Bir tanıdığını hastanede ziyarete giden adam , yanlış koğuşa girmiş , fakat orada yaşlı ve yalnız bir hasta görünce bırakıp gidememişti. Yaşlı hastayla ilgilenip biraz muhabbet eden adam, yüzü kırışmış, ellerinin derisi çalışmaktan aşınmış hastanın , en fazla duruşundaki sakinlik, vakar ve olgunluğu hayretle karşılamıştı.

Adam, kendisiyle bir saat muhabbet ettikten sonra vedalaşmaya hazırlanırken yaşlı hastanın söylediği bir sözü , büyük filozofların söylediği sözler kadar önemli gördüğü için , o günden sonra herkese tekrarlayıp duracaktı.

Şöyle demişti yaşlı adam ve yalnız hasta:


‘’kötü günleri , diğerlerinden daha zor açılan kapılara benzetirim. Fakat en zor açılan kapılar bazen en güzel yerlere çıkarlar. Kapıyı açıp içeri girmeden fikir yürütmek doğru olmaz.’’



(yazarı bilinmiyor)