Herşeyi bu kadar çabuk değiştiren ne ? Zaman mı ? Umursanmamak koymuyor da, umursamayan sen olunca değişiyor herşey. Herşey değişiyor, akreple yelkovan bile. Yelkovan dursa, kalbim durmuyor..
Beni bu kadar üzen ne peki ? sen mi ? hayır ! Sen beni hiç üzmedin şimdiye dek. Senin aşkın beni kor eyledi hep. O inceden ettiğin laflar, birgün başka öteki gün başka davranışlar, bakışlar..
Herşeyi bu kadar çabuk değiştiren ne ? Zaman mı ? Az önce diyordun bu kadar şeyin üstüne yanımda sadece sen varsın diye. Herşey iyiye dönünce, kalmayınca sorun, ben yine olmuyorum.. Ama farkettiysen ne olursa olsun yanından ayrılmıyorum. Kötü zamanında yanında olmak yetiyor bana. Sen iyiyken ihtiyacın olmuyor bana, benim isteğim zaten ihtiyacın olduğunda yanında olmak. E bunu başarıyorum da geriye kalan ne ? Beni bu kadar üzen, ağlatan, deli eden ne ? Bende çözemiyorum. Peki sen bensiz ne yapacaksın ? Farketmiyorsun bile.. Üstelik ben sensiz yaşıyorum, yaşamak denirse.
Ölmek mi istiyorum ? İpek’in ardında kalanlara bakıyorum, yanına mı gitmeliyim artık ? Bu acılar anca o zaman mı dinecek ? Çözemiyorum.. Bunu düşünmek bile bir utanç kaynağı benim için..
Senin için gönderilmemiş mektuplar kutusuna gidecek yine bu kağıt parçası. Bembeyaz, temiz bir sayfayı duygularımla kirletmekten başka ne yapıyorum ki şu an ? O kadar çok soru işareti var ki hayatımda, içinde sen olan.. Kurtulamıyorum, imkanı, mümkünatı yok. Anlatıyorum, anlıyorsun belki ama yüzüme vurmadan edemiyorsun, hoşlanıyorsun belki ben inceden kırılınca.. Son bir sigara diyorum seni dumana benzeterek. Yavaş içiyorum, bitmesin diye.. Ardından bir son daha. Bu sonlar gelmeyecek biliyorum.. Bu mektuba da son diyorum içimden, bi öncekine olduğu gibi.
Başkasını sevmen beni rahatsız etmiyor, kıskançlığı hesaba katmassak. Sadece beni bu kadar çabuk unutman beni bitiriyor. Ya da, sana onca serzenişimden sonra, beni umursamaz bir şekilde hala yüzüme gülebiliyorsan, o zaman bitiyorum. Göremiyorsun, göremezsin duygularımı. Anca yazarsam biliyorsun. Yazmak istemiyorum daha fazla, çünkü gözyaşlarım durmayacak biliyorum. Dolaptaki Tekirdağ’ın dibi beni bekliyor.. Gerçi içmeden sarhoş oluyorum ya neyse.. Bu da tokat gibi çarpacak suratıma adım gibi biliyorum. Eline geçerse ki mümkün, cevapsız mektuplar kutusuna gidicek. Bana sadece “her zamanki gibi çok güzel yazmışsın” diyebileceksin. Susacaksın yine, nedensiz, yada benim bilmediğim bir neden, senin söyleyemediğin. Seni çook sıkıyorum biliyorum bu mektuplarla, yüzümü görmek istemiyorsun her yeni mektupta. İstediğin olsun, bu da cevapsız mektuplar kutusuna gitsin. Yeter ki yazdıklarım boşa gitmesin, gör herşeyi, akşamın bu saatinde çektiklerimi. Sadece gör! Artık senden bir beklentim kalmadı. Bu mektupların sonu geldiğinde, hani şu meşhur bir türlü bitmeyen son, unutma ki herşeyin sonudur, yarım kalan herşeyin, aşkın, sonsuz dediğim sevginin... Dediğim gibi, asla bitmeyen bir son.... Yeter dediğini duyar gibiyim...

"Aerials"

guzeldi dostum saolasin..