her gidenin ardından aynıdır genelde hissedilen.

ZmZmZmZ · 05-06-07, 16:18

Neden olduğu sorgulanır bir süre, sonra önce kendi hatalarını, ardından gidenin hatalarını alıp koyarsın bir teraziye; hanginizinkiler ağır basıyor diye.
Bu bir nevi kendini daha iyi hissetmen için yaptığın bir kandırmacadır... ve bir zaman sonra yanlız kalırsın, kimsesiz, çaresiz... İşte onun dünyadaki en değerli varlığın olduğunu anlamaya başladığın ilk an o andır! Ne bir hatası takılır gözüne, ne vedasız gidişi.
Sonra tek başına gidersin bir çay bahçesine, garsona seslenir '' iki çay'' dersin yanında o varmış gibi... sen içersin, o soğutur...
ama üzülmezsin, darılmazsın, çünkü o zaten yoktur! Herşey iki kişilik yapılmaya alışıldığı için, eve giderken yine iki kişilik alırsın yolda nefesini, ekmeğini, suyunu, aşını... Ama her şey eve girinceye kadardır... sesizlik ve yanlızlık dolu ev ürpertir o an.
Kafana koca bir balyoz yemişçesine gerçek belirir hayalinde; o yok! Hani birisi uyandırsın istersin o an seni uykundan, bunun
sana rüya olduğunu söylesin, ama olmaz. O koca evde, ne o, nede bir başkası vardır sana yaşadığının hayal olduğunu kanıtlayacak. İşte gerçekten o yokmuş dersin kendine. Varlığıyla anlam kazanan hayatın, o yokken hiçbir
şekilde mutlu gelmez sana. Kendi gülüşün bile anlamını yitirir o yokken. Satranç oyunundaki gibi, mat olmana ramak kalmıştır. Şah peşinden gelir,seni altetmek için.Yılmadan onu düşünürsün, ''belki döner'' dersin, eskisi gibi oluruz yine... Ama nafile,
sanki sonsuzluğa uğurlamış gibi, dönmemeye yeminliymiş gibi günlerini karartır giden,dönmez geri

Hem dönse ne olurki; Aşk ayakkabı gibidir unuttunmu? Nasil ki delik bir ayakkabiyi tamir ettirdiginde yalnizca bir
miktar ömrünü uzatmis olursun; bir aski onarmaya kalkistiginda da asla" ESKİSİ GİBİ OLMAYACAKTIR"
O yüzden bırak gideni de, kendine gel...

05-06-07, 16:18	#1 (permalink)
ZmZmZmZ Yabancı Giriş Tarihi: 31-05-2007 Yer: MEÇHUL Yaş: 20 Mesajlar: 9 Rep Puanı: 2375 Rep Gücü: 0	her gidenin ardından aynıdır genelde hissedilen. Neden olduğu sorgulanır bir süre, sonra önce kendi hatalarını, ardından gidenin hatalarını alıp koyarsın bir teraziye; hanginizinkiler ağır basıyor diye. Bu bir nevi kendini daha iyi hissetmen için yaptığın bir kandırmacadır... ve bir zaman sonra yanlız kalırsın, kimsesiz, çaresiz... İşte onun dünyadaki en değerli varlığın olduğunu anlamaya başladığın ilk an o andır! Ne bir hatası takılır gözüne, ne vedasız gidişi. Sonra tek başına gidersin bir çay bahçesine, garsona seslenir '' iki çay'' dersin yanında o varmış gibi... sen içersin, o soğutur... ama üzülmezsin, darılmazsın, çünkü o zaten yoktur! Herşey iki kişilik yapılmaya alışıldığı için, eve giderken yine iki kişilik alırsın yolda nefesini, ekmeğini, suyunu, aşını... Ama her şey eve girinceye kadardır... sesizlik ve yanlızlık dolu ev ürpertir o an. Kafana koca bir balyoz yemişçesine gerçek belirir hayalinde; o yok! Hani birisi uyandırsın istersin o an seni uykundan, bunun sana rüya olduğunu söylesin, ama olmaz. O koca evde, ne o, nede bir başkası vardır sana yaşadığının hayal olduğunu kanıtlayacak. İşte gerçekten o yokmuş dersin kendine. Varlığıyla anlam kazanan hayatın, o yokken hiçbir şekilde mutlu gelmez sana. Kendi gülüşün bile anlamını yitirir o yokken. Satranç oyunundaki gibi, mat olmana ramak kalmıştır. Şah peşinden gelir,seni altetmek için.Yılmadan onu düşünürsün, ''belki döner'' dersin, eskisi gibi oluruz yine... Ama nafile, sanki sonsuzluğa uğurlamış gibi, dönmemeye yeminliymiş gibi günlerini karartır giden,dönmez geri Hem dönse ne olurki; Aşk ayakkabı gibidir unuttunmu? Nasil ki delik bir ayakkabiyi tamir ettirdiginde yalnizca bir miktar ömrünü uzatmis olursun; bir aski onarmaya kalkistiginda da asla" ESKİSİ GİBİ OLMAYACAKTIR" O yüzden bırak gideni de, kendine gel...

Konu Araçları
Çıktı Görüntüsünü Göster Sayfayı E-posta İle Yolla