fazıl husnu daglarca

adamus · 12-12-06, 03:37



Türküz, Atatürkçüyüz, özgürüz yerden göğe,
Besbelli, deniz bizim, toprak bizim, gök bizim.
Yeniden kuracağız dağı, taşı, ovayı
Çağdaş uygarlık diye çarpan bu yürek bizim

YAŞAMI

İstanbul'da doğdu (1914), ilköğrenimini Konya, Kayseri, Adana ve Kozan'da; orta öğrenimini Tarsus ve Adana orta okullarından sonra Kuleli Askerî Lisesi'nde yaptı (1933); Kara Harp Okulu'nu bitirdi (1935). Subay olarak orduya katıldı. İlk şiir kitabı “Havaya Çizilen Dünya”yı işte bu sıralarda yayınladı. İlk şiiri ise orta okulda iken «Yeni Adana» gazetesinde çıkmıştı. Bu gazetenin düzenlediği bir yarışma sonucu armağan kazanarak yayımlanan (1927) bir öyküsünden sonra, Yavaşlayan Ömür (İstanbul Dergisi. 1933) adlı şiiriyle yazın dünyasına giren Dağlarca, Harp Okulu'ndaki öğrencilik yıllarında Varlık dergisinde çıkan şiirleriyle adını duyurmaya başladı. Piyade subayı olarak Anadolu'nun doğu ve orta bölgelerini, Trakya'nın birçok yerini on beş yıl boyunca dolaştı; ön yüzbaşı (kıdemi iki rütbe artırılmış yüzbaşı) iken subaylıktan ayrıldı (1950). Bir yıl kadar Basın Yayın ve Turizm Genel Müdürlüğü'nde çalıştı.
Serbest hayata geçtikten sonra Fransa'ya birkaç aylık bir gezi yaptı (1952). Çalışma Bakanlığı İş Müfettişi olarak sekiz yıl kadar İstanbul'da çalıştı; bu işten ayrılınca, bir arkadaşı ile İstanbul'da “Kitap Yayınevi”ni açtı (1959). Türkçe dergisini (43 sayı, Ocak 1960 - Temmuz 1964) ve Kitap Kitabevi yayınlarını yönetti. TDK yönetim kurulu üyeliği yaptı. Ayrıca Kültür Haftası, Yücel, Aile, İnkılâpçı Gençlik, Yeditepe, Türk Dili, Yenilik, Vatan, Kültür Dünyası, Çağrı, Türkçe, Ataç, Türk Yurdu, Yön, Devrim, Varlık (1934-1972) dergilerinde yazdı.

KAZANDIĞI ÖDÜLLER

 “Çakırın Destanı” kitabındaki bir şiiriyle CHP Şiir yarışmasında üçüncülük aldı. (1945)
 “Delice böcek” ile 1957 yılında TDK şiir ödülünü kazandı.
 Türkiye Millî Talebe Federasyonu'nun 1966 Turan Emeksiz Armağanı'nı kazandı.
 Amerika'da Pittsburg şehrindeki International Poetry Forum (Uluslararası Şiir Forumu) tarafından 1967'de, yaşayan en iyi Türk ozanı seçildi.
 13. Struga Şiir Festivali'nde Altın Çelenk Ödülü'nü aldı (1974).
 Milliyet Sanat Dergisi'nin düzenlediği ankette en çok oyu toplayarak «Yılın Sanatçısı» seçildi (1975).
 «Horoz» adlı kitabı «Sedat Simavi Vakfı» edebiyat ödülünü kazandı (1977).
SANAT HAYATI

İlk kitaplarından Çocuk ve Allah (1940) ile dikkati geniş biçimde çeken şiiri Garipçiler ve 1940 toplumcu kuşağı gibi çağdaşlarının ürünlerinden alabildiğine ayrı bir kişilik sergiliyordu. Bu özgünlüğünü akımların ve modaların dışında kalarak daima sürdürdü. Ancak şiiri yeni temalar ve anlatım özellikleriyle değişiklikler de gösterdi. Başlangıçta temaları arasında en önemli yeri Tanrı-insan ilişkileri, doğa, zaman, ölüm vb. tutuyordu. Gece, gökyüzü, yıldızlar, bitkiler zengin bir evren canlandırıyor, bunların kuşattığı çevrede yalnızlığını duyan insan sonsuzluk, Tanrı, inanç, ölüm konularında yanıtlar arıyordu.
Destan onun düşkünlük gösterdiği türlerden birini oluşturdu. Bu türde Türk Tarihi'nin kimi dönüm noktalarını Malazgirt Ululaması (1971), İstanbul Destanı (1953) gibi yapıtlarında konu edindi. Ancak destan çalışmaları asıl Kurtuluş Savaşı üzerinde yoğunlaştı. Bir bağımsızlık hareketi olarak yorumladığı savaşı bütün olarak Samsun'dan Ankara'ya (1951), İnönüler (1951), Sakarya Kıyıları (1973), 30 Ağustos (1973), İzmir Yollarında (1973) dizisinde işledi. Kurtuluş Savaşı'nın önderi Atatürk'ü özgürlük, bağımsızlık, vatan sevgisi, evrensel barış gibi temel düşünceler çevresinde yorumlayarak Anıtkabir (1953) kitabında derlediği şiirleri yazdı. "Bozkurtla Kavak", "Mustafa Kemal'in Vakti" vb. gibi şiirlerinde yer yer destan kişisi olarak canlandırdığı kahramanın devrimci kişiliğini, yeni Türkiye'nin oluşumundaki yerini Gazi Mustafa Kemal Atatürk (1973), Anıtlarında Soluk Alan (1979) gibi kitaplarında yansıttı. Devrimler türlü yönleriyle Kubilay Destanı (1986), Türk Dil Kurumu Koçaklaması gibi yapıtlarına da konu oldu. Anadolu insanının yaşamına, toplum sorunlarına yönelik gözlemleri şiirine gerçekçi boyutu kazandırdı. Bir halk adamını sıkıştıran acımasız koşulları Çakırın Destanı'nda konu edindi; Toprak Ana'da (1950) Orta Anadolu köylerinin yaşama güçlüklerini yansıttı. Zamanla güncel siyasete, toplum olaylarına daha geniş yer verdi.
Türk Olmak (1963), Ağrı Dağı Bildirisi (1977), Almanya'larda Çöpçülerimiz (1977) gibi kitaplarında artık çok geniş okur kitleleri üzerinde etki uyandırabilecek nitelikte zaman zaman halk edebiyatından etkilenen şiirlerini derledi. Ağır çalışma koşullarını, ücret dengesizliklerini, sağlık sorunlarını, köyden kente ve yurt dışına nüfus göçünü, toplumsal çelişkileri, uluslararası siyasal ilişkileri, siyaset adamlarını vb. eleştiren bu şiirler yüzünden kovuşturmalara (suçlu sanılan biri için yapılan soruşturma ve araştırma) uğradı, aklandı. Çağdaş dünyanın sorunlarıyla da yakından ilgilendi. Bütün insanların kardeşliği, evrensel barış konularını işledi (Sivaslı Karınca, 1951). Çağdaş uygarlığın özgürlüğü kısıtlayan, eşitliği kaldıran uygulamalarını sergilediği Batı Acısının (1958) ardından yeryüzündeki bağımsızlık savaşlarını destekleyen (Cezayir Türküsü, 1961; Vietnam Savaşımız, 1966), savaşa karşı çıkan (Hiroşima, 1970; Nötron Bombası, 1981) şiirler yazdı. Çocuk ve Allah'ta duyarlılıklarını konu edindiği çocuklarla ilgili bir dizi yapıt kaleme aldı. Çocuklara seslenen, onları eğlendirirken evrenin gizlerini önlerine seren, insan ilişkilerini konu edinen, uygarlığın değerlerini tanıtan, öğreten bu yapıtlar (Balina ile Mandalina, 1977; Yazılan Seven Ayı, 1979; Şeker Yiyen Resimler, 1980 vb.) yansıttıkları zengin düş gücüyle de dikkati çeker.
Fazıl Hüsnü Dağlarca’nın şiirleri devamlı bir değişme gösterir; kurallı biçimlerden kuralsız biçimlere, anlamsız özlerden en yalın anlamlara varan şiir türlerini bir bir dener. Bireysel tutkularla toplumsal gerçekleri bol mecazlarla, hayaller ve simgelerle ortaya koyar. Şiirleri çoğunlukla, epik-dramatik, lirik-didaktik ve toplumsal gerçekçilik niteliklerinde görünür. Mısralarının örgüsü; tarihsel gerçeklerle olağanüstülüğü, en görünenden en görünmeyene varan izlenimleri, Anadolu'nun kaderini dile getiren düşünceleri kaynaştırır.
Her şiirinde bir yeniyi dener gibidir. Asonanslara, söyleyişi kuvvetlendiren tekrarlara, günlük konuşmaların yanı sıra arı dile, muhayyileyi (hayalgücü) kamçılayan çağrışımlara, «ki, ve» bağlaçlarına, şiirin güzelliğini yaratan ses kompozisyonlarına geniş yer verir. Kendisini rahatça hayallerin kucağına bırakır. Ona göre: «Sanat eseri hem bir saat gibi içinde bulunduğumuz zamanı, hem de bir pusula gibi gidilmesi gereken yönü işaret etmelidir.»
Fazıl Hüsnü; şiirden başka, özdeyiş niteliğinde nesir örnekleri de vermiştir. Ama ısrarla şiir üzerinde durur. Son dönem edebiyatımızın değerce, sayıca en güzel şiirlerini yazan, en verimli şairlerinden biri sayılmaktadır. Anlatımı zaman boyunca yabancı sözcüklerden arınmıştır. Öz Türkçe sözcüklerin şiir yapısı içinde kullanılma olanaklarını en geniş biçimde deneyen şairdir.

YAPITLARI

Havaya Çizilen Dünya (1935); Çocuk ve Allah (1940); Daha (1943); Çakırın Destanı (1945); Taş Devri (1945); Üç Şehitler Destanı (1946); Toprak Ana (1950); Aç Yazı (1951); İstiklâl Savaşı Samsun'dan Ankara'ya (1951); İstiklâl Savaşı İnönü'ler (1951); Sivaslı Karınca (1951-1960); İstanbul Fatih Destanı (1953); Anıtkabir (1953); Asû (1955); Delice Böcek (1957); Batı Acısı (1958); Mevlânâ'da Olmak-Gezi (1958); Hoo’lar (1960); Özgürlük Alanı (1960); Cezayir Türküsü (1961); Aylam (1962); Türk Olmak (1963); Yedi Memetler (1964); Çanakkale Destanı (1965); Dışardan Gazel (1965); Kazmalama (1965); Yeryağ (1965); Vietnam Savaşımız (1966); Açıl Susam Açıl (çocuk şiirleri, 1967); Kubilay Destanı (1968); 19 Mayıs Destanı (1969); Vietnam Körü (32000 mısralık destan oyun, 1970), Hiroşima (1970); Dört Kanatlı Kuş (seçilmiş şiirler, 1970); Malazgirt Ululaması (1971); Kuş Ayak (çocuk şiirleri, 1971); Haliç (1972); Kınalı Kuzu Ağıtı (1972); Dana Çakır'ın Destanı (1972); Arkaüstü (şiirler, 1973); Açyazı Batı Acısı (şiirler, 1974); Yeryüzü Çocukları (şiirler, 1974); Yargıçlar, Konuşmalar, Seçme Şiirler (ingilizce - Türkçe, 1974); Yanık Çocuklar Koçaklaması (resimli şiirler, 1976); Horoz (şiirler, 1977); Yaramaz Sözcükler (1979); Çukurova Koçaklaması (Bir Elde Yaşamak, Türk İstanbul, Delice Böcek, Özgürlük Alanı ve Anıtlarında Soluk Alan adlarındaki kitapçıklarının bileşimi, 1980). Kaçan Uykular Ülkesi (çocuklar için. 1981), Nötron Bombası (1981), Dişiboy (1985). Takma Yaşamalar Çağı (1986). Uzaklara Giyinmek (1990), Dildeki Bilgisayar (1992).
 Koçaklama: Halk edebiyatında biçimi ne olursa olsun, konusu yiğitlik, savaş, kahramanlık duygularını canlandıran şiir, yiğitleme.

ŞİİRLERİNDEN ÖRNEKLER
ÖTELERDE ARAMAK
Kaçmış uykum yabancı ormanlardan,
Dağlar mağaralarla ovalardan kaçmış.
Yağız at bir başka kişi, bir uzak,
Çözülür çözülmez kaçmış.
Soğuk, düzgün, anlamlı, taş, oyunsuz,
Dev okuldan mini mini çocuklar kaçmış.
Suçlama bu ak gövdeyi şimdicik,
Usu bilinmeze kaçmış.
Geceleyin çırılçıplak düşmüşüm ben ardına,
Yüz ölü'm var, biri kaçmış.

AĞIR HASTA
Üfleme bana anneciğim korkuyorum,
Dua edip edip, geceleri.
Hastayım ama ne kadar güzel
Gidiyor yüzer gibi, vücudumun bir yeri.
Niçin böyle örtmüşler üstümü
Çok muntazam, ki bana hüzün verir.
Ağarırken uzak rüzgârlar içinde
Oyuncaklar gibi şehir.
Gözlerim örtük fakat yüzümle görüyorum
Ağlıyorsun, nur gibi
Beraber duyuyoruz yavaş ve tenha
Duvardaki resimlerle, nasibi.
Anneciğim, büyüyorum ben şimdi,
Büyüyor göllerde kamış.
Fakat değnekten atım nerde
Kardeşim su versin ona, susamış.
SULAR BİZDEN AKILLIDIR
Sular bizden akıllıdır, daha evvel görür akşamı,
İner havadan önce, karanlığa,
Büyük bir balık gibi ortadan silinir,
Kaçışırken hayvanlar dağa.
Sular bizden akıllıdır, memnun olur,
Sadece ağaçlardan
Başka insanlardan değil.
Bizi yalnız bırakan.
Sular bizden akıllıdır, uyumaz,
Açar maviliğe, iri gözlerini.
Ve bekler bir ölüm sırrı içinde,
Kendi hayatının yerini.

12-12-06, 03:37	#1 (permalink)
adamus Vatani Görevde Giriş Tarihi: 23-05-2005 Yaş: 23 Mesajlar: 10,942 Rep Puanı: 15742121 Rep Gücü: 157573	fazıl husnu daglarca  Türküz, Atatürkçüyüz, özgürüz yerden göğe, Besbelli, deniz bizim, toprak bizim, gök bizim. Yeniden kuracağız dağı, taşı, ovayı Çağdaş uygarlık diye çarpan bu yürek bizim YAŞAMI İstanbul'da doğdu (1914), ilköğrenimini Konya, Kayseri, Adana ve Kozan'da; orta öğrenimini Tarsus ve Adana orta okullarından sonra Kuleli Askerî Lisesi'nde yaptı (1933); Kara Harp Okulu'nu bitirdi (1935). Subay olarak orduya katıldı. İlk şiir kitabı “Havaya Çizilen Dünya”yı işte bu sıralarda yayınladı. İlk şiiri ise orta okulda iken «Yeni Adana» gazetesinde çıkmıştı. Bu gazetenin düzenlediği bir yarışma sonucu armağan kazanarak yayımlanan (1927) bir öyküsünden sonra, Yavaşlayan Ömür (İstanbul Dergisi. 1933) adlı şiiriyle yazın dünyasına giren Dağlarca, Harp Okulu'ndaki öğrencilik yıllarında Varlık dergisinde çıkan şiirleriyle adını duyurmaya başladı. Piyade subayı olarak Anadolu'nun doğu ve orta bölgelerini, Trakya'nın birçok yerini on beş yıl boyunca dolaştı; ön yüzbaşı (kıdemi iki rütbe artırılmış yüzbaşı) iken subaylıktan ayrıldı (1950). Bir yıl kadar Basın Yayın ve Turizm Genel Müdürlüğü'nde çalıştı. Serbest hayata geçtikten sonra Fransa'ya birkaç aylık bir gezi yaptı (1952). Çalışma Bakanlığı İş Müfettişi olarak sekiz yıl kadar İstanbul'da çalıştı; bu işten ayrılınca, bir arkadaşı ile İstanbul'da “Kitap Yayınevi”ni açtı (1959). Türkçe dergisini (43 sayı, Ocak 1960 - Temmuz 1964) ve Kitap Kitabevi yayınlarını yönetti. TDK yönetim kurulu üyeliği yaptı. Ayrıca Kültür Haftası, Yücel, Aile, İnkılâpçı Gençlik, Yeditepe, Türk Dili, Yenilik, Vatan, Kültür Dünyası, Çağrı, Türkçe, Ataç, Türk Yurdu, Yön, Devrim, Varlık (1934-1972) dergilerinde yazdı. KAZANDIĞI ÖDÜLLER  “Çakırın Destanı” kitabındaki bir şiiriyle CHP Şiir yarışmasında üçüncülük aldı. (1945)  “Delice böcek” ile 1957 yılında TDK şiir ödülünü kazandı.  Türkiye Millî Talebe Federasyonu'nun 1966 Turan Emeksiz Armağanı'nı kazandı.  Amerika'da Pittsburg şehrindeki International Poetry Forum (Uluslararası Şiir Forumu) tarafından 1967'de, yaşayan en iyi Türk ozanı seçildi.  13. Struga Şiir Festivali'nde Altın Çelenk Ödülü'nü aldı (1974).  Milliyet Sanat Dergisi'nin düzenlediği ankette en çok oyu toplayarak «Yılın Sanatçısı» seçildi (1975).  «Horoz» adlı kitabı «Sedat Simavi Vakfı» edebiyat ödülünü kazandı (1977). SANAT HAYATI İlk kitaplarından Çocuk ve Allah (1940) ile dikkati geniş biçimde çeken şiiri Garipçiler ve 1940 toplumcu kuşağı gibi çağdaşlarının ürünlerinden alabildiğine ayrı bir kişilik sergiliyordu. Bu özgünlüğünü akımların ve modaların dışında kalarak daima sürdürdü. Ancak şiiri yeni temalar ve anlatım özellikleriyle değişiklikler de gösterdi. Başlangıçta temaları arasında en önemli yeri Tanrı-insan ilişkileri, doğa, zaman, ölüm vb. tutuyordu. Gece, gökyüzü, yıldızlar, bitkiler zengin bir evren canlandırıyor, bunların kuşattığı çevrede yalnızlığını duyan insan sonsuzluk, Tanrı, inanç, ölüm konularında yanıtlar arıyordu. Destan onun düşkünlük gösterdiği türlerden birini oluşturdu. Bu türde Türk Tarihi'nin kimi dönüm noktalarını Malazgirt Ululaması (1971), İstanbul Destanı (1953) gibi yapıtlarında konu edindi. Ancak destan çalışmaları asıl Kurtuluş Savaşı üzerinde yoğunlaştı. Bir bağımsızlık hareketi olarak yorumladığı savaşı bütün olarak Samsun'dan Ankara'ya (1951), İnönüler (1951), Sakarya Kıyıları (1973), 30 Ağustos (1973), İzmir Yollarında (1973) dizisinde işledi. Kurtuluş Savaşı'nın önderi Atatürk'ü özgürlük, bağımsızlık, vatan sevgisi, evrensel barış gibi temel düşünceler çevresinde yorumlayarak Anıtkabir (1953) kitabında derlediği şiirleri yazdı. "Bozkurtla Kavak", "Mustafa Kemal'in Vakti" vb. gibi şiirlerinde yer yer destan kişisi olarak canlandırdığı kahramanın devrimci kişiliğini, yeni Türkiye'nin oluşumundaki yerini Gazi Mustafa Kemal Atatürk (1973), Anıtlarında Soluk Alan (1979) gibi kitaplarında yansıttı. Devrimler türlü yönleriyle Kubilay Destanı (1986), Türk Dil Kurumu Koçaklaması gibi yapıtlarına da konu oldu. Anadolu insanının yaşamına, toplum sorunlarına yönelik gözlemleri şiirine gerçekçi boyutu kazandırdı. Bir halk adamını sıkıştıran acımasız koşulları Çakırın Destanı'nda konu edindi; Toprak Ana'da (1950) Orta Anadolu köylerinin yaşama güçlüklerini yansıttı. Zamanla güncel siyasete, toplum olaylarına daha geniş yer verdi. Türk Olmak (1963), Ağrı Dağı Bildirisi (1977), Almanya'larda Çöpçülerimiz (1977) gibi kitaplarında artık çok geniş okur kitleleri üzerinde etki uyandırabilecek nitelikte zaman zaman halk edebiyatından etkilenen şiirlerini derledi. Ağır çalışma koşullarını, ücret dengesizliklerini, sağlık sorunlarını, köyden kente ve yurt dışına nüfus göçünü, toplumsal çelişkileri, uluslararası siyasal ilişkileri, siyaset adamlarını vb. eleştiren bu şiirler yüzünden kovuşturmalara (suçlu sanılan biri için yapılan soruşturma ve araştırma) uğradı, aklandı. Çağdaş dünyanın sorunlarıyla da yakından ilgilendi. Bütün insanların kardeşliği, evrensel barış konularını işledi (Sivaslı Karınca, 1951). Çağdaş uygarlığın özgürlüğü kısıtlayan, eşitliği kaldıran uygulamalarını sergilediği Batı Acısının (1958) ardından yeryüzündeki bağımsızlık savaşlarını destekleyen (Cezayir Türküsü, 1961; Vietnam Savaşımız, 1966), savaşa karşı çıkan (Hiroşima, 1970; Nötron Bombası, 1981) şiirler yazdı. Çocuk ve Allah'ta duyarlılıklarını konu edindiği çocuklarla ilgili bir dizi yapıt kaleme aldı. Çocuklara seslenen, onları eğlendirirken evrenin gizlerini önlerine seren, insan ilişkilerini konu edinen, uygarlığın değerlerini tanıtan, öğreten bu yapıtlar (Balina ile Mandalina, 1977; Yazılan Seven Ayı, 1979; Şeker Yiyen Resimler, 1980 vb.) yansıttıkları zengin düş gücüyle de dikkati çeker. Fazıl Hüsnü Dağlarca’nın şiirleri devamlı bir değişme gösterir; kurallı biçimlerden kuralsız biçimlere, anlamsız özlerden en yalın anlamlara varan şiir türlerini bir bir dener. Bireysel tutkularla toplumsal gerçekleri bol mecazlarla, hayaller ve simgelerle ortaya koyar. Şiirleri çoğunlukla, epik-dramatik, lirik-didaktik ve toplumsal gerçekçilik niteliklerinde görünür. Mısralarının örgüsü; tarihsel gerçeklerle olağanüstülüğü, en görünenden en görünmeyene varan izlenimleri, Anadolu'nun kaderini dile getiren düşünceleri kaynaştırır. Her şiirinde bir yeniyi dener gibidir. Asonanslara, söyleyişi kuvvetlendiren tekrarlara, günlük konuşmaların yanı sıra arı dile, muhayyileyi (hayalgücü) kamçılayan çağrışımlara, «ki, ve» bağlaçlarına, şiirin güzelliğini yaratan ses kompozisyonlarına geniş yer verir. Kendisini rahatça hayallerin kucağına bırakır. Ona göre: «Sanat eseri hem bir saat gibi içinde bulunduğumuz zamanı, hem de bir pusula gibi gidilmesi gereken yönü işaret etmelidir.» Fazıl Hüsnü; şiirden başka, özdeyiş niteliğinde nesir örnekleri de vermiştir. Ama ısrarla şiir üzerinde durur. Son dönem edebiyatımızın değerce, sayıca en güzel şiirlerini yazan, en verimli şairlerinden biri sayılmaktadır. Anlatımı zaman boyunca yabancı sözcüklerden arınmıştır. Öz Türkçe sözcüklerin şiir yapısı içinde kullanılma olanaklarını en geniş biçimde deneyen şairdir. YAPITLARI Havaya Çizilen Dünya (1935); Çocuk ve Allah (1940); Daha (1943); Çakırın Destanı (1945); Taş Devri (1945); Üç Şehitler Destanı (1946); Toprak Ana (1950); Aç Yazı (1951); İstiklâl Savaşı Samsun'dan Ankara'ya (1951); İstiklâl Savaşı İnönü'ler (1951); Sivaslı Karınca (1951-1960); İstanbul Fatih Destanı (1953); Anıtkabir (1953); Asû (1955); Delice Böcek (1957); Batı Acısı (1958); Mevlânâ'da Olmak-Gezi (1958); Hoo’lar (1960); Özgürlük Alanı (1960); Cezayir Türküsü (1961); Aylam (1962); Türk Olmak (1963); Yedi Memetler (1964); Çanakkale Destanı (1965); Dışardan Gazel (1965); Kazmalama (1965); Yeryağ (1965); Vietnam Savaşımız (1966); Açıl Susam Açıl (çocuk şiirleri, 1967); Kubilay Destanı (1968); 19 Mayıs Destanı (1969); Vietnam Körü (32000 mısralık destan oyun, 1970), Hiroşima (1970); Dört Kanatlı Kuş (seçilmiş şiirler, 1970); Malazgirt Ululaması (1971); Kuş Ayak (çocuk şiirleri, 1971); Haliç (1972); Kınalı Kuzu Ağıtı (1972); Dana Çakır'ın Destanı (1972); Arkaüstü (şiirler, 1973); Açyazı Batı Acısı (şiirler, 1974); Yeryüzü Çocukları (şiirler, 1974); Yargıçlar, Konuşmalar, Seçme Şiirler (ingilizce - Türkçe, 1974); Yanık Çocuklar Koçaklaması (resimli şiirler, 1976); Horoz (şiirler, 1977); Yaramaz Sözcükler (1979); Çukurova Koçaklaması (Bir Elde Yaşamak, Türk İstanbul, Delice Böcek, Özgürlük Alanı ve Anıtlarında Soluk Alan adlarındaki kitapçıklarının bileşimi, 1980). Kaçan Uykular Ülkesi (çocuklar için. 1981), Nötron Bombası (1981), Dişiboy (1985). Takma Yaşamalar Çağı (1986). Uzaklara Giyinmek (1990), Dildeki Bilgisayar (1992).  Koçaklama: Halk edebiyatında biçimi ne olursa olsun, konusu yiğitlik, savaş, kahramanlık duygularını canlandıran şiir, yiğitleme. ŞİİRLERİNDEN ÖRNEKLER ÖTELERDE ARAMAK Kaçmış uykum yabancı ormanlardan, Dağlar mağaralarla ovalardan kaçmış. Yağız at bir başka kişi, bir uzak, Çözülür çözülmez kaçmış. Soğuk, düzgün, anlamlı, taş, oyunsuz, Dev okuldan mini mini çocuklar kaçmış. Suçlama bu ak gövdeyi şimdicik, Usu bilinmeze kaçmış. Geceleyin çırılçıplak düşmüşüm ben ardına, Yüz ölü'm var, biri kaçmış. AĞIR HASTA Üfleme bana anneciğim korkuyorum, Dua edip edip, geceleri. Hastayım ama ne kadar güzel Gidiyor yüzer gibi, vücudumun bir yeri. Niçin böyle örtmüşler üstümü Çok muntazam, ki bana hüzün verir. Ağarırken uzak rüzgârlar içinde Oyuncaklar gibi şehir. Gözlerim örtük fakat yüzümle görüyorum Ağlıyorsun, nur gibi Beraber duyuyoruz yavaş ve tenha Duvardaki resimlerle, nasibi. Anneciğim, büyüyorum ben şimdi, Büyüyor göllerde kamış. Fakat değnekten atım nerde Kardeşim su versin ona, susamış. SULAR BİZDEN AKILLIDIR Sular bizden akıllıdır, daha evvel görür akşamı, İner havadan önce, karanlığa, Büyük bir balık gibi ortadan silinir, Kaçışırken hayvanlar dağa. Sular bizden akıllıdır, memnun olur, Sadece ağaçlardan Başka insanlardan değil. Bizi yalnız bırakan. Sular bizden akıllıdır, uyumaz, Açar maviliğe, iri gözlerini. Ve bekler bir ölüm sırrı içinde, Kendi hayatının yerini.

Konu Araçları
Çıktı Görüntüsünü Göster Sayfayı E-posta İle Yolla