Yapabildiğim tek şey susmak;
Her defasında bağırdığım sevgimi
Ve her gece yalnızlığın koynunda
Uyuyakalarak yarım bıraktığım hayallerimi...
Hala çözebilmiş değilim nedenini bu suskunluğun
Belki umut eksikliği belkide korku
Herhangi bir cümlenin herhangi bir kelimesinde
Takılıp kalıyorum her seferinde
Bir türlü olmuyor yapmak istediklerim
Belki demek ve her saniyesini hayatın
Yanındaymış gibi yaşamak olsa gerek
Tek kurtuluş yolu bu aşkın...

Sensizlik bir hastalık
Yavaş yavaş işleniyor damarlarıma
Bir yol var sana gelen biliyorum
Ama bulamıyorum bu karanlıkta
Benden başkası sana ulaşacak
Korkusuyla geçiyor her dakikam
Bundan kendimi alamıyorum...
Daha sende ne olduğumu bile bilmiyorum;
Bir umut belki sen söylersin diye beklerken
Başka hiçbirşey gelmiyorum elimden
Geçen zamana hayıflanıyorum...
Sensiz; günler hızla akıyor avuçlarımdan
Ne yaşadığımı anlayamıyorum...

Artık yeter, sevmiyor beni diyip
İçimden silip atmaya çalışıyorum seni
Ama bende o kadar yeretmişsin ki
Yüreğim razı olmuyor bırakmaya sevgini
Ve öyle alışmışım ki varlığına
Bu isyandan sonra yinede tek yapabildiğim susmak işte...

bölüm kurallarımıza göre, şiirin yazarını eklerseniz sevinirim...

walla yazarını bilmiyorum alıntı yazsak olurmu?

olur.....

ok bundan sonra ööle yapayım o zaman