Yaşamanın, insanlık düşmanlarına direnmekliğine,
Kontrast düşenlerinin de can ciğerliğine inanıyorduk.
Bir tür direnimle, bir açıklıkla altetme seçimiydi bu.
Bize aşılanan da; yüzyıllar sonraki gerçeklerin
Şimdi ifade edilebilmesiydi böylece,
Aksi, alelade, pek natüralizmdi.

Ancak, nefretlerimize inat direnmek inancıyla meşgulken hepten
Bireye özelleşmiş tonlarını esgeçip de,
Politik renklerini ezberlemişken güllerin,
Ve 'sağırlaştırılmışken' göz bebeklerimiz,
Halen aşkın savı yaptığımız esmer yarlardan kopuşun ise
Acısı dayanıklılığını öğrenememiştik.


Hani an gelir hiç tahmin edemediklerimiz,
Rast geldiyse hicap duyduklarımız serilir ya önümüze,
Okutur ya duyarsız göz bebeklerimize sıra sıra, yaka yaka...
Ve buz gibi olur ya o; kocaman bildiğimiz aşkın sıcaklığına şahit yüreğimiz.

Mertliğinden ödün vermezken, pes de olamazsındır artık,
Bağımsızlık naralarınsa meydanlarda kalmıştır
Bundandır, ötesinde düşler kurarsın fedakarlıkların çabasıyla,
Ve olağanca karmaşık beynini hipnoz edersin bir anda,
Hem de bir esmer sevgili huzurunda, hem de onurla.

Ünsiyet olur fedakarlıkların...
Bedenin için bedel ödemişleri silersin,
Ritüel ettikçe canım sevgiliyi
Unutur gidersin zincirlere vurulmuş her bir organını;
Kahkahayla çekilmiş tırnağını, dalgayla çizilmiş yüz hatlarını.

Belki nankörlüktür, belki yokluğuna değin özeleştiri kusacaktır dilin
Belki de ayın nuru, yitmek'in emirliğindedir çoktan
Ama aşık, ama tertemiz iki kişilik bir gelecektir;
Çizgili hatlarını sırıttıran o gizlenmiş özlem.

Ve direncin de, boşvermişliğin de tek yanıtıdır öyleyse,
Apaydınlık güneş selamı gibi gelen esmerlikler,
Borcunu ödemiş kapkaranlıklarla,
Yüreğimde bir 'sonuncu gül' ile açar;
Dün'e elveda çeken yarın'a merhaba.

Ali Barış KURT

süper !!!!!!!!!!