İstanbul; yanlış sevdalar durağı,
İçime çöken sis
Ayrılığın hırçın dalgası.

Lacivert’e kucak açan vapurun dumanı

Boyası bitmiş sandık
İçimdeki ihtiyarın yorgun gözleri
Bölüşmeye hazır bir lokma ekmeğim.

Sevdam,kavgam

Hasretin sert toprağı

Avazımın teri,

Alnımın çilesi,

Özlemim,

Nefesimin ıslığı.

Ayrı düştüğüm gurbet ellerde,

Gördüğüm gündüz rüyası.

Bir avucumda resmin,

Diğerinde hasretin yıkıntısı.

Hisar kalesinden bakınca,
O fatih gözlerle
Gururumun ortağı
Aydınlık olsa da koca şehir,
Karanlıklarda kalan yüreğim,
Kalabalıktı hüznüm ,kimsem olmazdı
Hayalimde ,fikrimde sen
Sisli buhran gecelerimde.

Umutsuz yarınlarda saklı kalan

Ümit ışığı,dert ortağı
Yalnız ve sahipsiz mi kaldın ?
Sende benim gibi....

Sen İstanbul’sun dünya şehri
Eğilme namerde,
Eğilmek bizlere göre değil,
Unutma sen fakirin umudu
Taşı toprağı altın,
Her karış toprağında benim kanım
Mukaddes diyar

Şarkılarda ki ,sevda
İstanbul;
İstanbul yanlızların rıhtımı....
Vefasız gençliğim,

Geçip giden derdim,

İçime düşen kor,

Sevdamın son durağı...

istanbullllllllllll

paylaşım için sağol