Gerçek ve EtkiLeyici ßir Hikaye

taylanes · 26-03-08, 22:53

Biraz sonra okuyacağınız gerçek hikâye Kellog
Business School’da (Northwestern Üniversitesi) İş İdaresi master
öğrencileri ile Zaman Yönetimi dersi profesörü arasında geçer:

Profesör sınıfa girip karsısında duran dünyanın
en seçilmiş ögrencilerine kısa bir süre baktıktan sonra,
"Bu gün Zaman Yönetimi konusunda deneyle
karısık bir sınav yapacagız" dedi. Kürsüye yürüdü,
kürsünün altından kocaman bir kavanoz çıkarttı.
Arkadan, kürsünün altından bir düzine yumruk
büyüklüğünde tas aldı ve tasları büyük bir
dikkatle kavanozun içine yerlestirmeye basladı.
Kavanozun daha baska tas almayacağına emin
olduktan sonra öğrencilerine döndü ve
"Bu kavanoz doldu mu?" diye sordu.
Öğrenciler hep bir ağızdan "Doldu" diye
cevapladılar. Profesör "Öyle mi?" dedi ve
kürsünün altına eğilerek bir kova mıcır çıkarttı.
Mıcırı kavanozun ağzından yavas yavas döktü.
Sonra kavanozu sallayarak mıcırın tasların arasına yerlesmesini
sağladı. Sonra öğrencilerine dönerek bir kez daha
"Bu kavanoz doldu mu?" diye sordu.
Bir öğrenci "Dolmadı herhâlde" diye cevap verdi.
"Doğru" dedi profesör ve gene kürsünün altına eğilerek
bir kova kum aldı ve yavas yavas tüm kum taneleri taslarla mıcırların
arasına nüfuz edene kadar döktü.

Gene öğrencilerine döndü ve "Bu kavanoz doldu mu?" diye sordu.
Tüm sınıftakiler bir ağızdan "Hayır" diye bağırdılar.
"Güzel" dedi profesör ve kürsünün altına
eğilerek bir sürahi su aldı ve kavanoz ağzına kadar doluncaya dek suyu
bosalttı. Sonra öğrencilerine dönerek "Bu deneyin amacı neydi" diye
sordu. Uyanık bir öğrenci hemen "Zamanımız ne kadar dolu görünürse
görünsün, daha ayırabileceğimiz zamanımız mutlaka vardır " diye atladı.
"Hayır" dedi profesör, "Bu deneyin esas anlatmak istediği"
Eğer büyük taşları baştan yerleştirmezsen küçükler girdikten sonra büyükleri hiç bir zaman kavanozun içine koyamazsın gerçeğidir"
Öğrenciler saskınlık içinde birbirlerine bakarken profesör devam etti:
"Nedir hayatınızdaki büyük taslar? Çocuklarınız, esiniz, sevdikleriniz,
arkadaslarınız, eğitiminiz, hayâlleriniz, sağlığınız, bir eser yaratmak,
baskalarına faydalı olmak, onlara bir sey öğretmek!
Büyük taşlarınız belki bunlardan birisi, belki bir kaçı, belki hepsi.
Bu aksam uykuya yatmadan önce iyice düşünün ve sizin büyük taşlarınız hangileridir iyi karar verin. Bilin ki büyük taşlarınızı kavanoza ilk olarak yerleştirmezseniz hiç bir zaman bir daha koyamazsınız, o zaman da ne
kendinize, ne de çalıştığınız kuruma, ne de ülkenize faydalı olursunuz.
Bu da iyi bir iş adamı, gerçekte de iyi bir adam olamayacağınızı gösterir"
Profesör, ders bittiği hâlde konusmadan oturan öğrencileri sınıfta bırakarak çıktı...

Sanırım hepimiz artık en büyük taşımızı seçer ona göre hareket ederiz...

26-03-08, 22:53	#1 (permalink)
taylanes LosTReaLmS Programmer & Giriş Tarihi: 10-11-2007 Yer: Yemez :) Yaş: 18 Mesajlar: 2,925 Blog Mesajları: 1 Rep Puanı: 45886143 Rep Gücü: 458902	Gerçek ve EtkiLeyici ßir Hikaye Biraz sonra okuyacağınız gerçek hikâye Kellog Business School’da (Northwestern Üniversitesi) İş İdaresi master öğrencileri ile Zaman Yönetimi dersi profesörü arasında geçer: Profesör sınıfa girip karsısında duran dünyanın en seçilmiş ögrencilerine kısa bir süre baktıktan sonra, "Bu gün Zaman Yönetimi konusunda deneyle karısık bir sınav yapacagız" dedi. Kürsüye yürüdü, kürsünün altından kocaman bir kavanoz çıkarttı. Arkadan, kürsünün altından bir düzine yumruk büyüklüğünde tas aldı ve tasları büyük bir dikkatle kavanozun içine yerlestirmeye basladı. Kavanozun daha baska tas almayacağına emin olduktan sonra öğrencilerine döndü ve "Bu kavanoz doldu mu?" diye sordu. Öğrenciler hep bir ağızdan "Doldu" diye cevapladılar. Profesör "Öyle mi?" dedi ve kürsünün altına eğilerek bir kova mıcır çıkarttı. Mıcırı kavanozun ağzından yavas yavas döktü. Sonra kavanozu sallayarak mıcırın tasların arasına yerlesmesini sağladı. Sonra öğrencilerine dönerek bir kez daha "Bu kavanoz doldu mu?" diye sordu. Bir öğrenci "Dolmadı herhâlde" diye cevap verdi. "Doğru" dedi profesör ve gene kürsünün altına eğilerek bir kova kum aldı ve yavas yavas tüm kum taneleri taslarla mıcırların arasına nüfuz edene kadar döktü. Gene öğrencilerine döndü ve "Bu kavanoz doldu mu?" diye sordu. Tüm sınıftakiler bir ağızdan "Hayır" diye bağırdılar. "Güzel" dedi profesör ve kürsünün altına eğilerek bir sürahi su aldı ve kavanoz ağzına kadar doluncaya dek suyu bosalttı. Sonra öğrencilerine dönerek "Bu deneyin amacı neydi" diye sordu. Uyanık bir öğrenci hemen "Zamanımız ne kadar dolu görünürse görünsün, daha ayırabileceğimiz zamanımız mutlaka vardır " diye atladı. "Hayır" dedi profesör, "Bu deneyin esas anlatmak istediği" Eğer büyük taşları baştan yerleştirmezsen küçükler girdikten sonra büyükleri hiç bir zaman kavanozun içine koyamazsın gerçeğidir" Öğrenciler saskınlık içinde birbirlerine bakarken profesör devam etti: "Nedir hayatınızdaki büyük taslar? Çocuklarınız, esiniz, sevdikleriniz, arkadaslarınız, eğitiminiz, hayâlleriniz, sağlığınız, bir eser yaratmak, baskalarına faydalı olmak, onlara bir sey öğretmek! Büyük taşlarınız belki bunlardan birisi, belki bir kaçı, belki hepsi. Bu aksam uykuya yatmadan önce iyice düşünün ve sizin büyük taşlarınız hangileridir iyi karar verin. Bilin ki büyük taşlarınızı kavanoza ilk olarak yerleştirmezseniz hiç bir zaman bir daha koyamazsınız, o zaman da ne kendinize, ne de çalıştığınız kuruma, ne de ülkenize faydalı olursunuz. Bu da iyi bir iş adamı, gerçekte de iyi bir adam olamayacağınızı gösterir" Profesör, ders bittiği hâlde konusmadan oturan öğrencileri sınıfta bırakarak çıktı... Sanırım hepimiz artık en büyük taşımızı seçer ona göre hareket ederiz...

Konu Araçları
Çıktı Görüntüsünü Göster Sayfayı E-posta İle Yolla