İslâm dinine göre, Tanrıya en yakın olan dört büyük melekten biri (öbürleri: Azrail, İsrail, Mikâil). Tanrı ile peygamberleri arasında elçilik yapması ve Tanrının emirlerini, vahiylerini tebliğe memur olması bakımından, Müslümanlıkta kutsal bir şahsiyet sayılır.

Peygamber Muhammet, Mekke yanındaki Hira Dağı mağarasında yalnız başına düşünme ve tapınma ile meşgulken, ilk defa olarak Cebrail'i görmüş ve ondan �İkrâ! = Oku!� emrini almış; ilk şu vahyi okumuştur: �Oku, Rabbinin adı ile; O, insanı bir kan pıhtısından yarattı. Oku; O, keremine son olmayan Rabbindir; kalem ile öğreten odur; insana bilmediğini bildiren O'dur� Cebrail, Hazreti Muahammed'e ikinci vahyi getirdiği sırada, yerle gök arasında bir kürsü üstünde ve insan şeklinde görünmüştür.

Tanrının huzurunda bulunduğundan dolayı Yahudi Ve Hıristiyan yazarlar tarafından çoklukla baş melek olarak vasıflandırılır.