Adam yeni aldığı arabasına bakmak için evinden dışarı çıktığında, üç yaşındaki oğlunun gayet mutlu bir biçimde elindeki çekiçle, arabanın kaportasını mahvettiğini görmüş.
Hemen oğlunun yanına koşmuş ve kaportaya vurduğu çekiçi alarak çocuğun eline çekiçle vurmaya başlamış.
Biraz sakinleşince oğlunu hemen hastaneye götürmüş.
Doktor çocuğun kırılan kemiklerini kurtarmaya çalıştıysa da, elinden bir şey gelmemiş ve çocuğun iki elinin parmaklarını kesmek zorunda kalmış.
Çocuk ameliyattan çıkıp, gözlerini açtığında, bandajlı ellerini fark etmiş ve gayet masum bir ifadeyle,
"Babacığım, arabana zarar verdiğim için çok üzgünüm,"
demiş ve sonra babasına şu soruyu sormuş:
"Parmaklarım ne zaman yeniden çıkacak?"
Babası eve dönmüş ve intihar etmiş.

dehset werici bişi
cana gelceine, mala gelsin

yazınibret verici nitelikte ama içim acıdı çok kötü oldum onlar bizim dünyamız öfkemizi ne olursa olsun onlara yansıtmamaya çalışmalı ama bu bazen o kadar zor ki !!!!!!

Öfkeyle kalkan zararla oturur....

Kontrolsüz güç güç değildir. (Reklam gibi oldu ama).
Kendini kontrol edemiyorsan kendin değilsindir zaten. (Bu da paradox oldu.)
Tamam ben sustum.