Kıştan, ilkbahara geçiş dönemleri zordur benim için. Çıkamam o içine büründüğüm yaslı havadan. Güneş açtıkça ben içime kapanırım. Hani yapraklar yeşermeye başlar ya bende yeşeririm kendi halimde. Yüzüme gülümsemeler doluşur. Yeni bir aşk başlar hayata karşı bende. Hevesimi kıran tek şey ise önümüzdeki sonbaharda bu aşkın yerini tekrar ayrılık acısı benzeri bir acıya kaptıracak olmasıdır. Her seferinde, bu sefer olmayacak desem de, söylenmiş bir laf olmaktan öteye gidemez bu kelime topluluğu… İlkbaharın güzelliği sevgilileri aşık ede dursun, ben yalnızlığımın yaralarını sarar öyle çıkarım dışarı. Sigaramı derin derin içime çeker, çayımı yudumlarım çay bahçelerinde. Bir manada eski aşka yapılan sitemdir benimkisi. Yalnızlık benim tercihim değildi… Çok iyi hatırlıyorum bir sonbahar gününün arifesinde o terk etmişti beni…

------------------------------------------------------------------------

Bir uçurum kenarında,
Saatime bakıyorum; saat ölüme 10 kala
Bense tam olarak atlama noktasında,
Göz yaşlarım benden önce atlıyorlar,
Sende gel dercesine çok akıyorlar
Yüreğimde ki sızıda atlamak istiyor
Ama söylediği tek şey; sensiz olmuyor
Düşündükçe daha çok atlamak istiyorum
Şöyle dönüpte bir geriye bakıyorum
Her şey orda, ama hiçbiri benim değil
Başkalarının her şeyine bakıyorum.
Derin bir iç çekip kendimi boşluğa salıyorum…
Gözlerimi açtığımda melekler yanımda
Bense baygın bakışlarla kendi meleğimi arıyorum…
Seni arıyorum…
Meleksiz kalmak nedir bilir misin?
Ben artık meleksizliğime ya da bir başka deyişle
Sensizliğime ağlıyorum…

genelde mart ayı sonrasında kedileri kıskanırcasına sapıklaşan ve aşkı kirleten insanlar olsa da nisan yağmuru altında sevdiğinize sarılmanın tadını ne ile değişebiliriz ki?

baharı çok seviyorum..

yazı için teşekkür ederim...