Arkadaşlar bir konuda yardımınıza çok ihtiyacım var.

özellikle bayan arkadaşların

Şimdi ben birini çok seviyorum.Nasıl bir sevgi olduğunu tek kelimeyle özetlemem gerekirse HAYAT diyebilirim

O da beni çok seviyor ancak bir şekilde geçmişi va hayatında yaşadığı sıkıntılar nedeniyle (sanıyorum eski ilişkileri ve bir miktarda belki aile sıkıntıları) kafası çok karışık ve soru işaretleriyle dolu.Dolayısıyla bana tam olarak yaklaşamıyor.Üniversite yaşamından itibaren tüm hayatını (ailesinden ayrı başka bir şehirde kendi evinde okumuş üniversiteyi) kendi ayakları üzerinde durarak, çok güçlü olarak ve özgürce yaşamış..özgürlüğüne fazlaca düşkün..ve bişekilde her ilişkinin özgürlüğü için tehdit oluşturduğunu düşünüyor...evlilik ise onun için okyanus ortasındaki uzak bir kıyıdan farksız..

genel özellikleri (ilişkimizle ilgili olabilecekler) bunlar...

şimdi durum şu.biz bana "seni seviyorum" diyebileceği kadar yakınız ama bi ilişkimiz olamıcak kadar uzağız..çünkü istemiyor..

açıkçası garip bir durum fazlasıyla ve benim kafam artık çözmüyo

bana bi yardım lütfenher türlü yoruma açığım..hatta yorum için daha detaya ihtiyacınız olursa istediğinizide sorabilirsiniz

ilgilenenlere ve yorumlarını esirgemeyenlere çok teşşekkür ederim..eminim cevapların içinden bir çıkış yolu bulacağım kendime

acaba onun için çabalamalı ve mücadele etmelimiyim yoksa kendimi konudan uzaklaştırmak için enerjimi harcamalıyım..koşayımmı durayımmı yani???

sevgiler, saygılar

madem ilişkilere sıcak bakmıyor ozaman boşver çabalama derim. sana seni seviyorum dese ne olucak birlikte olamadıktan sonra?
kendini üzersin başka bişi olmaz..

zor bir durumda olduğun kesin. bence yapman gereken tek şey zamana bırakmak ve bu zaman içerisinde ona olan duygularını yok etmeye çalışmak. bunu söylemek kolay, uygulamak zor biliyorum... ama bu zaman diliminin sonunda hüsrana uğrayabilirsin. umarım içini karartmamışımdır

bu arada konu buraya daha uygun olduğu için taşıdım.

sevgili lady ve nusya..ayrı ayrı yorumlarınız için çok teşekkür ediyorum

lady im sana katılıyorum bi bakıma çünkü benzer durumlar yüzünden zamanında çok üzüldüm...

ama nusya senin söylediğinde benim en başından beri takip ettiğim yol..bi farkla oda zaman içinde duygularımı silmek yerine sadece sakladım...baklım ne olazak diye...

fakat son gelişmeler aslında olayın benim düşündüğümden çok daha fazla somut sebeplere bağlı olduğunu ortaya koydu yani iş asle onun duygularının eksikliği yada kafasındaki kararsızlıklar veya özgürlük korkusu değilmiş...daha yoğun olarak annesinin bir engellemesi söz konusuymuş

bu durumda tekrar sormak istiyorum...

bir kızın (ama beni seven bir kızın) annesiyle mücadele etme şansım (tamamen saygı çerçevesinde duygusal olarak) ne kadar mümkün?kazanma şansım ne kadar yüksek?

özgürlük kariyer kendi ayaklarımın üzerinde durum vs. gibi cümleler kuran kızdan uzak dur abi.