ay kanar, sevda akar, bir dağ
bir dağ kendini delerse
sesini yangına verse
o dağıdır acıların külhani
ve usul ucan şahin
kanadında bir cerag
ve kalbim bir sehrayın
gibi kendinde yananı
alıp hasrete giderse

ay kanar, sevda akar, bir dağ
bir dağ kendini delerse

aksam ki pekmezle yanıp
korkunç bir ipek humması
ateşi kükreten, vahim
ve kolsuz ve tecride hırkası
gibi kendini kuşanıp
olum, bir yaz kadar hain
alıp basını giderse

ay kanar, sevda akar, bir dağ
bir dağ kendini delerse

sen ilkyazı önce kendinde oluştur
ve sonra büyüt hiç solmayanı

bir dağ ki kendinden umulmayanı
senin yüzünden devşirip birden
ve en hoyrat, en sevecen
gözlerin ağır bir suçtur
ve benim kalbimi yeniden yazabilmek için
el aldığım çok olmuştur
eski futuvvet namelerden
sen o ki dokunuşların
ve acının derin bahçıvanı
sevda belki bir susuştur
ve kim bilir, nasıl ve nemden
gelen bir türküyle duyulmayanı
bir soluk güldür, ki duyurmuştur
eski futuvvet namelerden

sen ilkyazı önce kendinde oluştur
ve sonra yürü yol olmayanı

bir gol güle düşerse
gol değil de gül bulanır

gurbet sende pamuklarsa
gece aya oradan doğar
şiir acıya çullanır
ilkyaz düseli beridir
giden ben değilim, yoldur
dili söyleyen sevdaysa
mektubum kalbime yollanır
nehir kusa batsa birden
aksa tersine aksa
batsa kul, batsa turna
ve batsa...ve benim bir yanım ki ferhadsa
bir yanım dağıdır
hasret, kulununu vurduğum yerdir
ateş, kul ile dağlanır

bir gol güle düşerse
gol değil de gül bulanır

bir gece Çölemerik üzerinde
bakir bir bilezik gibi hilali
gördü
ezik çiğdemleriyle Elazığ
acı dağlarıyla Ergani
dersim Pülümür, horasan
İbrahim talu'nun oğlunu gördüler
ve bir keçe kilimi andıran elleriyle
göğü bir beşik gibi sallayan
Fatma’yı Zeynel’in ayali
kimse bizim sevdamızı anlatamadı
ne meç u zil hikayesi
ne de ahdede hani
yaylalar kelepçeydi asi Fırat’a
en büyük mahpushane dağlardı
ve Dicle, Fırat’ın helali
çoktandır aksam denen sanata
alışmış olmanın acısı
kavuşmuş olmanın hayali
ile akardı
kopuğunu kanata
bir gece diyarbekir'den Hozat’a
ayin kızıl bir karpuz gibi
çatladığını gördü
bir heybenin morardığını
ve olumun bir zerdali
ağacı olup köpürdüğünü
Nazif ergin, müfettiş-i umumi
Muğlalı pasa ve vali

iste doğunun dunu, buğunu
yasamış olmanın tuzu, ekmeği
ve yarini, acının düğünü
gibi duyursun bizlere
açsın bir yufka gibi umudu
türküleri yeniden yoğursun
közlesin gidi, melali

hangi umut, hangi sevda, hangi dağ
ve hangi

dağ, allahu ekber dağlarıdır
sevda, nazım'ınki

ve ozan bir garip derviş iste
acısı Gevaş’ta, gidi Muş’ta
kendini yollarla bezemiş

mendili boydan boya meneviş
bir büyük aksamın kulu
sabrı, hasreti doğulu

ve olum, bir kir yoksulu
gibi gök ekin arıyor sanki

hangi umut, hangi sevda, hangi dağ
ve hangi..