Ben Sıcak_Çikolata

Sıcak_Çikolata · 21-02-06, 01:20

Merhabalar..Ben Sıcak_Çikolata yani Koray..

Uzun zamandır bu bölümde kendimi tanıtan bir başlık açmak istemiştim. Ama yazacaklarım o kadar uzun sürecekti ki, bunun için gereken vakti bir türlü bulamadım.. Açıkçası biraz üşendim..

Neyse konumuza gelelim..

Giriş:
1986 yılının Eylül ayının 30'unda, Salı günü, soğuk bir Mersin sabahında bir devlet hastanesinde dünyaya gelmişim. O yıllara, yani Mersin'e dair aklımdaki tek görüntü evimizin önünde, el arabasıyla şalgam satan amcaydı.. O zamanlar babam Mersin'in ilk ve tek içkili mekanı olan gerektiğinde düğün salonu gerektiğinde çay bahçesi olabilen Çakıl Gazinosunu işletiyormuş. Öyle ki Mersin'de "Ato" olarak bilinen babam sayesinde 7 sülalemiz Mersin'de bedava taksilere binebiliyormuş "Ato'nun bilmem nesi" falan diye.. Bir nevi mafya gibi bir şeymişiz o zamanlar... Dediğim gibi o zamanlara dair pek de bir şey hatırlamıyorum. Hepsi kulaktan duyma..
Sonra babamın oy verdiği parti (ki aynı zamanda babamın tarafında yer alan bütün adamların oy verdiği) başa gelememiş ve malum bizim Atatürk Parkındaki gazino yerle bir edilmiş.. Bununla birlikte babamın parasıyla beslenen, tabiri caizse "çakallar" para suyunu çekince üstümüze gelmişler.
Ailesine çok değer veren bir insan olan babam, bizim başımıza bir şey gelir endişesiyle elinde ne var ne yoksa satmış, evdeki eşyalarımızı ve bütün gazino malzemelerini toplayıp bir kamyona koyduğu gibi hayatımın 13 yılını çürüten Denizli'ye göndermiş.. Fakat her zamanki gibi dertlerin biri bitmeden diğeri başlıyor ve bizim eşyaları Denizli'ye gitmek üzere yükleyip yola çıkan kamyoncudan bir daha haber alınamıyor..

Gelişme:
Gelelim çocukluğumun başlangıcı ve bitişi olarak gördüğüm ve çocukluğumu çürüten yer olarak adlandırdığım Denizli'ye..

Hayatımın Mersin'den sonraki, 13 yıllık büyük bir bölümünü geçirdiğim sezon sonu şehir olan (ben onu böyle anıyorum) Denizli'de en sevdiğim iki kuzenimden biri olan Dilarayla yazıldığım Keysan Çocuk kreşiyle başladı herşey. Mızmız ve canı tatlı bir çocuk olduğum için genellikle erkek arkadaşlarımla fazla takılmazdım. [ki hala öyleyim ] Malum eşşek şakaları, argo kelimeler, kavgalar vs. Sonra Hürriyet İ.Ö.O.'na kaydetmişler beni, abim de orada okuyor diye. 1. ,2. sınıf derken bir de baktım ki hastalanmışım.. Hem de ne hastalanma.. İlkokul öğretmenim Nalan Demiröz'ün ( bu ismi ömrüm boyunca unutamam) uyarıları üzerine beni doktora (İbrahim Topal - Çocuk Hastalıkları) götüren ailem, doktorun " Çocuğunuzun hiçbir şeyi yok. Kekik kaynatın içirin." diyerek uyduruktan bir muayene sonrası koyduğu teşhis sonucunda veremin eşiğinden döndüm. Öyle ki hayatımın 1 yılı (ki bu ilkokul 3'e denk geliyor) günde 2 kere aşı yiyerek, hemen hemen her gün serum takılarak ve haftada 3-4 kere kan ve idrar tahlilleri yaptırarak geçti. İçtiğim onlarca ilaç da cabası.. Artık iğne yapılırken ağlamayı bırak, kahkahalarla gülmeye başlamıştım. Öyle ki serum takılacağı veya tahlil için kan alınacağı zamanlarda hemşireler iğneyi sokacak damar bulamıyormuş.. Akciğer iltihaplanmasını bu şekilde 1 yıllık bir kemoterapi ile vereme dönüşmeden atlattığım ve şu an hala hayatta olduğum için kendimi çok şanslı sayıyorum. İlkokul 3'te okula hiç gitmediğim halde 0 devamsızlık ile sınıfı geçmem de yine tontiş öğretmenim Nalan Demiröz ve ismini hatırlayamadığım, Atatürk'e benzeyen müdürümüz sayesinde oldu..Okula devam edemediğim günlerde en çok yakın arkadaşlarımdan Sıla Bababalım ve Elif Koyuncu'yu özlüyordum.. Hastalığı atlattıktan sonra okula geri döndüğümde karşımda sanki yepyeni bir hayat vardı. Hastanelerin ilaç kokan, rutubetli ortamında doktor amcalar ve hemşire ablalarla geçirdiğim 1 yıldan sonra, okula döndüğümde kendi yaşıtlarıma uyum gösterme sorunu yaşadım uzunca bir süre.. Neyse derken ilk okul bitmiş ve kravat takma zorunluluğu olan (ki bu kısmından dolayı okuldan hep nefret etmişimdir) Atatürk Orta Okulu denilen ve ilk okuluma hiç benzemeyen soğuk bir okula kaydoldum. (tabi buraya da abimin gittiği okul diye kaydolmuştum) Burada her şey daha farklıydı. Öğretmenler, sınıflar, dersler... Ancak göz açıp kapayıncaya kadar geçti orta okul hayatım. Ve Denizli'de sipariş üzerine penye dikimini ilk başlatanlardan olmamıza rağmen artık o kadar çok insan bu işi yapıyordu ki, bize yine başka bir coğrafyanın yolu göründü.. ANTALYA..

Hayatım boyunca yaptığımız en güzel şeylerden birisi oldu (belki de) Antalya'ya taşınmak. Hayatımda ilklere dair bir çok şeyi tattığım şehir olan, havasıyla, suyuyla, yazıyla, kızıyla ve tabi ki deniziyle bir gün olsun ayrı kalmaya dayanamadığım, hayatıma öylesine işlemiş olan Antalya'yı ve Antalya'da yaşadıklarımı kelimelerle anlatmam imkansız..

Ancak kelimelerin ifade edebildiği kadarıyla hayatımın son 6 yılını sonuç kısmında anlatacağım..

Sonuç:
Hayatımın bundan sonraki kısmı burada, yani Antalya'da geçti.
Lise 1, Lise 2 çok sessiz, sakin geçti. Lise 2'ye geçerken özellikle Dil bölümüne gitmek istediğim halde dedemin ve babamın "oraya gidip de ne olacaksın?" vb. bir çok telkinlerinden sonra "Bilgisayar Mühendisliği" okuyacağım diye MF / Sayısal bölüm seçtim. Hayatımda yaptığım en büyük yanlışların içinde ikinci sırada olan bu hareketimden sonra hayatımda ilk defa 6 zayıfla sınıf geçtim. Derken derken bir de baktım ki Lise 3'e geçmişim. Baktım ki çalışmakla olmayacak, ben de salıverdim bütün dersleri. Bundan sonrası çorap söküğü gibi geliverdi vallahi.. Karı-kız ayağı olarak nitelendirilen bar, cafe ve bilumum okul asma muhabbetlerine girmemden sonra daha önce belirttiğim gibi 6 zayıfla okuldan mezun olamadan okulu bitirdim. Okuldan çıktığım ilk gün direk olarak Kemer/Kiriş'teki Joy Kiriş World Hotel'de amcamın açtığı ve daha sonraları amcamın Kıbrıs'a tayini çıkması sebebiyle bana kalan, tek kuruş kira ödemeden (şansımıza) 4-5 ay boyunca işlettiğim İnternet Cafe'de buldum kendimi. Bütün gün Half Life, Counter Strike, Red Alert 2 oynayarak, o turist senin bu turist benim günümü gün ederek geçiriyordum. Hayatım boyunca yaşadığım en hızlı dönemlerimdi. 5 kuruş para ödemeden (VIP-Villa müşterilerin çocuklarına bedava oyun oynatmam sayesinde) isimlerini bile söyleyemediğim bir ton içki içebiliyordum. Babamın şiddetle karşı çıkmasına rağmen bütün gün Kemer'den kiraladığım motorla piyasa yapmaktaydım. İlk defa kendi kirasını ödediğim bir evde yaşıyordum. Eve istediğim saatte girip, istediğim saatte tekrar çıkabiliyordum. Eve geldiğimde kimse fazla içtiğim için bana çatmıyordu. Yani kısacası 17 yaşındaki bir çok gencin isteyebileceği bir dönem yaşamıştım.
Daha sonra 2 yıllık bir dershane hayatım oldu. Gırgır şamata derken bugünlere gelmişim.
Şu an mı?..
Şu an babamın kurduğu yerel bir kargoda çalışıyorum.
Her gün Antalya'dan Alanya'ya kadar gidip geri dönüyorum..

Toplama, dağıtım falan filan derken günlük ortalama 400 km. direksiyon başında geçiyor.
Kamyoncu olduk wallahi.. Transporter'cı..

Aşk hayatım:
Bu güne kadar sadece 2 tane BÜYÜK aşkım oldu.
Birincisinde vurdum, ikincisinde vuruldum. Eden buluyor.. Bunu anladım.
Burada anlatmak isterdim ama bu, kısaca anlatmaya çalıştığım hayat hikayemden çooook daha uzun sürer..

Şu an birlikte olduğum biri var ve onu gerçekten çok seviyorum. Şimdilik (sadece) arkadaşız (!) ama yakında her şey değişecek.. Bunu biliyorum.. Onu çok seviyorum..

Biraz da fotoğraf koyalım bakalım..

Bunlar da web-cam'imden bir iki kare..

[Linkleri sadece kayıtlı üyelerimiz görebilir.ForumTR üyesi olmak için tıklayınız]

Künye:

Adı: Koray
Soyadı: Duruhan
Doğum tarihi: 30.09.1986
Doğum yeri: Mersin
Boy: ~1.70
Saç rengi: Kumral sarışın karışımı
Göz rengi: Kahverengi
Yaşadığı şehir: Antalya
Tuttuğu takım: Sembolik olarak Galatasaray
Sevdiği kız: ---
Sevdiği yemek: İskender döner..
Sevdiği tatlı: Fıstık sarma ve profiterol
Sevdiği mekan(lar): Yamaç cafe(Atatürk Parkı), Beyzade (Beach Park), Tac Mahal (Işıklar) The Bar (Kaleiçi),
Sevdiği şarkı(lar): Vonda Shepard - For Once İn My Life / Randy Crawford - Almaz / Santana feat. Everlast - Put your lights on
Sevdiği söz:
Sular yükseldiğinde balıklar karıncaları yer,
Sular çekildiğinde ise karıncalar balıkları..
Kimse bugünkü gücüne ve üstünlüğüne güvenmemelidir,
Çünkü kimin kimi yiyeceğine suyun akışı karar verir..!!
Sevmediği söz: Bilader, birader, aga, hacı, hoca vb.
Sevdiği spor: sadece PATEN...!!
Sevdiği arkadaş(lar)ı: kankim Aslı ve ex-kankim Ayçin..
Sevdiği akraba(lar)ı: Baba tarafının hepsi

Not: Biraz uzun oldu ama idare edin artık.

kasimpasali · 21-02-06, 01:31

Uzun ve neşeli olan paylaşımın için teşekkürler.iyiki bu sayfa var üyeleri tanıma fırsatı doğdu bizlere.yakında seni söhret olmuş bir FORUMTR ci olarak görmek işteriz Allah yolunu açık etsin.
Saygılarımla.

JoNyBLaCk · 21-02-06, 01:49

hımmm küçüklük döneminde baya sorunla karşılaşmışsın en önemlisi verem gibi tehlikeli bir hastalıktan kurtulmuşsun.. çok çok geçmiş olsun. ama genede güzel bir hayat hikayen var

hayatında başarılar dilerim koray

neveke_06 · 21-02-06, 02:10

çok memmun oldum birader ..

. şey yani koraycım. herşey gönlünce olsun

bady · 21-02-06, 02:54

ewet biraz sorunlu dönemlerin olmuş ama onların üstesinden gelmişsin tebrik ederim seni. Umarım tiyatro senin dönüm noktan olur ve her şey dilediğin gibi gider. Lem ilerde ünlü münlü olursan foruma gir gene ha

ben knight online dan başka bi yere yazmıom ama seni gördümde bakayım bi dedim genelde güzel topicler açarsın

bu da onlardan biri

21-02-06, 01:20	#1
Sıcak_Çikolata skater (ex) moderator..! Giriş Tarihi: 18-08-2005 Yer: li yersiz konuşmayın! Mekan: Akdeniz sahilleri Ortam: <<Beach Park>> Medeni Hali: Bekar Yaş: 25 Mesajlar: 1,637 Rep Puanı: 2907859 Rep Gücü: 29149	Ben Sıcak_Çikolata Merhabalar..Ben Sıcak_Çikolata yani Koray.. Uzun zamandır bu bölümde kendimi tanıtan bir başlık açmak istemiştim. Ama yazacaklarım o kadar uzun sürecekti ki, bunun için gereken vakti bir türlü bulamadım.. Açıkçası biraz üşendim.. Neyse konumuza gelelim.. Giriş: 1986 yılının Eylül ayının 30'unda, Salı günü, soğuk bir Mersin sabahında bir devlet hastanesinde dünyaya gelmişim. O yıllara, yani Mersin'e dair aklımdaki tek görüntü evimizin önünde, el arabasıyla şalgam satan amcaydı.. O zamanlar babam Mersin'in ilk ve tek içkili mekanı olan gerektiğinde düğün salonu gerektiğinde çay bahçesi olabilen Çakıl Gazinosunu işletiyormuş. Öyle ki Mersin'de "Ato" olarak bilinen babam sayesinde 7 sülalemiz Mersin'de bedava taksilere binebiliyormuş "Ato'nun bilmem nesi" falan diye.. Bir nevi mafya gibi bir şeymişiz o zamanlar... Dediğim gibi o zamanlara dair pek de bir şey hatırlamıyorum. Hepsi kulaktan duyma.. Sonra babamın oy verdiği parti (ki aynı zamanda babamın tarafında yer alan bütün adamların oy verdiği) başa gelememiş ve malum bizim Atatürk Parkındaki gazino yerle bir edilmiş.. Bununla birlikte babamın parasıyla beslenen, tabiri caizse "çakallar" para suyunu çekince üstümüze gelmişler. Ailesine çok değer veren bir insan olan babam, bizim başımıza bir şey gelir endişesiyle elinde ne var ne yoksa satmış, evdeki eşyalarımızı ve bütün gazino malzemelerini toplayıp bir kamyona koyduğu gibi hayatımın 13 yılını çürüten Denizli'ye göndermiş.. Fakat her zamanki gibi dertlerin biri bitmeden diğeri başlıyor ve bizim eşyaları Denizli'ye gitmek üzere yükleyip yola çıkan kamyoncudan bir daha haber alınamıyor.. Gelişme: Gelelim çocukluğumun başlangıcı ve bitişi olarak gördüğüm ve çocukluğumu çürüten yer olarak adlandırdığım Denizli'ye.. Hayatımın Mersin'den sonraki, 13 yıllık büyük bir bölümünü geçirdiğim sezon sonu şehir olan (ben onu böyle anıyorum) Denizli'de en sevdiğim iki kuzenimden biri olan Dilarayla yazıldığım Keysan Çocuk kreşiyle başladı herşey. Mızmız ve canı tatlı bir çocuk olduğum için genellikle erkek arkadaşlarımla fazla takılmazdım. [ki hala öyleyim ] Malum eşşek şakaları, argo kelimeler, kavgalar vs. Sonra Hürriyet İ.Ö.O.'na kaydetmişler beni, abim de orada okuyor diye. 1. ,2. sınıf derken bir de baktım ki hastalanmışım.. Hem de ne hastalanma.. İlkokul öğretmenim Nalan Demiröz'ün ( bu ismi ömrüm boyunca unutamam) uyarıları üzerine beni doktora (İbrahim Topal - Çocuk Hastalıkları) götüren ailem, doktorun " Çocuğunuzun hiçbir şeyi yok. Kekik kaynatın içirin." diyerek uyduruktan bir muayene sonrası koyduğu teşhis sonucunda veremin eşiğinden döndüm. Öyle ki hayatımın 1 yılı (ki bu ilkokul 3'e denk geliyor) günde 2 kere aşı yiyerek, hemen hemen her gün serum takılarak ve haftada 3-4 kere kan ve idrar tahlilleri yaptırarak geçti. İçtiğim onlarca ilaç da cabası.. Artık iğne yapılırken ağlamayı bırak, kahkahalarla gülmeye başlamıştım. Öyle ki serum takılacağı veya tahlil için kan alınacağı zamanlarda hemşireler iğneyi sokacak damar bulamıyormuş.. Akciğer iltihaplanmasını bu şekilde 1 yıllık bir kemoterapi ile vereme dönüşmeden atlattığım ve şu an hala hayatta olduğum için kendimi çok şanslı sayıyorum. İlkokul 3'te okula hiç gitmediğim halde 0 devamsızlık ile sınıfı geçmem de yine tontiş öğretmenim Nalan Demiröz ve ismini hatırlayamadığım, Atatürk'e benzeyen müdürümüz sayesinde oldu..Okula devam edemediğim günlerde en çok yakın arkadaşlarımdan Sıla Bababalım ve Elif Koyuncu'yu özlüyordum.. Hastalığı atlattıktan sonra okula geri döndüğümde karşımda sanki yepyeni bir hayat vardı. Hastanelerin ilaç kokan, rutubetli ortamında doktor amcalar ve hemşire ablalarla geçirdiğim 1 yıldan sonra, okula döndüğümde kendi yaşıtlarıma uyum gösterme sorunu yaşadım uzunca bir süre.. Neyse derken ilk okul bitmiş ve kravat takma zorunluluğu olan (ki bu kısmından dolayı okuldan hep nefret etmişimdir) Atatürk Orta Okulu denilen ve ilk okuluma hiç benzemeyen soğuk bir okula kaydoldum. (tabi buraya da abimin gittiği okul diye kaydolmuştum) Burada her şey daha farklıydı. Öğretmenler, sınıflar, dersler... Ancak göz açıp kapayıncaya kadar geçti orta okul hayatım. Ve Denizli'de sipariş üzerine penye dikimini ilk başlatanlardan olmamıza rağmen artık o kadar çok insan bu işi yapıyordu ki, bize yine başka bir coğrafyanın yolu göründü.. ANTALYA.. Hayatım boyunca yaptığımız en güzel şeylerden birisi oldu (belki de) Antalya'ya taşınmak. Hayatımda ilklere dair bir çok şeyi tattığım şehir olan, havasıyla, suyuyla, yazıyla, kızıyla ve tabi ki deniziyle bir gün olsun ayrı kalmaya dayanamadığım, hayatıma öylesine işlemiş olan Antalya'yı ve Antalya'da yaşadıklarımı kelimelerle anlatmam imkansız.. Ancak kelimelerin ifade edebildiği kadarıyla hayatımın son 6 yılını sonuç kısmında anlatacağım.. Sonuç: Hayatımın bundan sonraki kısmı burada, yani Antalya'da geçti. Lise 1, Lise 2 çok sessiz, sakin geçti. Lise 2'ye geçerken özellikle Dil bölümüne gitmek istediğim halde dedemin ve babamın "oraya gidip de ne olacaksın?" vb. bir çok telkinlerinden sonra "Bilgisayar Mühendisliği" okuyacağım diye MF / Sayısal bölüm seçtim. Hayatımda yaptığım en büyük yanlışların içinde ikinci sırada olan bu hareketimden sonra hayatımda ilk defa 6 zayıfla sınıf geçtim. Derken derken bir de baktım ki Lise 3'e geçmişim. Baktım ki çalışmakla olmayacak, ben de salıverdim bütün dersleri. Bundan sonrası çorap söküğü gibi geliverdi vallahi.. Karı-kız ayağı olarak nitelendirilen bar, cafe ve bilumum okul asma muhabbetlerine girmemden sonra daha önce belirttiğim gibi 6 zayıfla okuldan mezun olamadan okulu bitirdim. Okuldan çıktığım ilk gün direk olarak Kemer/Kiriş'teki Joy Kiriş World Hotel'de amcamın açtığı ve daha sonraları amcamın Kıbrıs'a tayini çıkması sebebiyle bana kalan, tek kuruş kira ödemeden (şansımıza) 4-5 ay boyunca işlettiğim İnternet Cafe'de buldum kendimi. Bütün gün Half Life, Counter Strike, Red Alert 2 oynayarak, o turist senin bu turist benim günümü gün ederek geçiriyordum. Hayatım boyunca yaşadığım en hızlı dönemlerimdi. 5 kuruş para ödemeden (VIP-Villa müşterilerin çocuklarına bedava oyun oynatmam sayesinde) isimlerini bile söyleyemediğim bir ton içki içebiliyordum. Babamın şiddetle karşı çıkmasına rağmen bütün gün Kemer'den kiraladığım motorla piyasa yapmaktaydım. İlk defa kendi kirasını ödediğim bir evde yaşıyordum. Eve istediğim saatte girip, istediğim saatte tekrar çıkabiliyordum. Eve geldiğimde kimse fazla içtiğim için bana çatmıyordu. Yani kısacası 17 yaşındaki bir çok gencin isteyebileceği bir dönem yaşamıştım. Daha sonra 2 yıllık bir dershane hayatım oldu. Gırgır şamata derken bugünlere gelmişim. Şu an mı?.. Şu an babamın kurduğu yerel bir kargoda çalışıyorum. Her gün Antalya'dan Alanya'ya kadar gidip geri dönüyorum.. Toplama, dağıtım falan filan derken günlük ortalama 400 km. direksiyon başında geçiyor. Kamyoncu olduk wallahi.. Transporter'cı.. Aşk hayatım: Bu güne kadar sadece 2 tane BÜYÜK aşkım oldu. Birincisinde vurdum, ikincisinde vuruldum. Eden buluyor.. Bunu anladım. Burada anlatmak isterdim ama bu, kısaca anlatmaya çalıştığım hayat hikayemden çooook daha uzun sürer.. Şu an birlikte olduğum biri var ve onu gerçekten çok seviyorum. Şimdilik (sadece) arkadaşız (!) ama yakında her şey değişecek.. Bunu biliyorum.. Onu çok seviyorum.. Biraz da fotoğraf koyalım bakalım.. Bunlar da web-cam'imden bir iki kare.. [Linkleri sadece kayıtlı üyelerimiz görebilir.ForumTR üyesi olmak için tıklayınız] Künye: Adı: Koray Soyadı: Duruhan Doğum tarihi: 30.09.1986 Doğum yeri: Mersin Boy: ~1.70 Saç rengi: Kumral sarışın karışımı Göz rengi: Kahverengi Yaşadığı şehir: Antalya Tuttuğu takım: Sembolik olarak Galatasaray Sevdiği kız: --- Sevdiği yemek: İskender döner.. Sevdiği tatlı: Fıstık sarma ve profiterol Sevdiği mekan(lar): Yamaç cafe(Atatürk Parkı), Beyzade (Beach Park), Tac Mahal (Işıklar) The Bar (Kaleiçi), Sevdiği şarkı(lar): Vonda Shepard - For Once İn My Life / Randy Crawford - Almaz / Santana feat. Everlast - Put your lights on Sevdiği söz: Sular yükseldiğinde balıklar karıncaları yer, Sular çekildiğinde ise karıncalar balıkları.. Kimse bugünkü gücüne ve üstünlüğüne güvenmemelidir, Çünkü kimin kimi yiyeceğine suyun akışı karar verir..!! Sevmediği söz: Bilader, birader, aga, hacı, hoca vb. Sevdiği spor: sadece PATEN...!! Sevdiği arkadaş(lar)ı: kankim Aslı ve ex-kankim Ayçin.. Sevdiği akraba(lar)ı: Baba tarafının hepsi Not: Biraz uzun oldu ama idare edin artık. Mesajı son düzenleyen Sıcak_Çikolata* ( 03-08-07 - 19:18 ) Neden: yeni eklemeler*

21-02-06, 01:31	#2
kasimpasali Sadık Üye Giriş Tarihi: 05-01-2005 Yer: Şampiyon KASIMPAŞA lıyız !! Yaş: 52 Mesajlar: 2,874 Rep Puanı: 4477927 Rep Gücü: 44870	Cvp: Ben Sıcak_Çikolata Uzun ve neşeli olan paylaşımın için teşekkürler.iyiki bu sayfa var üyeleri tanıma fırsatı doğdu bizlere.yakında seni söhret olmuş bir FORUMTR ci olarak görmek işteriz Allah yolunu açık etsin. Saygılarımla.

21-02-06, 01:49	#3
JoNyBLaCk Hızlı Üye Giriş Tarihi: 27-04-2004 Yer: siz konular açmayın Yaş: 22 Mesajlar: 1,152 Rep Puanı: 8217 Rep Gücü: 164	Cvp: Ben Sıcak_Çikolata hımmm küçüklük döneminde baya sorunla karşılaşmışsın en önemlisi verem gibi tehlikeli bir hastalıktan kurtulmuşsun.. çok çok geçmiş olsun. ama genede güzel bir hayat hikayen var hayatında başarılar dilerim koray

21-02-06, 02:10	#4
neveke_06 Ahir Zaman Giriş Tarihi: 19-12-2005 Yer: ANkara Mesajlar: 4,320 Rep Puanı: 2127444 Rep Gücü: 21368	Cvp: Ben Sıcak_Çikolata çok memmun oldum birader .. . şey yani koraycım. herşey gönlünce olsun

21-02-06, 02:54	#5
bady BeYOUtiful Giriş Tarihi: 09-10-2005 Yer: İzmir Mesajlar: 5,234 Blog Mesajları: 1 Rep Puanı: 243455618 Rep Gücü: 2434661	Cvp: Ben Sıcak_Çikolata ewet biraz sorunlu dönemlerin olmuş ama onların üstesinden gelmişsin tebrik ederim seni. Umarım tiyatro senin dönüm noktan olur ve her şey dilediğin gibi gider. Lem ilerde ünlü münlü olursan foruma gir gene ha ben knight online dan başka bi yere yazmıom ama seni gördümde bakayım bi dedim genelde güzel topicler açarsın bu da onlardan biri

ForumTR'ye Reklam Vermek İçin Tıklayınız: network@frmtr.com

Konu Araçları
Çıktı Görüntüsünü Göster Sayfayı E-posta İle Yolla