Türk Mitolojisinde Yerin yaratılışı

~~ByWaRFaRe~~ · 28-08-07, 00:11

YERİDİNG PÜTKENİ (Yerin Yaratılışı)
Herşeyden önce su vardı. Yer ,ay, güneş yoktu.Tanrı (Kuday) ile kişi vardı.İkisi de birer kara kaz gibi suyun üzerinde uçuyorlardı.
Tanrı bir şey düşünmüyordu.Kişi,yel çıkarıp suyu dalgalandırdı;Tanrı'nın yüzüne su sıçrattı.Bunu yapınca da kendisinin Tanrı'dan güçlü olduğunu sandı;daha yüksekte uçmak istedi.Ama uçamadı;suya düşüp dibe battı.Boğulmak üzereydi.''Bana yardım et!'' diye bağırıp Tanrı'dan yardım istedi.
Tanrı ''Yukarı çık!''dedi,oda sudan çıkıverdi.Sonra Tanrı,''Sağlam bir taş olsun!'' dedi.Suyun dibinden bir taş yükseldi.Tanrı ile kişi,taşın üzerinde oturdular.Tanrı,kişiye ''Suya dal,suyun dibinden toprak çıkar!''diye buyruk verdi. Kişi Tanrı'nın buyruğunu yerine getirdi.Suyun dibinden çıkardığı toprağı Tanrı'ya götürdü.
Tanrı ,Kişi'nin getirdiği toprağı suyun üzerine serperken ''Yer olsun !'' diye buyurdu.Buyruk yerine geldi, yeryüzü yaratıldı.Tanrı ,yine kişi'ye ''suya dal, suyun dibinde ki topraktan çıkar!'' diye buyruk verdi.Kişi,suya daldığında,bu kez kendim için de toprak alayım diye düşündü.İki avcuna da toprak doldurdu;bir avcundakini Tanr'dan gizlemek için ağzına attı.Dileği Tanrı'dan gizli kendine göre bir yer yaratmaktı.Avcunda ki toprağı getirip Tanrı'ya uzattı.Tanrı toprağı suyun üzerine serpip genişlemesini buyurdu.O'nun suya serptiği toprak gibi,Kişi'nin ağzında ki Toprakta büyüyüp genişlemeye başladı.Kişi korktu soluğu kesildi,öleyazdı.Kaçmaya başladı.Ancak nereye kaçsa yanıbaşında Tanrı'yı buluyordu.O'ndan kaçamıyordu. Çaresiz kaldı,Tanrı'ya yalvarmaya başladı:''Tanrı!Gerçek Tanrı! Bana yardım et''.
Tanrı ,Kişi'ye ''Ağzında ki toprağı niçin sakladın''dedi.Kişi,''Kişi kendime yer yaratmak için saklamıştım'' diye yanıt verdi.Tanrı'da ''Öyle ise at ağzından ve kurtul ''dedi.Kişi'nin ağzında ki toprak yere dökülürken küçük tepeler oluştu.Tanrı ''Artık sen günahlı oldun''dedi,''Bana karşı geldin.Kötülük düşündün.Bundan sonra sana uyanlar,senin gibi kötülük düşünenler senin gibi kötü kişi olacak;bana uyanlar ise iyi ve pak kişiler olacak,güneş ve aydınlık yüzü görecek.Ben gerçek kurbustan adını almışımdır;bundan sonra senin adın da Erlik olsun.Günahlarını benden saklayanlar senin adamın olsun,günahlarını senden saklayanlar benim adamım olsun''.
Yeryüzünde dalsız budaksız bir ağaç yeşerdi.Tanrı bu dalsız budaksız ağaçtan hoşlanmadı.''Dalları yaprakları olmayan ağaca bakmak güzel değil.Bu ağacın dokuz dalı olsun''dedi.Dalsız budaksız ağaç birden dokuz dallı oldu.Tanrı,'' Dokuz dalın herbirinin kökünden,birerden dokuz kişi türesin;bunlar dokuz ulus olsun''dedi.

Kaynak:Bahaddin Öğel

28-08-07, 00:11	#1 (permalink)
~~ByWaRFaRe~~ Banlandı Giriş Tarihi: 23-08-2006 Yer: OKM Mesajlar: 7,760 Blog Mesajları: 15 Rep Puanı: 455335 Rep Gücü: 0	Türk Mitolojisinde Yerin yaratılışı YERİDİNG PÜTKENİ (Yerin Yaratılışı) Herşeyden önce su vardı. Yer ,ay, güneş yoktu.Tanrı (Kuday) ile kişi vardı.İkisi de birer kara kaz gibi suyun üzerinde uçuyorlardı. Tanrı bir şey düşünmüyordu.Kişi,yel çıkarıp suyu dalgalandırdı;Tanrı'nın yüzüne su sıçrattı.Bunu yapınca da kendisinin Tanrı'dan güçlü olduğunu sandı;daha yüksekte uçmak istedi.Ama uçamadı;suya düşüp dibe battı.Boğulmak üzereydi.''Bana yardım et!'' diye bağırıp Tanrı'dan yardım istedi. Tanrı ''Yukarı çık!''dedi,oda sudan çıkıverdi.Sonra Tanrı,''Sağlam bir taş olsun!'' dedi.Suyun dibinden bir taş yükseldi.Tanrı ile kişi,taşın üzerinde oturdular.Tanrı,kişiye ''Suya dal,suyun dibinden toprak çıkar!''diye buyruk verdi. Kişi Tanrı'nın buyruğunu yerine getirdi.Suyun dibinden çıkardığı toprağı Tanrı'ya götürdü. Tanrı ,Kişi'nin getirdiği toprağı suyun üzerine serperken ''Yer olsun !'' diye buyurdu.Buyruk yerine geldi, yeryüzü yaratıldı.Tanrı ,yine kişi'ye ''suya dal, suyun dibinde ki topraktan çıkar!'' diye buyruk verdi.Kişi,suya daldığında,bu kez kendim için de toprak alayım diye düşündü.İki avcuna da toprak doldurdu;bir avcundakini Tanr'dan gizlemek için ağzına attı.Dileği Tanrı'dan gizli kendine göre bir yer yaratmaktı.Avcunda ki toprağı getirip Tanrı'ya uzattı.Tanrı toprağı suyun üzerine serpip genişlemesini buyurdu.O'nun suya serptiği toprak gibi,Kişi'nin ağzında ki Toprakta büyüyüp genişlemeye başladı.Kişi korktu soluğu kesildi,öleyazdı.Kaçmaya başladı.Ancak nereye kaçsa yanıbaşında Tanrı'yı buluyordu.O'ndan kaçamıyordu. Çaresiz kaldı,Tanrı'ya yalvarmaya başladı:''Tanrı!Gerçek Tanrı! Bana yardım et''. Tanrı ,Kişi'ye ''Ağzında ki toprağı niçin sakladın''dedi.Kişi,''Kişi kendime yer yaratmak için saklamıştım'' diye yanıt verdi.Tanrı'da ''Öyle ise at ağzından ve kurtul ''dedi.Kişi'nin ağzında ki toprak yere dökülürken küçük tepeler oluştu.Tanrı ''Artık sen günahlı oldun''dedi,''Bana karşı geldin.Kötülük düşündün.Bundan sonra sana uyanlar,senin gibi kötülük düşünenler senin gibi kötü kişi olacak;bana uyanlar ise iyi ve pak kişiler olacak,güneş ve aydınlık yüzü görecek.Ben gerçek kurbustan adını almışımdır;bundan sonra senin adın da Erlik olsun.Günahlarını benden saklayanlar senin adamın olsun,günahlarını senden saklayanlar benim adamım olsun''. Yeryüzünde dalsız budaksız bir ağaç yeşerdi.Tanrı bu dalsız budaksız ağaçtan hoşlanmadı.''Dalları yaprakları olmayan ağaca bakmak güzel değil.Bu ağacın dokuz dalı olsun''dedi.Dalsız budaksız ağaç birden dokuz dallı oldu.Tanrı,'' Dokuz dalın herbirinin kökünden,birerden dokuz kişi türesin;bunlar dokuz ulus olsun''dedi. Kaynak:Bahaddin Öğel

Konu Araçları
Çıktı Görüntüsünü Göster Sayfayı E-posta İle Yolla