gidiormusun die sorma bana
gönderen sensin
ne terk etmeyi istedim seni
nede daha yaşamadığımız bu aşkı toprağa gömmeyi
senin kadar öfkeliyim bende
senin kadar endişeli...
bir dokunuşunLa bin kenti yıkacak güç verirdin bana
ama inandıramadım seni
sen, sorguLarken beni kafanda
ben , gözlerine bakıyordum kuşkuyla
bir tek sözün bağLardı beni sana,
oysa sen susmanın koynunda .
aşkın içine bir kez girdimi kuşku,
tesLim aLır bedenLeri de
sütten çıkmış ak kaşık deiLdim
ama yaLanı sokmadım 2 kişiLik dünyamıza
dünya ki bazen minijik bir odada
bazen kentim ortasında şekiLLendi
nasıLda güseLdi...
zaten sen varsın diye herşey güseLdi ama
sen buna inanmadın . ah bu soruLar
yaşamak varken sewdayı deLice
niye boğarız soruLaraLa?
nasıL ikna edebiLirdim seni?
ben aşk dedikçe sen dur dedin
ben seninLeyim dedikçe sen hayır dedin
zaten az konuşan sen
oLumsuz ne kadar cümLe varsa
buLup çıkardın ortaya
bense hiçbirşey diyemedim
ne kadar zarar vermişim meğer sana
nasıL deiştirmişim seni
oysa hiç böyLe düşünmemiştim
kimseye zarar vermek istemem ben
kimseyi oLduğundan farkLı bir haLe getirmek istemem
ama öyLe oLdu işte
demek ki; gitmeLerin zamanı şimdi
çocukLuğuna sığınır atLatırsın bu acıyı,
ne öpüşmeLerimiz kaLır akLında ne sewda sözLerimiz
rahat deiLim diordun yha rahat oL artıq
güLüşleLerini sakLaman için bir neden kaLmadı
tedirginLiğinin de sebebi kaLktı ortadan
biLiormusun birtanem
gidişim yürekten deiL zorunLuLuktan
sanma ki , bu toy sewdayı başka kimLikLere taşırım
sanma ki, benden sakLadığın güLüşLeri
yaLancı yüsLerde ararım seni de götürürüm yüreğimde
her zaman yokLuğunu taşırım
buLup buLup kaybettim seni bebeim
na yasık ki tosu duman edemedim kuşkuLarını
ne yasık ki! kaLamadın bana
öpücüğümün kokusu kaLjak kapının eşiğinde
kokLadıkça ; bizi bir yanLışa mahkum etiiğini anLayajaksın...