İki dudağının arasından çıkan bir isimdi sadece...
Benim canımdı, benim kanımdı, benim diğer yarımdı!
Şah damarımı kesmiştin bir anda.
Son iğneyi de batırmıştın apansız bir anda kalbime.
Sadece gereksiz bir gülümsemeydi yüzümde kalan.
Hani kimi zaman "ya umutlar da tükenirse?" derdim.
İşte gülüm bugün sabah saat 04:32'de bütün umutlar tükendi!!!

11'inci ayın 11'inde it gibi titreye titreye içtiğim bir sigaraya gömdüm seni.
ve yine güldüm,
yine o lanet ve bir o kadar da gereksiz sırıtmayı koydum cemalime!
Bazı konularda sana ısrar etmem aslında benim intiharımmış...
Bilemedim, bilemediiimmmm!
Ve kendi elinle açmıştın tek çarenin Allah'tan sabır dilemek olduğunu söyleyen o şarkıyı....
Evet artık tek çarem Allah'tan sadece ve sadece sabır dilemek!...





Not: Bu şiir Kasımın 11'inde bir sabah vakti hoşlandığım ama bir türlü söyleyemediğim, söylemek için yurdun kantininde yanına oturduğum anda ağzından en yakın can arkadaşıma duyduğu aşkı itiraf ettiğinde yazılmıştır.. Ve ben o kişiyi öğrenebilmek için onu o kadar sıkıştırdım ki... keşke, keşke hiç sormasaydım!

gerçekten imkansız sevda ymış