yalnızlık
gün bitiminde
deprem çöküntüsü
gece ve yıldızlar
şimdi hangi hüzün yarını kucaklar ki
veya
hangi söz içimdeki terk edilişi heceler

yalnızlık şimdi ölümün ertesi
kabus uykular
gitmeler bahanesiz
susmalar kifayetsiz
yalnızlık şimdi ölümün ertesi
kefen beyazlığına kara darbeler
resim çizilir puslu havaya
yağmalarda yağmur
esmelerde rüzgar
yelkenliler hep gitmelerde..

yalnızlık şimdi ölümün ertesi
ve sen gidiyorsun
aldırmadan geride kalmışlığıma
aldanmadan
bahanelerime,
seviyorum deyişime
sen gidiyorsun..
veda etmeden
bakmadan ardına

çok gitmeler gördü ömrüm
ömürden ömür çürüttüğüm
çok ayrılıklar gördüm
kelimelerimde kilitli
yalnızlıklarım vardı benim
hep birilerini sorguladığım
kendimde bulunduğum
yalın bahanelerim oldu benim
yalanlar sıraladım gitme diye
ama;
sen gidiyorsun
biliyor musun?
trajik bir ölümdü gidişin

şimdi gece yağışı
yağmur ağlamaklı
bulutlar efkarlı
asırlık dağlar çöküntülü
şimdi gece yarısı
susmuş gibi siren sesleri
gönlümün yıkıntılarında
çalkantılı sarsıntılar yaşıyor baharlarım
ömrüm ise filizlenir
yıkıntı hallerinde..

yalnızlık şimdi ölümün ertesi
şimdi sen gidiyorsun ya!
nice şehirler yaptım uğruna
nice yollar dizdim adında
giderken aynı yoldan gelirsin diye..
gelmedin..
ardına hüznü takmış ayrılığın geldi
yalnızlık hep aynı yoldan gelirdi
yalın bir yalnızlık
yine şaşırmadı
damarlarımda kurudu gül yaprakları
gidişin geliyor şimdi ardından
nice acılar
nice efkarlar..

şimdi sen gidiyorsun
terk etti bizi sevmeler
gidişlerde ağlamalar kaldı ardından
sana besteledim
tüm ahları
vedaları ağlamaları..

şimdi sen gidiyorsun
dudaklarımda saklı
gitme deyişlerim
olgularda yaşam belirtisi
solmuş gül gibi
nefesler kesik
gözler ürkek..

şimdi sen gidiyorsun
aldanma ağladığıma
asırlar öncesinde yapılmış provamız
kelimeler dizilmiş
doğumlardan evvel ölümler ardına
adına ayrılık denmiş,
sunulmuşuz
yaşam sahnesinde..

şimdi sen gidiyorsun
bir ölüm ertesine
ölümden öte köy yoktur yaşamdan evvel..
aldırma yıkılmışlığıma
bakma çaresiz duruşuma
ben hep böyle olurum
gidişini her hatırladığımda
n’olur bakma sen giderken ağladığıma
sen üzülme
yaşarım ben yalnızlığımı ardın sıra..

kelimelerim dökülür şimdi yollara
her sokak başında adının silinişi
sevmelerin baş harfleriyle
ayrılığın belirtileri..
şimdi şiirler eksik
hikayeler dağınık
romanlarımda yaşamlar sönük
her nereye gitsem yetmiyor
ne yapsam olmuyor
biliyorum
çünkü her kayboluşumda
dudakların menzilim olur..

şimdi sen gidiyorsun
ismin ölümün ertesi
yalnızlığın vuslatı
şimdi sen gidiyorsun
kelimeler isyan
şiirler feryat
şimdi sen gidiyorsun
bir ölümün ertesine
bana düşen ise
ardından filizlenmek
yeniden sevmelere
yeniden bitmelere..
şimdi
sen gidiyorsun
adın ise yalnızlık kaldı
ölümün ertesinde..

Sen sakın kapatma gözlerini, kapatırsan eğer; Maviler hayata küser..
Yusuf Deysem SONSUZ (YDS)

1 günde en fazla 3 topic açma kuralı getirilmiştir.