Türkçe ve İngilizce Dili..

Orcнυη · 04-01-07, 11:55

TÜRKÇE & İNGİLİZCE

Dil, sosyal bir varlıktır.Bunu nedeni,insanlar ilk varoluşlarından beri beraber yaşamaya ve anlaşmaya mecbur olmalıdır.Bu nedenle insanların her zaman dile ihtiyaçları olmuştur. Dilin sosyal bir varlık oluşunun diğer bir belirtisi ise toplumdan topluma değişiklik göstermesidir. Zeka, duygu ve düşünce mekanizması bütün insanlarda ortaktır. Ancak, zihin faaliyetlerinin sonucu, olan kavramların anlam olarak içine yerleştirildikleri kelimelerin ses kalıpları, bütün insanlarda aynı değildir. Bu kalıplar genellikle toplumdan topluma değiştiği gibi, bu kalıpların birbirine olan bağlantı biçimleri de toplumdan topluma değişmektedir. Dil, insanların yaşayış tarzlarına,kültürel etkileşimlerine bağlı olarak gelşmiştir.Bundan dolayı dillerin kökenini birbirinden ayırmak çok zordur.
Fakat durmaksızın değişen dilin yapısı,eklenen yeni kelimeler gün gün dillerrin birbirinden farklılaşmasına yol açmıştır.Şu anda dünyada yaklaşık 4000 dilin konuşuduğu tahmin edilmektedir.Örneğin, bir toplumda zihinde biçimlenen bir çiçek kavramı, ç,i,ç,e,k seslerinin birleşmesinden oluşmuş çiçek söylenişindeki bir ses ve kelime kalıbı içine sokulurken, bir başka toplumda aynı kavram f,l,o,w,e,r seslerinden kurulmuş flower biçimindeki ses kalıbına sokulmuştur.Türkçede birim aramak, derken, biri kelimesi ile aramak mastarı arasındaki bağlantı yükleme hali eki ile kuruturken, bunun İngilizce karşılığı olan “to look for”da bir for "için" edatı (preposition) ile karşılanmıştır. Görülüyor ki, yukarıda sıralanan çiçek ve flower kelimelerinin hepsi de aynı anlamı taşımaktadır. Bağlantı unsurları da aynı görevi yüklenmektedir. Ancak, aynı anlamı veren ve aynı görevi yüklenen bu ses kalıpları toplumdan topluma değişebilmektedir. Bu durum, daha kapsamlı olarak, kelime ve eklerden oluşmuş dil dediğimiz sisteme aktarılacak olursa, o zaman dili, biçimlenmesi ve işlemesi toplumdan topluma değişen ve her toplumun özelliklerine uygun birer kalıba giren sosyal bir varlık,sosyal bir kurum olarak kabul etmek gerekecektir. Gerçekten de öyledir. Çünkü, bir dil toplum içinde, o toplumun bütün kişilerinin ortaklaşa katkıları ile öyle bir biçim almıştır ki, onu ancak o toplumdan olan kimseler olaylıkla anlayabilir ve kullanabilirler. O toplum dışında kalanların dili kavramaları dilin yapı ve işleyişini özel olarak öğrenmelerine bağlıdır. Demek oluyor ki, birbirinden ayrı toplumlar halinde yaşayan insan toplulukları kendi duygu ve düşünce sistemlerine bağlı olarak ayrı ayrı diller yaratmışlardır.

Milyonlarca insan tarafından yaratılan Türkçe,dünyanın en köklü dillerinden biridir. Türk dilinin en eski yazılı anıtları Moğolistan’da Orhun Irmağı boyunda bulunmuştur. Eski Türk yazıtlarının 1250 yıllık bir geçmişe sahip olduğunu biliyoruz. Bu nedenle oldukça zengindir.Tabii ki türkçenin zenginleşmesinde Türklerin tarihte göçebe yaşamaları, bu nedenle çeşitli kültürler ve dinlerin altına girmesi,Türkçenin gelişmeye uygun bir dil olması da etkilidir. Günümüzde dünya dili olduğu iddia edilen İngilizcenin kökeni 12. ve 13. yüzyıllara dayandırılmaktadır. İngilizce, yapısal olarak türkçeyle hiç benzememektedir. İngilizcede yeni kelimeler türetmeye ya da kelimeye yeni anlamlar yüklemek için uygun bir dil değildir.Bundan dolayı İngilizcede çok fazla kelime vardır. Aslında Türkçe sıfat-fiil ve zarf-fiil ekleri bakımından zengin bir dildir. Hemen hemen bütün fiillerle kullanılabilen 20 civarındaki işlek sıfat-fiil ve zarf-fiil ekimiz, cümle içinde kullanılan geçici kelimeler türetmekte ve bu kelimeler isim, sıfat, zarf, vb. olarak kullanılmaktadır.(Örnek: Aşağıda sür- eyleminden türetilen kelimeler bir fikir vermek amacıyla yazılmıştır.
Sür-: sürü, sürgü, sürgülü, sürgüsüz, sürgüle-,sürgülen-, sürgület-, sürgülettir-, sürgücü, sürdür-, sürdürme, sürdürüm, sürdürüş, sürdürül-, sürdürülme, sürdürt-, sürdürtme, sürgüleme, sürgüleyiş, sürdürül-, sürdürülme, sürdürülüş, sürgün, sürgünlük, sürme, sürmeli, sürmesiz, sürmelik, sürmeci, sürmedan, sürmeleme, sürmelemek, sürücü, sürücülü, sürücüsüz, sürücülük, sürek, sürekli, süreksiz, süreklilik, süreksizlik, sürüm, sürümlü, sürümsüz, sürümsüzlük, süre, süreli, süresiz, süreğen, süreğenleşme, süreğenleş-, sürerlilik, süreç, sürt-,sürtük, sürtüklük, sürtme, sürtüş, sürtüşme, sürttürme, süttürmek, sürül-, sürülme, sürün-, sürünme sürünceme, sürüngen, süründür-, süründürme, süründürülme-,süründürülme, sürüş-, sürü-sürüme, sürüyüş, sürüt- sürütme, sürç-, sürçme, sürükle-, sürükleme, sürüklen-, sürüklenme, sürç-, sürçme, sürükleyici sürüklet-.... )Türkçede bulunan fiil sayısının 20 katı kadar kelime Türkçenin kelime hazinesine bu eklerle kazandırılmaktadır. Ancak bu eklerle türetilen kelimeler, cümle içinde kullanılan geçici kelimeler oldukları için sözlüklerde yer almamakta, kelime sayısı belirlenirken göz önüne alınmamaktadırlar.Türkçede kelime sayısının İngilizceden az görünmesinin nedenlerinden biri budur.Bir başka neden ise Türkçede isim soylu kelimelerin hepsi cümle içinde isim, sıfat, zarf, zamir olarak ve hatta bir kısmı çekim edatı olarak kullanılmasıdır. İsim, sıfat, zarf, zamir, çekim edatı görevleriyle kullanılan bu kelimeler arasında morfolojik bir fark bulunmamaktadır. Herhangi bir isim kullanılışta hiçbir şekil farklılığına uğramadan bütün bu türlerde cümlede yer alabilmektedir. Cümledeki yerine ve görevine bağlı olarak farklı bir türde kullanılan ve dolayısıyla farklı bir anlam kazanan kelime, sözlükte sadece bir yerde madde başı olarak yer almaktadır. İngilizcede ise her hangi bir isim, sıfat olarak kullanılınca morfolojik bir farklılığa uğramakta, dolayısıyla sözlüklerde ayrı bir madde başı hâline gelmektedir.

Aynı zamanda İngilizcede Türkçeden daha fazla zaman kavramı vardır.Bunun nedeni ise Türkçede bizim çeşitli vurgu ya da kelime dizilişleriyle oynayarak ifade ettiğimiz zaman kavramlarını onların ifade edemeyişidir.Bu nedenle her zaman ya da süreç için farklı zaman kalıbı (tense) kullanmışlardır.(Örneğin past perfect continious tense’in Türkçede karşılığı yoktur.) İngilizcede anlam, cümledeki kelimelerin dizilişinden kaynaklanır.İngilizcede her cümle rulo halinde art arda sarılmış kelimelerden oluşmuştur.(örnek:for a change:bir değişiklik olsun diye.)Türkçede ise kelimelere ekler hatta eklere de ekler eklenerek anlam elde edilir.Yapısal olarak Türkçenin İngilizceden hatta diğer bir çok dilden diğer bir farkı ise zamirlerin öncelikle vurgulamaya yönelik olmasıdır.İngilizcede cümlenin kiminle alakalı olduğunu anlatmak için özne (subject)kullanmak zorunda kalınırken bu konuyu, Türkçede bu,yükleme getirdiğimiz bir ekle ifade edebiliriz.
(örn:Buraya gelir misin lütfen?
Would you come here please?)

Bu örneklerden de anlayabileceğimiz gibi Türkçenin çekimli bir dil olmasına karşılık İngilizcenin böyle bir özelliği bulunmamasıdır. İngilizcenin eklemeli bir dil olmayışını Türkçedeki isim tamlamaları eklerini karşılaştırarak da görebiliriz. Bunun yanında Türkçede anlatmak istediğimiz nesneyi başka bir kelimeye getirdiğimiz ekle,vurgu yada kelime dizilişi farkıyla anlatırken İngilizcede genellikle böyle bir eke ya da vurguya gerek yoktur.Bunun yerine başka bir kelime kullanılır.Türkçe her ifadeyi,duyguyu,düşünceyi kolaylıkla ifade edebilmeye elverişli bir dildir.Örneğin,”ingilizcede sister in low”un karşılığı olarak türkçede dört farklı kelime(yenge,baldız,elti,görümce) vardır.Başka bir örnekle bunu pekiştirecek olursak Türkçede renklerin her tonunun ayrı bır ismi vardır.(Örnek:yavruağzı.gülkurusu.)Türkçenin İngilizceye göre daha esnek ve daha geniş bir dil olduğunun diğer bir kanıtı ise çevirmenlerden geliyor.Çevirmenler tarafından bir metnin İngilizceden Türkçeye çevrilmesinin,Türkçeden İngilizceye çevrilmesine göre daha kolay olduğu düşünülüyor.

Ayrıca Türkçe dil bilgisi kuralları bakımından da İngilizceden çok farklı bir dildir.Bu konuyla ilgili örnek verecek olursak,İngilizcede herhangi bir nesneyi,olayı belirtecek olan bitişik kelimeler bitişik yazılırken,Türkçede bitişik ya da ayrı yazmanız anlam ayrımlarına yol açabilir.Ayrıca konuşma dilinde her ne kadar Türkçe bu özelliğini kaybetmiş olsa da teorik olarak Türkçe yazıldığı gibi okunan bir dildir.İngilizcede herhangi bir ses birlikte söylendiği sese göre değişikliğe uğramasına rağmen Türkçenin böyle bir özelliği yoktur.Bunun yanında bir diğer örnek ise evrende bütün nesnelerin bir varoluş eylemi vardır.Türkçede bu tip cümleler isim ve sıfat fiil kullanılarak yapılır oysa İngilizcede böyle kullanımlar yoktur.İngilizcede oluş cümleleri kullanılır.Genelde kullanılan noktalama işaretleri evrensel olduğundan imla kuralları Türkçe ve İngilizce arasında pek fark göstermez.

Her dil, o dili konuşan toplumun inanışlarına,önem verdikleri değerlere göre nereye doğru gelişmesi gerektiğine karar verir.Örneğin Japonlar pirinci çok sevdikleri için her öğün yedikleri pirinçlere ayrı isimler vermişlerdir.Bu örneğin benzerleri İngilizce ve Türkçede de karşımıza çıkıyor.Şu anda çoğu bilimsel çalışma daha çok kişiye ulaşmak adına İngilizce yapıldığından çoğu bilimsel terim İngilizcedir.Türkçede ise bu dallanma “sister in low” örneğindeki gibi aile kavramında ortaya çıkar.(Bu nedenle bir toplumun toplumunu araştırırken onların dilini araştırmak çoğu zaman yeterlidir.)Dilin toplumun yaşayış biçimine göre farklılık gösterdiğinin bi kanıtı ise deyim ve atasözleridir.Örneğin İngilizcede “sakla samanı gelir zamanı”anlamını taşıyan bir atasözü yoktur bunun nedeni belkide fazla yokluk çekmemiş olmalarıdır.Buna zıt olarak Türkçede de “24 hours in a day… 24 beers in acase… Is this a coindicence?”analmında bir söz yoktur.Bunun nedenini ise Türk toplumunda verilen öğütlerin daha çok çalışmaya,tutumlu olmaya vs. yönelik olmasıdır.Türkçedeki özlü sözler İngilizceye göre daha saygı çerçevesinde,daha iyi öğütler verir.Bunun nedeni ise Türk aile yapısına verilen önem olarak düşünülebilir.

Türkçe ve İngilizceye farklı bir boyuttan bakacak olursak.Bu iki dil arasında anlam farklılıklarının olduğunu görebiliriz.Örneğin Türkçede acı ve sıcak olarak iki ayrı kelimeyle ifade ettiğimiz kavramlar ingilizcede tek bir şemsiye altına toplanmıştır.Bu iki kelimenin ingilizce kaşıtı “hot” olarak geçer.

Sonuç olarak dil,insanlar tarafından yaratılan ve her geçen gün geliştirilen bir varlıktır.Bu nedenle İngilizce ve Türkçe arasında yapı bakımından anlam bakımınan çok fazla farklılık vardır.Bunun asıl nedeni insanlardır.Kültürel farklılıklar,yaşayış biçimi bu değişikliklerin oluşmasının başlıca sebepleridir.Tabii ki bu konuda İngilizcenin ya da Türkçenin üstünlüğünden bahsetmek yanlış olur.Çünkü kültürlerin birbirinden üstünlüğünü tartışmak doğru değildir.

Kaynaklar: [Linkleri sadece kayıtlı üyelerimiz görebilir.ForumTR üyesi olmak için tıklayınız]
[Linkleri sadece kayıtlı üyelerimiz görebilir.ForumTR üyesi olmak için tıklayınız]
[Linkleri sadece kayıtlı üyelerimiz görebilir.ForumTR üyesi olmak için tıklayınız]
[Linkleri sadece kayıtlı üyelerimiz görebilir.ForumTR üyesi olmak için tıklayınız]
Bir Başka Gözlükten İngilizce
Hürriyet,Milliyet,Sabah gazeteleri makale sayfaları.

04-01-07, 11:55	#1 (permalink)
Orcнυη - Dünyanın En Büyük Türkçe Forumu Giriş Tarihi: 22-10-2005 Yer: 18.MK.PİY.TUG.K.LIĞI GELİBOLU-ÇANAKKALE Yaş: 24 Mesajlar: 4,334 Blog Mesajları: 1 Rep Puanı: 49524983 Rep Gücü: 495332	Türkçe ve İngilizce Dili.. TÜRKÇE & İNGİLİZCE Dil, sosyal bir varlıktır.Bunu nedeni,insanlar ilk varoluşlarından beri beraber yaşamaya ve anlaşmaya mecbur olmalıdır.Bu nedenle insanların her zaman dile ihtiyaçları olmuştur. Dilin sosyal bir varlık oluşunun diğer bir belirtisi ise toplumdan topluma değişiklik göstermesidir. Zeka, duygu ve düşünce mekanizması bütün insanlarda ortaktır. Ancak, zihin faaliyetlerinin sonucu, olan kavramların anlam olarak içine yerleştirildikleri kelimelerin ses kalıpları, bütün insanlarda aynı değildir. Bu kalıplar genellikle toplumdan topluma değiştiği gibi, bu kalıpların birbirine olan bağlantı biçimleri de toplumdan topluma değişmektedir. Dil, insanların yaşayış tarzlarına,kültürel etkileşimlerine bağlı olarak gelşmiştir.Bundan dolayı dillerin kökenini birbirinden ayırmak çok zordur. Fakat durmaksızın değişen dilin yapısı,eklenen yeni kelimeler gün gün dillerrin birbirinden farklılaşmasına yol açmıştır.Şu anda dünyada yaklaşık 4000 dilin konuşuduğu tahmin edilmektedir.Örneğin, bir toplumda zihinde biçimlenen bir çiçek kavramı, ç,i,ç,e,k seslerinin birleşmesinden oluşmuş çiçek söylenişindeki bir ses ve kelime kalıbı içine sokulurken, bir başka toplumda aynı kavram f,l,o,w,e,r seslerinden kurulmuş flower biçimindeki ses kalıbına sokulmuştur.Türkçede birim aramak, derken, biri kelimesi ile aramak mastarı arasındaki bağlantı yükleme hali eki ile kuruturken, bunun İngilizce karşılığı olan “to look for”da bir for "için" edatı (preposition) ile karşılanmıştır. Görülüyor ki, yukarıda sıralanan çiçek ve flower kelimelerinin hepsi de aynı anlamı taşımaktadır. Bağlantı unsurları da aynı görevi yüklenmektedir. Ancak, aynı anlamı veren ve aynı görevi yüklenen bu ses kalıpları toplumdan topluma değişebilmektedir. Bu durum, daha kapsamlı olarak, kelime ve eklerden oluşmuş dil dediğimiz sisteme aktarılacak olursa, o zaman dili, biçimlenmesi ve işlemesi toplumdan topluma değişen ve her toplumun özelliklerine uygun birer kalıba giren sosyal bir varlık,sosyal bir kurum olarak kabul etmek gerekecektir. Gerçekten de öyledir. Çünkü, bir dil toplum içinde, o toplumun bütün kişilerinin ortaklaşa katkıları ile öyle bir biçim almıştır ki, onu ancak o toplumdan olan kimseler olaylıkla anlayabilir ve kullanabilirler. O toplum dışında kalanların dili kavramaları dilin yapı ve işleyişini özel olarak öğrenmelerine bağlıdır. Demek oluyor ki, birbirinden ayrı toplumlar halinde yaşayan insan toplulukları kendi duygu ve düşünce sistemlerine bağlı olarak ayrı ayrı diller yaratmışlardır. Milyonlarca insan tarafından yaratılan Türkçe,dünyanın en köklü dillerinden biridir. Türk dilinin en eski yazılı anıtları Moğolistan’da Orhun Irmağı boyunda bulunmuştur. Eski Türk yazıtlarının 1250 yıllık bir geçmişe sahip olduğunu biliyoruz. Bu nedenle oldukça zengindir.Tabii ki türkçenin zenginleşmesinde Türklerin tarihte göçebe yaşamaları, bu nedenle çeşitli kültürler ve dinlerin altına girmesi,Türkçenin gelişmeye uygun bir dil olması da etkilidir. Günümüzde dünya dili olduğu iddia edilen İngilizcenin kökeni 12. ve 13. yüzyıllara dayandırılmaktadır. İngilizce, yapısal olarak türkçeyle hiç benzememektedir. İngilizcede yeni kelimeler türetmeye ya da kelimeye yeni anlamlar yüklemek için uygun bir dil değildir.Bundan dolayı İngilizcede çok fazla kelime vardır. Aslında Türkçe sıfat-fiil ve zarf-fiil ekleri bakımından zengin bir dildir. Hemen hemen bütün fiillerle kullanılabilen 20 civarındaki işlek sıfat-fiil ve zarf-fiil ekimiz, cümle içinde kullanılan geçici kelimeler türetmekte ve bu kelimeler isim, sıfat, zarf, vb. olarak kullanılmaktadır.(Örnek: Aşağıda sür- eyleminden türetilen kelimeler bir fikir vermek amacıyla yazılmıştır. Sür-: sürü, sürgü, sürgülü, sürgüsüz, sürgüle-,sürgülen-, sürgület-, sürgülettir-, sürgücü, sürdür-, sürdürme, sürdürüm, sürdürüş, sürdürül-, sürdürülme, sürdürt-, sürdürtme, sürgüleme, sürgüleyiş, sürdürül-, sürdürülme, sürdürülüş, sürgün, sürgünlük, sürme, sürmeli, sürmesiz, sürmelik, sürmeci, sürmedan, sürmeleme, sürmelemek, sürücü, sürücülü, sürücüsüz, sürücülük, sürek, sürekli, süreksiz, süreklilik, süreksizlik, sürüm, sürümlü, sürümsüz, sürümsüzlük, süre, süreli, süresiz, süreğen, süreğenleşme, süreğenleş-, sürerlilik, süreç, sürt-,sürtük, sürtüklük, sürtme, sürtüş, sürtüşme, sürttürme, süttürmek, sürül-, sürülme, sürün-, sürünme sürünceme, sürüngen, süründür-, süründürme, süründürülme-,süründürülme, sürüş-, sürü-sürüme, sürüyüş, sürüt- sürütme, sürç-, sürçme, sürükle-, sürükleme, sürüklen-, sürüklenme, sürç-, sürçme, sürükleyici sürüklet-.... )Türkçede bulunan fiil sayısının 20 katı kadar kelime Türkçenin kelime hazinesine bu eklerle kazandırılmaktadır. Ancak bu eklerle türetilen kelimeler, cümle içinde kullanılan geçici kelimeler oldukları için sözlüklerde yer almamakta, kelime sayısı belirlenirken göz önüne alınmamaktadırlar.Türkçede kelime sayısının İngilizceden az görünmesinin nedenlerinden biri budur.Bir başka neden ise Türkçede isim soylu kelimelerin hepsi cümle içinde isim, sıfat, zarf, zamir olarak ve hatta bir kısmı çekim edatı olarak kullanılmasıdır. İsim, sıfat, zarf, zamir, çekim edatı görevleriyle kullanılan bu kelimeler arasında morfolojik bir fark bulunmamaktadır. Herhangi bir isim kullanılışta hiçbir şekil farklılığına uğramadan bütün bu türlerde cümlede yer alabilmektedir. Cümledeki yerine ve görevine bağlı olarak farklı bir türde kullanılan ve dolayısıyla farklı bir anlam kazanan kelime, sözlükte sadece bir yerde madde başı olarak yer almaktadır. İngilizcede ise her hangi bir isim, sıfat olarak kullanılınca morfolojik bir farklılığa uğramakta, dolayısıyla sözlüklerde ayrı bir madde başı hâline gelmektedir. Aynı zamanda İngilizcede Türkçeden daha fazla zaman kavramı vardır.Bunun nedeni ise Türkçede bizim çeşitli vurgu ya da kelime dizilişleriyle oynayarak ifade ettiğimiz zaman kavramlarını onların ifade edemeyişidir.Bu nedenle her zaman ya da süreç için farklı zaman kalıbı (tense) kullanmışlardır.(Örneğin past perfect continious tense’in Türkçede karşılığı yoktur.) İngilizcede anlam, cümledeki kelimelerin dizilişinden kaynaklanır.İngilizcede her cümle rulo halinde art arda sarılmış kelimelerden oluşmuştur.(örnek:for a change:bir değişiklik olsun diye.)Türkçede ise kelimelere ekler hatta eklere de ekler eklenerek anlam elde edilir.Yapısal olarak Türkçenin İngilizceden hatta diğer bir çok dilden diğer bir farkı ise zamirlerin öncelikle vurgulamaya yönelik olmasıdır.İngilizcede cümlenin kiminle alakalı olduğunu anlatmak için özne (subject)kullanmak zorunda kalınırken bu konuyu, Türkçede bu,yükleme getirdiğimiz bir ekle ifade edebiliriz. (örn:Buraya gelir misin lütfen? Would you come here please?) Bu örneklerden de anlayabileceğimiz gibi Türkçenin çekimli bir dil olmasına karşılık İngilizcenin böyle bir özelliği bulunmamasıdır. İngilizcenin eklemeli bir dil olmayışını Türkçedeki isim tamlamaları eklerini karşılaştırarak da görebiliriz. Bunun yanında Türkçede anlatmak istediğimiz nesneyi başka bir kelimeye getirdiğimiz ekle,vurgu yada kelime dizilişi farkıyla anlatırken İngilizcede genellikle böyle bir eke ya da vurguya gerek yoktur.Bunun yerine başka bir kelime kullanılır.Türkçe her ifadeyi,duyguyu,düşünceyi kolaylıkla ifade edebilmeye elverişli bir dildir.Örneğin,”ingilizcede sister in low”un karşılığı olarak türkçede dört farklı kelime(yenge,baldız,elti,görümce) vardır.Başka bir örnekle bunu pekiştirecek olursak Türkçede renklerin her tonunun ayrı bır ismi vardır.(Örnek:yavruağzı.gülkurusu.)Türkçenin İngilizceye göre daha esnek ve daha geniş bir dil olduğunun diğer bir kanıtı ise çevirmenlerden geliyor.Çevirmenler tarafından bir metnin İngilizceden Türkçeye çevrilmesinin,Türkçeden İngilizceye çevrilmesine göre daha kolay olduğu düşünülüyor. Ayrıca Türkçe dil bilgisi kuralları bakımından da İngilizceden çok farklı bir dildir.Bu konuyla ilgili örnek verecek olursak,İngilizcede herhangi bir nesneyi,olayı belirtecek olan bitişik kelimeler bitişik yazılırken,Türkçede bitişik ya da ayrı yazmanız anlam ayrımlarına yol açabilir.Ayrıca konuşma dilinde her ne kadar Türkçe bu özelliğini kaybetmiş olsa da teorik olarak Türkçe yazıldığı gibi okunan bir dildir.İngilizcede herhangi bir ses birlikte söylendiği sese göre değişikliğe uğramasına rağmen Türkçenin böyle bir özelliği yoktur.Bunun yanında bir diğer örnek ise evrende bütün nesnelerin bir varoluş eylemi vardır.Türkçede bu tip cümleler isim ve sıfat fiil kullanılarak yapılır oysa İngilizcede böyle kullanımlar yoktur.İngilizcede oluş cümleleri kullanılır.Genelde kullanılan noktalama işaretleri evrensel olduğundan imla kuralları Türkçe ve İngilizce arasında pek fark göstermez. Her dil, o dili konuşan toplumun inanışlarına,önem verdikleri değerlere göre nereye doğru gelişmesi gerektiğine karar verir.Örneğin Japonlar pirinci çok sevdikleri için her öğün yedikleri pirinçlere ayrı isimler vermişlerdir.Bu örneğin benzerleri İngilizce ve Türkçede de karşımıza çıkıyor.Şu anda çoğu bilimsel çalışma daha çok kişiye ulaşmak adına İngilizce yapıldığından çoğu bilimsel terim İngilizcedir.Türkçede ise bu dallanma “sister in low” örneğindeki gibi aile kavramında ortaya çıkar.(Bu nedenle bir toplumun toplumunu araştırırken onların dilini araştırmak çoğu zaman yeterlidir.)Dilin toplumun yaşayış biçimine göre farklılık gösterdiğinin bi kanıtı ise deyim ve atasözleridir.Örneğin İngilizcede “sakla samanı gelir zamanı”anlamını taşıyan bir atasözü yoktur bunun nedeni belkide fazla yokluk çekmemiş olmalarıdır.Buna zıt olarak Türkçede de “24 hours in a day… 24 beers in acase… Is this a coindicence?”analmında bir söz yoktur.Bunun nedenini ise Türk toplumunda verilen öğütlerin daha çok çalışmaya,tutumlu olmaya vs. yönelik olmasıdır.Türkçedeki özlü sözler İngilizceye göre daha saygı çerçevesinde,daha iyi öğütler verir.Bunun nedeni ise Türk aile yapısına verilen önem olarak düşünülebilir. Türkçe ve İngilizceye farklı bir boyuttan bakacak olursak.Bu iki dil arasında anlam farklılıklarının olduğunu görebiliriz.Örneğin Türkçede acı ve sıcak olarak iki ayrı kelimeyle ifade ettiğimiz kavramlar ingilizcede tek bir şemsiye altına toplanmıştır.Bu iki kelimenin ingilizce kaşıtı “hot” olarak geçer. Sonuç olarak dil,insanlar tarafından yaratılan ve her geçen gün geliştirilen bir varlıktır.Bu nedenle İngilizce ve Türkçe arasında yapı bakımından anlam bakımınan çok fazla farklılık vardır.Bunun asıl nedeni insanlardır.Kültürel farklılıklar,yaşayış biçimi bu değişikliklerin oluşmasının başlıca sebepleridir.Tabii ki bu konuda İngilizcenin ya da Türkçenin üstünlüğünden bahsetmek yanlış olur.Çünkü kültürlerin birbirinden üstünlüğünü tartışmak doğru değildir. Kaynaklar: [Linkleri sadece kayıtlı üyelerimiz görebilir.ForumTR üyesi olmak için tıklayınız] [Linkleri sadece kayıtlı üyelerimiz görebilir.ForumTR üyesi olmak için tıklayınız] [Linkleri sadece kayıtlı üyelerimiz görebilir.ForumTR üyesi olmak için tıklayınız] [Linkleri sadece kayıtlı üyelerimiz görebilir.ForumTR üyesi olmak için tıklayınız] Bir Başka Gözlükten İngilizce Hürriyet,Milliyet,Sabah gazeteleri makale sayfaları.

Konu Araçları
Çıktı Görüntüsünü Göster Sayfayı E-posta İle Yolla