arkadaşlar bu sene össde düşük bi puan aldım ama il dışında bazı yerlere tutuyo puanım.Aslıdna il dışında okumaktan korkuyorum naparım die dışarda okumak kolay mı?

sen bir yaz il dısını gerisi corap söküğü gibi gelirr,ben nasıl yapıcamdie düşünürken suan 3 yıl olmuşher zorluğun arkasında bir güzellik vardırr bunu unutma

bir sene daha çalışıp daha iyi bi yer kazanmakta var ama bi yandanda seneye olmazsa diorum kafam çok karışık

selam arkadaşım öncelikle kolay gelsin umarım ve inş hayırlsı olur hepiniz için. ben ankarada oturuyorum. ve kastmaonu gibi bir yerde 2 yıllık bir myoda okudum. okul bitti çok şükür kurtuldum. ben daha önce hiç böyle bir deneyim yaşamamıştım. ailemden uzakta hiç yaşamamıştım. akrabalarda bile zar zor kalırdım. kendi paramın hesabınıda hiç tutmamıştım. ama aile baskısından gına geldi. sadece uzaklaşmak adına yazdım. bilmediğim bir şehire biilmediğim insanların arasına gittim.

evimden kopacağımı anladığım ilk zamanlarda heyecanlıydım. son ay son hafta derken son hafta sonu. heyecan yavaş yavaş panik ve korkuya döndü. ben odasını temizlemekten sofra kurmaktan yumurta pişirmekten aciz biriydim. annemin bakımı olmadan yapabilme ihtimalini kendimde görmüyordum.çantam hazırlanırken yaşadığım üzüntü. gidiyordum işte vakit gelmişti. kastamonuya beni bıraktıkları ve evimize döndükleri anı hiç unutamam. gerçekten insanın canını acıtabilir. biraz üzüntü biraz heyecan ve korku gerçekten bunları hissettmiş olmalıyım. o an panik yavaş yavaş büyüdü.kredi yurtlara gidiyordum çünkü. hiç tanımadığım kişilerin arasında yatacaktım. bana verdikleri yastık sapsarıydı. yatak delik deşik. ailemin yanında hiç böyle şeyler görmemiştim. yemekhane pisti. yemek veren adamın elleri pis. ve hiç tanımadığım insanların tam ortasındaydım. tv'nin sesini açtığı için evde bağıran ben. 5 kişinin horultusunu yan odanın gürültüsünü dinlemek zorunda kalmıştım.. ilk bir kaç gün kabus gibi geldi geçti. çömezlik günleri üst devrelerin şakaları yeni bir ortam yeni bir macera.

şimdi evimdeyim. 2 yıl bitti. artık oraya dönmeyeceğim. ama bana ne istersin diye sorsalar. aynılarını tekrar tekrar yaşamak derim. sağlam bir hayat tecrübesi yaşadığıma inanıyorum. orda insanlarla aynı odayı paylaşmadım sadece. aynı havayı aynı ekmeği aynı açlığı aynı hüznü, sevinci eğlenceyi ve sıkılmaları paylaştım.

yurt benim için ayrı bir yerdir her zaman. ve her öğrencinin tatması gereken bir yuvadır. odanızda misafirlerini ağırlarsın. gece karnın acıkır arkadşının dolabını patlatırsın. yurttan gece kaçar poğaçacıda yurt görevlilerine yakalanırsın. ertesi gün bunu anlatır gülersin. şakasını da yaparsın kavgasınıda edersin. sonunda dalgana bakarsın. yurtta kahvaltını 20 kişiyle birlikte yapma şansına erişirsin ve halı saha maçlarına adam aramazsın. hadi maça gidiyoruz lafı yeterlidir.
ama zordur yurt herkes yapamaz. alışamaz ortamına. bazı kendini fazla kaptırır. reislerinde olur asenalarında. yoldaşlarında olur kardeşlerinde. bazen arkadaşlarının hap aldıklarını işitirsin bazen sarhoşluklarına şahit olursun.

ben 1.5 sene yurtta kaldım. kamelyanın altında oturup kola-cips partilerini çok özledim yapamayacağım sandığım bir yerdeydim ve evim aklıma bile gelmiyordu. sonra aklımızda kalmasın geldikde yaşamadık demeyelim diye eve çıktık. net bağlandı evimize 20 kişi de kaldık o evde yalnızda kaldık. 3 daire bize aitti. bulaşık deterjanıyla şakada yaptık bulaşıkda yıkadık. sabah kahvaltılarında yarım koli yumurta kırıp bitirdiğimizde oldu. evimizde misaffirde ağırladık. muhabbet kuşumuzda vardı. üstelik bu evi kirletiyor diyen annemde yoktu. çoraplarımı çıkarıp salonun ortasına atıyordum kimse onları kaldır demiyordu. gece saat 4 te mutfakta bağıra bağıra sohbet ile yaptığımız menemene kimse gelip sessiz olun diye limon sıkmıyordu. banyoyu neden ıslattın diyen yoktu. bir kaç gün başka yerlere gittiğim zaman ben gidiyorum demek zorunda olduğum ikna etmek zorunda olduğum kimsede yoktu.
istediğim saatte yatıp istediğim saatte kalkarım. canımın istediğini istediğim saatte yapar yerim. canım ne isterse onu yaparım. çünkü dışarda okuyorumdur. üni öğrencisiyimdir.

yumurta bile kıramayan ben artık çok deli pilav kuru yapıyorum. süper bulaşık yıkıyorum. misafirler için evi iyi temizliyorum.
gerçekten tekrar sorsalar yine isterim o anları yaşamayı. ikinci sınıfken gidip çömezlere şakalar yapmayı. ders çalışma bahanesiyle toplandığımız okey masalarında sabahlamayı.
gecenin köründe makarna yapmayı menemen yapmayı. 20 kişiye sofra hazırlarken 3 kişi mutfak dedikodusu yapmayı....

çok özledim evimi yurdumu özgürlüğümü bence herkes biraz tatmalı ...

bence ailenin yanından ayrılmaktan korkma hayatında başka hiç bir yerde kazanamayacağın tecrübeleri elde edebileceğin bir ortam olacak.kişiliğinin ne kadar çok değiştiğini, hayat hakkında ne kadar çok şey öğrendiğini zamanı gelince anlayayıp iyi ki gitmişim diyeceksin.zorlandığın üzüldüğün günler de olacak,çok eğlendiğin günler de..