mum olup eriyorum günlerin peşi sıra.

kum yerine kan döküyorum
görmüyor musun her direndiğimde bileklerim kanıyor,

kum yerine sır döküyorum
sırlı camın ardındaki geleceği göreceğim; sende biliyorsun,

kum yerine can döküyorum
her çığlığımda hücrelerimin senin ayaklarının altına düştüğünü görmüyor musun?

"Gönlümün Tiratları"

sanrılarımla boğuşuyor olmak zor zanaat....
her gün birileriyle uğraşmak....
hiç olmadığını bile bilemediğin....
her yeni gün kendimle çelişmek...
ya da kendim olduğumu sandığım karşımdakilerle...
kaç kişiler, kaç ben'ler sayamıyorum bile....
teker teker öldürmeyi deniyorum....
her bir kurşun sesiyle binlerce oluyorlar....
binlerce boğuyorlar ben'leriyle bedenimi....
bir tek namluyu kendime doğrultmak gelmiyor aklıma....
gerçek miyim ben....
ben ölmem ki onlar gibi binlerce kez.....

"aynanın karşısında diyaloglar..."

hiç bilemediğim biri karşımdaki...
göz altları torbalanmış, morarmış....
alnında derin çizgiler, yaşamın izleri mi bunlar...
acıların yansıması mısın bana...
yoksa bir yanılsama mı...
yoksa bu taraftaki mi maskeler ardında saklanmaya çalışıp kendini yanıltan....
gerçeğim misin benim hiç görmek istemediğim...
ya da yüzleşmekten korktuğum...
bu ince çizgiler mi hayatımın iplerinden tuttuğum...
yoksa sen misin halatlarla başımı sardığın...

yeter maskemi takmalıyım....