öyle derin...
öyle gök ve
öyle deniz bakıyorsun ki gözlerime...
kaçıramıyorum benimkileri...

merhabaydı bizi uzun zaman dediğimiz
birkaç ay öncesinde birleştiren...
kenetleyen elleri ve bedenleri
sadece bir buket nergisti...
hiçbir çıkar gözetmeksizin
hiçbir şey beklemeksizin
birleşiverdi ruhlarımız...

biliyordun bir başkası olduğumu
seninle sonsuz olamayacağımı,
uçsuz bucaksız kırlarda koşamayacağımı...
sana yemek yapamayacağımı...
omuzuna uzanıp karın yağışını izleyemeyeceğimizi...
bir sabah bile beraber uyanamayacağımızı
ya da bir gecemizi bile paylaşamayacağımızı...

yoktuk ki aslında
gerçekte varolalım...
olamazdık ki verilmiş sözler varken...
atılmış,
geri dönülemeyecek adımlarımız bizi beklerken...

sana her yokum dediğimde
akan gözyaşlarını dinlemek
yakıyordu içimi kezzapçasına...
gözlerinin kenarlarından süzülen her damla yaşın
bir tokat daha vuruyordu benliğime...
bu sana gerçekten son vedam olacak
gönlümün tac mahali
babilimin bahçesi
ruhumun eşi...
elveda...
__________________
yazan:bendeniz

güzel bir şiir.
paylaştığın için teşekkür ederim.
yüreğine sağlık...

çok hüzünlü olmuş ama paylaştığın için teşekkürler..

Payşaltıkça çoğalan duygular için teşekkürler...

elveda...

bu kelime beni çok üzer...yüreğine sağlık.