Kaşağı Kitabın Fiillerin Yapısı

kenan_tugi · 22-03-08, 22:31

Ahırın avlusunda oynardık.Aşagıda gümüş söğütler altında görünmeyen derenin azin sesini işitirdik.Evimiz it çitin kestane agaclarının arkasında kaybolmus gibiydi.Annem istanbul'a gittigi icin benden 1 yas kücük olan kardesım hasanl'la Artık dada ruhun yanından hıc ayrılmıyorduk..Bu babamın seyisi ihtiyar bir adamd.Sabahleyin erkenden ahıra kosşuyorduk.En sevdiğimiz şey atlardı.Dadaruh'la berbaer onları suya götürmek,çıplak sırtlarına binmek, ne doyulmaz br zevkti.Hasan korkar, yalnız binemezdi.Dadaruh,Onu kendi önüne alırdı.Tarbalara arpa koymak yemliklere ot doldurmak ahırı süpürmek gübreleri kaldırmak en eglenceli bir oyundan daha cok hoşumuza gişdiyordu.Hele tımar...Bu en zevkli şeydi.Dadaruh, eline kaşğıyı alıp işe başladı mı, tıkı... tık... tıkı... tık... tıplı bir saat gibi..yerimde duramaz:

-Ben de yapacağım! diye tuttururdum.
O vakit Dadaruh, beni Tosun'un sırtına kor, elime kaşağıyı verir:

- Haydi yap! derdi.

Bu demir aleti hayvaın üstüne sürter, fakat o ahenkli tıkırtıyı çıkaramazdım..

-Kuyrugunu sallıyor mu?

-Sallıyor.

- Hani bakayım?...

Eğilirdim, uzanırdım.Fakat atın sağrısından kuyrugu görünmezdi.

Her abah ahıra gelir gelmez:

Dadaruh, tımarı ben yapacagım,derdiö.
-Yapamazsın

-Niçin

-Daha küçüksün de ondan...

--Yapacagım.

-Büyü öyle

-Ne vakit?

-Boyun at kadar olduğu vakit.

-...

At ve ahır işlerinde yalnız tımarı beceremiyordum. Boyum, karnına bile varmıyordu.Halbuki en keyifli, en eğlenceli şey buydu.Sanki Kaşağının düzenli tıkırtısı Tosun'un hoşuna gidir.Kulaklarını kısıyor, kuyrğunu kocaman bir püskül gibi sallıyordu.Tam tımar bitecegine yakın huysuzlanır, o zaman dadaruh ''Höyt...'' diyesağısına bir tokat indiri, sonra öteki atları tımara başlardı.

Ben de bir gün yalnız başıma kaldım.Hasan'la Dadaruh dere kenarına inmişlerdi.İçimde bir tımar etmek hırsı uyandı.Kaşağıyı aradaım, bulamadım.Ahırın köşesinde Dadaruh'un penceresiz küçük bir odası vardı.Buraya girdim.Rafları aradım.Eyerlerin arasına falan baktım.Yok, yok! Yatağının altında, yeşil tahtadan bir sandık duruyordu.Onu açtım. Az daha sevincimden haykıracaktım. Annemin bir hafta evvel İstanbul'dan gönderdiği hediyeler içinden çıkan fakfon* kaşağı pırıl pırıl parlıyordu. Hemen kaptım.Rahat durmuyordu

- Galiba acıtıyor? dedim.

Gümüş gibi parlayan bu güzel kaşağının dişlerine baktım; çok keskin, çok sivri idi. Biraz köreltmek için duvar taşlarına sürtmeye başladım.Dişleri bozulunca tekrar denedim.Gene atların hiçbiri durmuyordu.Kızdım.Öfkemi sanki kaşağıdan çıkarmak istedim. On adım ilerideki çeşmeye koştum. Kaşağıyı yalağın taşına koydum, Yerden kaldırabilecek ğim ağır birtaş bularak üstüne hızlı hızlı indirmeye başladım.İstanbul'dan gelen, ihtimal, Dadaruh'un kullanmaya kıyamadığı bu güzel kaşağıyı ezdim, parçaladım.Sonra yalağın içine attım.

Babam, her sabah dışarıya giderken bir kere ahıra uğrar, öteyeberiye bakardı. Ben o gün gene ahırda yalnızdım.Hasan, evde hizmetçimiz Pervin'le kalmıştı.Babam, çeşmeye bakarken, yalağın içinde kırılmıs kaşağıyı gördü; Dadaruh'a haykırdı:

- Gel buraya

...

Nefesim kesilecekti; bilmem neden, çok korkmuştum. Dadaruh şaşırdı, kırılmış kaşağıy meydana çıkarınca babam, bunu kimin yaptığını sordu. Dadaruh:

- Bilmiyorum, dedi

Babamın gözleri bana döndü, daha bir şey sormadan:

-Hasan, dedim.

-Hasan mı?

-Evet, dün Dadaruh uyurken odaya girdi.Sandıkdan aldı. Sonra yalağın taşında ezdi.

-Niye Dadaruh'a haber vermedin?

- Uyuyordu.

-Çağır şunu bakalım.

-...

Çitin kapısından geçtim.Gölgeli yoldan eve doğru koştum, Hasan'ı çağırdım. Zavallının bir şeyden haberi yoktu. Koşarak arkamdan geldi. Babam pek sertti. Bir bakışından ödümüz kopardı. Hasan'a dedi ki:

-Eğer yalan söylersen seni döveriö

-Söylemem

-Pekala, bu kaşağıyı niye kırdın?

Hasan, Dadaruh'aun elinde duran alete şaşkın şaşkın baktı. Sonra sarı saçlı başını sarsarak:

-Ben kırmadım, dedi

-Yalan söyleme, diyorum

- Ben kırmadım.

Babam tekrar:

-Doğru söyle, darılmayacağım. Yalan çok fenadır, dedi.

Hasan inkarda inat etti.Babam hiddetlendi.

üzerine yürüdü. ''Utanmaz yalancı!'' diyerek yüzüne bir tokat indirdi.

Bulacagımız ayrıca kelimer:

bir daha onu buraya sokma..

Haykırdı

yürüdü

oynuyordum.

mahpustu
yedigi tokat

ezdirmiş olmasın
derdi
gönderildi

kaldık

getiriyorlar kesip

durgundu

ayrılmıoydu
durgundu
aglıyyorsun
iyi olmayacak

ölecek mi?

uyuyamadım

aglıyordu

yatıyordum

uyandırdım

geliyor

nicin

uyandırdım

söyleyecegım

söyleyeceksin

kırmıstım
darıldınmı

tamamlayamadım

boğuluyordum

affedecekti

söylersen dedi

uyuyor

aglarsın

seni afeder

kapayamadım

kalktım

uyandırdım

ölmüştü

bekliyorlardı..

-Götür bunu eve;

Yazdıgım metindeki mümkünse Fiillerin yapıları açısından incelenmesi cıkarılacak cogunu buldumda bulamadıklarımı yardımcı olabılecek varsa sevınırım saolun

Sadece fiillerin yapıları açısından incelenmesi cıkarılacak yardımcı olacak hocalarıma büyüklerime cok teşekür ediyorum şimdiden

22-03-08, 22:31	#1 (permalink)
kenan_tugi Yarın, geri kalan ömrümün ilk günüdür Giriş Tarihi: 16-06-2006 Yer: İstanBuL Yaş: 16 Mesajlar: 1,331 Rep Puanı: 41955453 Rep Gücü: 419595	Kaşağı Kitabın Fiillerin Yapısı Ahırın avlusunda oynardık.Aşagıda gümüş söğütler altında görünmeyen derenin azin sesini işitirdik.Evimiz it çitin kestane agaclarının arkasında kaybolmus gibiydi.Annem istanbul'a gittigi icin benden 1 yas kücük olan kardesım hasanl'la Artık dada ruhun yanından hıc ayrılmıyorduk..Bu babamın seyisi ihtiyar bir adamd.Sabahleyin erkenden ahıra kosşuyorduk.En sevdiğimiz şey atlardı.Dadaruh'la berbaer onları suya götürmek,çıplak sırtlarına binmek, ne doyulmaz br zevkti.Hasan korkar, yalnız binemezdi.Dadaruh,Onu kendi önüne alırdı.Tarbalara arpa koymak yemliklere ot doldurmak ahırı süpürmek gübreleri kaldırmak en eglenceli bir oyundan daha cok hoşumuza gişdiyordu.Hele tımar...Bu en zevkli şeydi.Dadaruh, eline kaşğıyı alıp işe başladı mı, tıkı... tık... tıkı... tık... tıplı bir saat gibi..yerimde duramaz: -Ben de yapacağım! diye tuttururdum. O vakit Dadaruh, beni Tosun'un sırtına kor, elime kaşağıyı verir: - Haydi yap! derdi. Bu demir aleti hayvaın üstüne sürter, fakat o ahenkli tıkırtıyı çıkaramazdım.. -Kuyrugunu sallıyor mu? -Sallıyor. - Hani bakayım?... Eğilirdim, uzanırdım.Fakat atın sağrısından kuyrugu görünmezdi. Her abah ahıra gelir gelmez: Dadaruh, tımarı ben yapacagım,derdiö. -Yapamazsın -Niçin -Daha küçüksün de ondan... --Yapacagım. -Büyü öyle -Ne vakit? -Boyun at kadar olduğu vakit. -... At ve ahır işlerinde yalnız tımarı beceremiyordum. Boyum, karnına bile varmıyordu.Halbuki en keyifli, en eğlenceli şey buydu.Sanki Kaşağının düzenli tıkırtısı Tosun'un hoşuna gidir.Kulaklarını kısıyor, kuyrğunu kocaman bir püskül gibi sallıyordu.Tam tımar bitecegine yakın huysuzlanır, o zaman dadaruh ''Höyt...'' diyesağısına bir tokat indiri, sonra öteki atları tımara başlardı. Ben de bir gün yalnız başıma kaldım.Hasan'la Dadaruh dere kenarına inmişlerdi.İçimde bir tımar etmek hırsı uyandı.Kaşağıyı aradaım, bulamadım.Ahırın köşesinde Dadaruh'un penceresiz küçük bir odası vardı.Buraya girdim.Rafları aradım.Eyerlerin arasına falan baktım.Yok, yok! Yatağının altında, yeşil tahtadan bir sandık duruyordu.Onu açtım. Az daha sevincimden haykıracaktım. Annemin bir hafta evvel İstanbul'dan gönderdiği hediyeler içinden çıkan fakfon* kaşağı pırıl pırıl parlıyordu. Hemen kaptım.Rahat durmuyordu - Galiba acıtıyor? dedim. Gümüş gibi parlayan bu güzel kaşağının dişlerine baktım; çok keskin, çok sivri idi. Biraz köreltmek için duvar taşlarına sürtmeye başladım.Dişleri bozulunca tekrar denedim.Gene atların hiçbiri durmuyordu.Kızdım.Öfkemi sanki kaşağıdan çıkarmak istedim. On adım ilerideki çeşmeye koştum. Kaşağıyı yalağın taşına koydum, Yerden kaldırabilecek ğim ağır birtaş bularak üstüne hızlı hızlı indirmeye başladım.İstanbul'dan gelen, ihtimal, Dadaruh'un kullanmaya kıyamadığı bu güzel kaşağıyı ezdim, parçaladım.Sonra yalağın içine attım. Babam, her sabah dışarıya giderken bir kere ahıra uğrar, öteyeberiye bakardı. Ben o gün gene ahırda yalnızdım.Hasan, evde hizmetçimiz Pervin'le kalmıştı.Babam, çeşmeye bakarken, yalağın içinde kırılmıs kaşağıyı gördü; Dadaruh'a haykırdı: - Gel buraya ... Nefesim kesilecekti; bilmem neden, çok korkmuştum. Dadaruh şaşırdı, kırılmış kaşağıy meydana çıkarınca babam, bunu kimin yaptığını sordu. Dadaruh: - Bilmiyorum, dedi Babamın gözleri bana döndü, daha bir şey sormadan: -Hasan, dedim. -Hasan mı? -Evet, dün Dadaruh uyurken odaya girdi.Sandıkdan aldı. Sonra yalağın taşında ezdi. -Niye Dadaruh'a haber vermedin? - Uyuyordu. -Çağır şunu bakalım. -... Çitin kapısından geçtim.Gölgeli yoldan eve doğru koştum, Hasan'ı çağırdım. Zavallının bir şeyden haberi yoktu. Koşarak arkamdan geldi. Babam pek sertti. Bir bakışından ödümüz kopardı. Hasan'a dedi ki: -Eğer yalan söylersen seni döveriö -Söylemem -Pekala, bu kaşağıyı niye kırdın? Hasan, Dadaruh'aun elinde duran alete şaşkın şaşkın baktı. Sonra sarı saçlı başını sarsarak: -Ben kırmadım, dedi -Yalan söyleme, diyorum - Ben kırmadım. Babam tekrar: -Doğru söyle, darılmayacağım. Yalan çok fenadır, dedi. Hasan inkarda inat etti.Babam hiddetlendi. üzerine yürüdü. ''Utanmaz yalancı!'' diyerek yüzüne bir tokat indirdi. Bulacagımız ayrıca kelimer: bir daha onu buraya sokma.. Haykırdı yürüdü oynuyordum. mahpustu yedigi tokat ezdirmiş olmasın derdi gönderildi kaldık getiriyorlar kesip durgundu ayrılmıoydu durgundu aglıyyorsun iyi olmayacak ölecek mi? uyuyamadım aglıyordu yatıyordum uyandırdım geliyor nicin uyandırdım söyleyecegım söyleyeceksin kırmıstım darıldınmı tamamlayamadım boğuluyordum affedecekti söylersen dedi uyuyor aglarsın seni afeder kapayamadım kalktım uyandırdım ölmüştü bekliyorlardı.. -Götür bunu eve; Yazdıgım metindeki mümkünse Fiillerin yapıları açısından incelenmesi cıkarılacak cogunu buldumda bulamadıklarımı yardımcı olabılecek varsa sevınırım saolun Sadece fiillerin yapıları açısından incelenmesi cıkarılacak yardımcı olacak hocalarıma büyüklerime cok teşekür ediyorum şimdiden

Konu Araçları
Çıktı Görüntüsünü Göster Sayfayı E-posta İle Yolla