Susuzluğum sanaymış...Kandıramaz başkası!

Her yerde senin aksin....Andıramaz başkası!



Her gerçeğin hayâli, her nesneden yansıyan...

Gökten, gözden yağmuru indiremez başkası!



Çorağımda gül açtı, çimlendi kır hislerim;

İsyankârım, imkansız onduramaz başkası!



Kime el açsam senden, kime sığınsam sensin!

Yangınlarda kül oldum; söndüremez başkası!



Aklımda hazan yeli, kalbimde çöl sıcağı

Kurak, kıraç her yerim; dindiremez başkası!



Sana gelmek ve senden gitmek hemen her yere

İznin varsa sefere, döndüremez başkası!



Çiçekler güzel, gönül kapılır gördüğünde

Yaktığın gibi inan, yandıramaz başkası!



Sevgin ve merhâmetin tükenmeyen hâzîne

Bu kadar paylaşmayı sindiremez başkası!



Ey vefâkâr! Ey cömert! Ey sevginin kaynağı

Döndür beni isyandan! Döndüremez başkası!

Gözlerimde eylül tortuları var

Üşürüm, ekimin ayazlarından.

Rüzgarlar geciken müjdemi kovar

İlhâm, natürmortun beyazlarından…



Kasımda kurşunî hüzün gökyüzüm

Aralık, buz tutan hasret albümü.

Yalancı bahardan tortu gündüzüm

Puslandıran, koruk sevdâ gönlümü…



Ocak tipisinde hapis yüreğim

Şubat cemresini bekler umutla.

Bayat kurşun gibi yağar kırağım

Kimsesiz, ayrılık gününü kutla!



Bakışlarım mâsum kaçağa benzer

Duygularım güzlek sağanağında…

Bilmem…Unuttuğum kaçıncı ezber.

Hüzün tebessümün kül yanağında...



Buruk kelimeler çeker susuzluk

Kalem tutmaz, hicran çetelesini...

Almaz, demir attı, cana sonsuzluk

Ürkmüş, çıkaramaz gönlüm sesini...



İnler, kalbimdeki mâtemli bağlar

Ağlarım, çalmayın hüzün bestesi!

Acı…Bir beste ki, bestekâr ağlar

Ayrılık, yalnızlık, özlem güftesi.

Hâre hâre dürülür doruklarda bulutlar

Hasret ile kucaklar bakışlar gökyüzünü.

Buruk bir beklentiye sâbitlenmiş umutlar

Yaşayarak ân be ân ayrılığın hüznünü…



Aydınlığa darılmış gözler ışık aramaz

Ağlar âh’ la yürekler, özlemler yokuşunda.

Adanmamış hiçbir can hedefine varamaz

Buluşurlar sevenler rüzgarın kokuşunda.



Kesif bir hüzün kaplar umutlar limanını

Heyecandan duyulmaz bir çıt bile kimseden.

Düşleyenler visâlin sevinç dolu ânını

Boğulur feryatlara, gelmez ise beklenen!



Bekleyenler hicranlı çelişkiden bayılır

Sanki mahşer ânına döner birden manzara.

Etrafa yanık kâlp kokuları yayılır

Ümidini yitiren girmek ister mezara.



Bekleyen ve gelmeyen; eskimiş resim gibi

Acıların çisesi dönüşür sağanağa.

Aşınan gönüllerin, görünür yanmış dibi

Derdinden bunalanlar muhtaçtır sığınağa.



İnler buruk yürekler sabrın hüzzam telinden

Hazin serâp vehmiyle tekrarlanır sahneler…

Bestelenen hep hasret türküsü aşk elinden

Ayrılık ve hasretle ezilirken sineler.

Hani, yüreğinde dövmeydi adım?

Bitsem de, aşkımız bitmez demiştin!

Âhirette de bir olmak muradım...

Seninle bir ömür yetmez demiştin!



Ayrılığın yükü mihnetten ağır

Taşıyamaz, delik deşiktir bağır

Ne zaman, nereye istersen, çağır

Gelirim, bu böyle gitmez demiştin.



Özlem içte salgın, dinmez ne yapsam...!?

Kâlp yollarda dalgın, dönmez ne yapsam...!?

Başlattığın yangın sönmez ne yapsam...!?

Beni, yoksan, kimse gütmez demiştin...!



Senindir her şeyim, kâlbim ve canım

Tutuştu aşkınla yanıyor kanım

Tut ellerimden, tut! Bırakma canım!

Tutmazsan başkası tutmaz demiştin!

Bilmiyorum, bu kaçıncı bahar

Söz verip de gelmediğin

Bu kaçıncı kırkikindi yağmurları

Sensiz ıslandığım

Bilmiyorum

Bu yıkılan kaçıncı umut…Yaslandığım



Sana armağan için koparıp

Soldurduğum bu kaçıncı

Kırmızı gül

Bilmiyorum

Umutlarla tutuşan bir gönülden

Göğe savrulan

Bu kaçıncı kül…



Gelsin diyerek

Umut dolu, gözyaşlarıyla

Bu kaçıncı yalvarışım

Ve umutsuzluğa kapılıp

Bu kaçıncı ağlayışım

Göklere, bilmiyorum



Sebep ne?

Bu süresiz kırgınlığın sürmesine

Seni özleyen yüreğimin

Hüzün iklimlerine girmesine

Bir türlü bir anlam veremiyorum

Duygularımın baharı beklerken

Sonbaharı görmesine



Bilmiyorum, bu kaçıncı bahar

Söz verip de gelmediğin

Bu kaçıncı kırkikindi yağmurları

Sensiz ıslandığım, bilmiyorum

Boş yere çağırma yorma kendini

Artık bende gelmiyorum.