Korkuyorum...

sonsuzmavii · 06-03-08, 13:00

Korkuyorum...ilk değildi bu korkum,son olmayacaktı... çaresizce dolaşıyorum sokakları ellerim ceplerimde,caddeler yabancı,kaldırımlar sessizdi... içimdeki boşluğun sesini dinliyorum...çaresizliğimi...

Korkuyorum...içimde hep ters giden bir şeyler vardı...her adımda yanlışa yöneliyordu adımlarım...sürüklüyordubeni en karanlığın dibine...Korkuyorum. içimdeki sessizlikten ...kaçmalıyım uzaklaşmalıyım kendimden... Atlıyorum bir otobüse gönlümün hangi sürgün gittiği şehir olursa oraya yol alıyorum... sessizlik sarıyor bedenimi...hangi yola vursam başımı kendimi bulmakta zorlanıyorum...içimdeki telaş bırakmıyor peşimi...sığdıramıyorum yüreğimi hiç bir şehre hiç bir limana...kentler soğuk karşılıyor beni,limanlar kıyısız, kayıp içimde bir şehir...Hangi limana demir atar bu yürek,hangi kente sığabilir senin olmadığın...Hangi rüzgar savurur fırtına hangi limanımı vurur, yıkar geçer bedenim...hangi ormanlar yanar tutuşur içimde...yeniden volkan olup patlarmı bu gönül dağı...yeniden yağmur olup sele dönüşürmü gözyaşım... Aşk yeniden konar mı kuş olup pencereme...baharlar gelirmi gönül bahçeme.. duyarmıyım yeniden sıcaklığını ellerinin... dokunabilirmiyim saçlarına, hissedebilirmiyim teninin sıcaklığını....Korkuyorum oysa aşık olmaktan... korkuyorum bir daha yazamamaktan adını duvarlara...ellerini tekrar tekrar yüzüme bastırıp uyuyabilirmiyim...

İçimdeki telaş yaşatır oldu beni kaç zamandır...Nöbetlerini tutar oldum, uykusuz dakikaları sayarken sensiz gecelerin,yaralarımı kanattım acımadan kendime...acımadan hayatıma...sen ve ben...söyle hangi mevsimde çıkacaksın karşıma,hangi limanda demir atacaksın bedenime...Apansız gelişlerini ne zaman göstereceksin...söyle aşk bir yanım hep eksikmi kalacak...titreyecekmi ellerim,yanındayken bile özleyecekmiyim ...Hep bir şeyler eksik mi kalacak. Yorgun gözlerle bakarken hayata,yıpranmış sevdaların peşi sıra koşarken yüreğim ellerimde soluksuz kalıyor bedenim...Kaçtığım şehirlerin hayali gözlerimde,aşksız yarınlar gözlüyor yolumu...küçücük elleriyle sarılırken hayata,çığlıklarıyla boğuluyorum... bir bebeğin yakarışları içerisinde buluyorum kendimi...korkuyorum...Korkularım yangına dönüşüyor,dönüp dönüp kendimi yakıyorum...bir karanlık çöküyor yüreğime içinde dolaşıyorum.Çıkmaya çalıştıkça dahada çok gömülüyorum...batıyorum en dibe...Bir ışık yakmaya çalışıyorum,elimi neye atsam boş bir karanlıktan başka bir şey gelmiyor elime...hadi diyorum bir ışık yak içinde aydınlat bu karanlığı, yorgun yüreğimi bırak bir kenara,aşk ölmedi daha...en azından içinde ölmedürme...Ne zamandır uçlarda yaşıyorum...uçurumun kıyısında... yalnızlığın çekilmez ağrısında...yarınsız sabahlara uyanıyor gönlüm biçare...yalnızlık duvarlarını örüyorum hayata...

İçimden son bir umutla sarılıyorum kendime,Karanlıktan bir mum yanıyor parlak ve aydınlık...içimdeki o gizli ses kurtarıyor aşkımı...o gizli umut... ve diyorum içimden umut varsa daha ölmedin hadi kalk yeni gelen günü karşıla...sarıl umuduna...elinde kalan son şeyin o sahip çık...umuda...

Lephisto · 06-03-08, 14:27

Teşekkürler Kardeşim Yreğine sağLk .

sonsuzmavii · 07-03-08, 08:25

sende saol kardeşim

Fear.Some · 06-06-08, 22:24

Emeğe syGı Eline Sağlık Paylasım İçin tsk

ThePlot · 07-06-08, 00:11

Teşekkürler.

06-03-08, 13:00	#1 (permalink)
sonsuzmavii Geçerken Uğradım Giriş Tarihi: 06-03-2008 Yaş: 23 Mesajlar: 66 Rep Puanı: 52840 Rep Gücü: 536	Korkuyorum... Korkuyorum...ilk değildi bu korkum,son olmayacaktı... çaresizce dolaşıyorum sokakları ellerim ceplerimde,caddeler yabancı,kaldırımlar sessizdi... içimdeki boşluğun sesini dinliyorum...çaresizliğimi... Korkuyorum...içimde hep ters giden bir şeyler vardı...her adımda yanlışa yöneliyordu adımlarım...sürüklüyordubeni en karanlığın dibine...Korkuyorum. içimdeki sessizlikten ...kaçmalıyım uzaklaşmalıyım kendimden... Atlıyorum bir otobüse gönlümün hangi sürgün gittiği şehir olursa oraya yol alıyorum... sessizlik sarıyor bedenimi...hangi yola vursam başımı kendimi bulmakta zorlanıyorum...içimdeki telaş bırakmıyor peşimi...sığdıramıyorum yüreğimi hiç bir şehre hiç bir limana...kentler soğuk karşılıyor beni,limanlar kıyısız, kayıp içimde bir şehir...Hangi limana demir atar bu yürek,hangi kente sığabilir senin olmadığın...Hangi rüzgar savurur fırtına hangi limanımı vurur, yıkar geçer bedenim...hangi ormanlar yanar tutuşur içimde...yeniden volkan olup patlarmı bu gönül dağı...yeniden yağmur olup sele dönüşürmü gözyaşım... Aşk yeniden konar mı kuş olup pencereme...baharlar gelirmi gönül bahçeme.. duyarmıyım yeniden sıcaklığını ellerinin... dokunabilirmiyim saçlarına, hissedebilirmiyim teninin sıcaklığını....Korkuyorum oysa aşık olmaktan... korkuyorum bir daha yazamamaktan adını duvarlara...ellerini tekrar tekrar yüzüme bastırıp uyuyabilirmiyim... İçimdeki telaş yaşatır oldu beni kaç zamandır...Nöbetlerini tutar oldum, uykusuz dakikaları sayarken sensiz gecelerin,yaralarımı kanattım acımadan kendime...acımadan hayatıma...sen ve ben...söyle hangi mevsimde çıkacaksın karşıma,hangi limanda demir atacaksın bedenime...Apansız gelişlerini ne zaman göstereceksin...söyle aşk bir yanım hep eksikmi kalacak...titreyecekmi ellerim,yanındayken bile özleyecekmiyim ...Hep bir şeyler eksik mi kalacak. Yorgun gözlerle bakarken hayata,yıpranmış sevdaların peşi sıra koşarken yüreğim ellerimde soluksuz kalıyor bedenim...Kaçtığım şehirlerin hayali gözlerimde,aşksız yarınlar gözlüyor yolumu...küçücük elleriyle sarılırken hayata,çığlıklarıyla boğuluyorum... bir bebeğin yakarışları içerisinde buluyorum kendimi...korkuyorum...Korkularım yangına dönüşüyor,dönüp dönüp kendimi yakıyorum...bir karanlık çöküyor yüreğime içinde dolaşıyorum.Çıkmaya çalıştıkça dahada çok gömülüyorum...batıyorum en dibe...Bir ışık yakmaya çalışıyorum,elimi neye atsam boş bir karanlıktan başka bir şey gelmiyor elime...hadi diyorum bir ışık yak içinde aydınlat bu karanlığı, yorgun yüreğimi bırak bir kenara,aşk ölmedi daha...en azından içinde ölmedürme...Ne zamandır uçlarda yaşıyorum...uçurumun kıyısında... yalnızlığın çekilmez ağrısında...yarınsız sabahlara uyanıyor gönlüm biçare...yalnızlık duvarlarını örüyorum hayata... İçimden son bir umutla sarılıyorum kendime,Karanlıktan bir mum yanıyor parlak ve aydınlık...içimdeki o gizli ses kurtarıyor aşkımı...o gizli umut... ve diyorum içimden umut varsa daha ölmedin hadi kalk yeni gelen günü karşıla...sarıl umuduna...elinde kalan son şeyin o sahip çık...umuda...

06-03-08, 14:27	#2 (permalink)
Lephisto Tak Jileti Dudağına; Öp Beni Şah Damarımdan... Giriş Tarihi: 29-03-2007 Yer: Tears Of The Sun Mesajlar: 14,281 Blog Mesajları: 7 Rep Puanı: 89742401 Rep Gücü: 897585	C: Korkuyorum... Teşekkürler Kardeşim Yreğine sağLk .

07-03-08, 08:25	#3 (permalink)
sonsuzmavii Geçerken Uğradım Giriş Tarihi: 06-03-2008 Yaş: 23 Mesajlar: 66 Rep Puanı: 52840 Rep Gücü: 536	C: Korkuyorum... sende saol kardeşim

06-06-08, 22:24	#4 (permalink)
Fear.Some Bağımlı Giriş Tarihi: 03-06-2008 Yer: Ben bilmiyorumki sen nerden bilcen Yaş: 17 Mesajlar: 554 Rep Puanı: 2990036 Rep Gücü: 29910	C: Korkuyorum... Emeğe syGı Eline Sağlık Paylasım İçin tsk

07-06-08, 00:11	#5 (permalink)
ThePlot EVREN UZAN.. Giriş Tarihi: 06-07-2007 Yer: İstanbul. Mesajlar: 14,153 Rep Puanı: 112039727 Rep Gücü: 1120554	C: Korkuyorum... Teşekkürler.

Konu Araçları
Çıktı Görüntüsünü Göster Sayfayı E-posta İle Yolla