1961 yılının mayıs ayında Konya, Ilgın, Beykonak Kasabasında doğdu. İlk ve orta öğrenimini kasabasında tamamladıktan sonra 76/77 öğretim yılında Ilgın Endüstri Meslek Lisesi ne başladı. O yıllarda gelişen siyasi çalkantıdan payına düşeni alan Yiğit, okulu bırakmak zorunda kaldı. 1977 Mart'ında Almanya'ya ebeveyninin yanına işçi ailesi olarak gitti.
Resim sanatiyla kücük yaslarda tanistim. Ilk sergimi 1982 yilinda 21 yasindayken actim. Bunu diger sergiler izledi.
50 nin üzerinde resim sergisi actim. Bu sayede Türkiye nin önde gelen Ozan-Sair leriyle tanisip onlardan siir üzerine egitici dersler aldim. Ilk kitabim \"Gurbet Türküleri\" İkinci kitabim \"Duy Yunus Emre\" Yalcin yayinlari tarafindan yayinlandi. Resim, yontu, siir yanisira halen bir gazetede serbest muhabir olarak calismaktayim

Kınalanmış
nasırlı ellerini
öpüp okşadığım
kar beyaz saçlarını
canım anam.
Al beni
körpe çocuk gibi
yatır dizleriyin üstüne
Okşa saçlarımı
darmadağın olsun
parmaklarıyın arasında.
Sığınacak tek limanım
anam benim.
Yara almış gemi gibiyim
yoruldum
yorgun düştüm dalgalardan
Sana geldım
sığındım sana
Al, al beni yanına
al, al beni kollarına
Ihtiyacım var kucağına
Ihtiyacim var sıcağına

Anam
bir bilsen
bir bilsen hallerimi
kozasından sıyrılmış tırtıl gibiyim
Kimi zaman
ısırgan kıllara büründüm
ısırdım yanıbaşımdaki güzellikleri
kimi zaman
göz kamaştırdım
parlak renklerimle
ipek dokudum kimi zaman
akıl, sır ermez oldum
Ateş böceği oldum kimi zaman
açtım kın kanatlarımı
uçtum gecenin karanlığında
Aradım
dişimin sarı-yeşil ışığını
Ne de çabuk bitti anam
uzun
upuzun dedikleri şu geceler
Yoruldum
yorgun düştüm canım anam.

Ahhh anam
ah bir bilsen
bir bilsen hallerimi
kimi zaman arı oldum
binbir çiçeğin özünden aldım
toz idi
işledim kovanımda
peteğe saldım
hışmına uğradım
arı yiyen larvaların
karşı koydum bütün gücümle
saldırdım
saldırgan oldum acımla

Anam
elleri kınalı
başı tülbentli anam
bin yıllık sır küpü olup
yüreğimde taşıdığım
bütün acılarımı gizledim

Bağrında teri
ellerinde toprak kokusunu
bir bilsen
bir bilsen seni
nasıl da özledim
canım anam
canım anam...

Kağıt üzerinde Alaman olduk
Ey Ankara biz sana ne diyelim?
Sayenizde şimdi vatansız kaldık
Ey Ankara biz sana ne diyelim?

Sürgün gibi yaban ele atıldık
İşsizliğin kervanına katıldık
Oynanılan oyunlarda ütüldük
Ey Ankara biz sana ne diyelim?

Muhalefet partileri koz buldu
Üstümüzden söyleyecek söz buldu
Özellikle biz türkleri yoz buldu
Ey Ankara biz sana ne diyelim?

Sakız olduk bay Bosbach'ın dilinde
Yalnız kadık bu yabanın elinde
Taş mı olduk acep senin yolunda
Ey Ankara biz sana ne diyelim?

Seçimlerde malzemeyiz bunlara
Her fırsatta sürülürüz önlere
İş bitince atılırız sonlara
Ey Ankara biz sana ne diyelim?

Ankara'nın suskunluğu bilindi
Vatandaşlık elimizden alındı
Çok vatandaş kütüklerden silindi
Ey Ankara biz sana ne diyelim?

Kurmuşlar bak demokrasi parkını
Her havaya döndürürler çarkını
Giyinmişler insan hakkı kürkünü
Ey Ankara biz sana ne diyelim?

Avrupalı ortak oldu sen pazar
Bu ortaklık kuyumuzu hep kazar
Bir okusan gazeteler ne yazar
Ey Ankara biz sana ne diyelim?

Nazilerin yaptığını görmedin
Yakanlara hiç bir tepki vermedin
Bir kez olsun halimizi sormadın
Ey Ankara biz sana ne diyelim?

Yeter artık diyeceğiz bilesin
Uyanıpta yanımıza gelesin
Harun der ki biraz Yiğit olasın
Ey Ankara biz sana ne diyelim?....

Dün gece
yine acılarım depreşti
Kaynadıkça kaynadım
İçim içime sığmadı
Çatladı her yerinden vücudum
patladım volkan gibi
Yükseldim gökyüzüne

Sen
acılarımın koyağı
eyy nazlı yâr
Kaldır alnını
bak gökyüzüne
Gökyüzünden akacağım alnına
öpmek için
dudaklarına kayacağım
onbin yerinden
onbin defa ısırmak için
sana ulaşacağım

Onbin çiçeğin özünden aldım
özümle karıştırıp
alasın diye sana uzattım
Bütün kötülüklere inat
aşka dair ne varsa
yaşamak için
Bir elimde ateş
Bir elimde su
Haydi al
birlikte içelim
ateşle suyu.

Gözlerini açmış savaş içinde
Afganlının bebekleri ağlıyor
Feryatları kulakları tırmalar
Afganlının bebekleri ağlıyor

Bir deliye kucak açtı mollası
Kıymetliymiş bir sapığın kellesi
Yaktı, yıktı Amerika’n güllesi
Afganlının bebekleri ağlıyor

Elin oğlu gökyüzünü arşınlar
Yağmur gibi yağar oldu kurşunlar
Bir de açlık yaraları perçinler
Afganlının bebekleri ağlıyor

Kara karga leş kokusu seziyor
Tarih kötü destanını yazıyor
Yiğit yaram çok derinden azıyor
Afganlının bebekleri ağlıyor...