hazirkart

Yıl: 1999 Yer: Sivas Divriği
(Köyün ismini vermek istemedi)…… köyünde geçen bu olay duyan herkesin kanını donduracak niteliktedir.
Vahap B. adında bir şahıs kendi başından geçen olayı aynen şöyle anlatıyor.
.
Bir mart akşamıydı hava iyice serinlemişti, İçeride oturmuş televizyon izliyordum, hanım ve çocuklar uyuyorlardı.
Sobanın sönmek üzere olduğunu fark ettim ve biraz alevlendirmek için dışarıdaki odunluktan biraz kömür almak için evin dış kapısına doğru ilerlemeye başladım tam kapıya yaklaşmıştım ki hanımın sesini duydum, bana sesleniyordu; Vahap üşüyoruz sobaya biraz odun atıver dediğini duydum ve tamam ben de odunluğa gidiyorum zaten dedim, ve kapının sürgüsünü açtım. Dışarısı zifiri karanlıktı hemen dönüp el fenerini aldım ve kapıyı açtım dışarı adımımı tam atmak üzereydim ki hanımın sesini yeniden duydum; Vahap dikkat et dışarısı karanlık el fenerini almayı unutma dedi, ben de kendi kendime gülümsedim ; sanki yapmam gerekenleri bana bir bir sıralıyordu ama ben zaten tedbirimi almıştım neyse odunluğa doğru ilerlemeye başladım tam odunluğun kapısının önüne geldiğimde bu sefer ince derinden gelen bir sesin; Amca beni bu kuyudan çıkar ne olur, diye seslendiğini duydum ve sesin geldiği yönü bulmaya çalıştım, ses odunluktan geliyordu, bir an kalbim hızla atmaya başladı korktuğumu hissetmeye başladım ama çocuğa da yardım etmek istiyordum, ve çocuğa seslendim nerdesin yavrum diye ; sesim korkudan titriyordu tam o sırada ensemde buz gibi bir şey hissettim neredeyse kalbim duracaktı. Arkamı dönüp bakma cesaretini bile gösteremiyordum, oracıkta donakalmıştım bildiğim tüm duaları okumaya çalışıyordum ama okuyamıyordum vücudumun her yeri titremeye başlamıştı bütün cesaretimi toplayıp ensemdeki soğuk şeye gözucumla bir baktım ve o şeyin bir el olduğunu fark ettim ve arkamdaki şey giderek bir hırıltıya dönüşen soğuk nefesiyle boynuma atladı ve ani bir hareketle o şeyden kurtulup var gücümle koşmaya başladım bir yandan avazım çıktığı kadar bağırıyor bir yandan da o şeyin beni takip ettiğini düşünerek neredeyse delirme noktasına gelmiştim tam o sırada ayağım bir taşa takıldı ve yüz üstü yere düştüğümü hatırlıyorum . O an bayılmışım ve kendime geldiğimde bizim köyün sağlık ocağında gözlerimi açtım köylü sesimi duymuş ve beni yerde bayılmış olarak görünce hemen ocağa getirmişler uyanır uyanmaz hemen yaşadığım şeyi anlatmaya başladım insanların bana bakışlarından bu yaşadıklarıma pek de inanmadıklarını gözlerinden anlayabiliyordum. Sonra beni eve getirdiler hanım ağlıyordu ne oldu sana diye. Olayı ona da anlattım fakat onun da bana inanmadığını fark ettim. Ama Allah şahidimdir bu yaşadığım olay tamamen gerçektir.
İster inanın ister inanmayın .
.
.
Vahap B. Şu an İstanbul Sarıyer de ikamet etmektedir ve yaşadığı bu olayın etkisini hala üzerinden atamadığı için o günden sonra köyüne bir daha uğramamış ve ömürboyu o köye gitmeyeceğini söylüyor.
Not: Bu olayı bizzat Vahap B.nin ağzından dinledim. Olayı mümkün olduğunca kısa anlatmaya çalıştım okumaya üşenmeyin diye arkadaşlar. Teşekkür ederim…

вαчвαгs ♪ мєгcuгч

dostum yazıyı dıkkatlıce okudum gerçekten de urkutucu.saol yınede

emre_ergul

teşekkürler kardeş +rep

2GooD4U

guzel paylasim manyaq rep

ogush

bende ürktüm daha amca dediği yerde ürktüm ha