bu son dönüşüm ve son gelişimdi(2) (hikaye)

~~sahinbirinci~~ · 03-01-06, 20:01

Seni çok özledim...
Senin nerde olduğun bilinmez...hangi kentin soğuğunda,hangi kentin karanlık ve yoksul akşamında,hangi açlıkla yatıyorsun yatağında bilmiyorum...ben de en az yattığın yatak kadar soğuğum.ama uzandıkça ısıtıyorum bu mezarı ve ısındıkça kalkamıyorum bu toprakların acı kokan yatağından.hasretlerimin uzadığı kadar yakınım sana her gece.hasretlerin soğuk olduğu kadar da sıcağım aslında...yeter ki alışmaya çalış bana...ben,hatırladığınca azalan sevginim senin hayatında.ismimi andığınca azalan ben...ya her dokunuşunda kezzap dökülmüşçesine acıyan bu tenim?..

Seni düşünüyorum....
Sense okundukça çoğalan satırlardasın bir türlü bitmeyen bende...
Uzun zamandır sana gelmek istiyorum.sonunu,neler yaşayacağımızı ,o büyük acıları bilsem de sana gelmek istiyorum umarsızca.Sadece korkuyorum,biraz da utanıyorum.Bu halle mi karşına çıkacağım diyordum vitrin camlarına.Uykusuz gecelerin gözlerime mıhladığı kızıllık ve göz yaşlarımın kararttığı yüzüm…Kendimi bile tanıyamıyordum her gün gelip geçtiğim bu sokaklarda.Sanırım bu sokaklar da tanımıyordu artık beni.Seninleyken selam verdiğim bu şehrin insanları beni görmüyor,sanki beni tanımıyorlar.Belki de biliyorlardır…Sana verdiğim acıları, aynı evde otursak da seni ve kendimi öksüz yetim bıraktığımı biliyorlardır belki.Gecenin bir yarısı yalnız başına sokaklarda dolaştığını görmüşlerdir yada…Beni bırakıp kendini aradığın bu sokaklarda her gece seni arıyorum.
Bu gece erken yattım.Hava soğuk.Biraz da bahane oldu aslında biliyor musun?.. Sokak Lambası ve ay içeriye daha da sokulsun diye perdeleri biraz daha araladım.İçeride tatlı bir karanlık var.Yatağıma uzandım kucağımda bir kül tablası elimde içkim var.Pencerenin kenarından gelen geçen arabalara takılıyor gözlerim.Gittiğin yeri görmesem de en son konuştuğumuzda anlatmıştın nasıl bir şehir de yaşadığını.Sen de yatağını pencerenin kenarına koymuştun uyumadan önce sokakları görmek için.Galiba ikimiz de yalnızlıktan çok korkuyorduk.Evde olmasa da dışarıdaki hayatı izlemek içimizdeki bilmediğimiz o derin boşluğu dolduruyor.Elimde telefon sanki bir şeyleri bekliyorum.Aramak istiyorum ama arayamıyorum.Dedim ya korkuyorum…yanına gelmek istiyorum.Bir cesaret diyorum.Garajı arayıp yer ayırttığım zaman gideceğimide biliyorum.Garajı arıyorum.İçimdeki sana gelme isteğine inat bir korkuyla yarın için yer olmasın diye dua ediyorum.Sensizlikten korktuğum gibi sana gelmeye korkuyorum.Kendimle olan savaşımdan galip çıkıp yanına gelmek için yer ayırtıyorum.

Sana geliyorum;
Sabaha kadar kendimi yargıladım.Ne güzel kıyafetlerimi giydim,ne de sakal tıraşı oldum.Nede olsa her halimi görmüştün.Kendimi sana beğendirmemiştim tanıştığımızdan beri.Sen beni olduğum gibi almıştın hayatına.Gece süren altı saatlik hesaplaşmama bir de on iki saat yolculuk eklenmişti.Düşünmekten yorulmuş bir halde kendimi koltuğa bırakmıştım.Huzursuz şekilde uyandığımda sadece yarım saat kalmıştı yaşadığın kente varmamıza.Sana geliyordum bu şehrin pusa bulanmış şehvetiyle…

Sana geldim;
Senin yaşadığın şehre geldim.seni görmeye mi yoksa seni gömmeye mi geldim henüz bilmiyorum.uzak sandığım bu yerler ne kadar yakın ve sevince bir o kadar uzakmış bilemezdim senden önce.benden önceki şairler ve yazarlar acımasızca,horca kullanmış seni anlatmak istediğim kelimeleri..bana inat seni anlatmış sevdiğim tüm yazarlar ve şiirler.her şair her yazar ben olmuş,aynı acılara baş koymuşuz yüzyıllarca.tanımadığım bu kent sen kokuyor ılık ılık.burada tanıdığım tek yüz seninki.senden uzakta yabancıydım.yaşadığın şehre geldim;artık iyice yabancıyım hem kendime hem bu dünyaya...sen bilmiyorsun sana geldiğimi.Bihabersin...Elimde telefon titriyorum.niye geldiğimi sorgulamazken,şimdi aptalca seni arayıp aramayacağımı sorguluyorum.seni arıyorum kendime ait olmayan ,bu kendini cesur tutmaya çalışırken sevgin altında ezilen titrek sesimle.Sesin hep eskisi gibi...Ben haricinde herkese sevgisini vermeye hazır o isterik sesin...Yaşadığın kentteyim,sana geldim,yarım kalan sevgimizi tamamlamaya geldim...diyemedim...Sadece ben geldim.Birkaç soru sordun sadece nerede olduğumu öğrenmek için.Gelecek misin?..............
Seni bekliyorum...
Her yanım titriyor.geri dönmeyi,kaçmayı düşünüyorum ilk otobüsle. senden değil de seni tekrar görünce başlayacak acılarımdan kaçmak istiyorum.oysa onca zaman seni görmeden de katlanmıştım yalnızlığına .dayanmak bir o kadar zor şimdi.geleceğini tek kelimeyle anlattın acısı benim için sayfalarca anlatılacak.yanıma gelirken neleri düşünüyorsun acaba?sigaram sağ elimde,konyağım solumda yanan cebimde...ölümden korktuğumu zannederdim bunca zaman.şimdi seni görmek için geldiğim bu şehirde seni beklerken geçen her saniye beni öyle korkutuyor ki; esas şimdi ölümün o kadar korkunç olmadığını düşünmeye başladım.korkunun hediyesi bu paranoyak dakikalarda tanımadığım yüzlerin hepsi sen oluyor.otobüsten inenler,alışveriş yapanlar,yanımdan geçenler “sen“oluyor.yaşlılığını,gençliğini,çocukluğunu,beb ekliğini görüyorum her insanda.sadece seni göremiyorum aralarında.

Geldin....
En beklemediğim anda şehrin gürültüsüne inat bir sessizlikle dokundun omzuma.ölüm kadar soğuk ellerini hissettim yüreğimde.sonra da yüzünü...karşımdaydın.

Her akşam yatmadan önce hayal ediyordum bu korkunç anı.her sabah kalktığımda, karanlık hayallerime ve kabuslarımın aksine senin bana sarılacağını düşünürdüm.çocukça yataktan kalkışlarımın nedeni olurdun bir anda.....senin de bana sarıldığını düşlediğim uykulara yatardım.

Şimdi gece gibi zifir karanlık karşılaşmamız.kalbini göremiyorum...sadece gözlerin var baktığım ne demek istediğini anlamak istercesine.yavaşça yürüyoruz geçmişe bu tanımadığım şehrin sokaklarında.bir kır bahçesine oturuyoruz...saksılarda kırmızı menekşelere kayıyor gözlerim her seferinde.seni sana bakmadan görüyorum artık gözlerim nereye kaysa...ne içtiğim çay ne sigarayı hissediyorum boğazımdan geçen.sol cebimde ki kanyağıma uzanıyor ellerim istemeden.gözlerime bakıyorsun anne kızgınlığıyla...ellerim tereddütte de olsa gene çıkarıyorum.hala çok içiyorsun diyorsun sebebini bilmene rağmen.senin yokluğunda üşümemek için içiyorum...belki de acıdığından cevabın gecikmiyor;yanındayım ya şimdi....ben içinde hep senin olduğun yalnızlıklardayım.susuyoruz uzunca. burada sevgini kime verdin?.yarım kalanları kiminle tamamladın?...başım önde,sinire kesmiş utancım sana bakmamı engelliyor.bir yudum çekiyorum kanyağımdan.ilk defa üşütüyor içimi.soğuk bir hançer gibi içime saplanıyor her yudum…yargılayan gözlerinden kaçmak için başım önde devam ediyorum sözlerime.her zamanki gibi beni korkutan sessizliğine bürünmüş beni bekliyordun.bu korkuyla daha da yükleniyorum sana.diyeceklerimin bitmesiyle bir sigara yakıyorsun.”bu gereksiz ve acı dolu sonu sen istedin...belki de bu acıyı hiç yaşatmadığımdan,belki de bu acılardan zevk aldığından dolayı...ben senindim...seninle paylaştım onca acıyı.sen onca acıyı yalnız çekmedin...ben aslında hep seninle çektim bunca ayrılığı...benden uzaklaşınca mutlu olacağın inancıyla hiç sesimi çıkarmadım o ayrılık akşamında.şimdi mutlu musun?...”

Bütün bunlar söylenirken sadece sustum...hüznünü kalbine,sevgini ise benden saklamak için gözlerinin en derinine gömmüşsün.haklıydın...bunca acıyı yaşatmıştım sana.korkmuştum,güvenememiştim kendime böyle uzun bir ilişkiyi yürütmek için.ve korkularım hep kendimde kalmıştı.

Peki ne olacak şimdi?korkularımın senin yanında huzura dönüştüğü bu anda ne yapacağız?tek soru vardı...”ne olacak halimiz?”

not:inşallah iyi gidiyordur

Yorumlarınızı esirgemeyin.

ÇirkinPeri · 03-01-06, 22:52

güsel aşkların hatıraları da güseldir.. bazı şeyler sonlanmazmış.. bırakalım bu hikaye burda kalsın.. sonu olmasın.. ya da olsun ama yorgun kalplere yaraşır olsun.. çok güseldi teşekkürler..

suizan · 03-01-06, 23:27

teşekkürler hikaye için...
kaynak bildirelim lütfen...

~~sahinbirinci~~ · 06-01-06, 17:14

hikaye tarafımdan yazıldı.

çirkinperi sanırım sadece sen hikayemi okumuşsun tam olarak.çok teşekkür ederim.bir kişi bir kişidir deil mi.korkma sonu [b]"yorgun kalplere yaraşır oldu"

ÇirkinPeri · 06-01-06, 19:57

insanın kendi yazdığı duyguları başkasıyla paylaşması yürek ister.. bana değil yüreğine teşekkür et

bence dewam dost ! paylaşacağın çok duygun war biliyorum..

03-01-06, 20:01	#1 (permalink)
~~sahinbirinci~~ Banlandı Giriş Tarihi: 17-08-2005 Yer: Hafta içi İzmir okul,Hafta Sonu muğla köyceğiz Yaş: 24 Mesajlar: 358 Rep Puanı: 5586 Rep Gücü: 0	bu son dönüşüm ve son gelişimdi(2) (hikaye) Seni çok özledim... Senin nerde olduğun bilinmez...hangi kentin soğuğunda,hangi kentin karanlık ve yoksul akşamında,hangi açlıkla yatıyorsun yatağında bilmiyorum...ben de en az yattığın yatak kadar soğuğum.ama uzandıkça ısıtıyorum bu mezarı ve ısındıkça kalkamıyorum bu toprakların acı kokan yatağından.hasretlerimin uzadığı kadar yakınım sana her gece.hasretlerin soğuk olduğu kadar da sıcağım aslında...yeter ki alışmaya çalış bana...ben,hatırladığınca azalan sevginim senin hayatında.ismimi andığınca azalan ben...ya her dokunuşunda kezzap dökülmüşçesine acıyan bu tenim?.. Seni düşünüyorum.... Sense okundukça çoğalan satırlardasın bir türlü bitmeyen bende... Uzun zamandır sana gelmek istiyorum.sonunu,neler yaşayacağımızı ,o büyük acıları bilsem de sana gelmek istiyorum umarsızca.Sadece korkuyorum,biraz da utanıyorum.Bu halle mi karşına çıkacağım diyordum vitrin camlarına.Uykusuz gecelerin gözlerime mıhladığı kızıllık ve göz yaşlarımın kararttığı yüzüm…Kendimi bile tanıyamıyordum her gün gelip geçtiğim bu sokaklarda.Sanırım bu sokaklar da tanımıyordu artık beni.Seninleyken selam verdiğim bu şehrin insanları beni görmüyor,sanki beni tanımıyorlar.Belki de biliyorlardır…Sana verdiğim acıları, aynı evde otursak da seni ve kendimi öksüz yetim bıraktığımı biliyorlardır belki.Gecenin bir yarısı yalnız başına sokaklarda dolaştığını görmüşlerdir yada…Beni bırakıp kendini aradığın bu sokaklarda her gece seni arıyorum. Bu gece erken yattım.Hava soğuk.Biraz da bahane oldu aslında biliyor musun?.. Sokak Lambası ve ay içeriye daha da sokulsun diye perdeleri biraz daha araladım.İçeride tatlı bir karanlık var.Yatağıma uzandım kucağımda bir kül tablası elimde içkim var.Pencerenin kenarından gelen geçen arabalara takılıyor gözlerim.Gittiğin yeri görmesem de en son konuştuğumuzda anlatmıştın nasıl bir şehir de yaşadığını.Sen de yatağını pencerenin kenarına koymuştun uyumadan önce sokakları görmek için.Galiba ikimiz de yalnızlıktan çok korkuyorduk.Evde olmasa da dışarıdaki hayatı izlemek içimizdeki bilmediğimiz o derin boşluğu dolduruyor.Elimde telefon sanki bir şeyleri bekliyorum.Aramak istiyorum ama arayamıyorum.Dedim ya korkuyorum…yanına gelmek istiyorum.Bir cesaret diyorum.Garajı arayıp yer ayırttığım zaman gideceğimide biliyorum.Garajı arıyorum.İçimdeki sana gelme isteğine inat bir korkuyla yarın için yer olmasın diye dua ediyorum.Sensizlikten korktuğum gibi sana gelmeye korkuyorum.Kendimle olan savaşımdan galip çıkıp yanına gelmek için yer ayırtıyorum. Sana geliyorum; Sabaha kadar kendimi yargıladım.Ne güzel kıyafetlerimi giydim,ne de sakal tıraşı oldum.Nede olsa her halimi görmüştün.Kendimi sana beğendirmemiştim tanıştığımızdan beri.Sen beni olduğum gibi almıştın hayatına.Gece süren altı saatlik hesaplaşmama bir de on iki saat yolculuk eklenmişti.Düşünmekten yorulmuş bir halde kendimi koltuğa bırakmıştım.Huzursuz şekilde uyandığımda sadece yarım saat kalmıştı yaşadığın kente varmamıza.Sana geliyordum bu şehrin pusa bulanmış şehvetiyle… Sana geldim; Senin yaşadığın şehre geldim.seni görmeye mi yoksa seni gömmeye mi geldim henüz bilmiyorum.uzak sandığım bu yerler ne kadar yakın ve sevince bir o kadar uzakmış bilemezdim senden önce.benden önceki şairler ve yazarlar acımasızca,horca kullanmış seni anlatmak istediğim kelimeleri..bana inat seni anlatmış sevdiğim tüm yazarlar ve şiirler.her şair her yazar ben olmuş,aynı acılara baş koymuşuz yüzyıllarca.tanımadığım bu kent sen kokuyor ılık ılık.burada tanıdığım tek yüz seninki.senden uzakta yabancıydım.yaşadığın şehre geldim;artık iyice yabancıyım hem kendime hem bu dünyaya...sen bilmiyorsun sana geldiğimi.Bihabersin...Elimde telefon titriyorum.niye geldiğimi sorgulamazken,şimdi aptalca seni arayıp aramayacağımı sorguluyorum.seni arıyorum kendime ait olmayan ,bu kendini cesur tutmaya çalışırken sevgin altında ezilen titrek sesimle.Sesin hep eskisi gibi...Ben haricinde herkese sevgisini vermeye hazır o isterik sesin...Yaşadığın kentteyim,sana geldim,yarım kalan sevgimizi tamamlamaya geldim...diyemedim...Sadece ben geldim.Birkaç soru sordun sadece nerede olduğumu öğrenmek için.Gelecek misin?.............. Seni bekliyorum... Her yanım titriyor.geri dönmeyi,kaçmayı düşünüyorum ilk otobüsle. senden değil de seni tekrar görünce başlayacak acılarımdan kaçmak istiyorum.oysa onca zaman seni görmeden de katlanmıştım yalnızlığına .dayanmak bir o kadar zor şimdi.geleceğini tek kelimeyle anlattın acısı benim için sayfalarca anlatılacak.yanıma gelirken neleri düşünüyorsun acaba?sigaram sağ elimde,konyağım solumda yanan cebimde...ölümden korktuğumu zannederdim bunca zaman.şimdi seni görmek için geldiğim bu şehirde seni beklerken geçen her saniye beni öyle korkutuyor ki; esas şimdi ölümün o kadar korkunç olmadığını düşünmeye başladım.korkunun hediyesi bu paranoyak dakikalarda tanımadığım yüzlerin hepsi sen oluyor.otobüsten inenler,alışveriş yapanlar,yanımdan geçenler “sen“oluyor.yaşlılığını,gençliğini,çocukluğunu,beb ekliğini görüyorum her insanda.sadece seni göremiyorum aralarında. Geldin.... En beklemediğim anda şehrin gürültüsüne inat bir sessizlikle dokundun omzuma.ölüm kadar soğuk ellerini hissettim yüreğimde.sonra da yüzünü...karşımdaydın. Her akşam yatmadan önce hayal ediyordum bu korkunç anı.her sabah kalktığımda, karanlık hayallerime ve kabuslarımın aksine senin bana sarılacağını düşünürdüm.çocukça yataktan kalkışlarımın nedeni olurdun bir anda.....senin de bana sarıldığını düşlediğim uykulara yatardım. Şimdi gece gibi zifir karanlık karşılaşmamız.kalbini göremiyorum...sadece gözlerin var baktığım ne demek istediğini anlamak istercesine.yavaşça yürüyoruz geçmişe bu tanımadığım şehrin sokaklarında.bir kır bahçesine oturuyoruz...saksılarda kırmızı menekşelere kayıyor gözlerim her seferinde.seni sana bakmadan görüyorum artık gözlerim nereye kaysa...ne içtiğim çay ne sigarayı hissediyorum boğazımdan geçen.sol cebimde ki kanyağıma uzanıyor ellerim istemeden.gözlerime bakıyorsun anne kızgınlığıyla...ellerim tereddütte de olsa gene çıkarıyorum.hala çok içiyorsun diyorsun sebebini bilmene rağmen.senin yokluğunda üşümemek için içiyorum...belki de acıdığından cevabın gecikmiyor;yanındayım ya şimdi....ben içinde hep senin olduğun yalnızlıklardayım.susuyoruz uzunca. burada sevgini kime verdin?.yarım kalanları kiminle tamamladın?...başım önde,sinire kesmiş utancım sana bakmamı engelliyor.bir yudum çekiyorum kanyağımdan.ilk defa üşütüyor içimi.soğuk bir hançer gibi içime saplanıyor her yudum…yargılayan gözlerinden kaçmak için başım önde devam ediyorum sözlerime.her zamanki gibi beni korkutan sessizliğine bürünmüş beni bekliyordun.bu korkuyla daha da yükleniyorum sana.diyeceklerimin bitmesiyle bir sigara yakıyorsun.”bu gereksiz ve acı dolu sonu sen istedin...belki de bu acıyı hiç yaşatmadığımdan,belki de bu acılardan zevk aldığından dolayı...ben senindim...seninle paylaştım onca acıyı.sen onca acıyı yalnız çekmedin...ben aslında hep seninle çektim bunca ayrılığı...benden uzaklaşınca mutlu olacağın inancıyla hiç sesimi çıkarmadım o ayrılık akşamında.şimdi mutlu musun?...” Bütün bunlar söylenirken sadece sustum...hüznünü kalbine,sevgini ise benden saklamak için gözlerinin en derinine gömmüşsün.haklıydın...bunca acıyı yaşatmıştım sana.korkmuştum,güvenememiştim kendime böyle uzun bir ilişkiyi yürütmek için.ve korkularım hep kendimde kalmıştı. Peki ne olacak şimdi?korkularımın senin yanında huzura dönüştüğü bu anda ne yapacağız?tek soru vardı...”ne olacak halimiz?” not:inşallah iyi gidiyordur Yorumlarınızı esirgemeyin. Mesajı son düzenleyen sahinbirinci* ( 22-01-06 - 17:15 ).*

03-01-06, 22:52	#2 (permalink)
ÇirkinPeri Meraklı Giriş Tarihi: 31-12-2005 Yer: Ku$adası Yaş: 22 Mesajlar: 262 Rep Puanı: 7149 Rep Gücü: 107	Cvp: bu son dönüşüm ve son gelişimdi(2) (hikaye) güsel aşkların hatıraları da güseldir.. bazı şeyler sonlanmazmış.. bırakalım bu hikaye burda kalsın.. sonu olmasın.. ya da olsun ama yorgun kalplere yaraşır olsun.. çok güseldi teşekkürler..

03-01-06, 23:27	#3 (permalink)
suizan Forum Kıdemlisi Giriş Tarihi: 10-08-2005 Yaş: 27 Mesajlar: 4,658 Rep Puanı: 193114 Rep Gücü: 2016	Cvp: bu son dönüşüm ve son gelişimdi(2) (hikaye) teşekkürler hikaye için... kaynak bildirelim lütfen...

06-01-06, 17:14	#4 (permalink)
~~sahinbirinci~~ Banlandı Giriş Tarihi: 17-08-2005 Yer: Hafta içi İzmir okul,Hafta Sonu muğla köyceğiz Yaş: 24 Mesajlar: 358 Rep Puanı: 5586 Rep Gücü: 0	Cvp: bu son dönüşüm ve son gelişimdi(2) (hikaye) hikaye tarafımdan yazıldı. çirkinperi sanırım sadece sen hikayemi okumuşsun tam olarak.çok teşekkür ederim.bir kişi bir kişidir deil mi.korkma sonu [b]"yorgun kalplere yaraşır oldu"

06-01-06, 19:57	#5 (permalink)
ÇirkinPeri Meraklı Giriş Tarihi: 31-12-2005 Yer: Ku$adası Yaş: 22 Mesajlar: 262 Rep Puanı: 7149 Rep Gücü: 107	Cvp: bu son dönüşüm ve son gelişimdi(2) (hikaye) insanın kendi yazdığı duyguları başkasıyla paylaşması yürek ister.. bana değil yüreğine teşekkür et bence dewam dost ! paylaşacağın çok duygun war biliyorum..

Konu Araçları
Çıktı Görüntüsünü Göster Sayfayı E-posta İle Yolla