Aslında öğrencilerin derken ben kendimi anlatıyorum ama herkesle aynı olan o kadar çok şey var ki neredeyse tamamı. Uzatmadan başlayayım...
1989 senesinin Nisan aylarında atılan tohumum 08 Ekim gibi meyve vermiş. Bu meyve benmişim ve adını Mert koymuşlar...

İşte öyle böyle 5 yaşına kadar gelmişim. Daha sonra annemin sürekli "Ben pazara falan giderken bu numaraları arama!" demesiyle o zaman popular olan 0900'lü telefon hatları reklamlarından etkilenmişim. "Oyuncak Araba" kazanma uğruna birçok kere uğraşmışım bunla... Her seferinde kazanırdım ama adresi tam olarak veremezdim... Çocuk aklı işte...

Neyse mahalle mektebimiz olan Topçular İlköğretim Okuluna başlamışım yaşıtlarımla... Bir gün gelmiş ve ilköğretimin 5. senesini okur olmuşum. O zamandan daha 10.000 sayfalık olan interneti keşfetmiş birşeyler yapmaya çalışmışım... Ama tamamı basit tabanlı olduğu için ilgi bile çekmemiş... Sonra ilköğretim 8. sınıfa kadar bilgisayarımla vakit geçirmişim derslerimden çok ama yine de standart bir karne getirmişim tamamı 5 olan... Sonra 8. senemde herşeyin böyle yürümediğini geçen seneden başlamış olduğum dersaneye gitmeye devam etmem gerektiğini ve "Lise" denen haltı kazanmak zorunda olduğumu anlamışım. "Kazanmak" derken "Adam" gibi bir yerlere girebilmekmiş bu. Yani o dönemde de her önüne geleni "Düz" liseye zaten alıyorlarmış. O zaman öğrenmiş beyni şartlandırılmayı... O zaman bu eğitim sisteminin maskarası olmaya başlamışız birer birer...

Gelmiş o gün çatmış! LGS denen halt ile adam gibi bir yere girme uğraşlarımızın sonuna gelmişim. Sonuç şu : " Bilmem ne kodlu Bayrampaşa Anadolu Lisesi denen haltı Asilden Kazandınız."

Of ki ne of!

O zaman başka güzel yerlerin hesabını yaparken burası adama koyar demiştim ama öyle uzaktan göründüğü gibi değilmiş herşey... İlk senemden karne denen müsveddede 3 rakamını görmüşüm. 18 saat gördüğüm ingilizce...

Bize demişler ki "Nasıl olsa etkilemez ilerde başarı puanını!"...

O zamanlar bilmezmişiz başarı puanı denen nesne ne ? Atlatmışız Hazırlık sınıfını gelmişiz Lise 1'e...

Birden isimlerini ablalarımız, abilerimizden duyduğumuz derslere girmeye başlarken bulmuşuz. Not veriyorlar ya bu derslerde sıkysa girme anlayışı ile beynimiz yontulmuş yine...

9. sınıf bana birkaç günden ibaretmiş kadar kısa sürede bitti gibi geliyor. Çok eğlenceliydi, çok güzeldi, çok garipti, çok, çok, çok... Atlatmışım işte 3'lerle 4'lerle 5'lerle bu sınıfı da...

En sevdiğim de alan derslerim olacakmış bir sonraki seneye...

Söylediğim bir sonraki seneye gelince de tamamından yırtınarak 4-5 getirdiğim dersler bana düşman olmuş. Çalışmam gerek demişim hep kendime ama somut olarak hiçbirşey yapmamışım bu senenin ilk döneminde... Ve en sevdiğim ders'in hocasının tam zıttım olması, bu seneki konuları beceremem ile Fizik dersini 1 getirmişim. Bunca sene karnemde "2" denen rakamı görmeden birden karnemde "1"in ve "2"lerin olması feci koymuş bana... Yine de çalışmamak için diretiyorum. Niye yaşıyoruz ki ?

Yani fizik bana bunu cevabını verecek mi? En son aldığım cevap fizik dersindendi. Konu şu aslında fiziksel anlamda yaşamıyoruz. Bir film şeridindeki fotoğraf karelerinden geçiyoruz sadece. Atılan ok var ya, işte o gitmiyor sadece filmi sarıyor Tanrı... Aslında tek gerçek var bildiğim Biz Yaşamıyoruz...

Süpersin Herksin hayatından Bir pRÇA VAR 12 YIL oKU vE hEDEF üZERİNE hEDEF aSLNDA fARKEDEN bİŞEY OLMUYOR uLAŞILAN hEDEFLERİN bAŞAKA hEDEFLERİN yOLUNU aÇTIĞI kESİN Kİ bU bÖYLE oLMAK zORUNDAMI BİLMİYORUM hEDEFLER öNCE kÜÇÜK sONRA bÜYÜYOR VE BÜYÜYOR AMA SONRA TEKRAR KÜÇÜLÜYOR NEMİ KÜÇÜK OLAN yANE ŞU iLK kARNE 5 GELSİN DİYORSUN sONRA tŞEKKÜRLER VE TAKDİRLER gİDEREK BÜYÜYOR V işte ii bir lise onu aldık tamam şimdi Öss Ok taamm şimdi çalışma programları yapalım gece gündüz yetmiyor rüyalara girioyr derlser ve işte snav geldi evet Bilmemm Hangi Yewrin Bilemem hangş Üniversitenin bilemem hangi bölümünü Kazandan eee
etrafta takdir ediliyorsun afrein diyorlar çalışmayan kişilere örnek oluyorsun bak komşun mahhalle aradaşını senin yanında ne kadar küçük düşürdü iyiyki çalışmışın oysa hiç takmıyor aynı tas aynı hamam , tabi sen sonar anlaaycaksn onun neden bu kadar rahat olduğunu ve işte üni de bitti tamam şimdi güzel bir şirket girdin yıllarca çalıştın ee hedef büyük işte evlilikte geldi şimdi hedefler küçülüyor evin geçimi bumu sen neler yaptın bi evimi eçindiremeyacan evet ama füşündüğün gibi deil ev iş derken eş derken aha çocuk ne b bu eksikti ama olsun yeni bir heyecan hayatımıa renk aktacak tamam çocuk okutacaz şimdi ben okudum bide çozuk okusun aslında hiç okumasa daha rahat ama elalem ne der bu arada mahhalle arakadaşına rastlıyorsun ama oda ne sen otobüs durağında oysa o son model bir arda sen aklını çalıştırdın oysa ellerini bu nasıl iş olsun benim helal ama onunki de helal gib milli piyon gu mu artık ne uramuşsa anlıyorsun ki sen o kadar çalıştın gece gündüz rüyalar ama fark ediyorsunsadece okulada ondan yüksek olmuşsün işte o Senden yüksekte şimdi eee yapcak bişey yok emeklilik geldi evet şimdi bunca yıl çalıştın bunların karılığını alama vakti emekli oldun emeklilikten baya bi para gezerim bu parayl diyrosu hayatını yaşarım aaaa
olmadı şimdi yaş 60 eee ne hayatı kalmış elini kaldıracak güç yok oğlun eve bile uğramıyor arakadaşlarıyla tozuyor evet hedef küçülüyor yine bir ev alıyorsun ve içinde rahat bir hayat sürüyorsun çok ömrün kaldı ya heheh olsun doğa içinde güzel çiçekler yetiştirerek hedeflerini daha da küçültüyorsun suılamm kesme biçme derken aha yatağa düşütk ne hayat ama hedef giderek küçülüyo ama olsun tekrar ayağa kalkıp eski ahayatna döneceksin nerey dönüyorsun yaş zarzor 70 buldu bundan sonrası 80 diyelim ve işte eşin dostun ve herkes toplanmöış ee gurur veici bir tablo herkes senin tanımış çok güzel yaaşdın nede olsa eee ne oldu ana benim için toplanmışar doğru ama ben yokum ee nerdeyim kabirde dur nereye gidiyorsunnuz diyorsun hepsi kaldıkları yerden devam ediyorlar nere beni bu küçük odacıkta bırakmayın
....
vs vs
peki bu kadar büyük hedefleri o adama ne oldu hedef üzerine hdefe daha yapacak hefelerimim var ne hedefi uyan ne hedefi iyi yaşamak ta farket miyor işte seni unutmsalar ne olur sen yoksun artrık senle kimse konuşmuyor eee
olmadı böyl başa dönelim nereye başa önüyon türk filmi gibi hayata bir son Koyuldu iş daha ne sen ne yapmalıydın bi düşün abaklım şimdi
Sonaraalra kaç Gözyaşı dömkeceksin Diyor ceza dumuyorsmusun v Bu gün gülümseyen bu çiçek yarın soluyor olabilir....
hayat bu filimden daha kısa seyrer gibi seyrediyorsun sonra ok tamam dır bitti....

Peki sen bunalr iiçin mi yaşıyorsun YoksaNey için Madem yok Olcan ne için yaşadın Şu kısa Dünayda Sorup duruyorsun Ma Bu 1+1=2 Kadar Kolay işte sen Tek Olan bir Varlık İçin yaşıyorsun O varlık senden sadece bunalrı istemiyr senden istediklerin bir Bölümü bu ama Bunalrın Yanında yapman Gereken Şeyler var sen bunları yaptğın zaman şeyeyeceksın işte bu tam bir paraçanın bir arwaya getirilmesi gereken iki parçası gibi

ya ne bu karamsrlık hep kötü şyler yazmışınz dicem ama bunlar hayatın grçklri demi vala bnde buyıl başladım liseye eğr bööle olcaksa okumuyom ya ne bu hayatı yşmak lasım çalış çalış nereye kadar

hay ben bu eğitim sisteminin...

amma pesimistsiniz be beyler o kadar abartmayın...