Kadınlar kadar kolay olmasa da erkeklerin de üzüntülerine yenik düştüğü bir kırılma noktası var. Ve işte o noktada en maço geçinen sevgilinizin bile kendine hakim olması söz konusu değil...

Tuttukları takım kaybettiğinde: Erkekler takımları yenildiğinde, hele de şampiyon*luğu burun farkıyla kaçırdıklarında ağlama*yı bırakın, ağıt bile yakabilirler. Çünkü fut*bol onlar için hayati bir önem taşır ve işin kötüsü, yapabilecekleri hiçbir şey yoktur. Bu da onların korkunç bir hırsa kapılmalarına, dişlerini ve yumruklarını sıkmalarına hatta gözlerinden yaşlar boşanmasına neden olur. Söylediğime inanmıyorsanız, onunla bir maça gidin ve takımının kaybetmesini dileyin. Eğer kaybederlerse, sadece sevdiğiniz erke*ğin değil, bütün bir erkek güruhunun nasıl toplu halde ağlayıp dövündüğünü göreceksiniz.

Baba olduklarında: İstediği kadar soğukkanlı görünsün, hiçbir erkek küçücük bir be*beği olduğunu öğrendiğinde kendini tutamaz. O artık bir babadır, çocuğuyla yapacaklarının hayalini şimdiden kuran bir baba... Bebeğini, kendisinin bir parçası olan bu mi*nicik varlığı gördüğü zaman sevinçten göz*yaşlarına boğulur. Ayrıca size küçük bir sır vereyim; bilinçaltında da olsa her erkekte bir çocuğun soyunu devam ettirecek olmasının yarattığı gizli bir mutluluk vardır. Ya*ni sevinç gözyaşlarında bu mutluluğun pa*yı da büyük...

Terk edildiklerinde: Kendi deneyimlerinizden yola çıkarak terk edilme acısının sade*ce kadınlara mahsus bir şey olduğunu düşünüyorsanız, emin olun çok yanılıyorsu*nuz. Erkeklerle aramızdaki tek fark şu: Biz acımızı daha uluorta yaşıyoruz. Terk edildikten sonra dostlarımızın yanında da çekinmeden gözyaşı dökebiliyor, üzüntümüzü yakınlarımızla paylaşabiliyor, böylelikle aslında acımızı çok daha kolay ve çabuk at*latmış oluyoruz. Fakat erkekler, bu konu*yu kimseyle doğru dürüst konuşamıyor. Ko*nuşamadıkça da yüreklerindeki sıkıntı bü*yüyüp bir taş kadar ağırlaşıyor ve onların yalnız kaldıklarında ağlayıp rahatlamaya ihtiyaç duymalarına neden oluyor.

Köpekleri öldüğünde: O güçlü ve sadık hay*vanın, hayatta onları kayıtsız şartsız seven tek varlığın ölmesi, erkekleri perişan edebiliyor. Çünkü erkekler, hayvanlarını kaybettiklerinde kendilerini çok yalnız hisse*der, en yakın ve vefalı arkadaşlarım kay*bettiklerini düşünür ve özellikle gecenin karanlığında sevgili köpekleri gelip ayak uçlarına yatmadığı zaman acı gerçeği bir kez daha idrak edip ağlarlar.

İşlerini kaybettiklerinde: Erkeklerin işlerini kaybetmeleri, hayatlarında çok ciddi sarsıntılara yol açar. Kariyer yapmak için gecesini gündüzüne katan, tamamen ken*di azmiyle yükselen bir erkek çok sevdiği işinden olduğunda, rahatlıkla ağlayabilir. Üstelik bu gözyaşlarının içinde geleceğe yönelik kaygılar, bir evin ve ailenin sorum*luluğu, yeni bir iş bulmanın zorluğu, başla*nan yere geri dönmenin ve verilen emek*lerin boşa gitmesinin üzüntüsü de vardır. Dolayısıyla herhangi bir sorun karşısında kendilerini tutmayı başarsalar da erkekler işten kovuldukları zaman uzun bir süre bunalıma girerler.

deLi gibi sevdiği kız başkasıyLa çıktığını söyLediğinde..

nusya yazdıklarında eskik var bayanların görmediği zamanlarda daha fazla ağlarlar mesela yakın bir arkadaşı alilesinden biri öldüşğünde de ağlarlar ama bunu görmek mümkün olmazzz nedenine gelince erkek olan anlarr

olmadı aysuN biz sadece bunlarda ağlamayız hatta ben bunların hiç birinde ağlamam (kişisel olarak) en son ağladığım (manevi duygular haricinde) 4 sene önceydi canımı kaybettiğim zamandı. Daha sonra çok şükür böyle büyük bi acı yaşamadım

belki baba olduğumda ağlayabilirim...

ama terk edildiğimde (ki söz konusu bile olamaz!), futbol zımbırtıları için, köpek gibi iğrenç yaratıklar öldüğünde vs...

yani gülmekten ağlarım ama yine de üzüntümden ağlamam!

(bana burada bir çelişki varmış gibi geldi ama neyse...)