Felaketler insanları beklemediği anda ve beklemediği kişilerde yakalıyor. Depremde 3-4 ay her TV'yi açtığımda ağladım, yardımlar yaptık, içimiz parçalandı. Çok acı ama çok insan bunu yaşadı.
En acısı bu acıyı yaşayanlardan kurtulanların insani bir şekilde hayata devam edememiş ve onlara beklenilen şevkati gösterememiş olmamız.
Felaketlerden en kötülerinden biri deprem, birde en kötüsü benim canımdan da bir parça götüren Trafik kazaları. Kardeşimi (23 yaşında Üniversite son sınıfta okuyan gencecik kız) kaybedeli 3 yıl oldu. Ama karşılığında hep kötü sözler sarfettiğim adalet sistemi ve saygısızlık.
Sevgiler böyle üç beş kansızın yaptığı çürük evlere, kötü araç sürücülerine kurban edilmesin.
Sevgilerimle