Van'da talebelerine ders veriyordu. Yaz aylarında Erek Dağındaki yaylaya çıkar, derslerine orada devam ederlerdi.

Yine bir bahar mevsimini yaylada geçirmişlerdi.Havalar yavaş yavaş soğumaya başlamış, kış yüzünü göstermişti.

- "Kar yağmadan önce bir barınak yapalım, hiç olmazsa orada barınırız." dediler.

Kaldıkları yer biraz yamaçtı. Bediüzzaman barınak yapmak için uygun bir yer göstererek:

- "Buraya bir pencere, bir de kapı açın ve kazın. Burası sıcak olur ve kışı burada geçiririz." dedi.

Talebeleri, "Olur mu Üstadım?" dediler.

- "Elbette olur" dedi Bediüzzaman.

İki talebesi yeri kazmaya başladı. Bediüzzaman gelip gidip kazılan yeri kontrol ediyordu. Bir ara kazılan yerden birer birer karıncaların çıktığını gördü.

- "Bırakın orayı" dedi.

- "Niye Üstadım? Ne güzel kazıyoruz işte, zaten az bir yer kaldı."

- "Hayır," dedi, Bediüzzaman. "Bir ev yıkıp bir ev yapmak olmaz. Bu hayvanların yuvasını dağıtmayın, başka yeri kazın."

Bu şekilde üç yer değiştirdiler. Üçüncü yerden sonra karıncaların olmadığı bir yeri kazıp kendilerine barınak yaptılar.