Ötesİ Yok !!!

IdE_ · 27-05-07, 18:10

Ben seni kocaman bir yürekle sevdim.
Gözlerim değil yüreğimdi seni gören
Sen, damarlarımdaki kana karışıp,
Geldin oturdun yüreğime.
Bir başka yerde olamazdın zaten.
Sen benim en değerli yerimde, yüreğimdesin
Ve hep orda kalacaksın.
Çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek
İlk kez bu kadar kabullendi seni
Herhangi bir konuk değildin artık.
Bu yüzden ne ağırlama faslı vardı,
Ne de uğurlama.
Şimdi sonbahar kışa giriyoruz ya,
Ben dört mevsim baharı yaşadım seninle
Çiçek gibi açtın yüreğimde.
Gökkuşağı zayıf kaldı senin renklerin karşısında
Taze bir yaprak gibi yeşildin, açelyaydın
Pembeliğinle seni severken dünyayı da sevdim, insanları da.
Kendime bile dar gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiyim artık.
En kızgın, en tahammülsüz anlarımda bile seni düşünmek yetti bana,
İçimdeki sevinç yüzüme yansıdı, güldüm,
Beni güldüren senin sevgindi ve ben kaygısız, içten gülüsün ne demek olduğun,
Nasıl güzel bir şey olduğunu anladım seninle.
Her şeye rağmen sevdim seni.
Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk yoktu.
Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirim….
Sevdim!!! Ve hayrandım da…
Her halin çekti beni.
Duruşunu, gülüşünü, kızmanı sakinliğini, çocukluğunu olgunluğunu sevdim.
Sesini de sevdim, suskunluğunu da.
Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini korkularını sevdim.
SENİ ve o doyumsuz sevdanı…
Uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu zaman.
Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni tarif edecek kadar derin olamadı.
SENİ severken yorulmadım, çünkü SEN yaşam kaynağımdın.
Hergün yenilendim, seninle çoğaldım, büyüdüm.
Eksik kalan neyim varsa tamamladın, beni yaşama bağladın.
İşte ben SENİ BÖYLE SEVDİM.

27-05-07, 18:10	#1 (permalink)
IdE_ Bağımlı Giriş Tarihi: 17-05-2007 Yaş: 26 Mesajlar: 594 Rep Puanı: 954712 Rep Gücü: 9571	Ötesİ Yok !!! Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil yüreğimdi seni gören Sen, damarlarımdaki kana karışıp, Geldin oturdun yüreğime. Bir başka yerde olamazdın zaten. Sen benim en değerli yerimde, yüreğimdesin Ve hep orda kalacaksın. Çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek İlk kez bu kadar kabullendi seni Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden ne ağırlama faslı vardı, Ne de uğurlama. Şimdi sonbahar kışa giriyoruz ya, Ben dört mevsim baharı yaşadım seninle Çiçek gibi açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı senin renklerin karşısında Taze bir yaprak gibi yeşildin, açelyaydın Pembeliğinle seni severken dünyayı da sevdim, insanları da. Kendime bile dar gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiyim artık. En kızgın, en tahammülsüz anlarımda bile seni düşünmek yetti bana, İçimdeki sevinç yüzüme yansıdı, güldüm, Beni güldüren senin sevgindi ve ben kaygısız, içten gülüsün ne demek olduğun, Nasıl güzel bir şey olduğunu anladım seninle. Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirim…. Sevdim!!! Ve hayrandım da… Her halin çekti beni. Duruşunu, gülüşünü, kızmanı sakinliğini, çocukluğunu olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim, suskunluğunu da. Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini korkularını sevdim. SENİ ve o doyumsuz sevdanı… Uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu zaman. Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni tarif edecek kadar derin olamadı. SENİ severken yorulmadım, çünkü SEN yaşam kaynağımdın. Hergün yenilendim, seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın, beni yaşama bağladın. İşte ben SENİ BÖYLE SEVDİM.

Konu Araçları
Çıktı Görüntüsünü Göster Sayfayı E-posta İle Yolla