Hiçbir zaman geçemediğim karşı kıyıdasın biliyorum; içime doğuyor ve hissediyorum. Bazen sisler içindesin, belirsiz; bazen güneş açıyor, en kuytularını görüyorum. Ürküttüğün kuşlar havalanıyor sazlıklarından, telaşlı kanat seslerini duyuyorum. Zaman zaman bir sessizlik çöküyor ortalığa, ayak seslerini dinliyorum. Rüzgar söylediğin şarkıları getiriyor kulağıma, sana eşlik ediyorum. Kızgınlığın şimşek oluyor gözlerinde; yıldırımlar düşüyor yüreğime. Fırtınan kolumu, kanadımı kırıyor; sonrasında melteme dönüşüyor, esintisi saçlarımı okşuyor. Yağmurda toprağa karışmış kokunu duyuyorum, saçlarından süzülen damlalar, yanağına düşüyor; ıslak giysilerin tenine yapışmış, seni istiyorum...

Aramızdaki bu su bizi ayıran, bazen sakin, bazen sel olup taşan. Kıyılarımı basıyor gellerin, gidiyorsun kumsalıma bıraktığın binlerce deniz yıldızlar. Hepsini tek tek suya atıyorum, atmazsam biliyorum ölecekler. Karanlık gecelerimde bir ışıksın, karşı kıyıda beliren, sana yüzüyorum, sonra birden ay çıkıyor; yakamozlarına karışıp gidiyorum. Sadece küçük bir adacık var aramızda soluğumun yettiği; ikinci adımda hep tıkanıyorum. Kağıttan kayıklar yapıyorum, sana yüzdürmek için, her seferinde batıyor, içine koyuyorum kendimi, boşalttığım şişelerin; akıntıya kapılıp gidiyor. Tüm çabalarım, sana ulaşan bir köprü kurmak için; üzengisine koyacak kilit taşını bulamıyorum...

Bana çılgın diyorsun, seni sevdiğim için.
Yanılıyorsun, sevmek çılgınlık değil.
Sevmek insan tarafımızı bulmamızdır bence.
Biraz da yaklaşmamızdır Tanrıya zaman zaman.

Dünyada sevmeyenlere, sevemeyenlere acımalı.
O, ot gelip, ot gidenlere acımalı. Sevebilen insan
kendini keşfetmiş insandır. Talihli insandır.
Çektiği bütün acılara rağmen; mutlu,
kıvançlı insandır o. Aşktır yücelten bizi ve
derinliğimiz aşktandır. Gerisi boş, yalan.

Aşksa, sevmektir. Durmadan,
nefes alırcasına sevmektir.

Sevmekle sevilmek ayrı şeyler... Sevilmeyi
çoğaltmak, ona bir başka şekil vermek,
daha da yoğunlaştırmak onu, elimizde değil.
Oysa ki, sevgimizi dilediğimiz gibi yoğurabilir,
dilediğimiz şekli verebiliriz ona.

Derinlikse derinlik, yükseklikse yükseklik,
genişlikse genişlik.

Sevmekle gücümüz var, irademiz, aklımız var.
Biz varız sevmekte. Sevmek, yaratmaktır bir bakıma.
Sevilmekse; yaratılmak...

Demek ki, biz seninle birbirimizi yaratıyoruz
durmadan. Sen beni yarattıkça güzelsin işte ve
ben seni yarattıkça güçlüyüm, daha bir insanım.

Beni sevmeseydin yine bir şey değişmeyecekti
benim için. Sen biraz eksik kalacaktın,
biraz sen kaybedecektin. O kadar.

Şimdi insanların en güzeliyiz, en iyisiyiz elbette.
Seviyoruz , seviliyoruz .

Sevgimi anlamadığın ve ona saygı göstermediğin
anda ölebilirim. Karşılık vermediğin anda değil.

Birbirimizi yeniden yaratmaya devam edelim.

Dün gece yine yalnızdım
Sokağa çıktım
Ve kendime bir çiçek aldım
Kendim almamış gibi yürüdüm sokaklarda
Ve yalnız değilmişim gibi düşündüm
Ama her gece gibi
Dün gece de yalnızdım
Ve kendime bir çiçek aldım
Bir saat geri alınmış saatler
Ben geri almadım
Ve bir saat daha yalnız kalmadım
Bir masaya oturdum
İki çay ısmarladım
Ben içtim
sen soğuttun
sana söyleyeceğim her şeyi yuttum
çok dert etmedim
çünkü yoktun
dün gece yine yalnızdım
rahat ağladım
yokluğundan gizlemedim gözyaşlarımı
ve lambaları hiç karartmadım
dün gece
her gece gibi yalnızdım
sokağa çıktım
ve kendime bir çiçek aldım
sen sandım
Koklamadım.