Koşuk Türleri

1) Güzelleme

2) Koçaklama

3) Ağıt

4) Taşlama


Bunları bana açıklayabılırmısınız...??


İslamiyet öncesi ve sonrası türk edebıyatı

Türk edebiyatının dönemlere ayrılmasındakı ölçütler bunlar nelerdır acıklayın lutfen kolay gelsın....

Güzelleme : insan ve doğa güzelliklerini işleyen koşmalara güzelleme denir. Yani doğanın ve insanın güzel yönlerini anlatır.

Koçaklama: kahramanlık , savaş, yiğitlik konularını işleyen şiirlere koçaklama denir

Ağıt: ölenlerin arkasından söylenen şiirlere denir.

Taşlama : Bir kimsenin komik ve gülünç yanlarıyla alay eden şiirlere taşlama denir.

...

islamiyet öncesi türk edebiyatı

[Linkleri sadece kayıtlı üyelerimiz görebilir.ForumTR üyesi olmak için tıklayınız]

islamiyet sonrası türk edebiyatı ikiye ayrılır:
a-) HALK EDEBİYATI

Halk Edebiyatı, sözlü edebiyatın uzantısıdır. Halkın yarattığı sözlü eserlerden oluşur. Dil., biçim, konular, duyarlıklar bakımından halk kültürüne sıkı sıkıya bağlıdır.

HALK EDEBİYATI’NIN TEMEL ÖZELLİKLERİ

1. Bu edebiyat, halk diline bağlıdır.

2. Dil ve anlatımda süslü söyleyişe yöneliş yoktur. Genellikle yalın anlatım kullanılır.

3. Halkın içinden doğan eserler, konu, tema ve duyarlık bakımından halkın hayatına sıkı sıkıya bağlıdır.

4. Şairler, genellikle okumamış kişilerdir.

5. Dörtlük birimi esastır.

6. Şairlerde , milli ölçü olan hece ölçüsü kullanılır.

7. Aşk, doğa, ayrılık, özlem, dil, tasavvuf konularının yanı sıra toplum hayatını ilgilendiren sorunlara da sık sık eğilen şairler, bunlarla ilgili eleştiriler getirirler.

b-) Divan debiyatı, Türklerin, 13 ve 19’uncu yüzyıllar arasında Anadolu’da yarattıkları İslam kültürünün ortak özeliklerini yansıtan, geniş ölçüde Arap ve Fars edebiyatının etkisini taşıyan yazılı edebiyat türüdür. Ancak divan edebiyatı, Türklerin İslam dinini kabul ettikleri ilk dönemlerden başlayarak Orta Asya ile Azerbaycan’da ortaya çıkan ve aynı nitelikleri taşıyan divan edebiyatı ile karıştırılmamalıdır. Divan edebiyatı tanımı tümüyle Anadolu'ya özgüdür.
Tarihsel süreçte dindışı ve dini tasavvuf olmak üzere iki kolda gelişti. Şiir ve düzyazı alanındaki en eski örnekler 13. yüzyıldan kalmıştır.
Divan edebiyatında başlangıcından beri şiir, düz yazıdan daha önde gitmiş ve daha gelişmiştir. Bunun belki de en önemli nedeni, şiirin sanatçının yaratıcılığını ortaya koymasına daha uygun olmasıdır. Divan şiiri, söz ve anlatım sanatlarını kullanarak, yeni manzumlar bularak okuyucusunu daha kolay etkiler. Düz yazı dalında ise ağır basan, öne çıkan özellik "öğretici" olmaktır. Bu nedenle anlam gözardı edilir ve belagat önem kazanır.
Divan edebiyatı yazarlarının beslendikleri kaynaklar, başta dinsel inançlar, yani İslami inançlar olmak üzere İslami ilimler, İslam tarihinin olayları, tasavvuf, Hint-İran kökenli söylenceler, peygamber kıssaları, evliya menkıbeleri, çağın bilimleri, günlük olaylar, gelenek ve görenekler, terimler, deyimler, atasözleri ile zenginleşen bir dildir.

ölçütleri de konuları okuduktan sonra yorumlayarak bulabilirsiniz.

tşk saol cok ısıme yaradı