|
||||||||
Edebiyat Kategorisinde ve Sizin Eserleriniz Forumunda Bulunan Sakladığım Kelimeler - Cordelia Konusunu Görüntülemektesiniz => Ne gerekiyordu bilmiyorum. İlham mı? Belki. Zaten bulmuştum, istediğim an yanıbaşımdaydı, görmesini bilirsem eğer. Cesaret mi? O da öyle. Ama ...
![]() |
|
|
Konu Araçları |
|
|
#1 |
|
Co-Admin
![]() |
Ne gerekiyordu bilmiyorum. İlham mı? Belki. Zaten bulmuştum, istediğim an yanıbaşımdaydı, görmesini bilirsem eğer. Cesaret mi? O da öyle. Ama az önce yeniden aldım en samimi şekilde. Biri kıskandı kelimelerimi, cesaretlendirdi beni. Yazmanın büyüsünü unutmuşum bir süredir. Kelimelerimi saklamak ne zaman cazip gelmeye başladı hatırlamıyorum. Bir türlü toparlanamayan halet-i ruhiyemin sebebi de bu belki. Sığmıyor artık kelimeler sakladığım yerlere. Sessiz sedasız çalışır gibi görünsemde dolup dolup taşıyorum bugün. Sakladığım yerden çıkardığım her kelimenin yerine sıcacık bir yenisini ekliyorum. Parmaklarım kendiliğinden yönleniyor klavyede. Artık gizli kelimelerim, cümlelerim yok içimde. Kim nasıl anlarsa anlasın, durmayacaklar bende. Kendime gelmenin bir yolu da bu belki.. Derinlere saklanmışları bulmalıyım önce. Onları da ortaya çıkarınca açılacak içim, belki yeni hikayeler, hatta belki şiirler gelecek onların yerine. Yoruldum bunca şeyi bir arada tutmaktan. Bana cesaret verenin dediği gibi "saldım içimdekileri, uçmalarına izin veriyorum, bir de bakmışım izleri azalmış.. "... |
|
|
|
|
#2 |
|
Qu'est-ce que l'amour..
![]() ![]() |
Başkalarının eylemleri nedenıyle kendıne bir sis perdesi çekmenin bir anlamı olmadığını görmen sevindirdi beni.. Kelimelere sakladığın , flu perdesini aralamak için sabırsızlıkla bekleyen birileri var buralarda.. ![]() Hah! bu arada uğurum üzerinde olsun .. İlk ben okudum (: |
|
|
|
|
#3 |
|
dalgalandımda duruldum!
![]() ![]() |
devamını bekleriz ![]()
|
|
|
|
|
#4 | |
|
Co-Admin
![]() |
Alıntı:
![]() Geliyor zaten ![]() ------------------------- Güldüm az önce. Öyle katıla katıla değil, sessiz sedasız ama içimden çığlıklar atarak güldüm. Bir çocuk aklının nelere yeteceğini bilemiyor insan. Kendini büyük sanan bir çocuğun aklı nelere çalışır, işte onu hiç kestiremiyor. Kendi içimdeki çocuğa baktım birde.. O çocuk hiç şimdi tanıdığım çocuklar gibi olmamış. Hep köşede oturup kitabını okumuş, sessiz sedasız izlemiş hayatı. Hiç şımarıklık yapmamış, bütün sevimliliğini kullanıp istediği oyuncağı aldırmaya çalışmamış. İstediği olmayınca ağlamamış bile. Büyük gibi davranıp kabul etmiş. Neyine gerekse.. Ne diye bekledi bu güne kadar? Engelleyen neydi? Benim cevaplayabileceğim sorular değil bunlar. İşin kötüsü benden başkasında cevabı var mı, onu da bilmiyorum. Ama şaşırtıyor beni o çocuk. O çocuk sesiyle durmadan haykıra haykıra şarkılar söylüyor şimdi. Bir uçtan diğer uca koşuyor sokakta, yorulmak nedir bilmiyor. Oyun oynuyor, kahkaha atıyor. Kenardan izlediklerinin farkında artık. Deli dolu eğleniyor hayatın içinde. Ve bunların hepsi senin sayende.. |
|
|
|
|
|
#5 |
|
Banlandı
|
Bunca zaman kelimeleri saklaman gereksizmiş gibi,
Sanki hiç saklamasanda olurmuş gibi.. ![]() Çok güzel ablacım, devam et yazmaya. Kelimelerinin dışarı çıkmaya ihtiyacı var bence
|
|
|
![]() |
| Bu konunun kısa yolunu aşağıdaki sitelere ekleyebilirsiniz |
| Konu Araçları | |
|
|
|
FrmTR Facebook |
FrmTR Twitter |
Vidyotup |
YorumTR | Haberler |
Okul Arkadaşım |
Kıbrıs |
Kısa Link |
Domain
|