Sana doyamamak, hasret dedikleri bu mu?

Her an seni duymak, her an tenini hissetmek, yanı başında seni
yaşayabilme ihtimallerini gözden geçirdim az önce... Her ihtimal beni
daha da başka özlemlere götürdü. Oysa o ihtimallerin belki de çok az
bir yüzdesini paylaşacağım seninle... Aslında seni daha fazla düşünüp
fikrimi senle doldurmak belki de hataların en büyüğü kendime karşı...
Kimbilir belki de şu yaşam denilen karmakarışık durumu kaldıramadığım
bu günlerde sen bana yaşamımı yeniden hediye ettin... Öylesine
sindirilmiştim ki kendi dünyama, gerçek dünyaya dair olan her şeyden
kendimi yavaş yavaş çekmeye başladığım bir zamanda çıkıverdin karşıma
ve seni hayatımın bir parçası olarak aldım gönül SARAYIMA içeriye...
İyi ki geldin... Hoş geldin...