ölmek istiyorum bir soğuk kaldırımda dayalı olsun başım,
ölmek istiyorum yalnız bir sokakta kalsın gözyaşım,
ölmek istiyorum bir duvar dibi kızıllığında,
ölmek istiyorum gece buram buram soğukken havsalamda,
ölmek istiyorum doğmadan güneş,
ölmek istiyorum aydınlanmadan bu keşmekeş,
ölmek istiyorum kimsesiz bir şehirde,
ölmek istiyorum hüzün biriktirmişken gece şehirde,
ölmek istiyorum loş bir oda camında,
ölmek istiyorum yağan yağmurun ıslak kanatlarında,
ölmek istiyorum gülerken herkes,
ölmek istiyorum ağlarken serkeş,
ölmek istiyorum renkler kararmışken,
ölmek istiyorum hayat bunaltmışken,
ölmek istiyorum zamansızca,
ölmek istiyorum yavaşça,
ölmek var şimdi şu an,
ölmek var belkide ölümde yaşam...

Hayat!... Heyhaaaat ne garip vuslat, ne garip çelişki, ne garip ilişki.
Yalnızlığın kol gezdiği gri yollarda, akşam soğuğu ile kol kola, acılarımla başbaşa oturmak kız kalesi tablosundaki masum güzelliğin kayıp izlerinde...
fazla demli çay gibi ağızda kalan kekremsi bir tadın yalın acısını bir hüzün tepesinde oturup yavaş yavaş içselleştirmek...
Her düşüncede biraz daha yok olup, hayat mabedinin tüm duvarlarını yıkmak teker tekeeeeer,
ve sonunda ölümün soğukluğunun ayağından başladığını anlamak, her geçtiği yerde bir yıkıntı bırakıp bir daha tamiri mümkünsüz harabeleri sanat eseri gibi sergilemesi ölümün senin vücudunda,
sonunda beyinde hissetmek yavaş yavaş ve çaresizce, hayattaki umut(!)ları düşünüp sessizce gülümsemek gelen ölüme,
ve ölmek sonunda acılardan müteşekkil bir yalan bir hayatı geride bırakıp, en girift düşünceleri kendi sarmallarında terkedip, en dostumsu kişilerin önüne kanı kaybolmuş beyaz bir yüzle çıkmak. Ben bu kadar saftım demek aslında...Ve belkide son defa insanların nalet yüzlerine bakmak görmeden...
Ve hissiz diyarları adımlamak amaçsız ve araçsız...
Ve arkada bırakmışlığın rahatlığıyla tüm acı veren sözleri, acı veren gözleri, acıyan ince kalpleri, acıdan nasibini almış paramparça hisleri, yavaşlamak yavaşlamak sonunda 'huzur' tepesine geldiğini görmek. Ve orda kalmak... İkinci sınıf ikinci el insanlardan uzak... Huzuru yaşamak...Ahh o huzuru yaşamak...

1 hafta önce okul arkadaşım kendini astı.
herkes yıkıldı. herkes şaşkın. Ve herkes değer miydi dedi?
İnadına yaşama isteği ölmekten çok daha güzeldir? probleminiz ne kadar büyük olursa olsun.
Arkadaşımın ölümünde bunu gördüm.
Giderken kaç tane yüreği komaya soktu farkında değil....

Alıntı:

Gerçek Mesajı Gönderen blogger 1 hafta önce okul arkadaşım kendini astı. herkes yıkıldı. herkes şaşkın. Ve herkes değer miydi dedi? İnadına yaşama isteği ölmekten çok daha güzeldir? probleminiz ne kadar büyük olursa olsun. Arkadaşımın ölümünde bunu gördüm. Giderken kaç tane yüreği komaya soktu farkında değil....

KarneLerin aLınmasına 5-6 gün kaLa benimde bir arkadaşım kendini asmıştı.İnanamamıştım,şaka yapıyorLar demiştim.Ama diğer arkadaşLarda acı gerçeği dediLer o zaman istemeye istemeye inandım buna.O akşam sırf nasıL oLurda kendi astı diye düşündüm....Bana bu haberi veren sıra arkadaşıydı.Çocuk yıkıLmıştı.Herşeyi beraber yapardıLar.1 ay kendine geLemedi...Gittide ne oLdu bu arkadaş.Arkasında acıLı arkadaşLarını bıraktı.Kendini düşünmüyordu ama bizi düşünseydi...

DeĞerlİ ModeratÖrlerden Rİcam Bu Konunun Sİlİnmesİdİr. Ben AÇtim Konuyu Ama Şİmdİ Kapatmak İstİyorum. Ben MÜdahele EdemedİĞİm İÇİn DeĞerlİ ModeratÖrlerİmİzden İstİrham Edİyorum...
Konuyu Sİlelİm Veya Yazilarini Sİlelİm LÜtfen...
TeŞekkÜr Ederİm...