Doğru yer mi bunun için bilmiyorum ama değilse de kusura bakmazsınız artık. Bunları lise son sınıfta 3 senedir tanıdığım, daha önceden en yakın arkadaşı ile çıktığım bir kız için yazmışttım. Kendisinin de o zmn bana aşık olduğundan haberim yoktu, sonradan olmuştu ve ben de aslında arkadaşına değil ona aşıktım. En yakın arkadaşının hayatındaki en büyük aşk olmam nedeni ile kız benimle çıkamayacağını belirtti ve biz 3 ay gizliden dizliye adı "aşk" ya da "çıkma" olmayan bir ilişki yaşadık. Her gün beraber, her gün sıkı fıkı, her gün birkaç ayrı şiir yazıyordum onun için. Şiir yazmayı daha önceden de denemiştim ama düzün, güzel şeyler çıkmamıştı. Bu kızla sözümona beraber değilken! kelimeler kendiliğinden akıp doğru sıralamayı alıyorlardı havada ses halinde yayılırken. İşte çoğu boşlukta kaybolup giden şiirlerimin bir yerlere not edebilmeyi akıl ettiklerimden sadece bir kaçı. Paylaşımın amacını anlamışsınızdır ve benimle beraber şiirlerimde duygularımı yakalarsınız umarım.

--------------------------------------------------------------------------

Gözyaşlarım


Zaman terbiye etti beni,
Gözyaşlarımın kendi solukları, dolayısı ile ruhları olduğunu fark ettim.

Her bir damla göz yaşı akarken, içimdeki "sen"den biraz söküp, beraberinde götürür sandım önceleri.
Ağlamaktan yorulup, uykum geldiğinde, anılarım bulanıklaşır,bir süre sonra neye ağladığımı unutur hale gelirim çünkü çocukluğumdan beri.
İşte, seni aklımdan kazımayı, böyle zamanlarda öğrenirim diye umut ettim.
Ama her an daha fazla beceremez oldum bunu.
Çünkü gözyaşlarımın ruhları, her uykuya dalışımda,
yastığımdan fırlayıp ismini ve seni ne kadar sevdiğimi fısıldayıp durdular kulağıma..
Kendi solukları olduğunu ilk o zaman anladım.
Ruhları vardı onların, evet.
Hem giderken biraz daha "sen" götürürlerdi benden,
hem geri dönüp daha çok "sen" katarlardı bana.
Zamanla ağlamamayı öğrenmek ister oldum,
Gözyaşlarımı kontrol altına alabilmeyi öğrenip,
Ne "sen" almalarına, ne de bana daha çok "sen katmalarına" izin verecektim böylece.
Yapamam diye düşündüm bir zaman, yapamadımda.
Şarkılar canlandırırdı ruhlarını, güzel bir manzara, bazen de yanlızlığım.
Çekilmez hale gelmişti; içimden "sen"lerin çıkışları ve tekrar içeri zorla girmeleri.
Tükendim zamanla, ama farkında olmadan ve istemeyerek başka şeyler de tükenir gibi oldu, benimle beraber.
"Sen" ve zaman.
Şimdi bilemiyorum içimde ne kadar "sen" var ne kadar zamanım var.
Öğrendiğim şeyler var ama. Onları paylaşmak istedim seninle.
"Gözyaşlarının ruhları vardır" ve "Zaman bazen kuvvetli bir ilaç gibidir"

--------------------------------------------------------------------------

Ruhumun Gözyaşlarısın


Ruhumun gözyaşlarısın,
Avucumda biriktirmeye çalışıp,
Toparlayamadığım.

Ruhuma sorsan;
Dünyaları ıstatabilecek kadar çoksun,
Ama yapmıyorsun...

--------------------------------------------------------------------------
OLSA!

Elimi yüzümü yıkayıp akşam vakti,
Geçsem odamın penceresinin önüne.
Bilmezsin sen, ay benim penceremden
Başka güzel görünür.

Hipnotize olup ayın şavkıyla,
Anlımı dayasam penceremin camına.
Kapanınca gözlerim,
Haliyle sen gelirsin aklıma.

Gül cemalin gelince gözlerimin önüne,
O güzel yüzden duymak istemez olurum, Dışında şu iki klasik kelime;
SENİ SEVİYORUM!

Neye yarar ki,
Hayal kuruyor, varsayıyorum işte.
Bir şiirim yarım kalıyor,
Korkuyorum hikayem şiirime benzeyecek diye.

--------------------------------------------------------------------------

Ağlak
Biri vardı dün gece yolda,
Oturmuş ağlıyordu.
“Ne oldu” dedim,
Önce “yok bir şey” dedi.
“Neden ağlıyorsun” dedim,
“Uzun zamandır ağlamıyordum” dedi.
“Sebebi ne” dedim,
“Bir çift güzel, yalan göz” dedi.
Daha bir çok soru sordum,
Hepsine ağlayarak cevap verdi.
Nasıl olmuştu, nedendi bilmiyorum,
Ona yolda rastlamıştım.
Çok geçmeden fark ettim,
Ben aslında aynaya bakmıştım¿

--------------------------------------------------------------------------

Bi O Zaman
Bi bilgisayarımı ilk bozuşumda korkmuştum böyle,
Bi en yakın arkadaşımı 15’inde kaybettiğimde.

Bi annemi üzdüğümde böyle burkulur yüreğim bu kadar,
Bi kendimi güçsüz, çaresiz hissettiğimde.

Bi İstanbul özlemi yakmıştı içimi bunca,
Bi aşkımla arkadaşımın bana ortak ihanetleri.

Bi büyükbabamın ölüm haberini aldığımda,
Bi o zaman inanmak istememiştim bu denli.

Böyle,
Bu kadar,
Bunca,
Bu denli, bi bu zamanlarda yaşamaya zorla devam etmiştim,
Bi de senden kopunca.

--------------------------------------------------------------------------

Yitik mi Sevdam
Yitik mi sevdam,
Bu kadar kolay mı bittik?
Boşa mı onca zaman, onca emek,
Yok mu karşılığı sevdamın?
Sevişlerin yalan mı,
Gözlerin gibi mi onlar da?
Öylesine, sıradan bir aşk hikayesi mi,
Senin için ben de diğerleri gibi miyim?
“BOŞ”
Değersiz anlamsızlıklar mı yükledin,
Öyle mi tükettin içine akıttığım şefkati?
Sende olmanın, anlam taşımanın, hissin,
Benim için ne demek olduğunu bildiğin halde,
Nerede sevdamın karşılığı, hani?
İki gülücük, bazen tatlı sözler,
Zorla ağzından alınan “ben de seni” mi olmalı?
Sence de biraz haksızlık yok mu?
“Sevdam yitik mi” şimdi daha açık,
Cevap vermesi kolay bir soru olmadı mı?
O halde bir cevap bekliyorum artık?
Yoksa yine canını yaktığımı,
Seni kırdığımı mı bahane edip sıyrılacaksın?
Bu sefer yapmasan daha iyi olur!
Çünkü bu;
“Yitik sevdam”ın SİTEMİ!

--------------------------------------------------------------------------

Buyrun gececi gündüzcü, tüm forumcular! Yorumlarınızı bekliyorum.

senin güzel yüreğin hiç solmasın tamam mı

ellerin dert gormesin dostum.eline koluna saglık

yazmışsın yine serttt... eyvallah...

kuzen dokturmussun gozlerim yasardı.ama bence senin evlenme vaktin gelmis