( insan en çok dostunu sorgularmış )

hey hayat !

bu gece tepesinde tek ampulu yanan o ışıksız havasız sorgu odasının tek konuğu sensin .

şimdi anlat neyi bildiğini ya da beyi bilmediğini . insanları anlat tanıdığın insanları yabancıları değil , hatta vazgeçtim sen bana kendini anlat.

neler yaptığını aklından geçenleri anlat.sorgudasn unutma yalan söylemeyeceğini beyan ettin az önce içeriye girerken.bari kendine yalan söyleme bu gece ...

bilmek istiyorum bu açtığın yaraların nedeni ne ? öğrenme hırsımı seni ,seninle yarışmanın verdiği çabanın sonundaki yorgunluk mu ?

konuşsana ,cevap ver bana yoksa kendimle konuştuğumu zannedecekler .

hayat'a dair bir mektup yazdım bu sorgulamanın arkasından

herşey gece başlamıştı değil mi ben seni ilk gece görmüştüm en masum halinle . işte bu yüzden belki de vazgeçemediğim dostum oldu geceler .

ve hayat ben seni ilk, bu kentin imbatında birinin gözlerini düşünürken sevmiştim ;kentten vazgeçmemem de bu yüzden.

hayat, ne zaman başladı bu serüven dostum? ben seni ne zaman dost bildim hatırlıyormusun en az senin kadar eskiydi sanırım tarihi yoktu sanki o zamanların .

hayat An'ları biriktirdik ya seninle belki bu yüzden seni bu kadar özleyişim.İnsanlara bakıyorum senden kaçmakla meşgul bir çoğu ANLAM veremiyorum hiç birine.oysa bilseler ... !

hayat bu mektubu sana geceyle , geceden , gecenin içinden yazıyorum .karanlığı değil sen bilirsin bendeki anlamını fazla sözede gerek yok aslında

Şimdi sözüm var geceye iki kadeh bişeyler içip dertleşicez ,seni çekiştereceğiz .lörfeze gideceğiz sonra martının kanatlarında onlara anlatacağız dostluğumuzu ,maceralarımızı .

bu gece körfezin bütün suları durulsun istiyorum ne dersin söz dinler mi sence ?

sana küsenlere inat sen bana gülmümse olur mu hayat'ım...

sevgilerimle !
bu yazı ayse arkadasıma aittir kendisine tşkler...