arılar mesnevisi bahar çiçekleri
yüreğimin binbir renkli leylasından geçtiler

aşıklar doğmak için yeniden aşkın seherine
içimin gök betiği gecesinden geçtiler

kuyularda sahipsizdim beni kardeşlerim yaktı
ve yakub’un gözlerinden semenderler geçtiler

demirciler çarşisinda geçilmez celalillerden
denenmişin denendigi çarşilardan celaliler geçtiler

kervanbaşi ölçü alir ölçü satar hanlarda
can kirildi meyden neşveyi züleyha’dan içtiler

o diyarın kurbanı ibrahim berzahın mesihi
evlileri söğüt altı ve dahi rindleri seçtiler

bütün derman ustalar bir elden terk ettiler
nev truva atının terkisinde sürçtüler

ötelerden örtülerden geçerek gelenekten güz
elim düşle gelirim

susmalar susmalar susmalar cehennemi
çiçeklenir boğumun gider gider gelirim

şairim kuru sıkı cesetle ruhuma kan ekerler
gecelerin havarisi suhûletle giderim

geceleri titreten yoksa kızıl bir düş mü
cenneti sende bilip döner döner gelirim

durup yol çatımında onurlu ölümler ustasının
gök rengi kadehinden baldıranlar içerim

şahidim olur toprağın darçiçeği
en gizil ölümlerle ben bedelim öderim

beni dile çevirin
darbe yedim aşklardan
şiirliyse meftunum
bir çift göze
kabulüme takıldım kaldım
böyle sınandım
baktıkça arttı ilmim
beni aslıma çevirin
her dilde insanım

musallada gülümser
gökkuşağı altından şemsiyesiz geçeriz
kendi uçurumuna açılan pencerede
kanat çırpan saatler
yalnızlıktan yontulmuş kutsalız belki

besmelesi çalınmış çiçekleriz
çeviri bir dille yaşlanıyoruz
sonra en anlamsız yerinden
bu ömrü öpüyor öpüyoruz
şair miyiz nedir
sevişiyor üşüyor gölgemizden geçiyoruz

A
yağmurda ıslanmayan beni anlamasın
sokak değiştirmesin adımı anmayanlar
kelepçeyi öpmeyen benden yana olmasın
doğmasın pencereme isterse güneşiniz
elleriniz yeter ki ruhuma uzanmasın

1./
suskunduk...

destanımı çağın yüzüne yazdım
ertelenen mutluluk koydum adını
beklenen haysiyetin

suskunduk...

kollarım bir ütopyayla sarıldı anneme
kelepçeler vefalıydı bileğimden öptüler
son defa öldürüldüm eflatun nefeslerde
ilk perdede gerçeği zen valsiyle örttüler

anlaşılamayanların hesabını benden sordular
adresten döndü tüm arzuhaller

suskunduk...
tevekküle doluyduk
bir damla su niyetine
gözyaşlarımızı yutkunduk

kelepçeler vefalıydı bileğimden öptüler
ilk perdede gerçeği zen valsiyle örttüler


suskunduk ve yorgunduk
bir çığ direnişiyle

B
öldüren bekleyiştir doğum sancıları
sokaklardan isterik gölgelere
yayılır
ya
erkekler
insan kanı sürüyorlar sürekli sarnıçlara
gözler şafak vaktidir sürgünlerime anne
öldüren bekleyiştir
doğum sancıları

2./
bir hülyanın yansısı var yüzümde
sen ey kokusu çalınmış toprak
var git kehkeşanlarla dertleş
bugün uzak dursun benden
asansör
yolcuları
saati söylemesin katedral baykuşları
rahmet ılıklığında sabah doğmada
şimal ağlıyor seni bak gözlerime
ey kokusu çalınmış toprak
önümde güneş sayfaları

tevekkül yalnızlığına âşina olmuş
bir avuç kor ateş bastım da bağrıma
öğrendim anne
hangi bakışın sorusudur gözlerim
KİMLİĞİM İSYANIMDIR
3./
itirafım bu anne
üleşimle sulanan toprakları öpmedim
başaklara bel bağladığımız günlerden aldım
hızımı