Son Dakika Haberlerini Takip Edebileceğiniz FrmTR Haber Yayında. * FrmTR Sohbet Kontrol Panelinizde.
Forum TR
Go Back   Forum TR > >
FrmTR'ye Reklam Vermek İçin: [email protected]
Cevapla
 
Konu Araçları
Eski 06-07-12, 16:59   #1
My All.

Varsayılan


Adana'nın Alevi yerleşimleri (Harita)



Kirmizi = Alevi köyleri
Mavi = karisik köyler





yanlis veya eksik köyler varsa (ki eminim vardir) söyleyin düzeltirim canlar





Adana toplam:
39 yerlesim yeri
(33'ü Alevi, 6'si karisik)







Ceyhan
7 yerlesim yeri
(3'ü Alevi, 4'ü karisik)



Kizildere, Durhasandede, Saribahçe, Doruk (karisik), Kurtkulagi (karisik), Yeniköynazimbey (karisik), Mercimek (karisik)







Tufanbeyli
5 yerlesim yeri
(5'i Alevi)



Evci, Hanyeri, Fatmakuyu, Taspinar, Akçal







Yüregir
4 yerlesim yeri
(4'ü Alevi)



Kaslica (Nacarli)(Tahtaci köyü), Alihocali (Nusayri), Köklüce (Ismailiye)(Nusayri), Havutlu (Nusayri)








Yumurtalik:
3 yerlesim yeri
(3'ü Alevi)




Kirmizidam (Nusayri), Sadiye (Nusayri), Seyhganim (Nusayri)









Karatas:
3 yerlesim yeri
(2'si Alevi, 1'i karisik)



Bahçe (Nusayri), Yalnizca (Nusayri), Damlapinar (karisik)









Seyhan:
9 yerlesim yeri
(9'u Alevi)



Dörtagaç (Nusayri), Hidirli (Nusayri), Karayusuflu (Nusayri), Kayasli (Nusayri), Mürseloglu (Nusayri), Salmanbeyli (Nusayri), Yalmanli (Nusayri), Akkapi Mahallesi (Nusayri), Kuyumcular









Feke:
1 yerlesim yeri
(Alevi)



Tokmanakli








Kozan:
2 yerlesim yeri
(1'i Alevi, 1'i karisik)



Aysehoca, Bucakköy (karisik)







Pozanti:
2 yerlesim yeri
(2'si Alevi)



Belemedik (Tahtaci köyü)








Karaisali:
2 yerlesim yeri
(2'si Alevi)



Kiralan (Hackiri), Nergizlik









Imamoglu:
1 yerlesim yeri
(Alevi)



Uluçinar




Alıntı - Alfabetik Sıra








Ankara toplam:
36 yerlesim yeri
(36'si Alevi)






Cubuk ilçesi:
19 yerlesim yeri
(19'u Alevi)

Cit, Demirci, A.Emirler, Y.Emirler, Dalyasan, Karaagaç, Meseli, Kösrelik, Dagkalfat, Sarisu, Susuz, Mahmutoglan, Ömercik, Sarikoz, Sele, Avdullah, Kargin, Ovacik, Kuyumcu





Kalecik ilçesi:
7 yerlesim yeri
(7'si Alevi)

Avsar, Elmapinar, Hancili, Karatepe, Tavsancik, Satilarköy, Yüzbeyi





Beypazari ilçesi:
4 yerlesim yeri
(4'ü Alevi)

Karasar, Sarayköy, Köseler, Kabaca





Gölbasi ilçesi:
3 yerlesim yeri
(3'üAlevi)

Kirikli, Sogulcak, Mahmatlibahçe





Altindag ilçesi:
1 yerlesim yeri
(1'i Alevi)

Aydincik





Haymana ilçesi:
2 yerlesim yeri
(2'si Alevi)

Seninyayla, Kutluhan












NOT :

Ankara Büyüksehir'deki, Aleviler'in yogun olarak yasadigi yerlesimleri:

- Yenimahalle ilçesi : Batikent semti, Cayyolu mahallesi

- Keçiören ilçesi : Incirli mahallesi

- Mamak ilçesi : Tuzluçayir mahallesi, Ege mahallesi

- Cankaya ilçesi : Dikmen Keklikpinar mahallesi


Alevi Gerçeği

. Asırlardır Alevi Toplumu sürekli Katliamlara, Asimilasyonlara yaşadığımız coğrafyada´ki gericilerin zulüm ve tahribatlarına direnerek bu güne kadar gelmiştir.

. Alevi Toplumu,nun inancını, kültürünü Anadolu coğrafyasındaki egemen islam dini, çağın Hınzır paşaları ve işbirlikcileri tarafından sistemli bir şekilde Alevi değerlerini basitleştirip işlevini ortadan kaldırmak için her türlü baskı ve inkarla karşılaşan Alevi Toplumu karşılaştığı bu olumsuzluklar karşısında ciddi olarak etkilenmiştir.

. Bu gün hala bu tahribatlar devam etmektedir. Değişen ve gelişen Dünyada Alevi toplumu hapsedildiği dar coğrafyadan cıkarak evrenin her tarafına dağıldı.


. Dünya`da ve Anadolu coğrafyasın`da sesini duyurmaya çalışan Devrimci Mücadeleyle tanışıp Devrimci Mücadele içindeki yerini aldı.

. Ülke koşullarına göre Demokrasi Mücadelesini verirken bir taraftan`da yüz yıllardır Alevi toplumuna dayatılan, Asimilasyona karşı kendi Inancını ve kültürünü korumaya ve tanıtmaya çalışırken sınıf kardeşlerimiz tarafın`dan geri kalmışlıkla suçlandık.

. Oysa sınıf kardeşlerimiz Alevi toplumunun inanç yeri olan Cem evlerinin gerçek bir halk mahkemesi yeri olduğunu görmek istemediler.

. Alevi toplumu 1980 lerden sonra yavaş, yavaş kendi özüne dönmeye başladı. Alevilerin kendi özüne dönüşleri bir çok ırkçı, milliyetçi,gerici faşist ve sahte sosyal demokratların Alevilerin bu öze dönüş mücadelesini engellemek için işbirlikci taşaronlarını Alevi toplumunun temsilcileri olarak meydanlara çıkardılar.

. 72 milleti aynı nazar ile gören Alevi felsefesini görmemezlikten gelen işbirlikciler Alevileri bölmek için türk,kürt,zaza,ermeni,arap vs.vs,gibi etnik kimliklerle bölmeye çalıştılar. Kısmen muafak oldular ama Alevilerin büyük çoğunluğu kendi özüne göre örgütlenmek için arayışını sürdürürken Sivas katliamı sonrası Alevi toplumunda Avrupada ve Türkiyede çok cidi bir örgütlülük Kendini gösterirken Alevi toplumundan şimdiye kadar yararlanan siyasetçileri bir korku sardı.

. Yılardır oy deposu olan bu insanları artık kandıramıyacaklarını anladılar. Kısa sürede yüzlerce Alevi kurumu kuruldu bu kurumlarin içinde Alevi değerlerini kişisel çıkarları doğrultusunda kulanmak isteyen bireylerde türedi.

. Diyer tarftan ise devlet ile yakın temas içerisinde olanlar Alevi toplumunun haklı davasını pasifleştirmek için yoğun çaba sarfettiler.

. Ancak bu çabalarda Alevi toplumunun toplumsal gelişmesini artık engelleyememektedir.

. Genç Aleviler Harekatı olarak Alevi değerlerine yönelik her türden saldırı ve asimilasyona karşı tüm "Alevi toplumunu birlik ve beraberliğe çağırıyoruz".


Diyoruz,ki "Alevi Toplumu Kendi Tarihi ile Hesaplaşmalıdır".

Erenlerimizin dediği gibi Bir olalım, iri olalım ,diri olalım diyoruz.

Kerbela Direnişcimizin dediği gibi Ben zalimlerle birlikte varlık içinde yaşamayı alçaklık, zalime karşı gelerek bulacağım ölümü ise mutluluk sayarım".




kirimizi renkte olan Alevi köyleri
mavi renkte olan Alevi/Sünni karisik köyler


Amasya toplam:
113 yerlesim yeri
(99'u Alevi, 14'ü karisik)



Amasya Merkez köyleri:
43 yerlesim yeri
(35'i Alevi, 8'i karisik)

Uygur kasabası Yassıçal kasabası
Abacı, Albayrak, Ardıçlar,Bayat, Beke, Böke, Bulduklu (karışık), Çavuş (karışık)
Çengelkayı, Damudere, Direkli, Gökdere, Halifeli, Hasabdal,İlyasköy(karışık)
Karali, Karaçavuş, Kaleboğazı, Karaibrahim, Karataş, Kayabaşı(karışık), Keçili, Köyceğiz, Küçükkızılca, Meşeliçiftliği, Ovasaray(karışık), Özfındıklı, Sarayözü, Sarıalan, Sarıkız, Saz, Sevincer (karışık), Tatar (karışık), Toklucak (karışık), Ümük, Yağcıabdal, Yeşildere, Yeşilöz, Sariyar, Yaylacik, Karsan



Merzifon ilçesi:
19 yerlesim yeri
(19'u Alevi)

Kayadüzü kasabasi,
Alıcık, Alişar, Balgöze, Diphacı, Elmayolu, Eymir, Gümüştepe, Hacet
Hacıyakup, Hayrettin, Hırka, Karacakaya, Karamağara, Kireymir
Küçükçay, Oymaağaç, Sarıköy, Yakupköy




Göynücek ilçesi
18 yerlesim yeri
(17'si Alevi, 1'i karisik)

Asar, Ardıçpınarı, Başpınar, Çayan, Çaykışla, Çulpara, Davutevi, Ilısu(karışık)
İkizyaka, Gaffarlı, Kertme, Koyuncu, Kuyulu, kavaklı, Şarklı, Şeyhoğlu,Tencirli
Terzi




Hamamözü ilçesi
6 yerlesim yeri
(5'i Alevi, 1'i karisik)

Çayköy, Damladere, Hıdırlar, mağaraobruğu,Yemişen,Yukarıovacık (karışık)




Suluova ilçesi
2 yerlesim yeri
(2'si Alevi)

Arucak, Kazanlı




Gümüshaciköy ilçesi
23 yerlesim yeri
(21'i Alevi, 2'si karisik)

Bademli (Karışık), Balıklı , Beden, Çavuşköy, Çetmi, Doluca (Karışık), Eslemez ,
Güplüce, Güvenözü, Güllüce, İmirler, Karakaya, Keçiköy, Konuktepe, Kırca, Kiziroğlu, Korkut, Köseler, Kuzalan, Sallar, Sarayözü, Akpinar,



Antalya toplam:
30 yerlesim yeri
(20'si Alevi, 10 u karisik)


Merkez
4 yerlesim yeri
(3'ü Alevi, 1i karisik)

Varsak beldesi (karisik),
Altinova,
Karatepe,
Cakirlar



Finike:
4 yerlesim yeri
(3'ü Alevi, 1 i karisik)

Alacadag,
Arifköy,
Gökbük,
Yuvalilar (karisik)



Elmali
3 yerlesim yeri
(3'ü Alevi)

Tekkeköy (Abdal Musa Ocaginin meshur köyü),
Akçainis,
Caybasi


Alanya:
3 yerlesim yeri
(2'i Alevi, 1'i karisik)


Kargicak (karisik),
Tosmur,Obacayi



Kemer:
1 yerlesim yeri
(1'i Alevi)

Camyuva



Korkuteli:
2 yerlesim yeri
(2'si karisik)

Büyükköy (karisik),
Kirkpinar (karisik)



Kumluca:
5 yerlesim yeri
(5'i Alevi)

Besikçi,
Hizirkahya,
Toptas,
Altinkaya,
Karacaören


Manavgat:
5 yerlesim yeri
(3'ü Alevi, 2'si karisik)

Dolbazlar,
Gültepe (karisik),
Sarilar (karisik),
Bereket,
Sagirin


Serik:
3 yerlesim yeri
(2 Alevi, 1 i karisik)

Gebiz (karisik),
Üründü,
Kürüs


Merkez Ilce
Yilmazköy
Terziler


Germencik Ilcesi
Kizilcapinar
Turanli
Tekin


Cine Ilcesi
Sogukoluk
Dutlukoluk
Yeniköy


Incirliova Ilcesi
Akcesme
Ikizdere
Acarlar (karisik)


Söke Ilcesi
Güneyyaka
Güzeltepe (Asitepe)
Atburgazi
Sofular
Burunköy
Bagarasi (karisik)


Bozdogan Ilcesi
Alamut
Asmaköy
Merkez (karisik,, Akcay mah.alevidir )


Karacasu Ilcesi
Esencay
Alemler
Yenice kasabasi (karisik)


Kuyucak Ilcesi
Saricaova
Tasoluk (karisik)
Yamalak (karisik)
Azizabat (karisik)


Nazilli Ilcesi
Dallica


Bursa toplam:
29 yerleşim yeri
(18alevi, 11'i karışık)
Mustafakemalpasa
5 yerleşim yeri
(3'ü Alevi, 2'si karışık)
Kabulbaba, Taspınar, Kumkadi (karışık), Ormankadı (karışık), Yesilova (Dersim kökenli),Tekke köy
İnegöl
3 yerleşim yeri
(2'si Alevi, 1'i karışık)
Şehitler, Kursunlu (karışık), Güzelbahçe
Osmangazi
2 yerleşim yeri
(1'i Alevi, 1 karışık)
Ismetiye köyü (karışık), Avdancik köyü
Gemlik
4 yerleşim yeri
(2'si Alevi, 2'si karışık)
Gençali (karisik, Dersim kökenli), Karacaali, Küçükkumla, Kurşunlu beldesi (karışık)
Orhaneli
1 yerleşim yeri(karışık)
Dağgüney (karışık)
Keles
1 yerleşim yeri
(karışık)
Sorgun (karışık)
Yenisehir
1 yerleşim yeri
(karışık)
Barçin (Burcun) (karışık)
Nilüfer
2 yerleşim yeri
(2'si Alevi)
Badirga, Tahtalı
Iznik
1 yerleşim yeri
(Alevi)
Göllüce (Güllüce)
Gürsu
2 yerleşim yeri
(2'si Alevi)
Adaköy (Agaköy) (Dersim kökenli), Kazıklı
Yıldırım
1 yerleşim yeri
(karışık)
Merkez (karışık, Esenevler MH. Alevi'dir)
Orhangazi
5 yerleşim yeri
(4'ü Alevi, 1 karışık)
Ortaköy, Yeniköy, Keramet köyü (karışık)
Balarım, Gülbeng
Büyükorhan
1 yerleşim yeri
(Alevi)
Ismetiye
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 06-07-12, 17:04   #2
MERT

Varsayılan C: Alevi Yerleşim Yerleri


Teşekkürler Can
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 06-07-12, 17:05   #3
My All.

Varsayılan




Bingöl'ün bilinen en eski ismi Cebel-cur dur. Cebel dag, Cur akan anlamindadir. Bu kelimenin zamanla Çabakçur seklinde telaffuz edildigi ihtimali kuvvetlidir. Zaten Çabakçur akan temiz su anlamina gelir.

Evliya Çelebiye göre bu isim Büyük Iskender tarafindan verilmistir. Rivayete göre Büyük Iskender vücudundaki dayanilmaz agrilar için nice hekimlere bas vurdugu halde sifa bulamaz. Bunun üzerine Ab-Ul Hayat (ölümsüz hayat) suyunu aramaya baslar. Uzun aramalardan sonra kaynagi kendisi olmasa da o sudan içip dayanilmaz agrilardan kurtulur. Faydasini gördügü bu suya "Makdis lisani" üzerine cennet suyu anlamina gelen Çabakçur adini verir. Doktorlarina, sizlerin çare bulmadiginiz agrilarima Allah cennet irmaklarindan deva verdi. Burada benim adima bir kale yapin ve adini Çabakçur koyun demistir. Daha sonra çesitli kaynaklarda Mingöl olarak karsimiza çikar. Mingöl göller bölgesi anlamindadir. Mingöl kelimesi de zamanla halk tarafindan Bingöl seklinde telaffuz edilmis bin tane göl anlamindadir.

Daha sonra Bingöl'e Çevlik denmistir. Bag bahçe anlamindadir. Bu ad günümüzde yöre halki tarafindan halen kullanilmaktadir.



SELÇUKLULAR DÖNEMINDE BINGÖL

1243 Selçuklarin Kösedag savasini kaybetmesiyle Anadolu'da Mogol istilasi baslamis ve Bingöl Mogollarin istilasina ugramistir. "Dogudan gelen Mogol taarruzu karsisinda Harzemlilerden Bereket, Sarihan asiretleri, Cebellibereket'e Solhan asireti de ayni ismi tasiyan mintikaya gelmislerdir.Rivayete göre ordusu dagilan Harzemsah civar köylerden birine saklandigi bir sirada hariç bir köylü sahi görmüs ve yanina yaklasarak Ahlat'ta kardesimi öldüren (Harzemsah) budur diye onu kargisiyla öldürmüstür. Zazalar bundan sonra Sah'in yattigi bu yeri türbe ittihaz eylemisler ve Solhan asiretinin meskun oldugu köye de Harzemsah köyü denilmistir."(26)

OSMANLILAR DÖNEMINDE BINGÖL



1514'de Yavuz Sultan Selim Bingöl'ün kuzeyini, Erzincan, Tercan ve Erzurum'u Osmanlilarin hakimiyetine sokmustu.

Çapakçur beylerinden Süleyman Bey, Osmanlilarin egemenligini kabul ederek, Çapakçur(Bingöl) Osmanlilara geçti.

"Çapakçur ve havalisi Süleyman Beye, diger kaleler de Ahmet beye düsmüstü. Osmanli himayesinde yasayan bu kardesler ilk zamanlarda iyi geçindilerse de sonralari aralari açildi. Ahmet Beyin tesebbüsü ile Bab-i Ali Süleyman Beyi ittiham etti ve hatta bir fermanla Süleyman Bey,Çapakçur'da idam edildi. Süleyman Beyin idamindan sonra oglu Maksut Bey Osmanli hizmetine girerek ve Kanuni ile Nehçivan seferine çikip Arap çayi önünde büyük yararliklar gösterdiginden kanuni pederlerinden Mevrus Çapakçur kalesini Maksut Beye,ocaklik namiyla tefviz eyledi." (45)

Kanuni Sultan Süleyman Diyarbakir eyaletini teskil ettiginde Çapakçur'u Sancak olarak buraya baglamis. Bingöl Osmanlilar için önemli bir yere sahipti. Çünkü Bingöl Osmanlilarin Iran'a karsi yürüttügü mücadelelerde bir üs olarak kullanildigi gibi ekonomik bakimdan da önem arz etmektedir.

"23 Mayis 1554'te Kanuni Sultan Süleyman Bingöl yöresinde idi.Göynük suyu boyundaki Hokhzik denilen yerde yeniçeriler Sultani büyük bir törenle karsiladilar.

Çapakçur 1578 Sirvan'a asker gönderdi. Safeviler'e karsi bu sehir ve kaleyi korudu.

"19.yüzyilin ikinci yarisinda eyaletlerin kaldirilmasindan sonra Çapakçur Bitlis Vilayetinin Genç sancagi içerisinde yer alan ve ayni adi tasiyan Kaza'nin merkezi oldu. V.Cuinet'e göre 19. Yüzyillarin sonlarinda Çapakçur 450 haneli 8 dükkanli bir firini olan meyve bahçeleri ve üzüm baglariyla çevrili küçük bir yerlesme yeri idi ve nüfusu da 1075 kadardi. Ayrica burada Sayak adi verilen kaba bir dokuma üretiliyor ve çevredeki yerlere gönderiliyordu."(48)

Osmanlilar, 1914 yilinda I. Dünya savasi patlak verince Almanlardan satin aldigi gemilerle Ruslarin kara denizdeki Odesa limanini bombalamasi ile savasa girmis oldu.

Ruslar Dogu Anadolu da hizla ilerlemeye basladilar. Bu hizli ilerleyisi esnasinda Bingöl'ü isgal ettiler. Bunlara karsi Kigi ve Karir daglarinda, Sigi bogazindan, Esek meydanina kadar uzanan alanda bir savunma cephesi kuruldu. Bu cephede o zaman herhangi bir asker yoktu. Tamamen halk tarafindan olusturulan Milis kuvvetleri bulunmaktaydi. Bu bölgedeki direnme hareketi Karirli Küçük Aga örgütlüyordu. " Karir daglarinda Küçük Aga oglu Mehmet Hulusi beyin emrinde olan Hormek milli alayi Karabas bölgesinde 3.Cibran alayi kumandani oglu Baba Beyin emrinde yarim alayi Sigi Bogazinda Gökdereli Seyh Serif'in emrinde olan Çabakçur ve Palu zazalarinda 1000 kisi ile Kigi'nin Sadilli asireti vardir. Solhan ve genç zazalari Esek meydani (Bugünkü seref meydani) cephesini tutmuslardi.(49)

Çanakkale zaferinden sonra buradaki askeri birlikler süratle doguya kaydirildi. "2. Ordu komutani Ahmet Izzet Pasa karargahini Çabakçur'un Gazik köyüne kurmus. 2. Kol ordu komutani Faik pasa karagahini Sancak nayesinin Simsor köyüne kurarak ordu birliklerini Karir daglari, Haciyan bogazi ve Esek meydani cephelerine sevk etmistir.(50)

Ahmet Izzet Pasa bu arada Dersimi Ruslara karsi harekete geçirmek istiyordu. Bunun içinde Hormek asireti reisi Küçük Agayi devreye soktu. Dersime giden Küçük Aga "bir ay içinde Dersim agalarinda yirmi dört asiret reisinin Ahmet Izzet Pasanin karargahina gitmeye ve hükümete dehalet etmeye muvaffak olmustur."(51) Bu basarisindan dolayi Ahmet Izzet Pasa Küçük Agayi ödüllendirmistir.

Bu cephede yogun çarpismalar olmus. Rus birlikleri bir çok zaiyat vermistir. 1917 ekim devrimi ile Çarlik yikildi. Iktidara gelenler 1. Dünya savasindan çekildigini ilan ederek ordularini Dogu Anadolu bölgesinden çektiler.

Vatan savunmasinda kanlarini dökerek sehit olan evlatlarini anmak ve gelecek nesillere intikal ettirmek için bunlarin anisina Kigi, Çanakçi köyünde Mürsel Pasa abidesi Karliova, Azizan köyünde Azizan abidesi Seref meydaninda Seref meydani Sehitligi abidesi dikilmistir.




Bingöl toplam:
78 yerlesim yeri
(68'i Alevi, 10'u karisik)




Adakli ilçesi:
17 yerlesim yeri
(11'i Alevi, 6'si karisik)

Camlica (Hirçik), Saridibek (Körkan), Kabaçali (Pirican), Doluçayn Altunevler (Sirnam), Dolutekne (Yekmal), Sütlüce (Darebi), Akbinek, Cevreli, Aysakli, Mercan, Güngörsün (karisik), Baglarpinari (karisik), Gökçeli (karisik), Kozlu (karisik), Kusçimeni (karisik) Döslüce (karisik)




Kigi ilçesi:
18 yerlesim yeri
(16'si Alevi, 2'si karisik)

Kigi Merkez (karisik, Aleviler çogunlukta), Alagöz, Asagi Serinyer, Acikgüney, Bilice, Baklali, Comak, Esme, Duranlar, Demirdös, Eskikavak, Ilbeyi, Kadiköy (karisik), Kutluca, Sirmaçek (karisik), Topraklik, Yazgünü , Yukari Serinyer





Yayladere ilçesi
12 yerlesim yeri
(11'i Alevi, 1'i karisik)

Yayladere Merkez (karisik)(Saritosun, Hasköy, Haktanir mahalleleri Alevi'dir), Güneslik, Calikagil, Korlu, Günlük, Alinyazi, Gökçedal, Yaylabag, Batiayaz, Aydinlar, Bilekkaya, Catalkaya







Karliova ilçesi
9 yerlesim yeri
(9'u Alevi)

Sarikusak, Sogukpinar (Gamisan), Kaynarpinar, Ilipinar (Cerme), Ciftlik, Tuzluca, Kizilçubuk, Yigitler, Kaynak






Yedisu ilçesi
16 yerlesim yeri
(15'i Alevi, 1'i karisik))

Yedisu Merkez (karisik, Aleviler çogunlukta), Akimli, Ayanoglu, Cicekli, Elmali, Eskibalta, Dinarbey, Dösengi, Güzgülü, Gelinpertek, Kabayel, Kasikli, Kosan, Yagmurpinari, Yesilgöl, Sampasa








Merkez ilçesi
6 yerlesim yeri
(6'si Alevi)

Ortaçanak, Oguldere, Karapinar, Gözer, Dallitepe, Ekinyolu (Simsor)










Adakli ilçesi: Cafran, Maskan, Harik (karisik), Serik (karisik)
Kigi ilçesi: Cevreli (Balucuyan)
Karliova ilçesi: Elmali, Kazani, Mezra Cevan, Gözele
Yedisu ilçesi: Cerme, Cerkez (karisik), Kiliçderesi


Trakya ve Balkanlarda Bektaşilik
Refik Engin (Tekirdağ Kılavuzlu Köyü)
Günümüzde Trakya'da ehl-i beyte bağlı tarikatları ikiye ayırabiliriz :
Bunlardan biri Balım Sultan evveli Bektaşi erkânına bağlı olan ocaklar ile Balım Sultan erkanına bağlı olanlardır.
Balım Sultan evveli Bektaşi erkanı uygulayan , Trakya'daki Ehli Beyt tarikatları şunlardır:
Seyyid Ali Sultan erkanı uygulayan Kızıl Deli Bektaşileri ve aynı tarikatın evladiye kolu olan , Ali Koç Baba Bektaşileridir.
Otman Baba ve Akyazılı Sultan Bektaşileri Trakya'da Babailer olarak bilinmektedirler.
Trakya ve Balkanlarda Hacı Bektaşi Veli sonrası Bektaşiler:
Seyyid Ali Kızıldeli Sultan yolu erkanına bağlı olan Er oğulları.
Bu topluma verilen bu ad'a sadece Mehmet Eröz'ün Alevilik ve Bektaşilik adlı eserinde rastladık. Halk ise kendilerine DAĞLI dendiğini söylüyorlar.
Seyyid Ali Sultan döneminde belli bir zaman kabilenin tümüne Kızıldeli denmiştir. Yörede bulunan Kızıldeli ırmağı hem kabileye hem de Seyyid Ali Sultan'a lakap olarak verilmiştir.
Bu kabilenin bir kısmı ise Bulgaristan'daki Alvanar,Veletler ve Küçükler köylerine yerleştirilmişlerdir. Bu yerleşimin Niğbolu kalesi fethinden sonra olması ihtimali yüksektir.
Kızıldeli Vakfı 1402 yılından başlayarak çeşitli zamanlarda bazı padişahlar tarafından varlığı kabullenilmiş ve gerekli yardımlar yapılmıştır. 1927 yılında Seyyid Ali Sultan KIZILDELİ VAKFINA bağlı yirmi dört köyün varlığı bilinmektedir. Bu köylerin isimleri şunlardır:
Kanberler ,Ahlatçıköy ,Yılanlı, Karaören , Kütükli , Mesimler ,.Encekköy ,Kirezli ,Dervent ,Armutlu, Aşağı Tekke , Ömerler , Pir Pınarları ,Hacı Bağı1, Sarp Dere, Maskarlar, İmanlar,.Elebiler, Sucahla,.Büyük Dervent,Seçek sırtı, Horasan Karısı, Ballıkaya, Cuva koru, .Aşağı Mahalle,.Kuş Pınarı ve Yazılı Taş'tır.(1)
Bu listeye ilave olarak Kuşanlar ve Çilingirler köyleri de vardır. Bulgaristan'ın Kırcaali sanacağına bağlı Ortaköy ,Yukarı ve Aşağı Yörükler köy sakinleri bu topluma aittir.
Kızıldeli ocağında halen AREN olarak adlandırılan bir topluluk da vardır. Bu toplumun aslında Pomak Türklerinden bir gurup olduğu söylenmektedir.
Bugün Marmara Bölgesinde tespit ettiğimiz Kızıldeli koluna bağlı merkezler şunlardır:
Tekirdağ,merkeze bağlı Işıklar köyü, Malkara'ya bağlı olan köyler, Yeni Dibek, Sarı Polat,Yaylagöne, Edirne Uzunköprü'ye bağlı Kavak mahallesi,Meriç ilçesi ve Umurca, Nasuhbey, Feruzköy, Çöp köy,Akıncılar, Harmanlı,Çavuşlu, Maksutlu, Alibeyköy, Büyük ve Küçük Altıağaç, Eskiköy Yakupbey, Çoban Pınarı, Türkobası ,Tevfikiye, Balaban, , İbriktepe, Yeniköy, Hıdırağa,Köşan Çiftliği,Musulca ve İskender köyleri Lüleburgaz'ın Evrensekiz, Kırklareli'de İslambey, Kumrular ve İnece köyü de bu kabile köylerindendir.
Bursa ilinde Ortaköy,Atıcılar ,İsmetiye ,Gül Bahçe, Eminbey Çiftliği ,ilin Orhangazi'ye bağlı Orta köy, Bursa'ya bağlı Kazıklı köyü,Yalova'ya bağlı Aşağı ve Yukarı Kocadere,Gökçedere köyleri, İnegöl'e bağlı Kurşunlu, Kemalpaşa'ya bağlı Kumkadı,Bursa'nın Kestel ilçesi, İznik'e bağlı Kurşunlu da Kızıldeli yoluna bağlıdırlar.
ALİ KOÇLULAR.
Bu kabilenin Rumeli'ye Seyyid Ali Sultan ile birlikte yerleştiği sanılmaktadır.
Yunanistan'daki Kızıldeli toplumunun bir parçasıdır.
Bulgaristan'da İsliven sancağına bağlı Veletler,Küçükler ve Alvanar köylerinde toplu olarak bulunuyorlar. Bu kabileden olanların bulundukları yerler; Tekirdağ'ın Muratlı İlçesi,buraya bağlı Aydın Köy, Kırklareli'de, Devletliağaç, Umurça, Terzidere, Demirköy,Hamza Bey, Küçük Karıştıran, Evrensekiz, Sivriler. Çorlu da Paşaalan, Çorlu ve Sağlık mahallesinde toplu halde bulunmaktadırlar. Aynı toplumun Eskişehir'de Seyit Gazi'ye bağlı Büyük Yayla ,Bozhöyük köyleri vardır.
.BABAİLER .Aslında Otman Baba ya bağlı olanlara verilen addır .Babailiğin Balkanlarda 16. yüzyıldan itibaren yayılmaya başladığı sanılmaktadır. (2)
Çorlu'da bulunan Babailer ise aslında Balım Sultan evveli Bektaşiliği uygulayan Otman Babanın uyardığı Bektaşilerdir. Trakya da Babailerin çoğunluğu Çorlu ilçesindedir. Edirne de Köşan Çiftliği ile Lüleburgaz da Turgutbey , Pancarköy , Pınar başı, İğneler, Ahmet bey,Çorlu'da, Beyaz köy,Türkmenli, Türkgücü, Yenice ,Çanta, Çorlu da Kovacık Mahallesi. Tekirdağ merkezine bağlı Hüsunlu, Gündüzlü ve Köse İlyas köyleri ile İstanbul Çatalca'ya bağlı Çanakça köylerine yerleşmişlerdir
Babailerin geliş yeri Bulgaristan'dır. Alanmahalle, Pındıcak, Koşukavak, Koca kışla ,Güveçler, Koçaşlı, Beyköy, Hasköy, Karamanlar, Karamalar, Kararlar, Balolar,Sürmenler, Elmalı köylerine ilave olarak Kırcaali yöresinde
Babalar köyünün Dede mahallesi ,Karalar Kayaaltı .Mandacılar köyleridir.
AKYAZILI SULTAN'a bağlı olanlar.
Akyazılı Sultan :Bektaşiler arasında yaygın bir söylentiye göre, Hacı Bektaş Veli ardalarındandır. 16.cı yüzyılda yaşamıştır. Asıl adı İbrahim'dir. Otman Baba'nın yol evladıdır. (3)
Bulgaristan'ın Varna vilayetine bağlı Şumnu ilçesinin Aşağı Kumluca köyü Akyazılı erkanına bağlıdır. Akyazılıların bir kısmı hala İstanbul'da Zeytinburnu ve Bahçelievler'de oturmaktadırlar. 1927 yılında Çeşmeli ve Sel Veli çiftlikleri satın alarak ÇEŞMELİ köyünü kurmuşlar.
AMUCA KABİLESİ VE BABAGAN KOLUNA BAĞLI BEKTAŞİLER.
Trakya da Balım Sultan Erkanı uygulayan en büyük gurup AMUCA topluluğudur. Trakya'daki Balım Sultan Erkanı'nı uygulayan Babagan kolu Bektaşilerin merkezi Tekirdağ'ın Kılavuzlu köyüdür. Amucaların ve Trakya Babagan kolu Bektaşilerini temsilen Kılavuzlu köyünde ikamet eden Halife Halil Tiryaki Baba'dır. Balım Sultan Erkanı'na göre Babagan kolu Bektaşileri şuan İzmir'de ikamet eden Dedebaba Ali Hayder Ercan 'a bağlıdırlar.
Amuca Kabilesi köken olarak ERTUĞRUL Gazi soyundan gelmektedir.İki köyünün adı Ertuğrul'dur. Tarih kayıtlarında Amuga,Amuca, ve Amucalı adları ile yer almaktadırlar.
Haleb Rakka ve daha sonraları Kayseri'de görülmüşler. Kayseri'de kabile Şeyh Bedreddini tarikatına bağlı iken Kırklareli'nin o zamanki adı ile KEŞİRLİK bugünkü adı ile Kofçaz ilçesinin Ahmetler köyüne yerleşiyorlar. Burada kısa zamanda içinde on köy kuruyorlar. En eski kayıt 1491 yılında Malkoçlar köyü adına bulunmuştur.
Bu kabile çift tarikatlıdır.1868 yılında büyük bir kısmı Bektaşiliğe geçmesine rağmen hala küçümsenmeyecek bir kısmı kabilenin Şeyh Bedreddini tarikatına devam etmektedirler.. Eskişehir de Akça kaya , ve eski adı Belören yeni adı Şükranlı köyü ,Balıkesir ilinde , Ertuğrul ve Köseler köyleri vardır.
Amuca Kabilesinin Trakya'daki köyleri :
Tekirdağ'da Kılavuzlu ve Arzulu, Kırklareli'de, Topçular, Malkoçlar, Beyci ,Aşağı ve Yukarı Kanaralar, Ahlatlı, Karaabalar, Ahmetler, Devletliağaç, Kapaklı, Tatlıpınar, Kocatarla,Koruköy ,Düzorman, Yörüklerbayırı, Kızılcıkdere, Deveçatağı, Karıncak, Çeşmekolu, Yenitaşlı, Yenibedir, Turgutbey,Umurca, ve Osmaniye, İstanbul'da Beşyüzevler, Taşlıtarla, İkitelli Parseller, Çorlu ilçesinin Reşadiye mahallesinde ikamet ederler.
Bu gün Bulgaristandaki köylerimizin kesin sayıları bilinmemektedir.26 adet köyden tespit ettiklerimiz ,Alagönen, Belören, Bokluca, Çağlar, Çataltepe,Dikence, Eskikonak Aşıklı Gaibler. Göktepe Gündüzler, Harmanlı,Köseler, Karaören, Şekerpınarı Tekkeköy, Yenişarköy, ve Yumruk kaya, dır.
SARIGÖLLÜLER-
Sarıgöl kazası Yunanistan'ın Kayalar sancağına bağlı merkezlerdendir.
SARIGÖL 'de ilçe halkı Anadolu'dan gelerek buraya yerleşmiş. Bunlara KONYARİ denilirmiş. Bektaşi olduklarından Karaman ve Konya dan buralara gönderilmiş bu yöre halkı dil , gelenek ve göreneklerini olduğu gibi korumuşlardır. Çoğunlukla Bektaşidirler. (4)
SARIGÖL 'e bağlı köyler:
Erdoğmuş ,Karaağaç, Karacalar Durutlar, Topçular, İnobası,Bayraklı, Cuma, Haydarlı, Cerelli,Okçular köyleri gölün etrafını çevirmiştir. (5)
Bu bölge MUSTFA KEMÂL ATATÜRK'ün annesinin soyunun olduğu bölgedir.
SARI KEÇELİ TÜRKMENLERİ-
Yunanistan'ın Selanik iline bağlı Vardar nehri yakınında bulunan Gevgeli ilçesi, Nutya, Kara Sinanlı,Alçaklar,Vodina, Kılkış , Mayadağ,Poroy köylerinden mübadele ile göç ettirilmiştir. Bu toplum Tekirdağ iline bağlı Şarköy ilçesinin ,Uçmak dere,Gazi köy, Hoşköy, Kirazlı,Çınarlı ,Yukarı ve Aşağı Kalamış, Mürefte, İğdeli bağlar köylerine yerleşmişler. Bir kısmı ise İstanbul, Bursa,İzmir,Balıkesir,Çanakkale,Edirne ve Kırklareli'ne yerleşmişlerdir.
Bu topluma SARI KEÇELİ lakabı giysilerindeki sarı renklerden dolayı verilmiş.
KAYALAR BEKTAŞİLERİ-
Babagân koluna bağlı olan guruplar içinde yer alan bu toplum, günümüzde; Kırklareli,Keşan,Tekirdağ,Manisa ,İstanbul Sefaköy'de toplu halde mahalleler kurmuşlardır. Bu toplum mensuplarının tümü Bektaşi kökenli Yunanistan'ın Kayalar kasabası ve çevre köylerdendir.
KAYALAR kökenli bu toplumun 1400 yılı sonrası Konya'nın YAZILAR köyünden Yunanistan'a göç ettiklerini söylenmektedir.
LANGAZA BEKTAŞİLERİ.
Babagan kolu Bektaşilerinin bir kolu da Yunanistan'ın Langaza ilçesinden gelenlerdir. Bozlu,Kılgıç,Kırepe köyleri bu toplumun tespit edilen köylerindendir.
MAKEDONYA BEKTAŞİLERİ.
MAKEDONYAnın KÖPRÜLÜ kasabasından gelen Bektaşiler,erkan olarak Babagan kolu Bektaşiliğine bağlıdırlar. Muratlı ilçesinde Makedonya'nın Köprülü kasabasından gelenler, Çeltikçi ,Cumal'dan gelenlerin bir kısmı da hala Tekirdağ'ın Kılavuzlu Köyüne bağlı olarak törelerini devam ettirmeye çalışmaktadırlar Makedonya'nın Üsküp sancağına bağlı İştip kasabasının, Kiliseli , Diğinler ve Hamzabeyli' Tatarlı,Hacı Bekli, Karaotmanlı, Koçular, köyleri de aynı kökenlidirler.
Köprülü ve çevresinden gelipde bu gün İstanbul'un Sefaköy'ü kuranlar yine aynı halkın mensuplarıdır. Ancak bu halkın çoğunluğu Manisa civarlarına dağılmışlardır.
Halen Bulgaristan'da ,Trakya ve Anadolu'da çeşitli bölgelere göç etmiş olan TORLAKLAR ve SARI SALTUK müritlerinin hangi yerlerde ikamet ettikleri ise bilinmemektedir. Torlakların bir kısmı Kırklareli merkezinde ikamet etmektedirler.
Osmanlı arşiv kayıtlarında Bedreddini muhibleri olarak yer alan Doca yöresinin Piri köy,Totrakan, Kilikadı ,Çiğrekçi, köylerinden ve civarlarından olanların Trakya da 1934 1938 yılları arasında Tekirdağ merkezi Osmanlı köyü Banarlı Kara bezirgan Ortaca, Karaca Murat , Fahrioğlu ve Saray ,Çorlu ,Kırklareli, Lüleburgaz ilçesi ve köylerine dağılmışlardır. Bu köylerin isimleri tespit edilememiştir. Bu toplumların Silistire kalesinin alınmasından sonra buralara Karaman civarından geldikleri söylenmektedir.
Sponsor


Corum'un Alevi koyleri

Internet' aginda bu liste karsima cikti alintiladim benim köyüm Eymir,
Asagidaki köylerin %80 nine gitmisimdir.Bize sinir olan köy , Harmancik.


Merkez (89 Koy)
Kussaray,
Eymir,
Harmancik,
Sarmasa,
Hizirdede,
Büget,
Güvenli,
Karasar,
Ataköy,
Palabiyik,
Atçali,
Pancarlik,
Kavacik,
Eskiekin(karisik),
Kaziklikaya,
Turgut,
Tolamehmet,
Sekerbey(karisik),
Yogunpelit,
Sazak,
Çobandüven,
Ahmetoglan,
Üçköy,
Örencik,
Karagöz,
Himiroglu,
Gökçepinar,
Kadideresi,
Mollahasan,
Sanliosman,
Düdüklü,
Mustafaçelebi,
Gökköy,
Kozluca,
Sevindikalan,
Mühürler,
Teslim,
Karacaköy,
Kiliçören,
Büyükdivan,
Budakören,
Yenice,
Kadikiri(karisik),
Tahran,
Çayhatap,
Sapaköy,
Narlik,
Karadona,
Çagsak,
Evciortakisla,
Evciyenikisla,
Evcikuzkisla,
Yenihayat,
Sarinbey,
Seyfe,
Mislerovacigi,
Bürüoglu,
Hamdiköy,
Serban,
Sirikli,
Morsümbül,
Bektasoglu,
Seydimçakalli,
Arpalik,
Altinbas,
Kertme,
Karakeçili,
Sahinkaya,
Ülkenpinari(çerkes),
Dereköy,
Eskiören,
Kizilkir,
Inalözü(karisik),
Hacibey,
Dut,
Çalticak,
Aslanköy,
Esençay,
Eskiköy,
Çalyayla,
Kiailpinar,
Acipinar,
Dutçakalli,
Erdek,
Çukurören,
Çanakçi,
Deller,
Ömerbey,
Laloglu.


Alaca (48 Koy)
Harhar,
Karkin,
Kalinkaya,
Çevreli,
Karamahmut,
Alacahöyük,
Imat,
Keslik,
Çelebibag,
Eskiyapar,
Gicikli,
Külah,
Çomar,
Perçem,
Velet,
Degirmendere,
Haydar,
Sögütözü,
Onbasilar,
Akçaköy,
Kayabüget,
Kuyumcusaray,
Yenice,
Karetepe,
Koçhisar,
Balçikhisar,
Isaagaci,
Akören,
Yeniköy,
Kürkçü,
Sogucak,
Bozdogan,
Büyükkeslik,
Kilavuz,
Akpinar,
TUTLUCA(Benim köyümdür),
Dereyazici,
Büyükcamili,
Küçükcamili,
Geven,
Kuzkisla,
Degirmenözü,
Çirçir,
Akçasoku,
Küre,
Koyunoglu,
Mazibasi,
Çikhasan.


Mecitözü (20 Koy)
Köseeyüp,
Bogazkaya,
Kalecik,
Dagsaray,
Kayai,
Alancik,
Totali,
Kavakli,
Koyunagli,
Karacuma,
Yesilova,
Boyaci,
Geygoca,
Hisarkavak,
Kozören,
Körücek,
Karacaören,
Sorkoglan,
Akpinar,
Konaç.


Sungurlu (18 Koy)
Karakaya,
Beyyurdu,
Sekerhaci,
Gökçam,
Kamisli,
Körkü,
Çiçeklikeller,
Sarikaya,
Alembeyli,
Kemalli,
Akpinar,
Inegazili(karisik),
Oglaközü,
Cevheri,
Çayan,
Çayan,
Magmatli,
Akçali,


Ortaköy (12 Koy)
Asar,
Büyükkiska,
Senemoglu,
Cevizli,
Kavakalan,
Incesu(karisik),
Oruçpinar,
Kuyucak,
Kizilhamza,
Findikli,
Yaylacik,
Salvar.


Osmancik (5 Koy)
Çampinar,
Kumbaba,
Baltaci Mehmet Pasa,
Yagsiyen,
Karagaç.


Iskilip (6 Koy)
Kiliçdere,
Ibik,
Veletler,
Hasandegen,
Karlik,
Cingillioglu.


Bogazkale (3 Koy)
Sariçiçek,
Yazi,
Yanica.


Ugurludag (3 Koy)
Büyükerikli,
Küçükerikli,
Gökçeagaç(karisik).


Laçin (3 Koy)
Gökgözler,
Kuyumcu(bir mahallesi),
Gözübüyük.


Dodurga (2 Koy)
Obruk,
Mehmet Dede Tekkesi.


Kargi (1 Koy)
Karapürçek


Bayat (1 Koy)
Eskialibey.


Corum'un Toplam Alevi Koyu Sayisi
Merkez; 89 Koy
Alaca; 48 Koy
Mecitözü; 20 Koy
Sungurlu; 18 Koy
Ortaköy; 12 Koy
Osmancik; 5 Koy
Iskilip; 6 Koy
Bogazkale; 3 Koy
Ugurludag; 3 Koy
Laçin; 3 Koy
Dodurga; 2 Koy
Kargi; 1 Koy
Bayat; 1 Koy

Toplam; 211 Koy


Merkez (Intepe)
8 yerlesim yeri
(6'si Alevi, 2'si karisik)

Akçeşme, Çiftlikdere, Damyeri, A.Okçular (karisik, Değirmendere MH. Alevi), Denizgöründü, Elmacık, Kayadere, Civler (karisik, Kemerder MH. Alevi)


Yenimahalle, Aykırıoba, Daşbaşı







Ayvacik
5 yerlesim yeri
(5'i Alevi)

Bahçedere, Güzelköy, Kokulutaş, Tuztaşı, Uzunalan

Çakalini, Çiftlik, Duzdağı







Bayramiç
3 yerlesim yeri
(3'ü Alevi)

Güvemcik, Karıncalı, Koşuburnutürkmenleri









Ezine
1 yerlesim yeri
(Alevi)

Derbentbaşı

Koşuburun,


Denizli toplam:
13 yerlesim yeri
(5'i Alevi, 8'i karisik)


Merkez ilçesi:
3 yerlesim yeri
(1'i Alevi, 2'si karisik)

Güzelköy, Denizli Merkez (karisik: Camlik ve Sevindik mahallelerinde Abdallar yasiyor), Karakova (karisik: )


Sarayköy ilçesi:
3 yerlesim yeri
(3'ü karisik)

Uyanik (karisik, Abdallar yasiyor), Adaköy (karisik, ), Sarayköy Merkez (karisik: )


Honaz ilçesi:
3 yerlesim yeri
(2'si Alevi, 1'i karisik)

Dereçiftlik, Kızılyer, Kocabas (karisik, Abdallar yasiyor)

Acipayam ilçesi:
2 yerlesim yeri
(2'si Alevi)

Dodurgalar, Yeniköy

Civril ilçesi:
2 yerlesim yeri
(2'si karisik)


Seyithasan Köyü



ESKİ BİR TÜRKMEN - ALEVİ KÖYÜ : SEYİTHASAN



Seyithasan Köyünün ve Bismil yöresindeki alevi köylerinin kökenlerine baktığımız zaman iki farklı görüş ileri sürülmektedir.:
1. İlçeye ilk yerleşenlerin Irak'ın Musul ve Bağdat yörelerinden göç eden bir Türkmen kolu olduğu söylenmektedir. Bu ilk yerleşenlerin 16. yüzyıl başlarında, kuraklık nedeniyle buraya göç ettikleri ve yerleşm yeri olarak da Dicle Nehrinin iki yakasını tercih ettikleri günümüzde de bellidir.
Bu göçle gelenlerin Batman İli'nin sınırları dolayında başlayıp Diyarbakır yakınlarına kadar yerleştiklerini görmketeyiz. Yerleşim yerlerinin sayısının 300 civarında olduğu tespit edilmiştir.
Seyithasan köyü ise öne sürülen bu görüşe göre Musul’un Nineva köyünden gelmiştir.




Bunlar Zelil Kalender olarak bilinen sülale ve dede ocağıdır. Nineva köyü, Eski-Musul kentinin yakınındaydı. Seyithasan köyü halkının bir bölümü de Sarı Saltuklu'dur. Bunlar, Diyarbakır’ın İmam-Akiyl köyünden gelmiştir. Başka bir grup Şanlıurfa-Kısas’tan gelmiştir. Kısas’tan gelenlerin de kökeni Musul’dur. Seyithasan köyü, 1568 yılında 66 hane ve 17 mücerret olmak üzere 83 neferanlı bir yerleşimdi.
Köyde Seyyid Hasan adlı bir zaviye vardı. Zaviyeye Şeyh İbrahim oğlu Budak bakıyordu. Budak, Mahmud Şeyh Hüseyin’in kardeşlerindendi. Köydeki tahrir nüfusunun ad listesi Alevi ad vurma geleneğine uygundu:




Yar Ali oğlu Yağmur ve Şahverdi,
Hüseyin oğlu Zeynel ve oğlu Şeref,
Hızır oğlu Selman ve oğlu Nazar,
Hızır oğlu Kalender
Günümüzde bile, özellikle 1980'lerdeki İran - Irak Savaşı'na kadar olan yıllarda, Musul ve Bağdat'taki yakınları ile ilişkilerini sürdüren ve birbirinin akrabası olan ailelere tanık olmaktayız.



2. Öne sürülen ikinci görüş ise İran Horasan'ından bu bölgeye gelinerek yerleşildiğidir. Bu göçün de büyük olasılıkla İran Horasan'ın 1632'deki Afganistan tarafından işgali sırasında gerçekleştiği tahmin edilmektedir. Hatta göç sırasında bazı grupların Musul, Bağdat taraflarına bazı gruplarınsa Bismil tarafına geldiği ; daha sonra akraba olan ailelerin bu iki yurt arasında gidip geldiği görülmektedir. Örneğin göçle birlikte önce Musul'a gidip oraya yerleşen,oradan vazgeçip akrabalarının bir kısmının yurt tuttuğu Bismil'e , Seyithasan'a gelen bazı ailelerin daha sonra yeniden Musul'a dönerek oraya yerleştiği görülmektedir.
Her iki görüşte aslında 16. yüzyıl başlarında büyük bir göç dalgasının yaşandığını ve büyük bir Türkmen grubunun Diyarbakır, Bismil, Musul, Kerkük, Erbil yörelerine yerleştiğini doğrulamaktadır.
Konuştukları dil Azeri Lehçesine yakın olmakla beraber Türkmen Lehçesidir.
Köyümüzle ilgili belki de verilmesi gereken önemli bir bilgi de Cumhuriyet Dönemiyle ilgilidir. Cumhuriyet tarihiyle birlikte nahiye olarak görülen Bismil'den nahiyelik alınarak 1925-26 yılları arasında Seyithasan Köyü'ne verilmesidir. Nahiye müdürü de Halil Bey'dir. Soyadı Kanunuyla birlikte Halil Bey "Halil KARACAER" olarak karşımıza çıkmaktadır. Seyithasan Köyü'nün nahiyeliği 2 yıl sürmüştür. 1927 yılında nahiyelik Seyithasan'dan alınarak tekrar Bismil'e verilmiştir. Güzel olan bir tespit daha yapacak olursak o da Bismil nahiye müdürünün de, günümüzde Türkmenacı Köyü'ndeki "KIZIL"lardan birisi olan Muharrem KIZIL'dır.



Köyün hemen kuzeyinde yer alan bu kıraç alanlar "Büyük, Küçük ve Orta Nav" olarak adlandırılmaktadır. Eliaçık Köyü ile köyümüz arasındaki Orta Navda "Çoban Alo"nun hakka yürüdüğü mekan da eskiden beri "Melke Mezeri" diye adlandırılmaktadır.
Köyümüzün komşuları ;Kuzeyinde Eliaçık ( Köpekli) Köyü, Kuzeydoğusunda Kemberli Köyü, Batısında Yasınca Köyü, Güneydoğusunda Bismil İlçesi ve Yukarı Darlı ,Köseli Köyleri, güneyinde ise Ambar Beldesidir.
Köyün hemen yanıbaşında batı ve güney yönlerinde "Arpa Çayı" akmaktadır. Bu çay "Kavşanda Ovasını" sulamaktadır.Genellikle yaz mevsimlerinde kuruduğundan köylülerimiz tarafından "Kuruçay" diye de adlandırılır. Karababa ziyareti önlerinde Dicle nehri'ne dökülür.
Kuruçay'ın batısında kalan hemen üst tarafı "Kurt Kıracı" diye adlandırılır . Eskiden buralarda otlayan koyun sürülerine sık sık kurtlar saldırır ve sürüye ciddi anlamda zarar verirmiş.
Köyün güneyinde yer alan ve tren durağının hemen üst yanında yer alan "Sultan Seyit Tepesi" önemli bir ziyaret olmakla birlikte köylülerimiz tarafından "Cağcağ" diye adlandırılmaktadır. Bu adın verilmesinin sebebi de Sultan Tepesi'ndeki suyun çağlayarak, kaynaya kaynaya akmasıdır.






Kirmizi = Alevi köyleri



Diyarbakır toplam:
7 Alevi köyü



Merkez ilçesi:
2 Alevi köyü

Büyükkadı, Nahırkıracı



Bismil ilçesi:
4 Alevi köyü

Bakacak (Seyyithasan), Aşağıdarılı (Türkdarlı), Türkmenhacı, Yukaridarli



Çınar ilçesi:
1 Alevi köyü

Şükürlü


Edirne ilindeki toplam alevi köyleri
23 yerlesim
Alevi

Uzunköprü ilcesi
23 Alevi köyü..


Umurca,
Nasuhbey,
Feruzköy,
Çöp köy,
Akıncılar,
Harmanlı,
Çavuşlu,
Maksutlu,
Alibeyköy,
Büyük ve Küçük Altıağaç,
Eskiköy
Yakupbey,
Çoban
Pınarı,
Türkobası ,
Tevfikiye,
Balaban, ,
İbriktepe,
Yeniköy,
Hıdırağa,
Köşan Çiftliği,
Musulca ve İskender köyleri
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 06-07-12, 17:11   #4
My All.

Varsayılan


Beğendik Köyü Erzincan İline 95 km, Tercan İlçesine 9 km uzaklıktadır.Köyümüz 1965'li ve 1975'li yıllar arasında 110 veya 120 haneli bir köy iken, 1980'li yıllarda başlayan büyük şehirlere göç hareketinden etkilenerek aşırı derecede göç vermiştir. 2000'li yıllardan günümüze kadar olan süre içerisinde az da olsa yaşanan göç hareketinden sonra bu gün itibariyle, yaklaşık 13 veya 15 haneli bir köy haline gelmiştir. Bu durum seferberlik zamanında görülmemeş bir durumdur. Bununla birlikte bir yandan köyden büyük şehirlere göç hareketi yaşanırken, bir yandan da köyümüzde tersine göç hareketide yaşamıştır. Bunun en tipik örneği de Köye sonradan yerleşen ve bu gün için Köy Muhtarlığını dahi alan Şafaklılardır.

Yörenin tipik özelliği olduğu üzere köy nüfusu kışın oldukça azalmakta yazın ise artmaktadır. Özellikle havaların ısınmaya başlamasıyla birlikte emeklilerin bir bölümü büyük şehirlerden köylerine dönmekte, öğrenciler de okulların kapanmasıyla tatillerinin bir bölümünde hem köylerini ziyaret etme hem de köy işlerine yardım etmek amacıyla köye gelmektedir. Son zamanlarda görülen olumlu olarak değerlendirilebilecek bir gelişme çok uzun zaman önce özellikle iş bulma amacıyla diğer illere (özellikle Ankara ve İstanbul) göç edip emekliye ayrılanların köylerine yaz aylarında gelebilmek ve kalmak amacıyla çeşitli girişimler içerisinde bulunuyor olmalarıdır. Bu olumlu bir durum olarak değerlendirilebilir çünkü köyün tarihinin son dönemlerinde özellikle gençlerin iş, eğitim vb amaçlarla köyünü terk ettiği ve köyün boşaldığı görülmektedir. Son zamanlarda köye duyulan bu ilginin ileride köye yapılacak yeni evlerin tersine göç olayının zemini olarak nitelendirmek mümkün görünüyor.

Beğendik Köyü nün önemli özelliklerinden birisi de birçok çevre köye göre çok büyük bir araziye sahip olmasıdır. Köye ait bir yayla yerleşkesi ile birlikte dışardan köyümüze gelenlerin ilgisi çekecek bir çok özelliğide mevcuttur. Ancak, günümüzün ve geleceğimizin tehlikesi olan küresel ısınma burada da etkisini göstermeye başlamış ve köyümüzün meşhur deresinin (Zuğurun deresi) yer yer kuruduğu tespit edilmiştir. Doğal olarak tarım ve hayvancılık köyün temel geçim kaynaklarıdır. Ancak bu iki alanda köylüler birçok güçlüklerle karşı karşıya bulunmaktadır. Suyun yetersizliğinin yanı sıra tarımın önündeki bir diğer engel de coğrafi yapıdır. Köyün coğrafi yapısı dağlık olduğundan makineli tarım için yeterli uygun arazi mevcut değildir. Traktör ve biçer kullanımı oldukça zordur. Birkaç traktör olsa da genel de eski tarım metotları kullanılıyor. Orak ve tırpanla tarla biçmek, harman işlerinde binek hayvanlarını kullanmak hala yaygın. İklim yapısı tipik karasal iklim olarak tanımlanabilir. Yaz mevsiminde oldukça nadir yağmur yağar. Mevcut su hacminin sulu tarım için yeterli olmaması neticesinde de tarımsal ürün verimi sınırlı olmaktadır. Belli başlı tarımsal ürünler buğday, arpa, nohuttur. Yukarıda belirtilen sebeplerden dolayı (iklim ve coğrafi yapı) tarım ticari amaçlı değildir. Tarımda amaç köylünün kendi günübirlik geçimini sağlamanın ötesine geçemiyor.

Tarımın yanı sıra köyde hayvancılık da yapılmaktadır. Ancak, şu an itibari ile hem köyde yaşayan hemde diğer şehirlerde yaşayan köylülerimizin ortak sorunu olan Şafaklıların köyümüze yerleşmeleri ve köyde yapmış oldukları hayvancılık ve köyümüzü tamamen sahiplenerek köyümüzü talan etmeleridir. Köyümüzü ve köylümüzü Şafaklılardan kurtarmak için tüm imkanlarımızı kullanmamız gerekmektedir.

Yol, su ve telefon durumuna gelince, öncelikle şu belirtilebilir ki hala susuz ve yolsuz köylerin olduğu düşünülürse Beğendik Köyü özellikle son beş altı yılda büyük bir yol kattetti bu konuda. Şu anda kapalı şebeke ile evlere su verilebilmektedir. Ancak özellikle yazın nüfusun artması ve insanların bağ, bahçe için içme suyunu kullanmaları neticesinde zaman zaman kapalı şebekedeki suyun yetersiz kaldığı görülmektedir. Telefon açısından da köyün bir sıkıntısının olmadığı söylenebilir. Buna rağmen yol köyün sorunlarından biri olarak durmaktadır. Birtakım çabalara rağmen köyün sağlıklı bir yolunun olduğunu söylemek zor

Kaynak : begendikkoyu.org



Erzincan Adının Kaynağı



Erzincan'ın kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemektedir.

İlk ve Orta Çağlarda Erzincan ve çevresi Ekleac, Acilisine, Ekletzene, Celecesene, Kelesene, Acisene, Erez, Eriza, Erezevan, Arizan, Ezingan diye coğrafyaya geçmiştir.

Asur kaynaklarında geçen Zuhma (Suhma), yörenin bilinen en eski adıdır. Erzincan adının Eriza'dan geldiği sanılmaktadır. Eriza adı Selçuklular tarafından Erzingan olarak kullanılmış, daha sonra da Erzincan olarak anılmıştır.

Ortaçağda ve sonrasında Erzingan ile Erzincan isimleri göze çarpar.

Erzincan adı bir söylenceye göre, eski çağlardaki "Azzi" bölgelerinden dolayı Aziriz olarak bilinmekteydi.

Selçuklular, Aziriz adını çok beğenmiş ve buna

"Rahmet yağarsa can Aziriz can" rahmet yağmazsa "Yan Aziriz yan"

biçiminde bir tekerleme uydurulmuş,

bu tekerlemedeki Aziriz sözcüğü zamanla değişerek, Erzincan biçimini almıştır. Erzincan da bu sözcükten türemiştir.


Erzurum Şenkaya
Şenkaya Türkiyede okuma yazma oranı %100 olan 3 ilçeden biridir.ERZURUM ilinin en soğuk ilçelerindendir rakımı 1955 Nüfus:6542 kuzeyinde göle doğusunda sarıkamış batısında oltu ve kuzey batısında olur ilçeleriyle komşudur. 90 bin şehit verdiğimiz soğanlı dağları ve Allahu Ekber dağlarının eteklerinde yer alır.Siyasi görüşleri %85 sol görüşlü insanlara sahiptir.Dış yerlerde küçük moskova olrakta tanınır.millet olarak yaklaşık 75 köyü vardır.bunların yaklaşık olarak 30tanasi sünni(yerli)24 tanasi kürt ve yaklaşık 19 tanade alevi köyü vardır.şenkaya merkezinde ise kürt ve sünniler yaşamaktadır.


Erzurum Doğu Anadolu'da jeopolitik öneme sahip bir il olduğu için tarih boyunca farklı topluluklar bu bölgede yaşamış, kaynaşmış ve yine bu bölgenin dili de bu sentezik yapıdan payını almıştır.
Htitlilerden Urartulara, Urartulardan Medlere, Bizans'tan Osmanlı'ya ve Türkiye Cumhuriyeti Dönemi'ne kadar zengin bir kültür evrimi yaşamış Erzurum.
Erzurum halkının konuşma dili incelendiğinde tespit edilmiştir ki bu dil öz Türkçe, Azerice, Ermenice, Lazca, Rumca, Kürtçe kelimelerle iç içe geçmiştir. Pek çok insan zanneder ki o bölgeye ait ya Türkçe'nin kabaca söylenişi ya da argo sözcüklerdir bu dili oluşturan öğeler. Oysa ki bilindiği üzere özgün yapısını tarihsel sürece borçludur.
Bu bölgeye ait bazı kelimeleri anlamlarıyla birlikte vereceğim. Kimileri çok garip ya da komik gelebilir. İşin içinde mizah da olacak tabi...

Erzurum şivesinden bazı örnekler:

axpın : Eve yakın tarla ya da gübre dökülen yer. (Rumca kökenlidir.)

aşgar : kir, pasak, solmuş (nesneler ve özellikle giysiler için)

goggozlanmak : Efelenmek, dayılanmak, boş yere kendini ispat etmek için kaba davranmak.

devamsız : Gereksiz yere konuşan, anlamsız işlerle uğraşan kimse.

ergişi : Yetişkin erkek. (Azerice'de de kullanılır.)

potam : Nehir, akarsu. (Rumca bir kelime olup Mezopotamya sözcüğünün kelime kökeninde de yer alır.)

boğozli : Çok yiyen, obur, aç gözlü.

fenikmek : Nefes nefese kalmak, telaşlanmak.

gıjıklı : Saçları dağınık, bakımsız. (Kürtçe kökenli bir kelime olup daha çok kadınlar için kullanılır.)

elegıjık : Alkarısı, eski Şaman inancında da yer alan özellikle doğum yapan kadınlara musallat olan ve atları rahatsız eden hayali varlık.

kıjğırmak : Hıçkırmak, yüksek sesle feryat etmek.

dal : Bel ,sırt. Ör: Ele dalım ağırer ki tohtora gidem de bi bahsın.

uşah : Çocuk. (Karadeniz Bölgesi'nde de çocuklar için uşak kelimesi kullanılır.) Ör: Onlar emi uşaği, dögüşürler de barışırlar da...

ayam : Hava, havanın durumu.

salma seyik : Serbest, rahat, gevşek olan.

cırbıt : Çapak.

kefter : Yaşlı, ihtiyar. (Amiyane bir tabir olup Kürtçe kökenlidir.)

culux : Hindi. (Burdaki x sesi Kirl alfabesinde var olan gırtlaktan söylenen k, g ve h seslerinin karışımıdır.)

termaş : Şanslı, talihli (Ermenice)

xeşeng : Yorgun, bitkin. Ör: Ele xeşeng düşmüşem ki sanki bi ton kötek yemişem.

hagos : Bağ, bahçe veya tarlaları sulamak için açılan kanal, ark. (Ermenice.)

xetircek : Tandır üzerine konulan demir parçası.

egiş : Ekmek pişirenlerin kullandığı maşa.

emi : Emmi, amca, babanın erkek kardeşi.

bibi : Hala, babanın kzkardeşi.

eze : Teyze, annenin kızkardeşi.

ağabeci : Ağabeyi, abi.

baci : Bacı, kzıkardeş.

aba : Abla, yenge (Sülaleden herhangi bir geline de söylenir.)

xıngel : Mantı.

kete : Çörek. (Kürtçe'de de kullanılır.)

dığa : Yaramazlık yapan çocuklar için kullanılır. (Ermenice çocuk anlamındadır.)

loppe : Şişman, sevimsiz kimse.

tecüz : Yaramaz.

pexıl : Kıskanç.

peştemal : Kadınların eteklerinin önlerine iş yaparken bağladığı cepli giysi.

cılbağa : Zayıf, ince, çelimsiz.

salaxana : İşi, gücü olmayan, başıboş.

şoşartmak : Abartmak.

teşti : Leğen. (Kürtçe kökenlidir.)

öteyin : Az önce.

bıldır : Geçen yıl.

çenga : Çeper, çit.

pingal : Kümes hayvanlarının yumurtlamaları için yapılmış yer.

pin : Kümes.

merek : Samanlık.

aşkana : Aşhane, mutfak.

leçek : Başörtüsü.

kor : Kör, görme engelli ya da baktığı halde göremeyenler için kullanılır. (Erzurum'da adliyeyi ararken amcanın birine adliyenin nerde olduğunu sormuştum, tam da adliyenin önündeymişim. Amca da "Gözin kordur, diya da ögünde durmuşsan." demişti.)

ebe : Babaanne ya da anneanne.

yobaz : Ukela. (Dini konularda aşırılığa kaçan anlamında olan yobazla bu yobaz farklıdır.)

torpağ başan edem : Toprak başına.

mozzık : Dana.

xınık : Sümük, fırtık. (Rumca)

segirtmek : Koşmak.

kov : Dedikodu.

bemırat : Muratsız, murat almayasın anlamındadır. (Farsça Kökenlidir.)

yalavuz : Yalnız, tek.

guzzık : Kambur.

bayaxta : Az önce, demin.

gındırlanmak : Yuvarlanmak.

degirmi : Derin.

gumzuk : Yumruk.

tar : Tavukların çıktığı yüksekçe yer.

çay kurmak : Çay yapmak.

cakkıl : Çeşmeden su getirmek için kovaların asılması için iki ucu çengelli büyükçe sopa.

saxoyul : Ahır süpürgesi


Eskişehir toplam: 39 köy
(29 köy Alevi, 10 köy karisik)


Merkez ilçesi:
20 köy
(13 Alevi köyü, 7 köy karisik)

Karatepe,
Yahnikapan,
Harmandali,
Sarisungur,
Gülpinar (Mamuca) (karisik),
Musalar (karisik),
Avdan,
Ayvacik,
Kayacik (karisik),
Asagi Ilica (karisik),
Akçakaya,
Yörükkirka,
Yeni Sofça,
Kargin,
Yukariçaglan,
Asagiçaglan,
Kayapinar,
Yukarikartal (karisik),
Gündüzler (karisik),
Kavacik (karisik)


Seyitgazi ilçesi:
12 köy
(10 köy Alevi, 2 köy karisik)

Dogançayir,
Büyükdere,
Arslanbeyli,
Üçsaray,
Akin,
Yarbasan (karisik),
Erikli,
Ikizoluk,
Cürüttüm,
Salihler,
Büyükyayla,
Karaçalik (karisik)



Alpu ilçesi:
3 köy
(2 köy Alevi, 1 köy karisik)

Sarikavak,
Yayikli (Kosmat),
Gökçeoglu (karisik)


Mahmudiye ilçesi:
3 Alevi köyü

Topkaya, Kaymazyayla, Yesilyurt


Saricakaya ilçesi:
1 köyün mah. (karisik)

Beyköy (Örencik MH.)


36 ALEVİ KÖYÜ

YAVUZELİ ilçesi :11 köy,1 tanesi karışık
Sarılar köyü, kuzuyatagı, göçmez köyü, bülbül, yukarı kayabaşı,aşağı kayabaşı,yarimca,yeni köy, dereköy,şenlikçe (karışık), halilbaş.

(yavuzeli ilçesindeki alevi köylerinin hemen tamamı çepnidir,ege bölgesindeki çepnilerle akrabalık bağları vardır.ilçeye bağlı bunlardan başka 2-3 alevi köyü daha olabilir)

ARABAN ilçesi:8 alevi köyü

hasanoglu,kızboğan,karababa,urmanlı,başpınar, tepebaşı,altınpınar,gümüşpınar

NURDAĞI ilçesi: 4 alevi köyü

Balıkalan, Emirler, Ataköy,İçerisu

NİZİP ilçesi: 1 alevi köyü

köseler

ISLAHİYE ilçesi: 3 alevi köyü,1 tanesi karışık:

kabaklar, tilkiler, sakçagözü (keferdiz) (karışık)


OĞUZELİ ilçesiİ: 1 alevi köyü

doğanpınar,

ŞAHİNBEY ilçesi:8 alevi köyü,1 tanesi karışık

Bostancık, Töreli, Killik, kazıklı, Çapalı, külecik, hacıköprü(karışık),karaçomak



Giresun toplam:
11 yerleşim yeri
(10'u Alevi, 1'i karisik)



Camoluk ilçesi:
6 yerleşim yeri
(5'i Alevi, 1'i karisik)

Kayacik, Kaynar, Okçaören, Pelitli, Toprakkale, Yenice (karisik)



Sebinkarahisar ilçesi:
3 yerleşim yeri
(3'ü Alevi)

Gündogdu (Karaköy), Suboyu (Bige), Tokluagil



Dereli ilçesi:
2 yerleşim yeri
(2'si Alevi)

Meseliyatak, Bahçeli


Gümüşhane'nin Alevi Köyleri

Şiran (27 Koy)
Kırıntı,
Yeniköy,
Çal,
Çambaşı
Dilekyolu,
Yedibölük,
İnözü,
Balıkhisar,
Boğazyayla,
Başköy,
Belen,
Aşağı
Duruçay,
Yukarı Duruçay,
Cavlan,
Darıbükü,
Dumanoglu, -Sünni Köyü (Kaynak= Şiran"lı duy_gu)
Eldiğin,
Güreş,
Babacan (çok az Alevi),
Ozanca,
Paşapınarı,
Pelitli,
Sadıkköy (karışık),
Sinanlı,
Susuz,
Tepedam


Kelkit (16 Koy)
Aydoğdu,
Akdag,
Binbal,
Çamurköy,
Çömelcik,
Devekorusu,
Eskiyol,
Eymür,
Günbatur (karışık),
Karacaören,
Kozoğlu,
Kömürköy,
Kuşluk,
Obalar,
Oğuzköy,
Yarbaşı,
Yolçatı,
Yeniköy

Kürtün (2Koy)
Taşlıca (Güvenç Abdal ocağı),
Uluköy




Gümüşhane'nin Alevi Köyleri Sayisi
Şiran; 27 Koy
Kelkit 16 Koy
Kürtün 2 Koy

Toplam 44 Koy


Hatay'in Alevi Koyleri

Hatay (42 Belde)
Büyükdalyan Beldesi
Çekmece Beldesi
Dursunlu Beldesi
Ekinci Beldesi
Gümüşgöze Beldesi
Güzelburç Beldesi
Harbiye Beldesi
Kavaslı Beldesi
Kuzeytepe Beldesi
Küçükdalyan Beldesi
Maşuklu Beldesi
Odabaşı Beldesi
Serinyol Beldesi
Turunçlu Beldesi
Yeşilpınar Beldesi
Alazi Köyü
Anayazı Köyü
Aşağı Okçular Köyü
Aşağı Döver Köyü
Baltacık Köyü
Balıkdere Köyü
Camusayna Köyü
Çatbaşı Köyü
Değirmenyolu Köyü
Derince Köyü
Dikmece Köyü
Gülderen Köyü
Güneysöğüt(Meydancık)Köyü
Günyazı Köyü
Karaali Beldesi
Karaksı Köyü
Orhanlı Köyü
Ötençay(Bakras) Köyü
Samankaya Köyü
Sinanlı Köyü
Subaşı Köyü
Tosunpınar Köyü
Toygarlı Köyü
Turfanda Köyü
Üçgedik Köyü
Yukarı Döver Köyü
Zülüflühan Köyü

Altınözü (5 Köy)
Akamber (Zev) Köyü
Akdarı (Bera) Köyü
Beydun Köyü
Besibbi Köyü
ĞenFuvvar Köyü


Dörtyol (1 Belde)
Yeşilyurt Beldesi

İskenderun (6 Belde)
Arsuz Beldesi
Denizciler Beldesi
Gözcüler Beldesi
Karaağaç Beldesi
Madenli Beldesi
Nardüzü Beldesi

Samandağ (22 Belde)
Hancağız Beldesi
Kapısuyu Beldesi
Karaçay Beldesi
Koyunoğlu Beldesi
Kuşalanı Beldesi
Mızraklı Beldesi
Sutaşı Beldesi
Tavla Beldesi
Tekebaşı Beldesi
Tomruksuyu Beldesi
Uzunbağ Beldesi
Yaylıca Beldesi
Akınyolu Köyü
Aknehir (Küçüknehir) Köyü
Büyükçat Köyü
Büyükoba Köyü
Çanakoluk Köyü
Değirmenbaşı Köyü
Hüseyinli Köyü
Mağaracık Köyü
Meydan Köyü
Seldiren Köyü





Hatay'in Toplam Alevi Koyu-Beldesi Sayisi
Hatay (42 Belde)
Altınözü (5 Köy)
Dörtyol (1 Belde)
İskenderun (6 Belde)
Samandağ (22 Belde)


Toplam; 76 Koy-Belde



HATAY

Hatay, Türkiye Cumhuriyeti'nin en güneydeki ilidir. Akdeniz'in doğu şeridinde 35° 52' - 37° 4' kuzey enlemleri ile 35° 40' - 36° 35' boylamları arasında yer alan Hatay'ın doğusunda ve güneyinde Suriye, batısında Akdeniz, kuzeybatısında Adana, kuzeyinde Osmaniye ve kuzeydoğusunda Gaziantep bulunur.
Hatay; Antakya (merkez), Altınözü, Belen, Dörtyol, Erzin, Hassa, İskenderun, Kırıkhan, Kumlu, Reyhanlı, Samandağ ve Yayladağı ilçelerinden oluşur. Yüzölçümü 5.403 km² olup, il topraklarının %46,1’ini dağlar, %33,5’ini ovalar ve %20,4’ünü platolar oluşturur.

Hatay ve çevresi yoğun tektonizmaya maruz kaldığından yeryüzü şekilleri açısından çeşitlilik gösterir. Başlıca yüzey şekilleri; dağ, plato ve ovalardan oluşur. En önemli dağlık alan, Amik ovasının içinde yer aldığı graben alanı ile Akdeniz arasında adeta bir set gibi yükselen ve kuzeydoğu-güneybatı yönünde uzanış gösteren Amanos Dağları’dır. Bu dağların il içindeki en yüksek noktasını Hassa’nın batısındaki Mığır Tepe (2240 m) oluşturur.

Amanos Dağları’nın doğusunda, dağların uzanışına paralel graben alanı yer alır. Bu grabenin tabanında Amik Ovası bulunur. Bu ova ilin en önemli ve en verimli tarım alanını oluşturur. İldeki diğer önemli ovalar ise; İskenderun körfezinin doğu ve kuzeydoğu kesiminde sıralanmış olan İskenderun, Dörtyol, Payas ve Erzin Ovaları ile Asi Nehri’nin denize döküldüğü yerde bulunan Asi Delta Ovası’dır. İlin güneyinde, Asi nehri ile Suriye sınırı arasında kalan ve yükseltisi 400-900 m’ler arasında değişen alan Kuseyr Platosunu oluşturur. Plato üzerinde yer yer tepelikler ve münferit Keldağ (Kılıç Dağı 1730 m) yükseltisi dikkat çeker.

Hatay ilinin en önemli akarsuyu, kaynağını Lübnan’daki Bekaa Vadisi’nden alan Asi Nehri’dir. Nehrin toplam uzunluğu 556 km olup, üç ülkeye yayılmış bulunan (Türkiye, Suriye, Lübnan) su toplama alanı ise 20.847 km²’dir. Diğer önemli akarsular ise; Asi Nehri’nin kolları olan Küçükkaraçay, Büyükkaraçay Afrin ve Karasu çaylarıdır. Amik Gölü kurutulduktan sonra ilde büyük doğal göl kalmamıştır. Balık (Gölbaşı) Gölü ve Yenişehir Gölü gibi küçük göller günümüzde de varlıklarını sürdürmektedirler. Ayrıca Yarseli ve Yayladağı baraj gölleri bulunur.

İlde birçok şifalı su kaynağı yer alır. İçlerinde en çok Erzin içme ve kaplıcası ile Reyhanlı Hamamat kaplıcası dikkat çeker. Bunların dışında debisi düşük olan ve işletme tesisleri bulunmayan çok sayıda şifalı su kaynağı mevcuttur.



Eski Hatay Meclisi binası (Antakya)



Antakya vali göbeği



Asi Nehri (Hatay - Antakya)


koyunlu köyü
Koyunlu Köyü Tarihçesi


Halife Osman’ın öldürülmesinden sonra, Hz. Ali halife oldu. Muaviye Ali’yi öldürterek kendisini halife ilan ettiyse de halk, Ali’nin ölümünden sonra oğlu İmam Hasan’ı halife seçti. Muviye, Hasan’ı karısına zehirletti ve halif






Halife Osman’ın öldürülmesinden sonra, Hz. Ali halife oldu. Muaviye Ali’yi öldürterek kendisini halife ilan ettiyse de halk, Ali’nin ölümünden sonra oğlu İmam Hasan’ı halife seçti. Muviye, Hasan’ı karısına zehirletti ve halifelik Ali oğlu İmam Hüseyin’e geçtiği sırada, Muaviye miladi yıl 680 başında, oğlu Yezid’i resmen halife ilan etti. Yezid’in ilk işi, kendine rakip olmaması için Hüseyin’i kendisine biat etmeye davet etti. Hüseyin Yezid’e biat etmeyince, onun öldürülmesi gündeme geldi ve 10 Ekim 680’de bugünkü Irak’ın ‘Kerbela’ denen yerde savaş oldu ve bu savaşta peygamber sülalesi katledildi.
Irak’ta yaşayan ve Müslümanlığı kabul etmeyen Luvi (Alevi) dininden olan halk, haksızlığa tahammül göstermeyip iktidara karşı tavır aldı. (Alevilerin, Muhammed, Ali sevgisi bundan kaynaklanıyor) Yezid, Müslümanlığı bahane ederek çok şiddetli buyruklar verip, bu durumda olan halkların ıslah edilmesini istedi.
Bölgede yaşayan Kürtler, Türkmenler, Süryaniler ve diğer milletler gruplar halinde yurtlarını terk ediyordu. Yerlerini terk etmek istemeyenlerse Müslümanlığı kabul etmişlerdir.
Mezopotamya Kürtlerinin büyük çoğunluğu İran’daki Horasan bölgesine yerleşmişler.
O zaman Anadolu Bizanslıların yönetimindeydi. Anadolu halkının önemli bir bölümünü Luvi dinine mensup olanlar oluşturuyordu. Malazgirt Savaşında Bizans kuvvetlerinden büyük bir süvari birliği Türklerden yana geçmişti. Bunlar Türkçe konuşan Anadolu Luvilerinden başkaları olamazdı.
Selçuklu Sultanı Alpaslan’ın Anadolu’yu almasıyla (1071) Horasan’a yerleşen Mezopotamya halkı, Batı İran’a, Kafkas Dağlarının eteklerine, Doğu Anadolu ve Güney Doğu Anadolu’nun dağlık bölgelerine dağıldılar.
Mezopotamya’dan gelen Luvi’ler, (Işık Taifesi) Anadolu yerlileriyle kısa zamanda buluşarak Anadolu Aleviliğini oluşturdular. Osmanlılar, Anadolu Alevilerine “Işık Taifesi” diyordu.
Karakoçan’a yerleşik olan aleviler, daha sonraki yıllarda Osmanlı ve çevre baskısı sonucu burayı bırakarak, bugünkü Tunceli’nin Mazgirt ilçesinin dağ köyünün bir mezrasını (Mezra Mısti) satın alarak yerleşiyorlar.
Zamanla ortak alınan mezra arazisi, ailelerin çoğalmasıyla bölünüyor ve mülkiyet haline getiriliyor. Arazi bölüşümü adil biçimde yapılmadığı gerekçesiyle, aileler arasında anlaşmazlık oluşuyor. Bu anlaşmazlık yıllar sürerek sonunda kavgalara ve hatta ölümlere neden oluyor. En büyük kavga bizim dedemiz olan Haydar (Heydo Kuz) ile akrabaları (Derezaları) arasında oluyor.
Dersimdeki Kavga:
Hikâye şöyle cereyan ediyor:
Bir gün Haydar’ın küçük oğlu Ali Abbas yazıda tarla sularken, karşı taraf gençlerinden biri bunun tarlasına gelen suyu kesiyor ve görünmemek için oradaki çalılıkta saklanıyor. Ali Abbas su arkının başına gidip yeniden suyu kendi tarlasına bağlıyor. Biraz sonra su tekrar kesilince, yeniden ark başına gidip suyu bağlıyor ve bu işi kimin yaptığını görmek için çalılıkta saklanıyor. Genç tekrar suyu kesince, Ali Abbas’la aralarında tartışma ve sonra da kavga çıkıyor. Ali Abbas elindeki kürekle adama vurup öldürüyor. Bunun üzerine köyde iki aile arasında silahlı çatışma çıkıyor ve aynı gün Haydar’ın oğlu Alhas (Ali Has) ve karşı taraftan da bir kişi daha öldürülüyor. Bunun üzerine taraflardan birinin köyü terk etmesi gerekiyor ve onlar da bizim Haydar’ın ailesi, (Büyük oğlu Hüseyin, oğlu Ali Abbas ve torunu Hasan Ali) Haydar’ın karısının kardeşi ve Haydar’ın üvey kardeşidir.
Erzurum ilinin Hınıs ilçesinin bir alevi köyüne (Büyük olasılıkla bu köy ‘Emera’ olacak) yerleşiyorlar. Üç ya da beş yıl kadar bu köyde yaşadıktan sonra, yerleri, düşmanları tarafından tespit ediliyor ve bir gece evlerine baskın düzenleniyor. Baskın olayından sonra köy halkı toplanarak, muhacirlerin köyü terk etmesi için karar alıyor.
Hınıs’tan sonra nereye gideceklerini bilmeyen muhacirler, kendilerine yer bulmak için büyük pire başvuruyorlar. O da Varto (Gımgım) deki taliplerinin köyünde daimi kalmak üzere muhacirleri yerleştiriyor.
Bizimkiler 20–30 yıl kadar, belki de daha fazla yâda az bu köyde yaşıyorlar. Babaları İhtiyar Haydar bu köyde ölüyor. Mazgirt’te öldürülen Alihas’ın oğlu bu köyden evleniyor. Yetişkin kızları bu köyde gelin oluyor. Aradan bunca zaman geçmesine rağmen Mazgirt’te öldürülenlerin çocukları, babalarının intikamını almak için Varto’daki köye baskın düzenliyorlar ve bir kayıp daha vererek çekiliyorlar. Bu son ölüm olayı bizimkileri korkutuyor.
Bunun üzerine burada da huzur bulamayan muhacirler, yeniden yer değiştirme gereği duyuyorlar ve sonunda buluyorlar.
Yerleştikleri köydeki insanlarla sıkı fıkı akrabalığa rağmen, çok sevdikleri köyden ayrılıp hiç kimsenin tahmin edemeyeceği bir yere taşınma kararı alıyorlar.
Ağustos başlarında mahsullerini topladıktan sonra eşyalarını atlara, öküz ve ineklerin sırtına yükledikleri gibi köyden ayrılıyorlar.
Herkes muhacirlerin Varto dâhilinde veya yakın diğer ilçe köylerinden birine yerleşeceğini sanıyormuş. Gidecekleri yeri gelinleri, köyde evlendirdikleri kızları ve pirleri bile bilmiyormuş.
Göçerlerimiz haftalarca yolculuktan sonra amaçladıkları yere Merdinik’e (Göle) varıyorlar. Kasabanın bir yerine kıldan çadırlarını kuruyorlar. Bu sure zarfında hem dinleniyorlar ve hem de çevreyi tanıyorlar.
Büyük kardeş Hüseyin, dönemin Merdinik ağasının (Göle Paşası da deniyor) huzuruna çıkıp hikâyesini anlattıktan sonra kendisinden kışı geçirmek için barınabilecekleri bir yer ve iş istiyor. Ağa, bunca illeri aşıp kendisine sığınan yabancılara yardımcı oluyor ve bu günkü köyümüzün kurulduğu yerdeki komlarına gönderiyor.
Büyük Altunbulak köyü o ağanın köyüymüş ve bu günkü Koyunlu köyünün bulunduğu yerde de o ağanın koyun ağılları varmış.
O zaman köydeki büyük çeşmenin iki yakasında erkek koyun ağılları ve yanlarında da çobanların barınmaları için evler varmış. Bu mevkiin adı ‘Gome Ağa’ (Ağanın Komu) olarak anılıyormuş. Bizimkiler bu yeni yurtlarını çok beğeniyorlar ve zaman kaybetmeden yerleşiyorlar.
O zaman köyün kuzey yamaçları ‘Çala’ mevkisi çam ağaçlarıyla kaplıymış. Ağa, yeni hizmetkârların bakması için yeniden sürü oluşturuyor. Göçerler, o kışı eski ağıllarda geçirdikten sonra, ertesi yıl kendilerine yeni evler yapıyorlar. Haydarın büyük oğlu Hüseyin ve kardeşleri birlik olarak, Nesimigilin evinde, (Rahmetlik Celal Özdemir’in evlerinin bulunduğu yer), akrabaları olan iki aileden biri, Rahmetli Bekir Kat’ların evlerinin yerinde ve diğer aile de bu günkü Sabrı Çelik’lerin evlerinin yerinde kendilerine ev yaparak yerleşiyorlar. Dedem Molla Şamil’in ve Alpgündüz’lerin evlerinin yerinde de koyun ağılları (komları) varmış.
Büyük kardeş Hüseyin, misafirperverliği ve mertliğiyle çevrede ün yapmış biriymiş. Dersim muhacirleri ağalarına çok sadık olarak çalışıyor, ağanın ve çevre köy halkının takdirini kazanıyorlar. Muhacirler, ağanın ölümünden sonra buraya Tercan, Hınıs ve Erzurum Tekman yörelerinden yeni göçmenler getirterek yerleştiriyorlar.
Ağa Komundan Köye Dönüşüm
Çevre köylerin halkı buraya “Gome Ağa” (Ağanın Komu) yerine, “Gome Uso” (Hüseyin’in Komu) demeye başlıyorlar. Muhacirlerin zamanla yanlarına aldığı göçlerle ve ailelerinin de bölünmesiyle hane sayısı artınca, Çevre köylerin halkı buraya “Gome Uso” adı yerine, “Gunde Uso” (Hüseyin’in Köyü) olarak anılıyor. Sonunda bu iki kelime oraya ad olarak özelleşiyor.
1829’da Rusların Ardahan, Kars ve Posof’u işgal edilince, buranın yönetimi Ruslara geçiyor. Rus makamları bölgede kayıtsız olan yerleri kayıt altına alıyorlar ve muhacirlerin mezrası veya komu, köy statüsüne kavuşturuluyor. Ruslar, köy adını kişi adıyla anılmasını uygun bulmayıp, “Gund” (Köy) sözcüğünü esas alarak köyün adını “Gunduk” olarak kayda geçiriyorlar.
Ağanın oğulları Rus makamlarına başvurarak, buraların kendi yerleri ve bu kişilerin de kendi çobanları olduğunu iddia ediyorlarsa da, yerlerini geri almayı başaramıyorlar. Açılan bu mahkeme sonucunda buranın müstakil köy olduğu kararına varılıyor ve “Guduk” adı tarih sayfalarına yazılmış oluyor.
93 Harbi diye adlandırılan ve Kafkas Cephesinde oluşan, Osmanlı-Rus Savaşlarında (1877) Ruslar, Ardahan ve Kars’ı yeniden işgal ederek, 1921 Moskova Anlaşmasına kadar 44 yıl burayı yönetiyorlar. Bu süre zarfında köyde aşağıdaki eylemler gerçekleşmiştir.
1) Rus işgaliyle gelen Ermenilerden beş, altı aile köye yerleşiyor ve 10–15 yıl kadar bu köyde kalıyorlar. (1883)
2) Köye yerleşen Ermeniler rahmetlik Halit Usta’nın, Köroğlu Özdemir’in, Bekir Onbaşı’nın, Dedem Molla Şamil’in ve Sabrı Çeliklerin odalarını yontma taştan yaparak uzun zaman bu yapılarda ikamet ediyorlar. Ermenilerin yaptıkları odaların hikâyesini köydeki yaşlılar bilirler. Dedemlerin odasının direğinde 1883 tarihi yazılıydı ve muhtemelen bu tarih odanın yapılış tarihiydi.
3) Köyümüzün bugünkü sınırları o zaman çizilmiştir. Yoksa o ağalık döneminde göçmen gelen, üstelik de Alevi olan ailelere Göle sınırları içerisinde bunca geniş arazi ve mera verilemezdi. (Ermeni köyünün marifeti olmalı)
4) Ermenilerin köyü terk etmesinden sonra, Altunbulak ağaları yeniden köyümüz aleyhine arazi davası açıyorlar. Osmanlı makamlarına açılan arazi davası, yaklaşık olarak 1880’lı yıllardır.
5) Köyde ölen Ermenilerin mezarları “Xezna” mevkiindedir.
Ruslar tarafından köye verilen “Gunduk” adı, Cumhuriyetin kuruluşundan sonra, Türk Dil kurallarına göre yeniden düzenleniyor ve “Kundik” olarak kayda geçiriliyor. Daha sonra da meskûn mahallerin adları tamamen Türkçeleştirilince, köyün adı “Koyunlu” olarak değiştiriliyor. (1961–62)
Mezopotamya; İran-Horasan; Dersim-Karakoçan; Dersim-Mazgirt; Erzurum-Hınıs; Muş-Varto; Erzincan-Tercan ve Kars-Göle diyarlarını gezen ve sonunda kendilerine Kundik’i köy seçen muhacirlerimizin soyu bugüne kadar, devletin ve çevre halkının baskısına rağmen hiçbir zaman dilinden, inanç ve kültüründen, gelenek-göreneklerinden taviz vermemiştir. Bugün bu halk, tüm ülkemizin il-ilçelerine ve dünya ülkelerine dağılmıştır. İnanıyorum ki! Nerde olursa olsun, ayni potada erimiş ve bir bütünlük oluşturmuş halkımızın yeni nesli de ataları gibi benlik ve beraberliğini koruyacaktır.
Köyümüzün Sınırları:
Köyümüzün kurulmuş olduğu yer, Merdinik ağasının komlarının yeri olduğundan söz etmiştik. Bu demek değildir ki, köyümüzün yeri ve mevkileri Altunbulaklılarındır. O zamanda Anadolu’daki Osmanlı nüfusuna bakılırsa 1884’te 13 Milyon; bizimkilerin Göle’ye göç tarihi ise yaklaşık 1750 yılları olduğu bilinmektedir. Yani nüfusa göre her yer bomboş, sahipsiz ve kayıtsızmış. İsteyen dilediği yeri yurt edinebiliyormuş. Zaten Merdinik veya Göle ağalarının Rus makamlarına açmış oldukları ilk arazi davasını kaybetmesinin nedeni de budur. Köyümüzün o zamanki sınırları şöyleymiş: Köyün güney sınırları tamamen bugünkü sınırlar; batı sınırı, Çırtan deresi boyunca kuzeye doğru ilerleyerek Çelet deresi; kuzey sınırı, Harabe Altunbulak’tan gelip Kuytuca köyüne giden Çiçé mevkisindeki yol; doğu sınırı, Xezna sırtları boyunca Çala tepesi ve Şehit göl sırtından geçen Kuytuca yolunda bitiyor. Tabi ki bu sözünü edilen sınırlar resmi değil, çevre köylerinin kendi koyduğu mera sınırıymış.
Köylümüz, nisan ayı itibariyle kar yağana kadar yaylada kalırmış. O zamanın yaylaları Eski yayla, (Wuarokan) imiş. Dikkat edilirse, eski yaylalarda çok miktarda mezar vardır. İşte o mezarlar Dersimden gelen dedelerimize ve sonrakilere aittir. Mezar taşlarının çoğunda yatan ölünün doğum, ölüm tarihleri, adları ve baba adları yazılıdır.
Altunbulak ağasının köy aleyhine açtığı son davanın arazi keşfi sırasında, Rus keşif heyeti at sırtında ‘Duzékoy’ mevkiini gezerken; Hasan Cahil, tütün tabakasını altınlarla dolduruyor ve üstüne de bir sigara koyarak, heyet başkanına sigara teklif ediyor ve tabakayı uzatıyor. Başkan tabakayı açıp içindeki altınları görünce, sigarayı ağzına ve tabakayı da cebine koyuyor. İş tamam… O keşifle köyümüzün bugünkü sınırları çiziliyor.
Köylümüz, ikinci açtığı arazi davasının resmi kararını alınca, yaylalarını Wuaro Kandan “Simon’a” taşıyor. ‘Verawara’ mevkisi adını Simon’daki yaylalardan alıyor. Daha sonra da bu günkü yaylaları yapıyorlar ve oraya taşınıyorlar.
O zaman Şekililerin yaylaları, bu günkü Çelik’lerin yaylalarının arkasındaki harabelerdeymiş. Şekililer, yaylaya çıkmamızı engellemek için, Hokam jandarmasını getirerek bizim yaylacıları zorla kaldırmaya çalışıyorlar.(Haziran 1936) Rüşvet yemiş jandarma komutanı halkı jandarmaya dövdürerek göçlerini yüklemesini istiyor. O zaman Öğretmen İsmail Amca (Nesimi oğlu İsmail Hakkı Özdemir) orduda üsteğmenmiş ve izinli olarak yaylada bulunuyormuş. Jandarmaların yaylaları bastığını haber alınca, resmi elbisesini giyip olay yerine geliyor ve orada zor kullanan komutanı dövüyor. Gidiş o gidiş, yaylalarımıza artık kimse uğramıyor. İşte köyümüzün bu günkü sınır hikâyesi böyle mutlu sonla bitiyor.
Pirlerimizden Ali Efendi, Kamer Ali; Dedelerimizden Molla Şamil, Mehmet Özdemir (Memé Nesemi) ve Yazılı kaynak olarak da Dedem Molla Şamil’ın babası Cahil Oğlu Molla Mustafa’nın el yazma kitabından notlar.
Hasan Celilof: Cahil oğlu Yusuf’un ikinci çocuğudur. ( Celilof soyadını Ruslar vermiştir. ‘Cahil’ anlamındadır) Hasan, Osmanlı subayı iken arkadaşları alevi olduğunu anlayınca, kendisine komplo hazırlıyorlar. Hasan’ın, Rus casusu olduğunu kanıtlayacak belgeleri evinin bahçesine gömüp peşine de ihbar ediyorlar. Casusluk belgeleri bulununca da mahkeme Hasan’ın idamına karar veriyor ve Sarıkamış’ta asıyorlar. Hasan’ın sünni karısı idamından sonra iki erkek çocuğunu alarak ortadan kayboluyor
İşte göçerlerimizin Kundik Köyündeki dağılımı:

1. Haydar’ın büyük oğlu Hüseyin’in soyundan gelenler:
a) Soyadı ‘Özdemir’ olanlar, Cahilgiller;
b) Soyadı ‘Aydemir’ olanlar, Kuzogiller; (Hıdır Aydemir: Kuzo’lardan değildir, Tercan’ın Sansa köyündendir; 13–14 yaşlarındayken Kundik’e gelmiş ve daha da geri gitmemiştir.)
c) Soyadı ‘Gök’ olanlar, Kalogillerdir.
2. Haydar’ın Mazgirt’te öldürülen oğlu Alihas’ın oğlu Hasan Ali’nin soyundan gelenler:
a) Soyadı ‘Usta’ olanlar, Hostagiller;
b) Adana, Erzurum dolaylarına göç eden Murogiller;
c) Soyadı ‘Aydın’ olanlar, Alehostagiller.
3. Haydar’ın küçük oğlu Ali Abbas’ın soyundan gelenler:
Soyadı ‘Erdem’ olanlar, Makogiller. (Akrabalar arasında çıkan anlaşmazlık yüzünden bu aile köyü bir yıl kadar terk ettikten sonra, geri getirilmişler)
5. Haydar’ın ana tarafından olup Dersimden gelen ailelerden birinin sülalesinden gelenler:
a) Soyadı ‘Kat’ olanlar, Onbaşıgiller; Elkanlar.
b) Soyadı ‘Morkoç’ olanlar, Esetgiller.
c) Soyadı ‘Kavak’ olanlar.
6. Haydar’ın üvey kardeşi soyundan olanlar:
a) Soyadı ‘Çelik’ olanlar, Veligiller.
b) Soyadı ‘Gündo’ olanlar.

Bunların dışında çeşitli yerlerden gelip köye yerleşen ve evlilikler sonucu akraba olan aileler de şunlardır:
1. Erzurum Tekman tarafından gelip yerleşenler: Soyadı ‘Akın’ olanlar, Alemamutgiller. Alemahmutgilden olup sonradan soyadını değiştirip, ‘Seyranoğlu’ olanlar.
2. Soyadı ‘Turan’ olanlar, Turogiller.
3. Veyisgil ‘Diken’ soyadını taşıyanlar,
4. Baba Mansurlar ‘Yıldırım’ soyadını taşıyanlar,
5. Lolanlar ‘Yıldız’ soyadını taşıyanlar,
6. Mexsogil ‘Taş’ soyadını taşıyanlar, (Çok sonraları Varto’dan gelmişler.)
7.Tercan tarafından gelenler: Soyadı ‘Akın’ olanlar, Karsogiller. Akın soyadını taşıdıkları halde çok önceleri diğer Akınlarla akrabalıkları yokmuş.
8. Hınıs’tan gelip Gülüstan’a ve oradan da gelip köye yerleşen ‘Butkujgiller’ Soyadı ‘Severce’ ve ‘Kaya’ olanlar.
9. Soyadı ‘Alpgündüz’ olanlar, Sımogil.
10. Soyadı ‘Akkaş’ olanlar
11. Soyadı ‘Demirci’ olanlar: Ardahan – Damal’ın Sazkâra köyündendir. Genç yaşta Kundik’e gelip burada evlenmiş ve yeni aileler oluşmuştur. (Heso Tırk: Türkmen Alevlisidir ve köyde Türkçe konuştuğu için “Tırk” lakabını almıştır)
12. Yusuf Özdemir (Usuve Hartse) Bu aile Vartoludur. Molla Şamil’in dayısının oğlu ve eniştesidir. Yusuf, dedemin kız kardeşi Güllüzar’la evlenince köye yerleşmiş ve Özdemir soyadını almıştır.
Hıran aşiretine mensup olan halkın ana dili Kürtçedir. Bizim köy halkından başka Zazaca konuşan Hıran aşireti mensubu yoktur. Bizimkiler, bugünkü dillerini Hınıs ve Varto’da oturdukları yıllarda oranın halkından öğreniyorlar.


Izmir toplam:
33 yerlesim yeri
(28'i Alevi, 5'i karisik)



Kınık ilçesi:
8 yerlesim yeri
(8'i Alevi)

Arpaseki, Taştepe, Aziziye, Calttı, Büyükoba, Bağalani, Elmadere, Arpadere




Bergama ilçesi:
8 yerlesim yeri
(8'i Alevi)

Pınarköy, Narlıca, Tepeköy, Gültepe, Kapıkaya, Yerlitahtacı, Demircidere, Gültepe




Kemalpaşa ilçesi:
4 yerlesim yeri
(4'ü Alevi)

Aşağı kızılca, Yukarı kızılca, Hamzababa, Cinarköy

Aliağa.ilçesi
merkez.ve helvacı

Karşıyaka ilçesi:
1 yerlesim yeri
(karisik)

KSK karisik, bazi Mahallelerinde Alevi nüfusu yogundur : Yamanlar, Örnekköy ve Dogançay




Urla ilçesi:
1 yerlesim yeri
(Alevi)

Bademler köyü (Tahtaci Alevi köyüdür, ayni zamanda tiyatro faaliyetleriyle meshurdur)



Cigli ilçesi:
1 yerlesim yeri
(karisik)

Cigli karisik, bazi Mahallelerinde Alevi nüfusu yogundur : Güzeltepe,Sirintepe, K.Cigli ve Harmandali'da



Menemen ilçesi:
2 yerlesim yeri
(2'si karisik)

Asarlik (karisik), Koyundere (karisik)




Torbali ilçesi:
1 yerlesim yeri
(Alevi)






Dikili ilçesi:
2 yerlesim yeri
(2'si Alevi)

Candarli, Deliktas




Narlidere ilçesi:
1 yerlesim yeri
(karisik)

Narlidere merkez'in çogu Alevi'dir




Konak ilçesi:
1 yerlesim yeri
(Alevi)

Uzundere



Bayındır ilçesi:
2 yerlesim yeri
(2'si Alevi)

Yakapınar, Turan



Bornova ilçesi:
1 yerlesim yeri
(Alevi)

Naldöken

Kahramanmaraş / Göksun Alevi Köyleri
KEKLİKOLUK KÖYÜ
ALIÇLIBUCAK KÖYÜ
GÖYNÜK
ALTINOBA(Qerekilis)
AĞBOYUN
KÜÇÜKKUTU
SIRMALI
HOĞTAŞ
SIRAPINAR
DÜĞÜN YURDU
KÜÇÜKMEZEK
ACIELMA
KIRIKKİLİS
YOĞUNOLUK
YEŞİLKÖY


Elbistanın En Büyük Nüfuslu Aşireti Olan Alhas Aşiretinin Tamamı Alevidir.İşte Köylerimiz Ve Mezralarımız ;

Aktil , Beştepe , Bireganni , Deretopallı , Kösolar , Sevdilli , Toprakhisar, Yalak , Yogunsögüt, Köyleri
Şerefli , Yazıtopallı , Dengolar , Digir , Gölpınar , Kamolar , Maltoplar , Pasolar , Taxtallı , Xan , Karakuyu Mezaraları

Mersinde toplam 37 adet alevi köyü vardır bunların 25 i alevi 12 adeti ise karışıktır.
içel merkez:10 yerleşim yeri 6 sı alevi 4 ü ise karışık
mut :7 toplam 4 alevi köyü . 3 ü ise karışık
tarsus:13 toplam 11 alevi 2 si karışık
erdemli: 2 si karışık
silifke 2 toplam 1 alevi 1 karışık
bozyazi:2 toplam 2 si karışık
anamur 1 alevi köyü

Muğla alevi yerleşim yerleri

Mugla toplam:
19 yerlesim yeri
(17'si Alevi, 2'si karisik)

Ortaca
5 yerlesim yeri
(4'ü Alevi, 1'i karisik)

Fevziye köyü, Kemaliye köyü, Merkez (karisik, Cumhuriyet MH. Alevi'dir), Gölbaşi köyü, Ekşiliyurt köyü

Fethiye
2 yerlesim yeri
(1'i Alevi, 1'i karisik)

Merkez (karisik, Yeni MH. (Günlükbaşı) Alevi'dir), Doganlar köyü


Ula
2 yerlesim yeri
(2'si Alevi)

Çörüş köyü, Kizilyaka köyü

Milas
8 yerlesim yeri
(8'i Alevi)

Pinarcik (Mersinet köyü), Koruköy, İkiztaş, Ketendere, Kızılağaç (çomakdağ), Yusufça, Kıyıkışlacık, Kuyucak


Köycegiz
1 yerlesim yeri
(Alevi)

Yangi köyü (4 te biri alevi karışık )

Bodrum
1 yerlesim yeri
(Alevi)

Kumköy


Samsunun 14 ilçesi ve bunla beraber 1000 i gecen koyleri vardir bunların ladik-havza-bafra-çarşamba-terme- ilçelerinde genel olarak alevi koyleri vardır bunlar azınlıktadır ama karısık da koyler vardır.
Havza koylerinden bazıları:eymir-karga:emircik:sogutlu
Ladık koylerınden abzıları:mesepınar:çamlıkoy:krespınar:belguz:kuyuc ak

Sinop Boyabat Bağlıca Köyü

Tarihi

Baglica koyu yavuz selimin alevi katliamından kaçıp boyabata yerleşen Turkmen alevileri tarafindan kurulmustur.Koye ilk yerlesen Haciogullaridir. Daha sonra bunlari takiben Çakırlar, Kel dagcilar,Ercepler gelmistir.Goc olarak Taskopruden Dedeler sulalesi gelmistir. Gerzeden Kiraligil,Alacam yoresinden Ayrancilar,Espiyeliden Sasoglar. Corumdan Ercepler gelmislerdir,
Kültür

Köyde bol bol pirinç yetişir. Irmak bu tarımı yapmayı uygun hale getirmiştir.
Coğrafya

Sinop merkeze 97 km , Boyabat'a ise 5 km. uzaklıktadır. Koyun icinden eski Duragan-Sinop yolu gecmektedir

Baglica koyu Boyabatin kuzeyinde yer almaktadir.

Baglica Koyu duz bir alanda yer alip, cevresinde daglar vardir.

Toplu yerlesim, yerlesim bicimidir.

Bitki ortusu ormandir.

Arazisi sulu tarima elverislidir. Ayrica koyun icinden Gok irmak gecmektedir.

Cemalettin goleti kirsal kesimin su ihtiyacini karsilamaktadir.Arazisinde toplulastirma projesi uygulanmis olup modern tarim yapilmaktadir
İklim

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.
Nüfus Yıllara göre köy nüfus verileri
2007
2000 278
1997 322

Ekonomi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.
Muhtarlık [değiştir]

Bağlıca'nın, köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.

Yıllara göre köy muhtarları:
2009 - Satılmış Demir
2004 - Nail Ayrancı
1999 - Satılmış Demir
1994 - Satılmış Demir
1989 - İsmail Şahinoğlu
Altyapı bilgileri
Köyde ilköğretim okulu var ve kullanım dışıdır ancak taşımalı eğitim sisteminden yararlanılmaktadır. Köyde, içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. Ptt şubesi ve ptt acentesi yoktur. Sağlık ocağı yoktur. Cami ( imami devamli vardir)Morg ve tum mahallelerde yangin vanalari bulunmaktadir. Ayrıca köyün yolları kısmi olarak asfalttır.


Urfa'da 6 bin alevi yasiyor
(Tam kaynak yok.)



Eskiköy, Akçaabat

Eskiköy, Trabzon ilinin Akçaabat ilçesine bağlı bir köydür.

Kültür

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur. Eskiköy alevi bir köydür. Trabzon Alevileri; Beşikdüzü, Şalpazarı ve Akçaabat/Eskiköy civarında yaşarlar.

Coğrafya

Trabzon iline 33 km, Akçaabat ilçesine 20 km uzaklıktadır.

İklim

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Nüfus

Ekonomi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Muhtarlık

Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.

YOZGAT

KÖYÜMÜZÜN TARİHÇESİ
Akdağmadeni ilçe merkezine 28 km doğusunda olup Akdağmadeni - Şarkışla karayoluna ise 3 km uzaklıkta bulunan bir orman köyüdür.1850li yıllardan sonra kurulduğu sanılan köye Malatya,Almus (tokat),Sarıkamış (kars),Aşkale (erzurum),Divriği (sivas) ve ilçenin Ortaköyünden gelen ailelerin yerleştiği bilinmektedir.Yazılıtaş köyü adı konusunda kesin bir bilgiye sahip olunmamakla birlikte yöreden çıkan bir Yazılıtaş’a diğer yandan bir rivayete göre ise yazıya yayılan taşlara izafeten yazılıtaş adını almış olabileceği ileri sürülmektedir.

Sivas il sınırını oluşturan 1630 rakımlı kıraç ve engebeli yüksek araziye kurulan 80 hane köyde 102 kişi yaşamaktadır.1960lı yıllardan itibaren başlayan iç göç ve dış göç nedeniyle yaklaşık 450 hanede büyük şehirlerde ikamet etmektedir.İlkokul 1970de elektrik 1984de acenta telefonu 1995 de kayaloluk kaynak suyu 2001 yılında köyün hizmetine sunulmuştur.




Fael nüfusu kamu ve özel sektör kuruluşlarında çalıştığından ve bir çoğunun esnaflıkla iştigal ettiğinden dolayı köy yayla amaçlı kullanılmakta olup yaz mevsimi dışında nüfusun azaldığı görülmektedir. Yöre halkı tarafından çalışkanlığıyla tanınan köyden vurmalı ve üflemeli çalgı ustaları, ozanlar ve sanatkarlar yetişmiştir. Ayrıca 1970'li yıllardan bu yana okuma oranı yükselmiştir. Nüfusun önemli bir bölümü lise ve üniversite mezunu olup buna bağlı olarak hukukçular, bürokratlar, öğretmenler, doktorlar, hemşireler,devlet memurları ve sayamadığımız alanlarda bir çok meslek grubunda köyümüzün insanları yetişmiştir.Akarsu bulunmayan köyümüzde tarım ve hayvancılık kısmen orman ürünleri yapılmaktadır.Son yıllarda şehirlerde ve

köyde yaşayan halkımız yaz aylarında yayla şenliği aracılığıyla bir araya gelmektedir.Köyümüzün sahip olduğu ziyaret yeri düldürüz köy halkımız tarafından ziyaret edilmektedir

YOZGAT Merkez
- Aktas,
-Büyük Mahal
-Büyük Incirli
-Bayatören
-Corak
-Dagyenicesi
-Darici
-Dereagacli
-Deremahal
-Deremumlu
-Derekisla
-Güllük
-Kaskisla
-Kolanli
-Köcek kömü
-Kababel
-Kuyumcu
-Kiriksoku
-Kislaköy
-Kücük Incirli
-Mezraa
-Pembecik
-Sarimbey
-Sarininören
-Tayyip
-Yassihüyük

SORGUN ilcesi
-Bahadin kasabasi
-Baglarbasi
-Camurlu
-Cavusköyü
-Cayözü
-Cigdemli
-Emirler
-Gümüskavak
-Gulanli
-Idrisli
-Isafakili
-Karaabali
-Karakocaoglukislasi
-Mualli
-Tulum
-Veliöldügü

AKDAGMADENI ilcesi
-Ardicalan
-Bozhöyük
-Caglayan
-Cercialani
-Hüyüklüalani ( Evci )
-Kizilcaova
-Maslakli
-Sitma
-Veziralani
-Yazilitas
-Yesiloymak

CEKEREK ilcesi
-Acisu
-Basalan
-Cakir
-Demircialan
-Cürükköy
-Ikizce
-Kamiscik
-Kirkdilim
-Kuzualan
-Ortaoba
-Sariköy
-Yukarioba

AYDINCIK ilcesi
-Asagi Kuyucak
-Benlioglu
-Büyük Toraman
-Kücük Toraman
-Kirmoluk
-Kiykisla
-Güroglu
-Sakizlik
-Üzümlük

CAYIRALAN ilcesi
- Evciler Belediyesi ( Ortaköy,cukurören,garazap,gülderesi )

SEFAATLI ilcesi
-Arife ( Arpaköy )
-Güzelli

KADISEHRI ilcesi
-Elmalihütügü
-Yavuhasan

YERKÖY ilcesi
-Cetmi
-Yukari Elmahacili


Zonguldak Alevi Köyleri
4 yerleşim birimi
3 Alevi 1 karışık




Alaplı İlçesi

Merkez Karışık
Gümeli Beldesi




Ereğli İlçesi
2 Yerleşim Yeri

Akköy,
Karakavuz
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 06-07-12, 17:26   #5
Saw

Varsayılan C: Alevi Yerleşim Yerleri

Kahramanmaraş'ın Afşin ilçesindekileri belirtmemişsin.
Bizim köyümüz:
Binboğa, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir köydür.





Köy halkının 1880 li yıllarda Büyük Şevin Köyünden ayrılarak, buraya yerleşen aileler tarafından kurulduğu köydeki yaşlılar tarafından anlatılmaktadır. Köyün yerleştiği alan çok engebelidir. Binboğa Dağlarının eteklerinde kurulan köy, batıdan Küpeli, güneyden, Güney ve Çakıllı, kuzeyden Yarpınar Yücesi tepeleri ile çevrilidir. Doğu ve batı doğrultusunda ise, genç ve derin vadi oluşumları uzanmaktadır. Bağlı bulunduğu Afşin ilcesine yaklaşık 17 km uzaklıkta bulunan köyün, doğusunda Çukurpınar, güneyinde Türksevin, kuzeyinde Türkçayırı köyleri yer almaktadır. Köyün 2 km batısında; (5) haneden oluşan, (30) nüfuslu Tomas mezrası bulunmaktadır. Devlet İstatistik Enstitüsünün verilerine göre 60 hane olan köyde; 1990 nüfus sayımında 351nüfusun, 1997 nüfus sayımında ise 358 nüfusun yaşadığı belirtilmektedir. Geçim sıkmtısı nedeniyle köyden, çevre il ve ilçeler başta olmak üzere iş bulmak amacı ile büyük kentlere göç olayı yaşanmaktadır. Karasal iklimin hakim olduğu köyde; yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve yağışlı geçmektedir. Yağışlar kış aylarında kar şeklindedir. Yakacak olarak tezek, odun ve kömür kullanılmaktadır. Köyün başlıca geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Tarım ürünleri arasında; buğday, arpa, nohut başta gelmektedir. Sulu alanlarda sebze ve meyvecilik yapılmaktadır. Köyün yerleşim alanı ve çevresi çok dağlık olduğundan hayvancılık önemli bir yer tutar. Özellikle küçükbaş hayvan yetiştiriciliği ön planda gelir. Eskiden Kışı köyde geçiren hayvan sahipleri bahar aylarında sürüleri île birlikte yaylaya çıkarlarmış. Başlıca yaylaları Kuzulaca ve Ay mekanıdır. Köyün, bağlı bulunduğu Afşin ilcesine bağlayan yol asfalt olduğundan, rahat bir ulaşım imkanına sahiptir. Her gün sabah ilçeye, akşam köye olmak üzere minibüs seferleri yapılmaktadır. Ticaretin, Afşin ilçesi başta olmak üzere çevre ilçe ve kasabalarla yapmaktadır. Dışarıya canlı hayvan ve hayvansal ürünler satmakta, dışarıdan da, giyim eşyası, beyaz eşya ve ihtiyaç duyduğu gıda maddeleri satın almaktadır. Afşin îlçesinden emekli öğretmen Mehmet Özdemir'in tespit ettiği Binboğa Dağları'nın Halep Gösteren Tepesi'nin sol yamacında " Binboğa Dağı'nın Kızı " portresi bulunmaktadır. Bu portreyi görmek isteyenler Köklü Enis Mevkiine gelerek gözlem yapabilmektedirler. "Binboğa Dağının Kızı" portresin!, köklü Enis mevkiinden öğretmen arkadaşlarla birlikte izledim. Söz konuşu olan yer Köklü Enis Mevkiinin tam karşısında ve yamacın en üst kısmından başlayarak, baş ve vücudun diğer hatları belirgin bir şekilde bir kadın profili görülmektedir. Özellikle güneşin batmaya yakın saatlerinde daha da belirginleşmektedir. Bu görüntünün bulunduğu alan, çok dik bir kaya yüzeyi olduğundan; rüzgar ve sel sularının yapmış olduğu aşınmadan meydana gelen doğal bir görüntüdür.Ayrıca Ekinlik Pınarı ve Kiraz Mevkii görülmeye değer mesire yerleridir.
  Alıntı Yaparak Cevapla
Cevapla

Bu konunun kısa yolunu aşağıdaki sitelere ekleyebilirsiniz

Taglar
alevi, aleviler, ankara, istanbul, kızılbaşlar, köyleri, mahalleri, yerleri, yerleşim, İlçeleri

Konu Araçları

Gönderme Kuralları
Yeni konu açamazsınız
Cevap yazamazsınız
Dosya gönderemezsiniz
Mesajlarınızı düzenleyemezsiniz

BB code is Açık
Smiley Açık
[IMG] kodu Açık
HTML kodu Kapalı



5651 sayılı yasaya göre forumumuzdaki mesajlardan doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir. Şikayet Mailimiz. İçerik, Yer Sağlayıcı Bilgilerimiz. Reklam Mailimiz. Gizlilik Politikası


Reklamı Kapat

Reklamı Kapat