İŞTE O ANIN ADI… (bana ait)

erfunyarey · 16-04-07, 00:16

İŞTE O ANIN ADI…

İnsanların hayatına, ömür sermayesini tüketirken, onları bu yolda tökezleten ya da aksine körükleyen bir iki belki de birçok anlar serpiştirilmiştir. O anlar geldiğinle düşüncelerin karma karışık bir hal alırlar değil mi? Hem varlıktır, hem de yokluk. Hem acı bir tutum içindesindir, hem de sevinç girdabına sokar seni. İşte o anlardan biri… Hani hayatında unutulmayan, ömründeki hüzün yağmurlarının ya da coşku dolu günlerin temel taşı, bel kemiğidir. Geçmişe gömülmüş yıllarını, hatıralarını anımsarken bir gün, gün batımında, belki bir deniz kenarında rüzgârın tenini okşadığında kulağına dalgaların hışırtısı ilişirken, belki de ıssız ürkütücü bir yalnızlıkla aşina olmuş sana has dört duvar arasındasındır. Kim bilir, belki de bir yaz akşamında yıldızların hüznüyle ortak olmuş, onları seyre dalmış ve saatin akışına aldırmadan film gibi izlerken hayatını; seni en çok neşelendiren ya da seni gözyaşlarınla dolmuş bir deryada bırakan bir andır işte o an. Kim bilir, belki yeni ümitlere yelken açmak içindir o an, seni kahreden bir aldatmadır sebebi. Belki de hayatının dönüm noktasıdır. Sevdiğinden uzak kalma isteğidir. Ya yeni bir hayat yolu çizme isteğidir şu kısacık ömürde. Yâda şöyle diyelim: Bu dünyada her şeyini vereceğin bir varlıktan; nesne, şahıs, mekândan ırak başka diyarlarda yaşama isteğidir. Bilemezsin ki! Bu yaşam seni bir gün değil her gün öldürende olur, seni her gün daha hayata sımsıkı sarılmanı sağlayan da. O yaşam seni ‘başka bir ben’ yapar kendince. Bunun sebebi bir ihanettir, kim bilir? Belki de sevdiğin biri için yapılan bir eylem. Onu mutlu kılmak, yaşamını daha renkli hale getirmek içindir. Kim bilebilir ki, belki bir yaşam içindir. Sen ölürüsün lakin onu yaşatırsın ya öyle bir şeydir işte. Belki de bir ölümdür o an, kim bilir? Ne kendin ölümü arzularsın, ne de sevdiğini Azrail’in pençesine bırakmayı kabullenir düşünce akımın. Dua edersin dizlerin çürüyerek saatlerce sessiz ve kendince. Bazen bu dualar yakarışlara döner ya; dövünürsün, yırtınırsın, yüreğini parçalar paralarsın, ne fayda. Biçare kalakalırsın ağlarsın yine sessizce. Sonra sitemler başlar benliğine. Neden böyle yaptığını sorgularsın bedene. Sakinleşir çekilirsin bir köşeye yine düşüncelerin yağmuru bastırır beyninde. Yorgun düşersin girdiğin savaştan uzanırsın. Bu sefer de rüyalarınla cenk etmeye başlamışsındır. Biri biter, biri başlar. Ardı ardına, akın akın gelirler. Kan ter içinde kalkarsın yerinden; ama biraz sonra boş verircesine unutursun, başka işlerle meşguliyetin sayesinde. Bu çektiğin ızdırapların sebebi o anlardır. O anların gelmesini istemezsin ama mahkûmsundur işte. Ne kadar masum olsan da… Ya sevdiğini kaybedersin ya benliğini.
O anı belki de sen arzularsın. Bir azaptan kurtuluş, bir ihanetten kaçış, bir başka hayat isteğidir, kim bilir? O anı sen arzularsın, duaların bu yöndedir. Haykırmak yerine masumca ve o kadar içten dua edersin ki kabul görür ALLAH nazarında. Uykularında bambaşka rüyalara dalarsın. Hayalini kurduğun dünyanın rüyalarına…
İşte o anlar vardır ya asla yaşamak istemediğin belki de kendin arzuladığın AYRILIK…

~~aLTeR~~ · 16-04-07, 13:30

Teşekkürler eline sağlık ..

16-04-07, 00:16	#1 (permalink)
erfunyarey Yabancı Giriş Tarihi: 16-04-2007 Yaş: 19 Mesajlar: 6 Rep Puanı: 3513 Rep Gücü: 0	İŞTE O ANIN ADI… (bana ait) İŞTE O ANIN ADI… İnsanların hayatına, ömür sermayesini tüketirken, onları bu yolda tökezleten ya da aksine körükleyen bir iki belki de birçok anlar serpiştirilmiştir. O anlar geldiğinle düşüncelerin karma karışık bir hal alırlar değil mi? Hem varlıktır, hem de yokluk. Hem acı bir tutum içindesindir, hem de sevinç girdabına sokar seni. İşte o anlardan biri… Hani hayatında unutulmayan, ömründeki hüzün yağmurlarının ya da coşku dolu günlerin temel taşı, bel kemiğidir. Geçmişe gömülmüş yıllarını, hatıralarını anımsarken bir gün, gün batımında, belki bir deniz kenarında rüzgârın tenini okşadığında kulağına dalgaların hışırtısı ilişirken, belki de ıssız ürkütücü bir yalnızlıkla aşina olmuş sana has dört duvar arasındasındır. Kim bilir, belki de bir yaz akşamında yıldızların hüznüyle ortak olmuş, onları seyre dalmış ve saatin akışına aldırmadan film gibi izlerken hayatını; seni en çok neşelendiren ya da seni gözyaşlarınla dolmuş bir deryada bırakan bir andır işte o an. Kim bilir, belki yeni ümitlere yelken açmak içindir o an, seni kahreden bir aldatmadır sebebi. Belki de hayatının dönüm noktasıdır. Sevdiğinden uzak kalma isteğidir. Ya yeni bir hayat yolu çizme isteğidir şu kısacık ömürde. Yâda şöyle diyelim: Bu dünyada her şeyini vereceğin bir varlıktan; nesne, şahıs, mekândan ırak başka diyarlarda yaşama isteğidir. Bilemezsin ki! Bu yaşam seni bir gün değil her gün öldürende olur, seni her gün daha hayata sımsıkı sarılmanı sağlayan da. O yaşam seni ‘başka bir ben’ yapar kendince. Bunun sebebi bir ihanettir, kim bilir? Belki de sevdiğin biri için yapılan bir eylem. Onu mutlu kılmak, yaşamını daha renkli hale getirmek içindir. Kim bilebilir ki, belki bir yaşam içindir. Sen ölürüsün lakin onu yaşatırsın ya öyle bir şeydir işte. Belki de bir ölümdür o an, kim bilir? Ne kendin ölümü arzularsın, ne de sevdiğini Azrail’in pençesine bırakmayı kabullenir düşünce akımın. Dua edersin dizlerin çürüyerek saatlerce sessiz ve kendince. Bazen bu dualar yakarışlara döner ya; dövünürsün, yırtınırsın, yüreğini parçalar paralarsın, ne fayda. Biçare kalakalırsın ağlarsın yine sessizce. Sonra sitemler başlar benliğine. Neden böyle yaptığını sorgularsın bedene. Sakinleşir çekilirsin bir köşeye yine düşüncelerin yağmuru bastırır beyninde. Yorgun düşersin girdiğin savaştan uzanırsın. Bu sefer de rüyalarınla cenk etmeye başlamışsındır. Biri biter, biri başlar. Ardı ardına, akın akın gelirler. Kan ter içinde kalkarsın yerinden; ama biraz sonra boş verircesine unutursun, başka işlerle meşguliyetin sayesinde. Bu çektiğin ızdırapların sebebi o anlardır. O anların gelmesini istemezsin ama mahkûmsundur işte. Ne kadar masum olsan da… Ya sevdiğini kaybedersin ya benliğini. O anı belki de sen arzularsın. Bir azaptan kurtuluş, bir ihanetten kaçış, bir başka hayat isteğidir, kim bilir? O anı sen arzularsın, duaların bu yöndedir. Haykırmak yerine masumca ve o kadar içten dua edersin ki kabul görür ALLAH nazarında. Uykularında bambaşka rüyalara dalarsın. Hayalini kurduğun dünyanın rüyalarına… İşte o anlar vardır ya asla yaşamak istemediğin belki de kendin arzuladığın AYRILIK…

16-04-07, 13:30	#2 (permalink)
~~aLTeR~~ Banlandı Giriş Tarihi: 11-08-2005 Yer: Akıl semaları Mesajlar: 2,398 Rep Puanı: 2838803 Rep Gücü: 0	C: İŞTE O ANIN ADI… (bana ait) Teşekkürler eline sağlık ..

Konu Araçları
Çıktı Görüntüsünü Göster Sayfayı E-posta İle Yolla