adam sadece istisnaları söylemiş terk edipte sokakta yatanları filan söylememiş

Aman Hepsimi öle sanki adama bak zenginlik war KAFA YOK

Ya yıllık 200 bin dolar maaşa komik maaş demiş herif. Hayret birşey.

Seksenli yılların başında nedenini o zamanlar tam olarak kestiremediğim sıkıntılarla iki yıl uğraştığım tezimin gelecekte bir işe yaramayacağı kararını vermiştim. Bu karar aynı zamanda artık kendi ekmeğimi kendimin kazanacağı anlamını taşıyordu. Bundan böyle kimsenin yanında maaşlı olarak çalışmayacaktım. Yaşamımdaki bu ince ayar bana okuma, yazma için gerekli zamanı kazandıracaktı. Kimileri için korkunç bir belirsizlik ortamı. ‘Larry’e göre saçmalığın dik alası. Tezimin yaşamımda önemli bir yeri var. Bunu yadsıyamam. Karar gününe kadar düzenli olarak yaşamıma yerleşmiş okuma alışkanlığına, tezim bir de yazma alışkanlığı yerleştirdi. Sonsuz teşekkürler ona.

‘Larry’nin bir daha konuşmacı olarak bu kurumlara davetli olması zor. Umursadığını sanmıyorum. Zor olduğunu hissediyorum çünkü; 1994 yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi tarafından düzenlenen, ‘Tasarım, Endüstri ve Türkiye’ konulu uluslararası sempozyumun kapanış panelinin konuşmacısı olarak, yukarıdaki kadar yıkıcı olmasa da eğitimin kalitesi ve iyileştirilmesi yönünde bir şeyler söylediğimi hatırlıyorum. Yanımda oturan değerli hocamın kırgınlığı halen geçmedi ve de davetlerin ardı arkası kesildi.



‘Larry’e gelince: onunla henüz işimiz bitmedi.



Kusura bakmasın, zenginliğine dayalı başarısı beni zerre kadar etkilemedi.

Amerikan Üniversitelerinin içine düştüğü çaresizliği ve acımasız uyarıyı enine boyuna tartışacağını ve yıllarca gözden kaçan başarısızlığı, tüm dünyayı sarmalayan bu tıkanmışlığın nedenini tek-tek bulup düzelteceğinden hiç kuşkum yok. Ancak ‘Larry’nin hemen yapması gereken şu: Sonsuz parasının gücüyle ülkesinin ve dünyanın en saygın hocalarını hiç vakit kaybetmeden davetinde bir araya toplamalı. Onun öğündüğü büyüklükle kıyaslandığında son derece ucuz bir iş bu. Davette onların tam ortasına oturmalı ve sağına soluna bakmalı. Gözlerini kaçırmadan dikkatle baktığı insanlara aşağıdaki isimlerin ne anlama geldiğini sormalı. Öğrencilerine: Koestler, Spinoza, Cristopher Alexander, Brecht, Frei Otto, Beethoven, Peter Cook, St Exupery, Saarinen, Fuller, Kenzo Tange, Van Gogh, Wright, Kandinsky, Gropius, Bauhaus, Le Corbusier, D.T. Suzuki, Fromm, Klee, Dreyfuss, Loewy, Freud, Jung, Herman Hesse, Zen, Dante, Edison, Picasso, Ayasofya, Tonet, Selimiye, Balzac, Ruskin, Beuys, Tolstoy, Leonardo, Kafka, Debussy, Saygun, Say, Dino, Biret, Sotsass, Atay, Pamuk, Papanek, Coelho, Warhol, Starck, Citroen, Wozniak, gibi sayısız ismin sevgisini aşılayan bu sade, gösterişsiz, bilgisiyle bile öğünmeyi kabalık sayan insanları incelemeli. Onlardan yayılan ışığı hissetmeli. Hiç de zengin olmayan ama milyonlarca insanı etkileyip değiştiren bu kendi gibi ölümlü canlıları tanıtmaya gönül vermiş öncülerden yayılan erdemin kaynağını anlamaya çalışmalı. Görecek ki; tek amacının aylarla, yıllarla, durup dinlenmeden 24 saat, kendini dünyanın en zengini yapmaya hiç özenmeyen bu insanlar, insanlığın mutlu, saygın, en yansız, en tehlikesiz, kirletilmemiş tarihini yazmaya çalışmış ve halen çabalıyor.

arkadaşlar yazı alıntıdır, tabi herkesin bunu anlamasını beklemiyorum ama bu zengin adamın düşünceleri umrumda değil, çünkü benim için dünyadaki insanların parasını sömüren ve daha da sömürmek hayattaki tek gayesi olan bir insanın teki