BAMSI BEYREK HÝKÂYESÝ
Bayýndýr Han, Oðuz Beyleriyle birlikte oturuyordu. Bir ara Pay Büre Bey, derin bir ah çekerek aðlamaya baþladý. Bunun üzerine Oðuz Beylerinden Kazan Han, Pay Büre'ye yaklaþtý:
- Pay Büre Bey'im niçin aðlýyorsun, diye sordu.
Pay Büre Bey:
- Nasýl aðlamayayým Kazan Han. Ne oðlum var,
ne kardeþim. Tahtýmý býrakacaðým kimsem yok. Ben
aðlamayayým da kimler aðlasýn!
Kazan Han, Pay Büre Bey'in acýsýný dindirmek istedi. Durumu meclisteki Oðuz Beylerine anlattý.
Güçlü Oðuz Beyleri Pay Büre'nin dileði için ellerini göðe kaldýrýp Allah'a dua ettiler, O'na yalvardýlar. "Kadir Mevlamýz, Pay Büre'ye bir oðul baðýþla!" dediler.
Daha sonra meclisten Pay Bican Bey kalktý ayaða.
-Ey Oðuz Beyleri! Ben de Allah'tan hayýrlý bir kýz evlât isterim. Benim için de Allah'a niyazda bulunun, dedi.
Oðuz Beyleri hep birlikte el kaldýrýp dua ettiler. "Allah sana iyilik meleði bir kýz çocuk baðýþlasýn!" dediler.
Pay Bican duygulandý. Beylere seslendi: -Eðer Allah bana bir kýz evlât verirse, onu Pay Büre'nin oðluna vereceðim, dedi.
Aradan günler, aylar geçti. Þaný Yüce Allah, Pay Büre'ye bir oðul, Pay Bican'a da bir kýz çocuðu verdi.
Oðuz Beyleri haberi duyunca çok sevindiler. Pay Büre Bey sevincinden, oðluna hediye almalarý için Bezirganlarýný Rum iline gönderdi. Bezirganlar istanbul'a gitti. Pay Büre'nin oðlu için çok kýymetli hediyeler aldýlar. Bu hediyelerin en deðerlileri ak kiriþli sert bir yay, bir boz aygýr ve altý kanatlý bir gürz idi. Bezirganlar bu hediyelerle geri dönmek için yola çýktýlar.
Bu sýrada Pay Büre'nin oðlu beþ yaþýndaydý. Güçlü kuvvetli bir yiðit oluvermiþti. Âdetlere göre; büyüyünce kahramanlýk göstermeyen çocuða isim konmazdý. Bir çocuða isim konmasý için o çocuðun bunlarý yapmasý lâzýmdý.
Pay Büre'nin oðlu bir gün ata bindi. Oklarýný ve kýlýcýný aldý, ava çýktý.
Pay Büre'nin hediyelerini getiren Bezirganlar, beþ yüz kâfirin saldýrýsýna uðradý. Kâfirler mallarý, hediyeleri yaðmaladýlar. Bezirganlardan biri kurtuldu. Yolda Pay Büre'nin oðluna rast geldi. Bezirgan, Pay Büre'nin oðlu olduðunu bilmediðinden "Oðuz'un güçlü yiðitlerinden bir yiðit bu!" diye düþünerek, kýrk askeriyle birlikte oturan yiðide yaklaþtý:
- Ey yiðitler yiðidi! Ey beyler beyi! Sözüme kulak ver. On altý yýl önce ayrýlmýþtýk Oðuz ülkesinden. Beylere mal getiriyorduk. Birden beþ yüz kâfir bize saldýrdý. Mallarýmýzý yaðmaladýlar. Bize yardým et ey yiðit!
Yiðit, askerlerini topladý. Kâfirlere kýlýç çaldý, baþ kaldýraný tepeledi, vuruþtu. Oðuz Beylerinin mallarýný kurtardý.
Bezirganlar "Sen bize yardým ettin. Mallarýmýzdan istediðini alabilirsin." dediler.
Yiðit; boz aygýrý, ak kiriþli yayý ve altý kanatlý gürzü istedi. Bezirganlarýn beti benzi attý, dilleri titredi. Yiðit, "Çok mu istedim?" diye merakla sordu.
Bezirganlar "Neden çok olsun ki? Fakat o istediðin hediyeleri biz beyimizin oðluna götürüyorduk" dediler. Yiðit "Kimdir beyinizin oðlu?" diye sordu.
Bezirganlar "Pay Büre'nin oðlu!" dediler.
Yiðit gülümsedi, sizden almaktansa, babamdan alýrým, diye düþünerek hediye almadan yola düþtü. Bezirganlar buna hayran kaldý.
Pay Büre, bezirganlarýn döndüðüne çok sevindi. Eðlence düzenlendi. Oðlunu sað yanýna oturttu. O sýrada bezirganlar geldiler. Pay Büre'nin oðlunu görünce hayranlýkla onun elini öptüler. Pay Büre'nin oðlu, babasýna bir þey anlatmamýþtý.
Oðlunun elinin öpülmesine Pay Büre bir anlam veremedi. Hiddetlendi. "Bre namertler! Baba dururken oðul eli öpülür mü?" dedi. Bezirganlar "Senin oðlun mu bu yiðit? " diye sordular. Pay Büre "Evet" diye haykýrdý. Bunun üzerine Bezirganlar oðlunun sayesinde hediyeleri getirebildiklerini Pay Büre'ye anlattýlar. Pay Büre olan biteni sevinçle ve gururla dinledi. Gözleri ýþýldadý, göðsü kabardý. Meydana yiðitçe seslendi:
-Bre! Bu yiðit ad konulmayý hak edecek bir kahramanlýk yapmýþ mýdýr?
-Bu yiðidin kahramanlýklarý saymakla bitmez beyim, dediler.
Bunun üzerine Pay Büre Oðuz Beylerini, yiðitlerini çaðýrdý. Sofralar kurdurdu. Oðluna ad konulacaktý. Ad koymasý için Dedem Korkut'u çaðýrdýlar. Dede Korkut oðlanýn adýný verdi. Þunlarý söyledi:
" Sözümü duy Pay Büre Bey
Allah yiðit oðluna geçit versin
Eli kanlý kâfire dalýnca
Korkusuz oðluna fýrsat versin
Adý boz aygýrlý Bamsý Beyrek olsun
Ýsmini ben verdim yaþýný Allah baðýþlasýn!"
Güçlü Oðuz Beyleri ellerini kaldýrýp dua ettiler. "Bu kutlu isim bu yiðide uðurlu olsun!" dediler.
Bamsý Beyrek ve Oðuz Yiðitleri, Alacadað'a ava çýktýlar. Bamsý Beyrek, Pay Bican Bey'in kýzý Baný Çi-çek'in çadýrýnýn yakýnýnda semiz bir geyik avladý. Geyiði, avýndan pay isteyen çadýrdaki kýzlara verdi. Usulca oradan uzaklaþtý. Obanýn genç kýzlarý geyiði

Baný Çiçek'in önüne getirdiler. Baný Çiçek heyecanlandý:
-Kýzlar, bu yiðit babamýn beni verdiði Beyrek olmasýn! Çaðýrýn gelsin bakalým, dedi.
Seslendiler, Beyrek geldi.
Baný Çiçek yaþmaklanarak Beyrek'le konuþmaya baþladý. Kendisini Beyrek'e, Baný Çiçek'in dadýsý olarak tanýttý. Beyrek oraya Baný Çiçek'i görmeye geldiðini söyledi. Bunun üzerine Baný Çiçek kurnazca gülümseyerek;
-Onu görmek kolay deðildir. Ben dadýsýyým. Beni ok atmada, avlanmada, güreþte yenersen ancak o zaman görebilirsin Baný Çiçek'i dedi.
Bamsý Beyrek ok atmada ve avlanmada yendi Baný Çiçek'i.
Baný Çiçek yenilip nefesi kesilince aman diledi. "Aman" dedi "Baný Çiçek benim!"
Bamsý Beyrek parmaðýndaki altýn yüzüðü çýkarýp Baný Çiçek'in parmaðýna geçirdi. "Düðünümüz kutlu, niþanýmýz uðurlu olsun!" dedi.
Ayrýlýp eve döndüler. Bamsý Beyrek babasýna Baný Çiçek'le evlenmek istediðini söyledi.
"Ýyi düþün oðul!" dedi babasý. "Baný Çiçek'in De-II Karçar adýnda bir kardeþi var. Kýz isteyeni öldürür."
"Peki ne yapacaðýz?" diye sordu Beyrek. Bunun üzerine babasý bütün Oðuz Beylerini çaðýrýp onlarýn fikirlerini aldý. Oðuz Beyleri, kýz istemeye Dede Kor kut'un gönderilebileceðini söylediler. Dede Korkut geldi, söyledi:
- Bilirsiniz, Deli Karçar kardeþini isteyeni sað ko-maz. Bana iyi koþan iki beygir getirin. Getirin ki ani bir saldýrýda kaçabileyim.
Dede Korkut'a iki at getirildi. Dede Korkut birine bindi, birini yedeðe aldý. "Allahaýsmarladýk!" deyip
gitti.
Deli Karçar, adamlarýyla atýþ talimi yapýyordu. Yanýnda Dede Korkut'u görünce hiddetlendi:
-Ne oldu sana? Eceline mi susadýn? Ne arýyorsun burada, diye baðýrdý.
Dede Korkut þöyle dedi:
-Allah'ýn buyruðu, Peygamberin sözüyle, dolunaydan ak kýz kardeþin Baný Çiçek'i, yiðitler yiðidi Bamsý Beyrek'e istemeye geldim.
Dede Korkut sözünü bitirir bitirmez, Deli Karçar adamlarýna baðýrdý.
-Çabuk kara aygýrla, silâhlarýmý getirin bana!
Dede Korkut canýnýn tehlikede olduðunu anlayýnca, Deli Karçar atýna binmeden oradan kaçmaya baþladý. Deli Karçar, Dede Korkut'u kovaladý ve en sonunda yakaladý. Kýlýcýný hýþýmla kaldýrdý. Dede Korkut'u ortadan ikiye ayýrmak istiyordu. Dede Korkut Allah'a sýðýnýp "Elin kurusun!" diye beddua edince Karçar'ýn eli havada asýlý kaldý. Dede Korkut Allah'ýn sevgili kullarýndan, duasý makbul bir kimse idi. Keramet sahibiydi.

Deli yalvarmaya baþladý. "Elimi iyileþtirmek için dua edersen, kýz kardeþim Baný Çiçek'i, Bamsý Beyrek'e vereceðim." Dede Korkut dua etti. Allah'ýn izniyle bir müddet sonra Karçar'ýn eli iyileþti. Dede Korkut'a:
-Kýz kardeþimi vereceðim. Ama bin erkek deve, bin aygýr, bin kuyruksuz, kulaksýz köpek, bin tane de pire isterim. Eðer bunlarý getirirseniz kardeþimi veririm.
Dede Korkut olanlarý Pay Büre'ye anlattý. Pay Bü-re bin erkek deve, bin aygýr, bin tane de koç hazýrladý. Köpeklerle pireleri de Dede Korkut'un bulmasýný istedi. Dede Korkut da pirelerle köpekleri buldu. Deli Karçar'a gitmek üzere yola koyuldu.
Deli, hediyelerle gelen Dede Korkut'u görünce çok sevindi. Koçlarý, develeri, aygýrlarý çok beðendi. Köpekleri görünce bir kahkaha attý. Pireleri görmeyince: "Ýstediðim tamamlanmamýþ, pireler nerde?" diye haykýrdý. Dede Korkut pirelerin kapalý bir yerde olduðunu söyledi. Beðendiklerini seçmesi için Deli'yi pirelerin olduðu aðýla soktu, kapýyý kapadý. Pireler Karçar'a saldýrdýlar. Deli Karçar "Ne olur kurtar beni!" diye Dede Korkut'a yalvarmaya baþladý. Açtý kapýyý Dede Korkut. Deli, can havliyle dýþarý fýrladý. Bedeninin her tarafý pirelenmiþti. Hemen kendisini suya attý, temizlendi. Dede Korkut'un ayaklarýna kapandý.
Düðün hazýrlýklarýna baþlandý.
Oðuz Beyleri düðünde eðlenmekteydi. Bamsý Beyrek de arkadaþlarýyla bir çadýrda eðleniyordu. Düðün bitti, herkes uykuya daldý. Bu sýrada yedi yüz kâfir, uykuda olan beye saldýrdý. Çarpýþma sonunda, Beyrek Hanla birlikte, otuz dokuz yiðit esir düþtü.
Çünkü kâfirler Baný Çiçek'i kendi beylerine almak istiyorlardý.
Haberi alýnca, Beyrek'in anne ve babasýnýn gözlerinden yaþlar boþaldý. Feryat edip aðladýlar, dövündüler. Beyrek'in yedi kýz kardeþi kara elbise giyindi. "Vay kardeþim!" diye yas tuttular. Baný Çiçek kara haberi duyunca, ak kaftanýný çýkarýp kara elbiseler giyindi. Hüngür hüngür aðladý. Beyrek Han'ýn ne kadar dostu, arkadaþý varsa yasa bürünüp umut kesmiþlerdi.
Aylar yýllar geçti. On altý yýl bitti..Beyrek'in ölüsünden dirisinden haber alýnamadý.
Yalancý oðlu Yalýncýk, Baný Çiçek'i kendisine almak istiyordu. Bamsý Beyrek'ten haber getirmek üzere Pay Büre Beyden izin istedi. Daha önce Bamsý Beyrek'in kendisine verdiði kara gömleði kana bu-layýp Han'a getirdi. Pay Büre Bey þaþkýnlýk içinde, "Bu nedir?" diye sordu Yalýncýk: "Beyrek Haný Kara Derbentte öldürmüþler bu gömlek onundur." diye cevap verdi. Pay Büre Bey ve Baný Çiçek gömleði tanýdýlar. Haberi alýnca çok üzülüp, yas tuttular. Oðuz Beyleri de çok üzüldüler; feryat edip aðladýlar. Yalancý oðlu Yalýncýk içinden seviniyordu.
Pay Büre Bey, bezirganlarýný çaðýrdý; bütün dünyayý dolaþmalarýný, Bamsý Beyrek'ten kesin bir haber getirmelerini istedi.

Bezirganlar günlerce, aylarca dolaþtýlar. Nihayet Bamsý Beyrek'i buldular. Bezirganlar Bamsý'yý görünce gözlerine inanamadýlar. Beyrek, kopuz çalýyor ve kâfirleri eðlendiriyordu. Bamsý Beyrek, bezirganlarý tanýdý, onlarla konuþtu, olup biteni öðrendi. Baný Çi-çek'in Yalýncýk'a varacaðýný öðrenince deliye döndü. Kâfirlerin ellerinden kurtulmanýn yollarýný aramaya baþladý. Kâfir beyinin kýzý, Bamsý Beyrek'i çok seviyordu. Bir gün Bamsý'nýn üzgün olduðunu gördü. Ona:
"Ey yiðit niye üzgünsün?" dedi.
Bamsý Beyrek, "Niye üzülmeyeyim, on altý yýldýr ailemden ayrýyým, buna üzülüyorum." dedi Kâfir beyin kýzý "Eðer seni kaleden aþaðý urganla indirsem ailene kavuþtuktan sonra benimle evlenir misin?" dedi. Beyrek yemin ederek, ailesine kavuþunca dönüp kendisini nikahlayacaðýný söyledi
Bamsý Beyrek kâfir kýzýnýn yardýmýyla kaçmayý baþardý. Ayaðý topraða deðince Allah'a þükretti. Hemen yola koyuldu. Kýrk kâfir, Bamsý'yý yakalamaya çalýþtýysa da Bamsý ellerinden kurtulmayý baþardý.
Bamsý Beyrek, Oðuz iline vardý. Obada düðün olduðunu öðrendi. Yalancý oðlu Yalýncýk ile Baný Çiçek evleniyorlardý. Bamsý Bey'in yüreði cýz etti. Hemen kýlýk deðiþtirdi. Ozan kýlýðýnda düðüne gitti.
Oðuz Beyler'i þenlik yapýyorlardý, eðleniyorlardý, ok atýyorlardý. Beyrek, beyler ok attýðýnda "Elin kolun sað olsun! Var ol!" diye baðýrýyordu. Ok sýrasý Yalýncýk'a gelince "Elin kýrýlsýn, parmaklarýn çürüsün!" diye sesleniyordu. Yalancý oðlu Yalýncýk bunu duyunca sinirlendi.
"Hey Ozan, gel benim yayýmý çek, gücünü göster!" dedi. Bamsý Beyrek, Yalýncýk'ýn yayýný kavradý. Çekti kýrdý ve parçaladý. Yalýncýk çok sinirlendi: "Beyrek'in yayýný getirin bana!" diye baðýrdý. Yayý getirdiler. Ozana verdiler. Beyrek Oðuz Beylerine dönerek "Sizin hatýrýnýza yay çekip ok atacaðým!" dedi. Hedef, damadýn yüzüðüydü. Beyrek dikkatle yayý gerdi, oku býraktý. Yalýncýk'ýn yüzüðünü paramparça etti. Oðuz Beyleri sevinip, coþkuyla alkýþladýlar.
Kazan Bey, Beyrek'i yanýna çaðýrdý, tebrik etti. "Dile benden ne dilersen!" dedi.
Beyrek "Hâným, karným aç, düðün yemeðinden yemek istiyorum!" deyince herkes þaþýrdý. Kazan Bey dileði kabul etti. Beyrek, þölen sofrasýna geldi. Karnýný doyurdu. Daha sonra kaplarý kazanlarý devirdi. Düðün alanýný darmadaðýn etti. Durumu Kazan Beye bildirdiler "Bu deli ozan yemekleri döktü, kabý kaçaðý kýrdý." dediler "Bununla da yetinmiyor kadýnlarýn meclisine girmek istiyor."
Kazan Bey "Ne isterse yapsýn, býrakýn!" dedi.
Beyrek, gelinin olduðu çadýra gitti. Kopuz çalýp gelini oynatmak istediðini söyledi Çadýrdaki kýzlar buna engel olamadýlar. Baný Çiçek oynamaya baþladý. Baný Çiçek bu sýrada kopuz çalan ozanýn par-maðýndaki yüzüðü gördü. Yüzük Beyrek'in yüzüðüydü. Bamsý Beyrek'i tanýyan Baný Çiçek sevincinden havalara uçtu. Birbirlerine sarýlarak aðlaþtýlar.

Haber Oðuz ilinde duyuldu. Oðuz Beyleri, Oðuz kýzlarý çok sevindiler. Kazan Bey, Pay Büre Bey'e haber verdi. Pay Büre Bey ilk önce inanmadý. Aðlamaktan gözleri görmez olan Pay Büre Bey: "Serçe parmaðýný kanatýp bir mendile silsin, eðer gözlerime sürünce gözlerim görürse o benim oðlum Bamsý Beyrek'tir." dedi.
Beyrek, parmaðýný kanattý. Sildiði mendili verdi. Pay Büre Bey mendili gözlerine sürdü. Allah'ýn izniyle Pay Büre'nin gözleri açýldý, görmeye baþladý.
Beyrek'in annesi, babasý ve kardeþleri Allah'a þükredip aðladýlar.
Kazan Bey "Gel dileðini yerine getir!" dedi. Beyrek "Beni tutsak eden kâfirlerden otuz dokuz arkadaþýmý kurtarmadýkça dileðime eriþemem!" dedi.
Hemen askerler toplandý. Bamsý Beyrek'in esir edildiði Bayburt kalesine gittiler. Kudretli Oðuz Beyleri temiz sudan abdest aldýlar. Ak alýnlarýný topraða koydular. Ýki rekat namaz kýlarak, Adý güzel Muham-med'e salavat getirdiler. Düþmanýn üzerine atýldýlar. Beyrek otuz dokuz yoldaþýný sað olarak kurtardý. Kâfirler bozguna uðradý.
Pay Büre'nin oðlu Beyrek, Baný Çiçek'i nikahladý. Kýrk gün kýrk gece düðün yapýldý, þenlikler düzenlendi. Dede Korkut geldi, gazilerin hikâyelerini anlattý, dua etti, aziz Allah'a yakardý: "Ak sakallý babanýn mekâný cennet olsun. Oðul ile kardeþi ayrýlmasýn. Son nefesinde imandan ayýrmasýn. Duamýza amin diyenler, Allah'ýn cemalini görsün." dedi.

BASAT'LA TEPEGöZÜN HÝKÂYESÝ
Hâným Hey! Oðuz ili bir gün düþmanýn saldýrýsýna uðradý. Uruz Koca'nýn oðlu, gece düþmandan kaçarken düþtü. Bir arslan onu götürdü. Besledi büyüttü. Oðuzlar düþmandan kurtulduktan sonra yurtlarýna döndüler. Bir gün Uruz Koca'nýn çobanlarýndan biri, arslan yuvasýnda bir çocuðun olduðunu haber verdi "Kaçarken düþen oðlancýðým olmasýn?" dedi Uruz Koca. Beyler arslan yataðýna at sürdüler. Arslaný ürkütüp oðlaný Uruz Koca'ya getirdiler. Uruz çok sevindi. Þölen kuruldu, yiyip içip eðlendiler. Ama oðlan, arslan yuvasýna dönmek istedi. Bir türlü vazgeçiremediler oðlaný bu isteðinden. Dede Korkut geldi, oðlana: "Yavrum sen insansýn, insanlar hayvanlarla arkadaþ olmaz. Sen yiðitlerle gezmeli-sin. Senin adýn Baþat olsun. Adýný ben verdim, ömrünü Allah versin." dedi.
Bir gün Bayýndýr Han yiðitleriyle birlikte at binmiþ gezinmekteydi. Pýnarýn yanýndan geçerken yerde yatan bir þey gördüler. Yanýna yaklaþtýklarýnda ne olduðunu neye benzediðini anlayamadýlar. Biri attan inerek tekmeledi. Birkaç yiðit de tekmelemeye devam etti. Tekmeledikçe yerde yatan cismin büyüdüðünü fark ettiler. Uruz Bey ve adamlarý, cismin, te-

pesinde gözü olan bir bebek olduðunu anladýlar. Uruz Bey, bu bebeði alýp eteðine sardý. Bayýndýr Han'ýn izniyle bu bebeði büyütmek için götürdü.
Uruz, Tepegöz'ü evine götürdü. Dadý buldu. Dadý, Tepegöz'ü emzirdi. Tepegöz, dadýnýn sütünü bitirdi. Bir daha emdi kanýný içti. Bir dahaki emmede canýný aldý. Bir dadý daha getirdiler. Gelen bütün dadýlarý, Tepegöz yedi bitirdi, günler geçtikçe daha da büyüdü. Diðer çocuklarla oynamaya baþladý; ama bu çocuklarýn da kulaðýný, burnunu yemeye baþladý. Durumu Uruz Koca'ya anlattýlar. Uruz, Tepegöz'ü uyardý, dövdü; bir türlü yola getiremedi. Nihayet evden kovdu.
Tepegöz, büyük bir daða çýktý. Yol kesti, can aldý, haraç aldý. Þerrinden usananlar Tepegöz'e ok attýlar, oklar batmadý; kýlýç vurdular, kýlýçlar kesmedi. Oðuz yiðitleri birleþip Tepegöz'ü öldürmeye çalýþtýlar. Tepegöz bir aðacý söküp onlara fýrlattý, elli altmýþ yiðidi tepeledi. Birçok güçlü Oðuz Beyi, Tepegözü durduramadý.
Oðuz yiðitleri, Dede Korkut'a danýþmaya karar verdiler. Dede Korkut'u elçi olarak Tepegöz'e gönderdiler. Dede Korkut, Tepegöz'ün yanýna vardý. "Sana her gün yiyecek verelim." dedi. Tepegöz "Günde altmýþ insan isterim yemeye!" dedi. Dede Korkut telâþlandý ve baþka bir teklifte bulundu: "Günde iki insan, beþ yüz de koyun verelim."
Tepegöz "Peki" dedi "Ýki de adam verin yemeðimi piþirsin!" Dede Korkut anlaþmayý Oðuz Beylerine iletti. Oðuz Beyleri kabul etti. Yünlü Koca ile Yapaðýlý Ko-ca'yý da yemek piþirmesi için gönderdiler.
Günler geçiyordu. Analar sýrayla çocuklarýný Te-pegöz'e kurban veriyorlardý. Sýra sadece bir tek oðlu olan anaya geldi. Ana feryat etmeye, aðlamaya baþladý. Tam o sýrada, Baþat savaþtan dönmüþtü. Kadýn, Basat'a varayým, bir köle isteyeyim oðlumun yerine, o köleyi götürsünler Tepegöz'e, diye düþündü.
Basat'ýn hiçbir þeyden haberi yoktu. Kadýn Ba-sat'tan yardým isteyerek her þeyi anlattý. "Biricik oðlancýðýmý isterler beyim, Yardým et!" dedi. Baþat duyduklarýna inanamadý. Üzüntü ve acýdan aðladý. Gözlerinden yaþ aktý. Kadýna esirlerden birini verdi, "Al götür ana, oðulcuðunu kurtar." dedi.
Baþat, Oðuz iline vardý. Uruz, güçlü Oðuz yiðitle-riyle birlikte Basat'ý karþýladý. Þölen kuruldu, yenilip içildi. Baþat, beylere "Tepegöz'ü vuracaðým ne dersiniz?" diye sordu.
Kazan Bey "Hiç bir Oðuz yiðidi onu yenemedi. Her þeyi denedik ama olmadý. Kýlýç kesmez, ok batmaz ona. Acayip bir er. Gel vazgeç. Ak sakallý babaný aðlatma, ak saçlý ananý sýzlatma!" dedi.
Kazan Bey'in ve Uruz'un ýsrarlarýna raðmen Baþat, Tepegöz'e gitmeye karar verdi. Hazýrlýklarýný yaptý. Kýlýcýný çapraz biçimde kuþandý. Yayýný koluna geçirdi. Bir tutam ok çýkararak beline yerleþtirdi. Anasý ve babasýyla helâlleþerek yola çýktý.
Baþat, günler sonra Tepegöz'ün yaþadýðý daða geldi. Tepegöz yatmaktaydý. Baþat bir ok fýrlattý. Ok, Tepegöz'ün omzuna çarparak parçalandý. Baþat birkaç tane daha ok attý. Oklarýn hepsi parçalandý. Okun bir parçasý Tepegöz'ün önüne düþünce, Tepegöz, Basat'ý gördü ve onu yakaladý. Çizmesinin içine sokarak "Bre hocalar, bunu ikindi vakti benim için piþirin!" dedi. Baþat, hançeriyle çizmeyi yardý, oradan kurtuldu. Sessizce aþçýlarýn yanýna yanaþtý "Bre bu ejderha nasýl ölür!" diye sordu. Aþçýlar, "Biz bilmiyoruz fakat gözünden baþka bir yerinde et yoktur." dediler.
Baþat biraz düþündükten sonra, "Bre hocalar, þiþi ocakta ýsýtýn!" dedi. Þiþi kýzdýrdýlar. Baþat, adý güzel Muhammed'e salavat getirerek, þiþi Tepegöz'ün gözüne soktu. Tepegöz acýyla daðý taþý inleten bir çýðlýk attý. Artýk gözü görmüyordu.
Baþat, koyun sürüsüne karýþarak maðaraya girdi. Tepegöz, Basat'ýn maðarada olduðunu anladý. Koyunlarý bir bir maðaradan çýkarmaya baþladý. Koyunlar kapýdan çýkarken baþlarýný sývazladý. Baþat, maðarada bir koyunu kesti. Derisini sýrtýna geçirdi. Kellesini eline aldý. Tepegöz'ün önünden geçerken kelleyi tepegözün eline býrakýp kaçtý. Tepegöz anladý "Oðlan! Kurtuldun mu?" diye sordu "Allah'ým kurtardý!" dedi Baþat.
Tepegöz Basat'a "Þu kümbete gir." dedi. Baþat kümbete girdi. Tepegöz kümbetin kapýsýný kapayarak "öyle bir yumruk vuracaðým ki kümbetle birlikte paramparça olacaksýn!" dedi. Baþat "La ilahe Ýllallah Muhammedün Resülullah" dedi. Der demez yerden yedi kapý açýldý ve Baþat kurtuldu. Tepegöz "Oðlan kurtuldun mu?" diye sordu. Baþat "Allah'ýn izniyle!" dedi
Tepegöz "Baþýmý gövdemden ayýrmak istiyorsan, oradaki kýlýcý alman lâzým!" dedi. Baþat kýlýcý almaya gitti. Fakat kýlýç bir iniyor bir çýkýyordu. Yanýna yaklaþanlarýn kellesini koparacak þekilde duvara yerleþtirilmiþti. Baþat, sadaðýndan bir ok çýkartýp kýlýcýn asýlý olduðu zincire niþanladý. Oku attý ve zinciri parçaladý. Kýlýç yere düþtü. Baþat, kýlýcý eline alarak Tepegözün yanýna gitti. "Nasýlsýn Tepegöz?" dedi. Tepegöz "Sen daha ölmedin mi?" dedi, þaþýrdý "Elâ gözümden beni ayýran yiðit, sen kimsin ey yiðit?" diye sordu. Baþat "Benim adým Uruz oðlu Baþat!" dedi. Tepegöz "Kýyma bana!" deyince, Baþat "ölen Oðuz yiðitlerinin kanýný almadýktan sonra býrakmam seni. Baþýný gövdenden ayýrýp kanýný dökmeyince seni býrakmam!" dedi.
Baþat, hiddetlenerek yerinden fýrladý. Aniden Te-pegöz'ü diz üstü yere çöktürdü. Kýlýçla Tepegöz'ün boynuna öyle bir darbe indirdi ki dað taþ acý bir çýðlýkla inledi.
Tepegözün yemeðini piþiren iki yaþlý, müjdeyi Oðuz'a verdiler "Baþat Tepegöz'ü tepeledi!" dediler. Oðuz Beyleri toplandýlar. Basat'ýn yanýna gittiler.
Dedem Korkut gelerek deyiþ dedi, destan söyledi. Basat'a dua etti:
"Erlikle aldýn kardeþlerinin kanýný

Güçlü Oðuz Beylerini bir belâdan kurtardýn Kadir Allah yüzünü ak etsin. ölüm eriþtiðinde arý imandan ayýrmasýn Günahlarýný, adý güzel Muhammed hürmetine baðýþlasýn hâným hey!"

BOÐAÇ HAN
Günlerden bir gün, Bayýndýr Han Oðuz Beylerine ziyafet vermiþti. Misafirleri için at, deve koyun ve koç kestirmiþti.
Bir köþeye beyaz bir çadýr, bir köþeye kýzýl, bir köþeye de kara bir çadýr kurdurmuþtu. Adamlarýna seslenip þöyle dedi:
"Gelen beylerden, oðlu ve kýzý olmayanlarý kara çadýra alýn, altlarýna da kara postlar serin, ikram olarak da kara koyun yahnisinden verin. Yiyen yesin, yemeyen kalksýn gitsin. Oðlu olaný ak otaðda, kýzý olaný da kýzýl çadýrda aðýrlayýn!"
Gelen misafirlerden Dirse Hanýn çocuðu yoktu. Bu uygulama çok zoruna gitti.
Kendisine yapýlan ikramlar da hoþuna gitmedi. Bayýndýr Han'ýn adamlarýna, kendisinin niçin kara çadýra alýndýðýný, bir kabahati olup olmadýðýný sordu. Onlar da, Bayýndýr Hanýn böyle istediðini söyleyince adamlarýyla birlikte kalkýp oradan uzaklaþtý. Evine geldiðinde, eþine, davette kendisine yapýlanlarý anlattý ve bu durumun sorumlusunun kendisi mi yoksa hanýmý mý olduðunu sordu. Ona: "Han kýzý, boðazýndan tutup seni ayaðýmýn altýna alayým mý, kara çelikten kýlýcýmla baþýný gövdenden ayýrayým mý? Canýn tatlýlýðý neymiþ sana göstereyim mi? Bizim çocuðu muz neden yoktur söyle bana!" gibi kýrýcý sözler söy
ledi. '
Eþi onun bu sert sözlerine karþýlýk yumuþaklýkla cevap verdi ve: "Aç görürsen doyur, fakir görürsen giydir, borçluyu borcundan kurtar. Sonra duayla Allah'tan çocuk dile." dedi.
Dirse Han ziyafetler verdi. Fakirleri giydirdi, borçlularý borçtan kurtardý. Çocuðu olmasý için Allah'a çokça yalvardý. Bir zaman sonra bir erkek çocuðu oldu. Dirse Han buna çok sevindi adamlarýyla birlikte Bayýndýr Hanýn ordusuna katýldý.
Bayýndýr Hanýn çok güçlü bir boðasý ve devesi vardý. Bunlarý dövüþtürür diðer beylerle bu zorlu karþýlaþmalarda hoþça eðlenirlerdi. Bir gün demir zincirlerle dýþarý çýkarýlan ve saðýnda solunda güçlü kuvvetli üçer kiþinin bulunduðu boða, bakýcýlarýn elinden kaçtý. Orda bulunan askerler dahil herkes kaçýþmaya baþladý; sadece Dirse Hanýn on beþine yeni girmiþ olan oðlu kaçmadý.
Boða meydanda tek baþýna duran çocuðun üzerine doðru hýrsla saldýrdý. Çocuk yumruðunu bütün gücüyle boðanýn alnýna dayadý. Bu þekilde, bir, boða çocuðu; bir, çocuk boðayý sürümeye baþladý; fakat uzun süre birbirlerine üstünlük saðlayamadýlar. Gittikçe gücü tükenen delikanlý, çadýrlarýn direði yýkýlýnca çadýrlar yýkýlýr, ben bu boðayý niçin tutuyorum diye düþündü.
Yumruðunu hýzla çekince boða birden yere yýðýldý. Delikanlý hemen boðanýn üzerine çullandý. Býça-

ðýyla boðanýn baþýný gövdesinden ayýrdý. Orada bulunan beyler çok sevindiler. Çocuðu tebrik ettiler. Dede Korkut gelsin bu çocuða adýný versin dediler. Dede Korkut geldi çocuðu yanýna alýp babasýnýn yanýna götürdü ve babasýna þöyle söyledi: "Hey Dirse Han, oðluna beylik ver, taht ver. Boynu uzun atlar ver, hünerlidir. Sürü sürü koyunlar, develer ver, erdemlidir. Büyükçe süslü ev ve türlü türlü kumaþlar ver hünerlidir. Bu oðlan cenk etmiþ, bir boða öldürmüþ, oðlunun adý Boðaç olsun. Adýný ben verdim yaþýný Allah versin dedi.
Babasý ona beylik verdi taht verdi. Ve o günden sonra oðlanýn adý adý Boðaç Han oldu.
Aradan günler geçti, babasýnýn Boðaç Han'ýn yanýna verdiði kýrk yiðit, Boðaç Haný çekemez olmuþlardý. Onun bu genç yaþta baþlarýnda olmasý onlarýn zoruna gidiyordu, iki grup halinde ayrý ayrý zamanlarda Dirse Han'ýn yanýna gidip oðlunu ona kötülediler ve onun halka zulmettiðini milletin malýný yaðmaladýðýný ak saçlý analarý aðlattýðýný, ak sakallý dedeleri yerlerde sürüdüðünü içki içip sarhoþ olduðunu, büyüklerine kötü sözler söylediðini, anasýný babasýný tanýmaz olduðunu söylediler. Babasý bu sözlere çok kýzdý. "Kýlýcýmý getirin onu öldüreyim!" dedi. Sinsi adamlarý "O çok güçlü, onu ava götürelim, senin önünde geyik avlayýp hünerini göstersin ormanýn kuytu bir yerine geldiðimizde o senin önünden giderken onu vurursun!" dediler. Dirse Han, kýrk adamýyla ormana gitti, oðlu babasýna yiðitliðini göstermek için güzel avlar avladý. Babasýnýn önünde ok atýp maharetlerini sergiledi. Bir fýrsatýný bulan babasý, yayýný bütün gücüyle gerdi, oku býraktý. Ok, oðlunun iki kürek kemiði arasýna saplandý. Boðaç yere yuvarlandý. Dirse Han adamlarýyla geri döndü. Ormanda yerde yatan Boðaç'ýn yanýna Hýzýr (a.s.) geldi. "Korkma, sana bu yaradan ölüm yoktur." dedi. Dirse Han eve geldiðinde hanýmý oðlunu sordu. Han cevap veremedi. Dirse Hanýn adamlarý "Avdadýr, bugün yarýn gelir!" dedilerse de onlara inanmadý. Kýrk genç kýzý yanýna aldý, en süratli atlara atlayýp oðlunu aramaya koyuldu. Kazýlýk Daðý'na gelince oðlunun bir derenin içinde kanlar içinde yerde yattýðýný gördü. Hemen yanýna koþtu. Oðlu ona, Hýzýr'ýn söylediði sözü söyleyip "Korkma bu yaradan bana ölüm yoktur." dedi. Annesi onun yaralarýný kendi sütü ve dað çiçeðiyle sarýp hekimlere emanet etti. Bu olayý Dirse Handan gizlediyse de kötü adamlarý bunu duydular. "Dirse Han bunu öðrenirse bizi kýlýçtan geçirir!" dediler.
Dirse Haný yakaladýlar, ellerinden baðlayýp düþman beyliklere teslim etmek için yola çýkardýlar. Hanýn hanýmý bunu duyunca, koþup oðluna haber verdi. Boðaç Han, kýlýcýný kuþanýp atýna bindi, kendisine tuzak kuran kýrk adamýnýn üzerine atýný sürdü. Bunu gören düþmanlarý ne yapacaklarýný þaþýrdýlar. Yalnýz oðlunu öldü sanan Babasý, Boðaç'ý tanýmadý. Adamlara "Beni serbest býrakýn kopuzumu da verin. Ben onu sözlerimle ikna edip geri gönderirim." dedi. Adamlarý onun ellerini çözüp kopuzunu da eline tutuþturdular. Dirse Han ne kadar dil döktüyse de

Oðlunu vazgeçiremedi. Boðaç Han, kýrk düþmanýný kýlýçtan geçirdi. Babasý, kendisine yapýlan oyunu anladý. Oðluyla yeniden eski günlerine döndü. Dede Korkut gelip þöyle dedi:
"Yerli kara daðlarýn yýkýlmasýn Gölgelice kaba aðacýn kesilmesin. Her zaman akan bereketli suyun kurumasýn Ak sakallý babanýn ve ak pürçekli ananýn yeri cennet olsun
Doðruluðu yayan ýþýðýn sönmesin.
Yüce Allah seni namerde muhtaç etmesin.

DIÞ OÐUZ'UN ÝÇ OÐUZ'A ÝSYANI, BEYREK'ÝN öLÜMÜ HÝKÂYESÝ
Kazan, Dýþ Oðuz'la iç Oðuz'a her yýl ganimet verir, hediyeler daðýtýrdý. Fakat bu defa Dýþ Oðuz gelmemiþti. Kazan, sadece Ýç Oðuz'a hediyeler verdi.
Dýþ Oðuz'da Uruz Emen gibi beyler bunu duydular. Dediler ki "Þimdiye dek birlikte ganimet alýrdýk, þimdi sadece Ýç Oðuz bunu yapar."
Böylece Dýþ Oðuz'la kazan arasýna düþmanlýk girdi.
Kazan tasalanmýþtý. Kýlbaþ adýndaki yiðidi Dýþ Oðuz'a gönderdi; git öðren bakalým düþmanlýk mý besliyorlar?"
Kýlbaþ birkaç kiþiyle birlikte at binip Dýþ Oðuz'a, Uruz'un evine girdi. Uruz, Kýlbaþ'a, "Her yýl iç Oðuz'la birlikte ganimet alýrdýk. Bizim suçumuz neydi ki bu yýl sadece Ýç Oðuz aldý. Kazanýn baþý dertten kurtulmasýn, biz artýk ona düþmanýz bunu bilsin!" dedi.
Kýlbaþ, kazanýn yanýna geri döndü.
Uruz üzüldü. Dýþ Oðuz Beylerini çaðýrdý, ziyafet verdi. "Beyler, sizleri niçin çaðýrdýðýmý bilir misiniz?" dedi. Beyler, "Bilmeyiz." dediler. Uruz, meseleyi an-

lattý. "Kazan Bey, Kýlbaþ'ý göndermiþ. 'Uruz bize gelsin.' demiþ. Ben de, Kazan Bey bu yýl bize ganimet vermedi, hediye daðýtmadý. Sadece iç Oðuza verdi, bizi çaðýrmadý, biz gayri ona düþmanýz diye haber gönderdim." dedi.
Uruz, beylere döndü. Siz ne dersiniz, dedi. Beyler "Madem siz Kazan'a düþmansýnýz, biz de onun düþmanýyýz." dediler. Uruz Kur'ân-ÃŽ Kerim'i getirtti. Beyler el basýp yemin ettiler. "Senin dostun bizim dostumuz, düþmanýn bizim düþmanýmýzdýr." dediler.
Uruz, beylere hediyeler verdi. "Beyler!" dedi. "Beyrek bizim damadýmýzdýr. Kazan Beye inancý tamdýr, yanýmýza çaðýralým. Bize boyun eðerse ne âlâ; boyun eðmezse; canýný alýr, Kazan Beyle hesabýmýzý görmüþ oluruz." dedi
Beyrek'e mektup gönderildi. "Gel bizi Kazan'la barýþtýr!" denildi. Beyrek sevindi. Kýrk yiðidiyle birlikte at bindi, Dýþ Oðuz'a vardý Uruz'un çadýrýna geldi. Uruz "Bilir misin seni niye çaðýrdýk!" dedi. Beyrek "Niye çaðýrdýnýz?" dedi. Uruz, Dýþ Oðuz Beyleri ile birlikte, hepimiz Kazan'a isyan ettik, senin de katýlmaný istiyoruz." Beyrek, "Ben asla Kazan Beyime isyan etmem. Onun ekmeðini yemiþim, unutursam gözüme durur. Kazan'ý yolda býrakmam, bunu böyle bil!"
Uruz öfkelendi. Beyrek'i sakalýndan kavradý. Beyler, Beyrek'i öldürmeye kýyamadýlar.
Beyrek, "Uruz, bana böyle davranacaðýný bilseydim, en iyi atýma binerdim. Demir giysimi giyerdim. Kýlýcýmý belime baðlar, miðferi baþýma geçirirdim. Yiðitlerimin hepsini yanýma alýrdým. Aldatarak er yakalamak neyin nesi? Hatundan mý öðrendin sen bu iþi?"
Uruz'un öfkesi tepesine çýktý. "Saçmalarsýn bre!" dedi. Beyrek'in sakalýndan tuttu. Beyrek "Ben Ka-zan'ýn yoluna baþ koymuþum, asla ona ihanet etmem!" dedi. Uruz, beylere baktý. Lâkin beyler gene Beyrek'i öldürmeye kýyamadýlar.
Bunun üzerine Uruz, kýlýcýný çekip Beyrek'in sað bacaðýna indirdi. Beyrek'in kaný aktý, baþý bulandý, yere düþtü. Beyler daðýldýlar. ,
Beyrek'i ata bindirdiler, otaðýna getirdiler. Beyrek "Kazan beye gidin, Beyrek öldü, sen sað ol, deyin. Yetiþin! Kazan benim kanýmý yerde býrakmasýn. Ak yüzlü hatunumu oðluna nikahlasýn. Hakkýný helâl etsin. O sað olsun. Beyrek gidiyor!" dedi.
Beyrek'in obasýna haber ulaþtý. Anasý babasý aðlayýp sýzladýlar. Ak çýkarýp kara giyindiler.
Kazan Beye haber geldi "Beyrek öldü, sen sað ol!" dediler. Kazan'ýn yüreði yandý, kanlý gözyaþý döktü.
Beyrek'in nasýl öldüðünü sordu. Beyler anlattýlar. Kazan halký aðladý. Beyler aðlaþtýlar Kazan odasýna kapandý. Yedi gün yedi gece kimselere görünmedi.
Yedi gün sonra beyler toplandýlar. Kazan Bey'in

yanýna geldiler. "Bir yiðit senin uðruna canýndan oldu. Vasiyeti vardýr. Kaný yerde kalmamalý, düþmaný haklayalým. Aðlayýp sýzlamakla ne eline geçer. Kalkýp baþýmýza geç!" dediler
Kazan Bey, beylerin isteðini kabul etti. "Atlar hazýrlansýn silâhlar yüklensin!" dedi
Beyler at bindi. Davullar vuruldu. Gece gündüz demeden at sürüldü. Düþmanýn üzerine gidildi. Uruz, Kazan Beyin öç almaya geldiðini öðrendi. Hemen hazýrlýklar yapýldý. Kazan Beye karþý durmak için silâhlar hazýrlandý. Ýç Oðuz'la Dýþ Oðuz karþýlaþtý. Uruz "Benim düþmaným Kazan olsun!" dedi. Saf tutuldu. Borular çýnladý Davullar vuruldu. Uruz, meydana at sürdü. Kazan Bey'i baðýrdý "Beri gel vuruþalým!" dedi.
Kazan kalkanýný tuttu. Mýzraðýný kavradý. "Bre Uruz. Namertlikle er öldürmek neymiþ sana göstereceðim!" diye haykýrdý.
Uruz, Kazan'ýn üstüne at sürdü. Kýlýç salladý. Hamlesi boþuna gitti. Kazan mýzraðýný öyle bir fýrlattý ki mýzrak Uruz'un göðsünden girip arkasýndan çýktý. Uruz, atýndan yere düþtü. Oracýkta can verdi. Bunu gören Dýþ Oðuz Beyleri Kazan'dan af dilediler. Kazan onlarý baðýþladý. Onlara hediyeler verdi.
Þölen kuruldu. Koçlar koyunlar kesildi. Yenilip içildi. Dedem Korkut geldi. Hikâyeler anlattý. Dua etti "Bey deðilim erenler: Fani dünya kimlere kaldý. Ah! Dünyanýn sonu ölümlüdür. ölüm eriþtiðinde arý imandan ayýrmasýn. Ak sakallý ananýn, babanýn mekâný cennet olsun. Kadir mevlam namerde muhtaç etmesin. Günde beþ kere dua ettik, kabul olsun. Amin diyenler Allah'ýn yüzünü görsün. Günahlarýnýzý Adý güzel Muhammed yüzü suyuna baðýþlasýn, hâným hey!"

KAZILIK KOCA OÐLU YÝGENEK'ÝN HÝKÂYESÝ
Bayýndýr han yerinden kalkmýþ, iç ve Dýþ Oðuz'u þölende toplamýþtý. Bayýndýr Han'ýn Kazýlýk Koca adýnda bir veziri vardý. Kazýlýk Koca, Bayýndýr Han'dan akýn istedi. Bayýndýr Han da izin verdi. "Nereye dilersen git!" dedi.
Kazýlýk Koca yiðitleriyle birlikte yola çýktý. Daðlar tepeler aþtýlar. Karadeniz kýyýsýndaki Düzmürd kalesinin yakýnýna geldiler. Kale Tekfuru, Arþýn oðlu Direk adýnda biri idi. Boyu altmýþ arþýndý. Altmýþ batman göz vururdu. Güçlü yay çekerdi.
Tekfur kaleden çýktý. Meydana indi. Karþýsýna Kazýlýk Koca çýktý. Koca kýlýcýný kâfirin ensesine indirdi. Bana mýsýn demedi Tekfur. Altmýþ batmanlýk gürzünü Kazýlýk Koca'ya indirince, Koca yere serildi. Oluk oluk kan yere aktý. Azýlýk Koca, kâfire tutsak oldu. Kazýlýk Koca'nýn yiðitleri kaçtýlar.
Günler aylarý, aylar yýllarý kovaladý. Tam on altý sene geçti. Kazýlýk Koca'nýn oðlu Yigenek on altý yaþýna gelmiþti. Tam bir yiðit olmuþtu. Babasýný öldü biliyordu.
Günlerden bir gün Yigenek, Budakla tartýþtý. Söz kavgasý yaptýlar. Budak "Burada boþ lâf edip durursun. Varýp babaný kurtarsana. Tam on altý yýldýr kâfirin elinde tutsak." dedi.
Babasýnýn hayatta olduðunu ve kâfirin elinde tutsak olduðunu öðrenince Yigenek'in yüreði kabardý. Ýçinden bir sýzý geçti. Hemen Bayýndýr Han'ýn yanýna gitti. "Beyim yardým et! Asker ver bana. Babamýn tutsak edildiði yere gideyim, izin ver bana." dedi.
Bayýndýr Han Yigenek'in dileðini kabul etti. Yirmi dört Oðuz Beyini Yigenek'e asker olarak verdi.
Yigenek, sefere çýkacaklarý gece bir rüya gördü. Rüyasýný askerlerine anlattý "Rüyamda bir er gördüm, Adý Emen idi. Bana 'Oðul Yigenek, nereye gidersin?' dedi. Ben de, babamý kurtarmak için Düzmürd Kalesine giderim, dedim. Emen bana 'Ben oraya yedi kez vardým. Babaný kurtaramadým. Geri dön ey Yigenek!' dedi."
Ben de Emen'e cevap verdim: "Ela gözlü yiðitleri yanýna almadýn. Adý saný ün salmýþ, güçlü Oðuz yiðitleriyle at koþturmadýn. Bu yüzden o kaleyi alamadýn. Babamý kurtaramadýn."
Yigenek rüyasýný askerlerine anlattýktan sonra, Düzmürd kalesine doðru yola çýktýlar. Emen de kalenin oralardaydý. O da Yigenek'in askerlerine katýldý. Tekfur, Oðuz yiðitlerinin kaleye vardýklarýný öðrend. Kaleden dýþarý çýktý. Meydana geldi. Karþýsýna bir er istedi. önce Oðuz yiðitlerinden Deli Dündar çýkt. Mýzraðýný savurdu. Tekfur Deli Dündar'ýn kolunu tutarak mýzraðý elinden attý. Altmýþ batmanlýk gürzünü Deli'nin kafasýna indirdi. Deli Dündar geri döndü.
Sonra Dülek Evren çýktý Tekfur'un karþýsýna. Kuvvetli bir yumruk indirdi Tekfur'a. Tekfur, bana mýsýn demedi. Gürzüyle vurarak Evren'i yerle bir etti. Sýrayla yirmi dört sancak beyi Tekfur'un gürzünden periþan oldu. Son olarak Kazýlýk Kocaoðlu Yigenek, Yaradan Allah'a sýðýnarak söyledi, görelim hâným ne söyledi:
"Ey yücelerden yüce! Kudretli Allah'ým. Sen kimseye zorluk göstermedin. Bakisin, sonsuzsun. Þeytaný sen huzurundan sürdün. Nemrut'u sen yere serdin. Büyüklüðünün sýnýrý yok. Kýzdýðýný kahreden Kahhar Tanrý. Kudretine sýðýndým. Yardým senden. Kâfire at sürmekteyim, iþimi kolay kýl! "
Yigenek atýný sürdü. Rüzgâr gibi vardý Tekfur'un yanýna. Kâfirin omzuna kýlýcýný indirdi. Altý parmak derinliðinde bir yara açtý. Tekfur neye uðradýðýný þaþýrdý. Kaleye doðru kaçmaya baþladý. Yigenek peþini býrakmadý. Yetiþti. Kale kapýsýndan girmekte olan Tekfur'un kafasýný bir kýlýç darbesiyle uçuruverdi. Yigenek yoldaþlarýnýn yanýna geri döndü.
Kaledekiler Kazýlýk Koca'yý serbest býraktýlar. Kazýlýk Koca "Hey yiðitler! Bu kâfire haddini bildiren kimdir? Hangi yiðittir?" diye sorarak þöyle dedi:
"Bre yiðitler. Obamdan otaðýmdan, soyumdan haber verin bana! Hanýmým hamile idi. Yavrum erkek midir kýz mýdýr bilsem? "
Yigenek burada söylemiþ, görelim ne söylemiþ "Develerin diþisi gebe idi, erkek doðurdu. Kara

koyun gebe idi, koçu oldu. Ela gözlü helalin hamile idi, aslan gibi bir oðlu oldu."
Yigenek babasýyla kucaklaþtý, koklaþtý. Hasret giderdiler. Allah'a þükrettiler. Birlikte kaleye yürüdüler. Ganimet topladýlar. Kalenin kilisesini cami yaptýlar, izzetli Allah adýna hutbe okuttular. Bayýndýr Han'a götürmek üzere en deðerli hediyeleri hazýrladýlar. Kalan ganimeti gazilere paylaþtýrdýlar. Dönüp evlerine geldiler.
Dede Korkut geldi, destan söyledi. Görelim ne söyledi: "Ak sakallý babanýn yeri cennet olsun. Ak pürçekli ananýn mekâný firdevs olsun. Son nefeste Allah arý imandan ayýrmasýn. Günde beþ vakit dua ettik. Kabul olsun. Günahlarýnýz Adý güzel Muhammed'in gül yüzü hatýrýna baðýþlansýn, hâným hey!"