
Aşağı insanların para ile yaptırdıkları basın mücadeleleri vardır. En adî yalanları yaymada basının kullanıldığı vakıadır. Basın ve fikir hürriyetinin maruz kaldığı başka tehlikelerde vardır. Basının ve hattâ fikir cemiyetlerinin millî hükümetin tesirinden kurtularak siyasî veya iktisadî gizli maksatlara alet olmasından korkulur.
Basının para ile satın alınabilmesi, uluslararası yüksek para âleminin basın üzerinde gizli tesiri veyahut sadece ecnebi devletlerin örtülü ödeneklerinin tesiri, işte bunların kamuoyunu aldatmaları ve yanıltmalarından bilhassa korkulur. Fakat hürriyetten çıkacak bu fenalıklar asla çaresiz değildir.
İlk zamanlarda bir kazanç işinden başka bir şey olmayan gazetecilik, içtimaî bir müessese haline gelebilir. Bundan başka, halkın fikrî ve siyasî terbiyesi de bir teminattır. Halk, müteaddit gazeteleri okumaya ve onları birbirleriyle kontrol etmeye alışır.
Bütün bunların üstünde her şeyin olması sayesinde hüsnüniyetin inkişaf edeceğini ve hayatî meseleler üzerinde hüsnüniyet sahibi insanların daima ekseriyet teşkil edeceklerini kabul etmek muvafık olur. Çünkü, her zaman dünyanın yarısını ve bir zaman dünyanın hepsini aldatmak mümkündür. Fakat, bütün dünyayı her zaman aldatmak mümkün değildir.
Efendiler, bir toplumun ortak ve genel duyguları, düşünceleri vardır. Toplumların değerleri, uygarlık dereceleri, istek ve eğilimleri ancak bu genel duygu ve düşüncelerin meydana gelmesi ve belirme derecesiyle anlaşılır. Bir toplumu yöneten insanlar için, toplumun talihi üzerinde hüküm vermek durumunda bulunan dostlar veya düşmanlar için ölçü, bu toplumun kamu oyundan anlaşılan yetenek ve değerdir. Öyleyse, milletler, kamu oyunu dünyaya tanıtmak zorundadırlar. Bütün dünya kamu oyunu dünyaya tanıtmak zorundadırlar. Bütün dünya kamu oyunu tanımak ise, hayat nedenlerinin düzenlenmesi için kuşkusuz lâzımdır. Bu konudaki araçların birinci ve en önemlisi basındır.
Basın, hiçbir sebeple baskı ve zorlamaya tabi tutulamaz.
Türk basını milletin gerçek sesinin ve isteminin belirdiği Cumhuriyet etrafında çelikten bir kale meydana getirecektir. Bir fikir kalesi, anlayış kalesi. Basından bunu beklemek, Cumhuriyetin hakkıdır. Bugün milletin içtenlikle birleşmiş ve dayanışmış bulunması zorunludur. Kamunun esenliği ve mutluluğu bundadır. Mücadele bitmemiştir. Bu gerçeği milletin kulağına, milletin vicdanına gereği gibi ulaştırmada basının görevi çok ve önemlidir. (Şubat 1924, S.D. II)
Türk İnkılâbı
Türk inkılabı nedir? Bu inkılâp, kelimenin ilk anda işaret ettiği ihtilâl mânasından başka, ondan daha geniş bir değişikliği ifade etmektedir. Bugünkü devletimizin şekli, asırlardan beri gelen eski şekilleri ortadan kaldıran en gelişmiş tarz olmuştur.
Milletin, varlığını devam ettirmesi için fertleri arasında düşündüğü müşterek bağ, asırlardan beri gelen şekil ve mahiyetini değiştirmiş, yani millet, dinî ve mezhebi bağlantı yerine Türk Milliyeti bağıyla fertlerini toplamıştır.
Millet, beynelmilel umumî mücadele sahasında hayat sebebi ve kuvvet sebebi olacak ilim ve vasıtanın ancak çağdaş medeniyette bulunabileceğini bir değişmez gerçek olarak prensip saymıştır.
Büyük milletimizin hayatının seyrinde vücuda getirdiği bu değişiklikleri herhangi bir ihtilâlden çok fazla, çok yüksek olan en muazzam inkılâplardandır. 1925 (M.E.İ.S.D. I, S. 28)
Hakikî inkılâpçılar onlardır ki, ilerleme ve yenileşme inkılâbına yöneltmek istedikleri insanların ruh ve vicdanlarındaki gerçek eğilime sızmasını bilirler. Bu münasebetle şunu da ifade edeyim ki, Türk milletinin son senelerde gösterdiği harikaların, yaptığı siyasî, sosyal inkılâpların gerçek sahibi kendisidir. Sizsiniz. Bu istidat ve gelişme mevcut olmasaydı onu yaratmağa hiçbir kuvvet ve kudret kâfi gelemezdi. Herhangi bir gelişme devresinde bulunan bir insan kitlesini bulunduğu vaziyetten kaldırıp damdan düşer gibi filân gelişme seviyesine eriştirmek imkânsızlığı tabiî izaha muhtaç değildir. Yaptığımız ve yapmakta olduğumuz inkılaplarımızın temel prensibi budur. Bu gerçeği kabul edemeyen zihniyetleri darmadağın etmek zarurîdir. Şimdiye kadar milletin dimağını paslandıran, uyuşturan bu zihniyette bulunanlar olmuştur. Herhalde zihniyetlerde mevcut uydurma hikâyeler tamamen kovulacaktır. Onlar çıkarılmadıkça dimağa gerçek nurlarını yerleştirmek imkânsızdır. 1925 (Atatürk'ün B.N., S. 92-93)
Uçurum kenarında yıkık bir ülke... Türlü düşmanlarla kanlı boğuşmalar... Yıllarca süren savaş... Ondan sonra, içerde ve dışarda saygı ile tanınan yeni vatan, yeni sosyete, yeni devlet ve bunları başarmak için arasız inkılâplar... İşte Türk genel inkılâbının bir kısa ifadesi... 1935 (Atatürk'ün S.D. I, S. 365)
Türkiye'yi, derece derece mi ilerletmeli, anî olarak mı? İki sistem var, biri malûm, büyük Fransız ihtilâlindeki tarz: Rejimler değişecek, ihtilâllere karşı mukabil ihtilâller yapılacak. Sağ solu tepeler, sol sağı süpürürken bir de bakılacak ki bir buçuk asırlık zaman geçmiş... Bu milletin damarlarında o kadar bol kan ve önünde o kadar geniş zaman var mı? 1922 (İsmail Habib Sevük, Atatürk için, S. 73)
İnkılâbın kanunu mevcut kanunların üstündedir. Bizi öldürmedikçe, bizim kafalarımızdaki cereyanı boğmadıkça başladığımız inkılâp ve yenilik bir an bile durmayacaktır. Bizden sonraki devirlerde de böyle olacaktır. 1923 (İsmail Arar, Atatürk'ün İzmit Basın Toplantısı, S. 56)
İnkılâp güneş kadar parlak, güneş kadar sıcak ve güneş kadar bizden uzaktır. İstikametimi daima o güneşe bakarak tâyin eder ve öylece ilerlerim, ilerlerim, parlaklığı ve sıcaklığı ilerlememe müsaade edinceye kadar ilerlerim. Tekrar ilerlemeğe devam etmek üzere dururum, tekrar güneşe bakarak istikamet alırım. (Ahmet Cevat Emre, Huhit Mec., Sene: 4, No: 48, 1932, S. 2)
Milletlerin tarihinde bazı devirler vardır ki, muayyen maksatlara erebilmek için maddî ve manevi ne kadar kuvvet varsa hepsini bir araya toplamak ve aynı istikamete yöneltmek lâzım gelir. Yakın senelerde milletimiz böyle bir toplanma ve birleşme hareketinin mühim neticelerini kavramıştır.
Memleketin ve inkılâbın içeriden ve dışarıdan gelebilecek tehlikelere karşı korunması için, bütün milliyetçi ve cumhuriyetçi kuvvetlerin bir yerde toplanması lâzımdır.
Aynı cinsten olan kuvvetler müşterek gaye yolunda birleşmelidir. 1931 (Atatürk'ün S.D. III, S. 90)
Bütün dünya bilsin ki benim için bir taraflılık vardır: Cumhuriyet taraftarlığı, fikrî ve sosyal inkılâp taraftarlığı. Bu noktada, yeni Türkiye topluluğunda bir ferdi, hariç düşünmek istemiyorum. 1924 (Atatürk'ün S.D. II, S. 189)
Genç fikirli demek, doğrultuyu gören ve anlayan hakikî fikirli demektir. Milletin hakîm emelleri, görüş noktası budur. Hepimiz ona uymaya mecburuz. 1925 (Mustafa Selim İmece, Atatürk'ün Ş.D.K. ve İ.S., S. 17)
Arkadaşlar, yaptığımız ve yapmakta olduğumuz inkılâplar için nurun ve münevverin yoluna gideceğiz; hedef ve hünerimiz cahil kütleyi de nurlandırarak yolumuzda yürütmek ve onu aydınlığa çıkarmaktır. Cumhuriyetimizi, çağdaş medeniyet seviyesine ulaştırmak isteğimizi köstekleyecek herhangi bir referanduma gitmek yalnız cehalet değil hıyanet olur. Yüzde seksenine okuma yazma öğretilmemiş bir memlekette inkılâplar plebisitle olmaz!... 1984 (Bâki Vandemir, Yerli, yabancı 80 imza Atatürk'ü Anlatıyor, S. 172)
Milletin uyanıklığına, milletin ilerleme ve gelişme istidadına güvenerek, milletin azminden asla şüphe etmeyerek Cumhuriyetin bütün gereklerini yapacağız. Birçok güçlükler ve engeller karşısında bulunduğumuzu biliyoruz. Bunların hepsini tetkik ile, azim ve iman ile ve millet aşkının sarsılmaz kuvvetiyle birer birer çözüp sonuçlandıracağız. O millet aşkı ki herşeye rağmen sinemizde sönmez bir kuvvet, dayanıklılık ve ateş kaynağıdır.
1924 (Atatürk'ün S.D.II,166)
Bizim milletimiz vatanı için, hürriyeti ve egemenliği için, hürriyeti ve egemenliği için fedakâr bir halktır; bunu ispat etti. Milletimiz yaptığı inkılâpların kıskanç müdafiidir de. Benliğinde bu faziletler yerleşmiş bir milleti yürümekte olduğu doğru yoldan hiçbir kimse, hiçbir kuvvet alıkoyamaz. 1924 (Atatürk'ün B.N., S. 84)
Türkiye'de doğan inkılâp güneşi yükselerek hararetini yaydıkça, Türk milletinin kalbi büsbütün dünyanın büyük ve takdire değer eserlerine karşı sıcak bir sevgiyle dolmuş, bütün ilerleme prensiplerini tamamiyle benimsenmiştir. 1923 (Atatürk'ün T.T.B. IV, S. 560)
Her türlü yükselme ve olgunlaşmaya istidatlı olan milletimizin sosyal ve fikrî adımlarını kısaltmak istiyen engeller mutlaka ortadan kaldırılmalıdır. 1924 (Atatürk'ün B.N., S. 86)
Biz, büyük bir inkılâp yaptık. Memleketi bir çağdan alıp yeni bir çağa götürdük. Bir çok eski müesseseleri yıktık. Bunların binlerce taraftarı vardır. Fırsat beklediklerini unutmamak lâzım. En ileri demokrasilerde bile rejimi korumak için, sert tedbirlere müracaat edilmiştir. Bize gelince, inkılâbı koruyacak tedbirlere daha çok muhtacız. 1925 (Avni Doğan, Kurtuluş, Kuruluş ve Sonrası, S. 165)
Türk Kadını ve Hakları
Büyük atalarımız ve onların anaları, tarihin, olayların tanıklığıyla sabittir ki, cidden yüksek faziletler göstermişlerdir. Burada birçok noktalardan sayabileceğimiz o faziletlerin en büyüğü ve en ehemmiyetlisi kıymetli evlâtlar yetiştirmeleriydi. Şunu söylemek istiyorum ki, kadınlarımızın umumî vazifelerde üzerlerine düşen hisselerden başka kendileri için en ehemmiyetli, en hayırlı, en faziletli bir vazifeleri de iyi anne olmaktır. Bugünün anaları için gerekli özellikler taşıyan evlât yetiştirmek, evlâtlarını bugünkü hayat için faal bir uzuv haline koymak, pek çok yüksek özelliği şahıslarında taşımalarına bağlıdır. Bu sebeple kadınlarımız hattâ erkeklerden daha çok aydın, daha çok feyizli, daha fazla bilgili olmağa mecburdurlar. Eğer hakikaten milletin anası olmak istiyorlarsa böyle olmalıdırlar. 1923 (Atatürk'ün S.D. II, S. 151-52)
Bizce: Türkiye Cumhuriyet anlamınca kadın, bütün Türk tarihinde olduğu gibi bugün de en muhterem mevkide, her şeyin üstünde yüksek ve şerefli bir mevcudiyettir. (Perihan Naci Eldeniz, T.T.K. Belleten, Cilt: XX, Sayı: 80, 1956, S. 740)
Bizim dinimiz hiçbir vakit kadınların erkeklerden geri kalmasının talep etmemiştir. Allah'ın emrettiği şey, erkek ve kadının beraber olarak ilim ve bilgiyi kazanmasıdır. Kadın ve erkek bu ilim ve bilgiyi kazanmasıdır. Kadın ve erkek bu ilim ve bilgiyi aramak ve nerede bulursa oraya gitmek ve onunla donanmak mecburiyetindedir. İslâm ve Türk tarihi tetkik edilirse görülür ki, bugün kendimizi bir türlü kayıtlarla bağlı zannettiğimiz şeyler yoktur. Türk sosyal hayatında kadınlar ilim ve bilgi yönünden ve diğer hususlarda erkeklerden asla geri kalmamışlardır. Belki daha ileri gitmişlerdir.
1923 (Atatürk'ün S.D. II, S. 86)
Türk kadını dünyanın en münevver, en faziletli ve en ağır kadını olmalıdır. Ağır siklette değil; ahlâkta, fazilette ağır, ağırbaşlı bir kadın olmalıdır. Türk kadınının vazifesi, Türk'ü zihniyetiyle, bazusiyle, azmiyle koruma ve müdafaaya gücü yeter nesiller yetiştirmektir. Milletin kaynağı, sosyal hayatın esası olan kadın, ancak faziletli olursa vazifesini yapabilir. Herhalde kadın çok yüksek olmalıdır. 1925 (Atatürk'ün S.D. II, S. 231)
Türkiye Cumhuriyetinin esas düşüncesi, kadınları değil, erkekleri dahi, savaş meydanına götürmemektir. Fakat Türk Milleti'nin yüksek varlığına, herhangi taraftan olursa olsun, ilişildiği zaman, işte o vakit Türk kadınları Türk erkeklerinin bulunduğu yerde hazır ve gözleyici ve faal olacaklardır. Bu, insanlığın yüksek huzuru, sükûnu ve dünya insanlığı için lâzım bir ödev olduğundandır ki, Türk kadını bunu yapacaktır ve yapagelmektedir ve yapar. (Perihan Naci Eldeniz, T.T.K. Belleten, Cilt: XX, Sayı: 80, 1956, S. 742)
Bizim toplumumuzun başarı gösterememesinin sebebi kadınlarımıza karşı gösterdiğimiz ilgisizlik kusurdan doğmaktadır. İnsanlar dünyaya alnında yazılı olduğu kadar yaşamak için gelmişlerdir. Yaşamak demek faaliyet demektir. Bu sebeple bir toplumun bir organı faaliyette bulunurken diğer organı işlemezse o toplum felcolmuştur. Bir toplumun hayat çalışması ve muvaffak olması için çalışmanın ve muvaffak olabilmenin bağlı olduğu bütün sebep ve şartları benimsemesi gerekir. Bundan ötürü bizim toplumumuz için ilim ve teknik gerekli ise bunları aynı derecede hem erkek, hem de kadınlarımızın edinmeleri lâzımdır. Malûmdur ki, her safhada olduğu gibi sosyal hayatta dahi iş bölümü vardır. Bu umumî iş bölümü arasında kadınlar kendilerine ait olan vazifeleri yapacakları gibi aynı zamanda sosyal topluluğun refahı, saadeti için gerekli gündelik çalışmaya dahil olacaklardır.
Kadının en büyük vazifesi analıktır. İlk terbiye verilen yerin, ana kucağı olduğu düşünülürse bu vazifenin ehemmiyeti lâyıkiyle anlaşılır. Milletimiz kuvvetli bir millet olmaya karar vermiştir. Bugünün gereçlerinden biri de kadınlarımızın her hususta yükselmelerini temindir. Bu sebeple kadınlarımız da âlim ve teknik bilgi sahibi olacaklar ve erkeklerin geçtikleri bütün tahsil derecelerinden geçeceklerdir. Sonra kadınlar sosyal hayatta erkeklerle beraber yürüyerek birbirinin yardımcısı ve koruyucusu olacaklardır. 1923 (Atatürk'ün S.D. II, S. 85-86)
Arkadaşlar, Türk milleti çok büyük vak'alarla ispat etti ki, yenilik sever ve inkılâpçı bir millettir. Son senelerden önce de milletimiz yenileşme yolları üzerinde yürümeğe, sosyal inkılâba teşebbüs etmemiş değildir. Fakat hakikî neticeler görülemedi. Bunun sebebini araştırdınız mı? Bence sebep işe esasından, temelinden başlanmamış olmasıdır. Bu hususta açık söyleyeceğim: Bir toplum, bir millet, erkek ve kadın denilen iki cins insandan meydana gelir. Kaabil midir ki bir kütlenin bir parçasını ilerletelim, diğerine müsamaha edelim de kütlenin hepsi yükselme şerefine erişebilsin? Mümkün müdür ki bir topluluğun yarısı topraklara zincirlerle bağlı kaldıkça diğer kısmı göklere yükselebilsin? Şüphe yok yükselme adımları, dediğim gibi, iki cins tarafından beraber, arkadaşça atılmak ve ilerleme ve yenilik alanında birlikte yol alınmak gerektir. Böyle olursa inkılâp muvaffak olur. 1925 (Atatürk'ün B.N., S. 95)
Ey kahraman Türk kadını, sen omuzlar üzerinde göklere yükselmeye lâyıksın.
Anaların bugünkü evlâtlarına vereceği terbiye eski devirlerdeki gibi basit değildir. Bugünün anaları için gerekli vasıfları taşıyan evlât yetiştirmek, evlâtlarını bugünkü hayat için faal bir uzuv haline koymak pek çok yüksek vasıflar taşımalarına bağlıdır. Onun için kadınlarımız, hattâ erkeklerimizden çok aydın, daha çok feyizli, daha fazla bilgili olmaya mecburdurlar; eğer hakikaten milletin anası olmak istiyorlarsa.
İnsan topluluğu kadın ve erkek denilen iki cins insandan mürekkeptir. Kabil midir ki, bu kütlenin bir parçasını ilerletelim, ötekini ihmal edelim de kütlenin bütünlüğü ilerleyebilsin. Mümkün müdür ki, bir cismin yarısı toprağa zincirlerle bağlı kaldıkça öteki kısmı göklere yükselebilsin?
Dünyada hiçbir milletin kadını, "Ben Anadolu kadınından daha fazla çalıştım, milletimi kurtuluşa ve zafere götürmekte Anadolu kadını kadar hizmet gösterdim" diyemez.
Kadınlarımız haddizatında içtimaî hayatta erkeklerimizle her vakit yanyana yaşadılar. Bugün değil, eskiden beri, uzun zamandan beri kadınlarımız erkeklerle başabaş mücadele hayatında, ziraat hayatında, geçim temininde erkeklerimizden yarım adım geri kalmayarak yürüdüler.
Belki erkeklerimiz memleketi istilâ eden düşmana karşı süngüleriyle, düşmanın süngülerine göğüs germekle düşman karışsında buldular. Fakat erkeklerimizin teşkil ettiği ordunun zayıf kaynaklarını kadınlarımız işletmiştir. Memleketin var olması imkânını hazırlayan kadınlarımız olmuştur ve kadınlarımız olmaktadır.
Kimse inkâr edemez ki, bu harpte ve ondan evvelki harplerde milletin hayat kabiliyetini tutan hep kadınlarımızdır.
Çift süren, tarlayı eken, ormandan odun ve keresteyi getiren, mahsulleri pazara götürerek paraya çeviren, aile ocaklarının dumanını tüttüren, bütün bunlarla beraber sırtıyla, kağnısı ile kucağındaki yavrusuyla, yağmur demeyip cephenin mühimmatını taşıyan hep onlar, hep o ilâhi Anadolu kadınları olmuştur.
  Alıntı Yaparak CevaplaAlıntı Yaparak Cevapla
Eski 26-12-07, 10:49 #10
semiramix semiramix çevrimdışı
Varsayılan C: Atatürk'ün Sözleri ( Türkçe - İngilizce)

The Press
The Press is the common voice of a nation. In the illumination and enlightenment of a nation, in furnishing a nation with the intellectual nourishment it needs, in short, ensuring that the nation, the sole target of which is to achieve happiness, walks on a joint path, the press constitutes a force, a school, a guide for such nation. (1922)
I would like to mention the highly appreciated responsibilities of the press in daily life, political life and in the development and progress of the Republic.
There is no need to mention how delicate a situation it is to make absolute use of the freedom of press. Beyond all kinds of legal reservations, a man of letters should have the solemn obligation to regard and respect science, requirements of the day and his own political considerations as well as the rights of the citizens and the esteemed interests of the country, which are beyond all private considerations. And it is this obligation that may ensure public order. Even if there should be failures and faults on this path, the effective instruments to remedy these faults will not be as in the older days, certain institutions that take the press under control. Quite the contrary, the means of removing troubles, born out of the freedom of press, shall be the freedom of press itself. (1924)
But if those fundamental principles, established within the guiding and mature understanding of the Grand Assembly, suggesting that troubles stemming from the freedom of press may only be resolved by way of freedom of press enable those who are far from virtue, which is the spirit of the Republic, to act as plunderer within the press; if the ill-omened affects of the ideas of those deceptive and seductive individuals gives rise to the death of innocent citizens, working on their farms or to the loss of their homes and finally if these deceptive individuals make recourse to the waste type of brigandage and find the opportunity to make use of special favors of laws, then it will be without doubt, inevitable that the Grand National Assembly stretches out its taming and punishing arms in order to interfere and warn.
A press, bearing the mentality and moral values of the republic as a part of the world, may only be created by the Republic itself. While the vision of ruthless newspapers and their connections of the past appears in the minds of the nation, the neat and productive press of the Republic is flourishing. Only a press of such a mentality is able to facilitate and promote the work and the civil life of our noble nation. (1925)
A human society has general common feelings and ideas. The value, degree of civilization, desire and attitude of human societies can only be demonstrated according to the extent these general common feelings and ideas are revealed. For those who are charged with the administration of a human society or individuals, friendly or hostile, who are in the state of ruling over the fate of human societies, public opinion reflects the talents and value of those societies. Thus, nations are obliged to reflect their public opinion to the world. Besides, the public opinion of the whole world needs to be known. To know the public opinion of the whole world is without doubt necessary to arrange requirements of life. In this respect on the other hand, the press constitutes the primary and most important instrument.
The fact that the government shall put top priority on the press, the importance and supremacy of which is well known within the civilizations of the world and that the press is obliged to fulfill its duty in favor of the nation are among the matters the high Assembly definitely demands (1 March 1922)
Publications have the effect of preventing misuses or obliging the government to fulfill its duty properly.
People who are not of a noble mind foster struggles within the press for which they pay. It has been observed that the most vulgar lies have been disseminated by way of the press. There are also other dangers the press and freedom of mind are exposed to. There is the fear that the press and even intellectual societies separate from the attitude of the national government or become the instruments of secret political or economical mal-intentions.
The fact that the press is purchasable by international finance, that the latter has a secret impact on the press or that there is the affect of secret funds financed by foreign states; all these facts contribute to the fear that public opinion may be deceived and misleaded. But all these bad ideas stemming from freedom itself are in no way without remedy.
Journalism, which is no more than lucrative work at first, may turn into a social institution with time. Moreover, the intellectual and political education of the people may also be regarded as a guarantee. People get used to reading and comparing several newspapers.
Above all, it must be accepted that there must be good will and that people with good will, engaged in vital matters will always constitute the majority because it is possible to deceive half of the world at any time or the whole world at another time. But to deceive the whole world all the time is never possible.
Gentlemen, a society has its own common general feelings and ideas. The value, grade of civilization, demands and inclinations of societies can only be made apparent according to the extent they form their general feelings and ideas and express them. For people, who are charged with the administration of a human society or those friendly or hostile individuals, who are in the state of ruling over the fate of human societies, public opinion reflects the talents and value of those societies. Besides, public opinion of the whole world needs to be known. To know the public opinion of the whole world is without doubt necessary to arrange requirements of daily life. In this respect on the other hand, the press constitutes the primary and most important means.
The Press shall in no way be under pressure.
The Turkish press will constitute a iron fortress around the Republic, with the real voice and demands of the people. That will be a fortress of ideas, a fortress of understanding. It is the right of the Republic to expect this from the press. Today it is compulsory that the nation is wholeheartedly united in solidarity. The welfare and happiness of the public depends on this fact. The press is charged with a great deal of important work in the transmission of this fact to the ears, to the conscience of the nation. (February 1924, S.D.II)
The Turkish Revolution
What is the Turkish Revolution? This revolution refers to a wider change than the word “ Revolution “ first suggests. Today, our country is governed in the best way that has abolished all the others that were practiced in many centuries.
The bond among the individuals that the nation suggests for its existence has changed its form and essential character, in other words, the nation has instituted its unity by the bond of “Turkish Nationality” instead of the bond of religion and sect.
The nation acknowledges the fact that science and the means that can be a nation’s reason of existence and power in the international struggle, can only be found in contemporary civilization, as a solid principle.
These changes that our great nation has performed in the course of its life are in summary one of the most magnificent revolutions that is much deeper than any revolution. 1925 ( M. E. I. S. D. I, p. 28 )
The real revolutionaries are those who know how to penetrate the true tendency in the souls and conscience of the people they want to direct to the revolution of progress. I would like to take this opportunity to stress that the true owner of the political and social revolutions, and the wonders Turkish nation performed in the last years, is the nation itself. It is you. If this progress and capacity hadn’t existed, nothing would have been sufficient to create it. Undoubtedly, the impossibility of taking a society which is at a certain level of civilization to a much higher level in no time is obvious. This is the main principle of the revolutions we’ve made and we are still making. It is definitely essential to get rid of the mentality that cannot accept it. Until now, there have been many that have this mentality that benumbs and rusts society’s mind. The fabricated nonsense in the minds will surely be expelled. Unless it is completely expelled, it is impossible restore the mind to its true light. 1925 ( Atatürk’s B. N., p. 92 – 93 )
A destructed country on the edge of the cliff ... Bloody battles against many enemies ... Year long war ... And then, a new motherland, a new society, a new government that are esteemed at home and abroad, and continuous revolutions to reach these goals ... Here is a summary of the Turkish revolution. 1935 ( Atatürk’s S. D. I, p. 365 )
Which one should be preferred for Turkey, gradual or sudden progress? There are two ways. One of them, as you all know, is the way of the French Revolution: Regimes would change, counter revolutions against revolutions would be made, a century and a half would pass while the left thrashing the right, the right stomping on the left .... Does this nation have that much blood in its veins and that long time to wait? 1922 ( İsmail Habib Sevük, For Atatürk, p. 73 )
The law of the revolution is superior to the existing law. As long as we are not killed and the movement started in our minds is not suffocated, the revolution we have started will not stop even for a single moment. 1923 ( İsmail Arar, Atatürk’s İzmit Press Conference, P. 56 )
The revolution is as bright, as hot and as far from us as the sun. I always find my direction using this sun, and go forward, forward, forward until it is too scorching and bright to get any closer. Then I stop, and redirect myself using the sun. ( Ahmet Cevat Emre, Huhit Magazine, Year : 4, Issue : 48, 1932, p.2 )
There are some periods in a nation’s history when all the physical and moral forces must be united and aimed at the same direction to reach certain goals. In recent years, our nation perceived the important results of such a movement of unity.
All the nationalist and republican forces must unite their power to defend the revolution and the country against internal and external threats.
Forces of the same kind must unit in the same manner. 1931 (Atatürk'ün S.D. III, P. 90)
Let all the world know that there is only one side, that I am on the side of the republic, the political and social revolution. On this matter, I do not even want to think that any citizen of the new Turkish Republic feels any different. 1924 ( Atatürk’s S. D. II, p. 189 )
Those with fresh ideas are those with the real ideas who see and perceive the right path. This is the main desire and the point of view of the nation we all must comply to. 1925 ( Mustafa Selim İmece, Atatürk’s S. D. K. and I. S. , p. 17 )
Friends, for the revolutions we have made and we are still making, we follow the light and the enlightened; our goal and skill is to enlighten the illiterate and encourage them to walk with us to reach the light. It would not only be ignorance, but also treachery to resort to a referendum which would hinder us from taking our republic to the level of contemporary civilization. In a country where 80 % of the population is illiterate, revolutions can not be decided by plebiscites!...1984 (Bâki Vandemir, Yerli, yabancı 80 imza Atatürk'ü Anlatıyor, P. 172)
We will perform all the requirements of the republic trusting the nation’s sharpness and capacity to progress, and never suspecting its determination. We know that we face many hindrances and difficulties. We will solve all of these problems one by one with determination and faith, and the unbeatable power of the love of the nation. It is that love of the nation, which is the source of never-ending power, fire and endurance in our hearts in spite of everything. 1924 ( Atatürk’s S. D. II, p. 166 )
Our nation is a self sacrificing one for its motherland, independence and freedom; This is a fact it has proven. Our nation is also jealously protective of the revolutions it has made. No one, no power can keep a nation that has such inbred virtues in its heart from treading the right path it walks on. 1924 ( Atatürk’s B. N., p. 84 )
As the height of the sun of revolution that rose on the horizon of Turkey, increased spreading its warmth, the heart of Turkish nation filled with the warmest love towards the world’s great and worthy feats, and all the principles of progress have been fully adopted. 1923 ( Atatürk’s T. T. B. IV, p.560 )
The obstacles that want to slow down the social and intellectual pace of our nation which is capable of every progress and maturity must absolutely be eliminated. 1924 ( Atatürk’s B. N., p. 86 )
We have made a great revolution. We have carried the country from one era to a new one. We have broken many old institutions. Those institutions have thousands of followers. We must not forget that they are waiting for the right time and opportunity. Even the most advanced democracies have employed hard measures to protect the regime, and we need the measures that protect the revolution even more than them. 1925 ( Avni Doğan, Independence, Establishment and Afterwards, p. 165 )
Turkish Women and Their Rights
As history and events witnessed, our great ancestors and their mothers have always had high virtues. The highest and most important one of these virtues is the fact that they’ve brought up valuable sons and daughters. I would like to stress that, along with their share in general duties, the most important, virtuous and beneficial duty of all for them is to be good mothers. For today’s mothers, to bring up sons and daughters that have the necessary virtues as the active members of today’s life, depends on having many high attributes in them as mothers. For that reason, our women must be more enlightened, more intellectual and more learned than men if they really want to be the mother of the nation. 1923 ( Atatürk’s S. D. II., p. 151 – 52 )
In our opinion: The woman in the era of the republic is an honorable, most esteemed being higher than anything else as she has been throughout Turkish history. ( Perihan Naci Eldeniz, T. T. K. Belleten, Vol. XX, Issue : 80, 1956, p. 740 )
Our religion has never demanded women to be lower than men. What god commands to men and women is to acquire the science and knowledge together. Men and women have to seek science and knowledge, and go wherever they could find them. A careful examination of Islamic and Turkish history would show that the rules we feel we have to obey actually do not exist. In Turkish social life, women have never been any less than men in science, knowledge or in any other field. 1923 ( Atatürk’s S. D. II., p. 86 )
Turkish women have to be the most enlightened, the most virtuous, the most moral women of the world. The duty of the Turkish woman is to bring up generations capable of protecting and defending the nation with their determination, power and mind. Women, who are the source of the nation and the essence of the social life, can carry out their duty only if they are virtuous. 1925 ( Atatürk’s S. D. II. P. 231 )
Put aside women, the main hope of the Republic of Turkey is not to have to send even men to the battlefields. But if and when an attack on the mighty presence of Turkish nation occurs, Turkish women will be ready, protective and active side to side with Turkish men. Turkish women have done it and will do it for it is a duty for the peace of humanity and peace in the world. ( Perihan Naci Eldeniz, T. T. K. Belleten, Vol. XX, Issue : 80, 1956, p. 742 )
The reason for the lack of success of our society lies in the indifference towards our women. Man comes into the world to live as long as his destiny allows him. To live is to act. So, if an organ of a society acts while the other lies idle, then it means that society is paralyzed. A society must accept all the conditions and necessities on which its success in life depends. So, if science and technology are necessary for our society, our men and women must equally master them. As you know, division of labor is necessary in social life as it is in all the other fields. In general division of labor, women should not only carry out their duties, but they should also take part in efforts for the prosperity and welfare of the society.
The most important duty of women is motherhood. If we remember that a child’s first school is his mother’s bosom, we can understand the utmost importance of this duty better. Our nation has decided to be a powerful one. One of the ways to ensure a powerful nation is to make sure our women are competent in every aspect. For that, our women will acquire scientific and technical information, and complete every phase of education that men complete. Thus women and men will walk side by side in social life helping and protecting each other. 1923 ( Atatürk’s S. D. II, p. 85 – 86 )
Friends, in many great events, Turkish nation have proven that it is a reformist nation that favors change. Although our nation attempted social reform and change before the last few years, it was never successful. Have you ever searched for the reason why this was the case? In my opinion, not to have begun from the basics is the reason . I will be frank on this: A society, a nation is comprised of two genders: male and female. Is it possible to lift a huge block up if you concentrate on one side of it and leave the other side completely unattended? Is it possible that a part of a society reach the skies while the other part is tied to the ground with chains? Undoubtedly, the steps forward on the path to progress should be taken by both genders together. 1925 ( Atatürk’s B. N., p. 95 )
Oh hero Turkish women, you are worthy to rise to the skies on our shoulders.
Today, the discipline to be taught by mothers to their children is not as simple as it used to be in the past. For today’s mothers, to bring up sons and daughters that have the necessary virtues as active members of today’s life, depends on having many high attributes in them as mothers. For that reason, our women must be more enlightened, more intellectual and more learned than men if they really want to be the mother of the nation.
A society is comprised of two genders: male and female. Is it possible to lift a huge block up if you concentrate on one side of it and leave the other side completely unattended? Is it possible that a part of a society reach the skies while the other part is tied to the ground with chains?
Women of no nation in the world can say “ We have worked harder than Turkish women, we have served as much as Turkish women to lead our nations to victory and independence. “
Actually, our women have always been side to side with our men in social life. Not only today, but for a long time past, our women have worked and struggled no less than men on the fronts, in farming, and in making a living.
Maybe it was our men who fought against the enemy with their bayonets, But it was our women who kept the narrow resources available for the army composed of men. It always has been, and it still is our women who make it possible for our country to go on.
No one can deny that it was always our women who made it possible for our nation to keep up its presence during this and previous wars.
It has always been them, the divine women of Anatolia who not only plowed and sowed fields, gathered firewood from the woods and mountains, took the crop to the market and cashed it, provided bread and butter to their families, but also carried ammunition to the front in oxcarts or on their shoulders under severe conditions.
  Alıntı Yaparak CevaplaAlıntı Yaparak Cevapla

Bu konunun kısa yolunu aşağıdaki sitelere ekleyebilirsiniz

Konu Araçları

Gönderme Kuralları
Yeni konu açamazsınız
Cevap yazamazsınız
Dosya gönderemezsiniz
Mesajlarınızı düzenleyemezsiniz

BB code is Açık
Smiley Açık
[IMG] kodu Açık
HTML kodu Kapalı

Tüm saatler GMT +2. Şuan saat: 18:27
(Türkiye için GMT +2 seçilmelidir.)

5651 sayılı yasaya göre forumumuzdaki mesajlardan doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir. Şikayet Mailimiz. İçerik, Yer Sağlayıcı Bilgilerimiz. Reklam Mailimiz. Gizlilik Politikası. Tatil
Copyright © 2015