Klasik ve Operant Koşullanma

~~αιη'т ησ ѕυηѕнιηє~~ · 02-06-07, 21:02

Hemen herkesin aşina olduğu o ünlü aç köpek, zil, yiyecek ve salya deneyinin veya beyaz tavşan, bebek, gürültü ve korku deneyinin ifade ettiği şey öğrenmenin reflekslerin ve koşullanmaların ilişkilendirilmesiyle oluşabildiğidir. Klasik koşullanma refleks mekanizmasıyla ve duyusal reaksiyonlarla sınırlıdır. Ayrıca klasik koşullanma bağlamında, öğrenmede ödül ve cezada oldukça karmaşık süreçler olarak karşımıza çıkar.

Klasik koşullanmada yanıt uyarıcıyı veren tarafından kontrol edilir. Çünkü o uyarıcının ne olduğunu ve ne zaman verilmesi gerektiğini bilir. Dolayısıyla doğuştan gelen veya kazanılmış refleks hareketi kullanarak yanıtın ortaya çıkması sağlanır. Buna karşın, operant koşullanmada öğrenmeden önce istendik yanıtın gelmesi beklenir. İstendik yanıt alınınca da pekiştireç verilir. Bu nedenle birey ödül almak için öğrenme ortamında etkinlik yapmak zorundadır. Klasik koşullanma ile operant koşullanma arasındaki ikinci fark pekiştirecin etkinliğindedir. Klasik koşullanmada koşulsuz uyarıcı pekiştireçle ilişkilendirilir ki davranışın tekrarı olsun. Fakat operant koşullanmada bireyin hareketi bir pekiştireç kaynağı olarak işlev görür, bir yanıtı ödül takip ederse, yanıtın tekrarlanma olasılığı artar.

Pavlov’un görüşlerine benzer olarak Skinner de koşullanma ile ilgilenmiştir. Skinner, operant koşullanma bağlamında yaptığı deneylerle şu sonuçlara varmıştır:

Öğrenme sürecinde öğrenilecek materyalle ilgili adımlar küçük olmalıdır ve daha önce öğrenilenler üzerine kurulmalıdır.

Özellikle öğrenmenin ilk safhalarında, öğrenme düzenli olarak ödüllendirilmeli ve tüm aşamalarında da aralıklı ve/veya sürekli pekiştireçlerle kontrol altında tutulmalıdır.

Öğrenciye sunulacak ödüller doğru yanıtı takiben hemen verilmelidir. Bu olgu dönüt olarak nitelendirilmeli ve yapılan davranışların sonucu hakkında bilgilendirilmenin motivasyonu da etkilediği gözden kaçırılmamalıdır.

Öğrenciye uyarıcılar arasındaki farkları keşfedebilmesi için yeterince fırsat verilmelidir.
Skinner’in deneysel çalışmaları birçok diğer davranışçı teorisyen gibi hayvanlar üzerinde ve laboratuar koşullarında gerçekleşmiştir. Bu deneylerde hayvan, Skinner kutusu olarak adlandırılan bir ortama (kafese) konulur. Hayvanın kafes içindeki bir düğme ya da manivelaya basmasıyla bu davranışı pekiştirecek olan yiyecek sunulur. Bu iki davranış hayvanı koşullamaktadır. Burada pekiştireçlere önemli görev düşer. Pekiştireçlerin dikkatli bir şekilde ve zamanlı olarak sunulmasıyla kalıcı öğrenmelere ulaşılması hedeflenir. Ancak sınıf ortamı değişik özellikleriyle daha karmaşık bir ortamdır ve Skinner’e göre öğrenme için uygun bir ortam değildir. Çünkü pekiştireç örüntüsü sınıfta düzenli olarak işletilememektedir, öğrenci etkinliklerinin sonucunu hemen görememektedir. Öğretmenin öğrenciye pekiştireç ve/veya dönüt vermesi aralıklı olmakta, bir davranışın ortaya çıkmasından çok daha sonra olabilmekte ve hatta bazen hiç verilememektedir. Bu nedenle Skinner bireysel öğrenmeler için (Pressley’den sonraki ilk ciddi teori-pratik eşlemeli öğretme makinesi) bir öğretme makinesi önermiş ve programlı öğrenmeyi desteklemiştir. Ancak Skinner bu öneri ve yaklaşımında açıklama yapma, soru sorma, öneride bulunma ve karşılaştırma yapma gibi etkinlikler bağlamında bireyler arası etkileşimin gücünü görmezlikten gelmiştir. Fakat bu olgular öğrenme sürecinin çok önemli entegre parçalarıdır.

ĩя'ěм₪ · 10-08-07, 15:54

eline sağlık

RodrigeR · 25-08-07, 23:29

emege saygı teşkkürler..

~~GRING0~~ · 06-11-07, 12:48

PayLa$ım için TesekkurLer

sensizgece · 29-11-07, 00:19

Gerekenin yapilmasini rica ediyor

02-06-07, 21:02	#1 (permalink)
~~αιη'т ησ ѕυηѕнιηє~~ Banlandı Giriş Tarihi: 10-01-2006 Yaş: 20 Mesajlar: 4,497 Rep Puanı: 4000450 Rep Gücü: 0	Klasik ve Operant Koşullanma Hemen herkesin aşina olduğu o ünlü aç köpek, zil, yiyecek ve salya deneyinin veya beyaz tavşan, bebek, gürültü ve korku deneyinin ifade ettiği şey öğrenmenin reflekslerin ve koşullanmaların ilişkilendirilmesiyle oluşabildiğidir. Klasik koşullanma refleks mekanizmasıyla ve duyusal reaksiyonlarla sınırlıdır. Ayrıca klasik koşullanma bağlamında, öğrenmede ödül ve cezada oldukça karmaşık süreçler olarak karşımıza çıkar. Klasik koşullanmada yanıt uyarıcıyı veren tarafından kontrol edilir. Çünkü o uyarıcının ne olduğunu ve ne zaman verilmesi gerektiğini bilir. Dolayısıyla doğuştan gelen veya kazanılmış refleks hareketi kullanarak yanıtın ortaya çıkması sağlanır. Buna karşın, operant koşullanmada öğrenmeden önce istendik yanıtın gelmesi beklenir. İstendik yanıt alınınca da pekiştireç verilir. Bu nedenle birey ödül almak için öğrenme ortamında etkinlik yapmak zorundadır. Klasik koşullanma ile operant koşullanma arasındaki ikinci fark pekiştirecin etkinliğindedir. Klasik koşullanmada koşulsuz uyarıcı pekiştireçle ilişkilendirilir ki davranışın tekrarı olsun. Fakat operant koşullanmada bireyin hareketi bir pekiştireç kaynağı olarak işlev görür, bir yanıtı ödül takip ederse, yanıtın tekrarlanma olasılığı artar. Pavlov’un görüşlerine benzer olarak Skinner de koşullanma ile ilgilenmiştir. Skinner, operant koşullanma bağlamında yaptığı deneylerle şu sonuçlara varmıştır: Öğrenme sürecinde öğrenilecek materyalle ilgili adımlar küçük olmalıdır ve daha önce öğrenilenler üzerine kurulmalıdır. Özellikle öğrenmenin ilk safhalarında, öğrenme düzenli olarak ödüllendirilmeli ve tüm aşamalarında da aralıklı ve/veya sürekli pekiştireçlerle kontrol altında tutulmalıdır. Öğrenciye sunulacak ödüller doğru yanıtı takiben hemen verilmelidir. Bu olgu dönüt olarak nitelendirilmeli ve yapılan davranışların sonucu hakkında bilgilendirilmenin motivasyonu da etkilediği gözden kaçırılmamalıdır. Öğrenciye uyarıcılar arasındaki farkları keşfedebilmesi için yeterince fırsat verilmelidir. Skinner’in deneysel çalışmaları birçok diğer davranışçı teorisyen gibi hayvanlar üzerinde ve laboratuar koşullarında gerçekleşmiştir. Bu deneylerde hayvan, Skinner kutusu olarak adlandırılan bir ortama (kafese) konulur. Hayvanın kafes içindeki bir düğme ya da manivelaya basmasıyla bu davranışı pekiştirecek olan yiyecek sunulur. Bu iki davranış hayvanı koşullamaktadır. Burada pekiştireçlere önemli görev düşer. Pekiştireçlerin dikkatli bir şekilde ve zamanlı olarak sunulmasıyla kalıcı öğrenmelere ulaşılması hedeflenir. Ancak sınıf ortamı değişik özellikleriyle daha karmaşık bir ortamdır ve Skinner’e göre öğrenme için uygun bir ortam değildir. Çünkü pekiştireç örüntüsü sınıfta düzenli olarak işletilememektedir, öğrenci etkinliklerinin sonucunu hemen görememektedir. Öğretmenin öğrenciye pekiştireç ve/veya dönüt vermesi aralıklı olmakta, bir davranışın ortaya çıkmasından çok daha sonra olabilmekte ve hatta bazen hiç verilememektedir. Bu nedenle Skinner bireysel öğrenmeler için (Pressley’den sonraki ilk ciddi teori-pratik eşlemeli öğretme makinesi) bir öğretme makinesi önermiş ve programlı öğrenmeyi desteklemiştir. Ancak Skinner bu öneri ve yaklaşımında açıklama yapma, soru sorma, öneride bulunma ve karşılaştırma yapma gibi etkinlikler bağlamında bireyler arası etkileşimin gücünü görmezlikten gelmiştir. Fakat bu olgular öğrenme sürecinin çok önemli entegre parçalarıdır.

10-08-07, 15:54	#2 (permalink)
ĩя'ěм₪ UmrumDı$ı . Giriş Tarihi: 08-05-2007 Mesajlar: 11,140 Rep Puanı: 16619118 Rep Gücü: 166317	C: Klasik ve Operant Koşullanma eline sağlık

25-08-07, 23:29	#3 (permalink)
RodrigeR Geçerken Uğradım Giriş Tarihi: 15-09-2006 Yaş: 20 Mesajlar: 52 Rep Puanı: 7640 Rep Gücü: 99	C: Klasik ve Operant Koşullanma emege saygı teşkkürler..

06-11-07, 12:48	#4 (permalink)
~~GRING0~~ Banlandı Giriş Tarihi: 18-06-2007 Yer: █████████ Mesajlar: 2,150 Rep Puanı: 2915074 Rep Gücü: 0	C: Klasik ve Operant Koşullanma PayLa$ım için TesekkurLer

29-11-07, 00:19	#5 (permalink)
sensizgece Geçerken Uğradım Giriş Tarihi: 29-11-2007 Yaş: 23 Mesajlar: 50 Rep Puanı: 2375 Rep Gücü: 31	C: Klasik ve Operant Koşullanma Gerekenin yapilmasini rica ediyor

Konu Araçları
Çıktı Görüntüsünü Göster Sayfayı E-posta İle Yolla